Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Μητερα Καρκινοπαθης...ΠΑΙΔΙ (NTR)





Μητέρα και καρκινοπαθής: Πως αντιμετωπίζετε το παιδί σας

Μία μητέρα, που έχει προσβληθεί από τον καρκίνο, πρέπει να εξηγήσει στο παιδί της την ασθένειά της, χρησιμοποιώντας λέξεις και εκφράσεις  με την ηλικία του παιδιού.(με απλα αληθινα λογια)

 

Όταν μία γυναίκα προσβάλλεται από τον καρκίνο, καλείται να αντιμετωπίσει την ασθένειά της τόσο μέσα στο ίδιο της το σώμα όσο και στον κοινωνικό της περίγυρο. Και όταν η γυναίκα είναι και μητέρα, θα πρέπει να διαχειριστεί εξίσου αυτή την κατάσταση και στη σχέση της με τα παιδιά της. «Όταν προσβάλλεται μία μητέρα από τον καρκίνο, ο αντίκτυπος που έχει η ασθένεια στα παιδιά είναι τελείως διαφορετικός συγκριτικά με το αν νοσούσε ο πατέρας και αυτό γιατί στην καθημερινή ζωή, η μητέρα είναι αυτή που βρίσκεται περισσότερο κοντά στα παιδιά,» εξηγεί ο Δρ. Φρανσουάζ Μέι-Λεβίν, ογκολόγος.

Μην τους αποκρύπτετε την αλήθεια

Ποια στάση θα πρέπει να κρατήσει μία μητέρα που πάσχει από καρκίνο απέναντι στα παιδιά της; Όταν τέθηκε αυτή η ερώτηση στους ειδικούς, όλοι είχαν να πουν κάτι διαφορετικό. Ο Δρ. Μέι-Λεβίν υποστήριξε πως η πλειονότητα των μητέρων με καρκίνο τολμάει στις μέρες μας να ανακοινώσει στα παιδιά της την αρρώστια.
Η Νικόλ Λαντρί-Ντατέ, ψυχολόγος, οργανώνει ομάδες λόγου για παιδιά και μητέρες που έχουν προσβληθεί από τον καρκίνο. Από την εμπειρία της, δίνει μία λιγότερο αισιόδοξη πλευρά. «Αυτό που παρατηρώ εγώ είναι πως τις περισσότερες φορές οι μητέρες αποκρύπτουν την αλήθεια για την αρρώστια τους από τα παιδιά τους γιατί θέλουν να τα προστατέψουν. Η στάση τους αυτή είναι απόλυτα δικαιολογημένη.
Εν αντιθέσει, όλοι οι ειδικοί συμφώνησαν προς τούτο: το να μην πει μία μητέρα τίποτα απολύτως για την αρρώστια της στα παιδιά της 
είναι τελείως λάθος.......
Τα παιδιά αισθάνονται αποκλεισμένα και κλονίζεται η εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπο της μητέρας. «Τα παιδιά βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην εμπιστοσύνη που έχουν για τη μητέρα τους και πάνω σε αυτό δομούν τη συμπεριφορά τους»
«Από τη στιγμή που νιώθουν ότι εξαπατήθηκαν, παύουν να έχουν τη σχέση που είχαν με τη μητέρα τους και να τη συμβουλεύονται για θέματα που τα απασχολούν» 

Επικοινωνία που συνάδει με την ηλικία του παιδιού

Ο διάλογος μεταξύ μάνας και παιδιού σε ότι αφορά στην αρρώστια της πρώτης είναι απαραίτητος, αλλά απαιτείται μεγάλη προσοχή από την πλευρά της μητέρας.
 Όταν στην συζήτηση είναι παρόν και ο πατέρας, το ζευγάρι θα πρέπει να μοιράζεται το φορτίο μίας τόσο σημαντικής αποκάλυψης και να απευθύνονται και οι δύο στα παιδιά τους, ασχέτως εάν αυτά είναι μικρά ή έφηβοι. 
Το ότι τα παιδιά δεν κάνουν ερωτήσεις, δεν σημαίνει ότι δεν δικαιούνται να έχουν επίγνωση της κατάστασης. 
Για την ακρίβεια, τα παιδιά συνηθίζουν να σέβονται τη σιωπή των γονιών τους.
Είναι προφανές πως η συζήτηση θα πρέπει να διεξαχθεί με τρόπο και με λέξεις που να συνάδουν με την ηλικία των παιδιών, αποφεύγοντας επιστημονικές εκφράσεις και όρους που ενδεχομένως να μην τους καταλάβει ένα μικρό παιδί.
 Ως προς την επιλογή των λέξεων, «Ενστικτωδώς, μία μάνα γνωρίζει πολύ καλά το πώς πρέπει να μιλήσει στο παιδί της προκειμένου αυτό να εμπεδώσει την κατάσταση. Υπάρχει ένας μοναδικός κώδικας επικοινωνίας μεταξύ μάνας-παιδιού.»

Τα μικρά παιδιά αντιμετωπίζουν καλύτερα τα άσχημα νέα

Και πάλι ανάλογα με την ηλικία τους, τα παιδιά δείχνουν μία ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι σε ένα σοβαρό θέμα. 
Σε αντίθεση με όσα πιστεύουν οι ενήλικες, τα μικρότερα σε ηλικία παιδιά δεν είναι τόσο ευάλωτα όταν βρεθούν αντιμέτωπα με μία τόσο δύσκολη κατάσταση.
«Τα μικρά παιδιά διαθέτουν μία «μαγική» σκέψη και αντιμετώπιση των πραγμάτων. Αντιμετωπίζουν πολύ καλύτερα τα άσχημα νέα ή μία αρρώστια και αντιδρούν πολύ πιο ώριμα απ' ότι πιστεύουν οι ενήλικες.
Απο τη στιγμη που τους  εξηγεί κάποιος την κατάσταση, τα πάντα κυλάνε όπως πρέπει»....
«Αντίθετα, οι έφηβοι έχουν την τάση να αντιτίθενται στους γονείς τους. Σε αυτή την ηλικία, οι σχέσεις μεταξύ εφήβων και γονέων είναι αμφίρροπες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, η ανακοίνωση μίας ασθένειας μπορεί να δημιουργήσει κόμπλεξ στον έφηβο. Υπάρχουν όμως και έφηβοι που δέχονται καλά την ανακοίνωση της ασθένειας» 
Υπάρχει, όμως, ένας ακόμα κίνδυνος όταν τα παιδιά βρίσκονται στην εφηβεία και κυρίως όταν δεν υπάρχει σταθερότητα στις σχέσεις της οικογένειας: τα παιδιά μεταμορφώνονται σε προστάτες της μητέρας τους. 
« Όταν τα παιδιά αναλαμβάνουν τον ρόλο του προστάτη, τότε τα παιδικά τους χρόνια «ακρωτηριάζονται»


Συμπερασματικά, όταν ο καρκίνος μπει ανάμεσα στη μητέρα και τα παιδιά της, υπάρχει μία μόνο λύση για να διατηρηθεί η ενότητα της οικογένειας:
 να τους μιλήσει με ειλικρίνεια.....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου