Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Τραυματισμενο παιδι..... Εσωτερικα......(NTR)





Τα παιδικά τραύματα απωθούνται στο ασυνείδητο και πολλοί ενήλικες «κουβαλούν» ένα «τραυματισμένο εσωτερικό παιδί» που διψάει για αποδοχή και αγάπη.
Οι παιδικές τραυματικές εμπειρίες είναι πλέον κοινός τόπος: συγκρούσεις ή ψυχρότητα στις οικογενειακές σχέσεις, βία ή σκληρή συμπεριφορά, εγκατάλειψη, απόρριψη, έλλειψη στοργής και αγάπης, ενοχές που επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική και σωματική υγεία του ανθρώπου, αναστέλλοντας τη διαδικασία εξατομίκευσης και αυτονόμησής του.
Tο μικρό παιδί, που κάποτε ήταν ο καθένας μας,…… παύει να αναπτύσσεται κι ενώ τα χρόνια περνούν και ο άνθρωπος μεγαλώνει, ένα βαθύ και πολύτιμο κομμάτι του εαυτού παραμένει ένα
"παιδί" στην ηλικία που πληγώθηκε.
Ένα "τραυματισμένο" και ανικανοποίητο παιδί, που αναζητά εναγωνίως ικανοποίηση των αναγκών του για αναγνώριση, υποστήριξη, αγάπη, με πολυμήχανους τρόπους και ασυνείδητους μηχανισμούς.

«Είναι ένα παιδί που ανταποκρίθηκε με επιτυχία στις προσδοκίες των γονέων και έγινε το ιδεώδες παιδί με τίμημα την κατάπνιξη του πιο γνήσιου τμήματος του εαυτού του

«Η ζωή του καθενός είναι γεμάτη ψευδαισθήσεις, ίσως επειδή η αλήθεια μας φαίνεται αβάσταχτη, ενώ είναι τόσο αναγκαία που μπορεί να εμφανιστει με αρρώστιες ή και εθισμούς. Αν επιλέξουμε να αρκεστούμε στη διανοητική γνώση, θα παραμείνουμε στη σφαίρα των παραισθήσεων και της εξαπάτησης του εαυτού».

Καταστολή των αναμνήσεων των τραυμάτων

Όλα τα παιδιά χρειάζονται για αναπτυχθούν, να ζήσουν και ν' αγαπήσουν, να τα αντιμετωπίζουν με σεβασμό, να τα αποδέχονται άνευ όρων και να τα προστατεύουν.

 «Όταν αυτές οι ζωτικές ανάγκες ματαιώνονται και οι ενήλικες, λόγω των δικών τους ανικανοποίητων αναγκών, κακομεταχειρίζονται, χειραγωγούν και εξαπατούν, χωρίς να επεμβαίνει κανένας για να τα προστατέψει, δημιουργούνται εμπόδια στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας.
Σε αυτό το περιβάλλον απαγορεύεται να εκφράσουν τον θυμό τους, τη θλίψη και οπoιoδήποτε άλλο συναίσθημα…...
 Έτσι, αρχίζουν να τα καταστέλλουν και ν' απωθούν τις αναμνήσεις των τραυμάτων τους, εξιδανικεύοντας αυτούς που ήταν ένοχοι για την κακοποίησή τους.
Αν αυτά τα άτομα γίνουν γονείς, συχνά, στρέφουν τις εκδικητικές τους τάσεις ασυνείδητα εναντίων των δικών τους παιδιών».

Το μεγάλο «θύμα» είναι ο σημερινός ενήλικας που παραγκωνίζοντας και αρνούμενος το τραυματισμένο Εσωτερικό Παιδί, γίνεται ασυνείδητα δέσμιός του, ….δέσμιος σε μνήμες,……. αδυναμίες, …….διανοητικές στάσεις, σενάρια ζωής,….. συμπεριφοράς, ……πάθη…….. και χαρακτηρολογικές δομές που εκπορεύονται από αυτό και που
δημιουργούν εμπόδια στην ενήλικη ζωή.

Μπορούμε να αναδιοργανώσουμε τη ζωή μας;

Το σίγουρο είναι πως δεν μπορούμε να σβήσουμε της ζημιές που έγιναν στο παρελθόν, όμως μπορούμε να αναδιοργανώσουμε τη ζωή μας….

 Πώς; ……

«Όταν δούμε από πού προέρχονται οι φόβοι μας (που παλιά ήταν πραγματικοί και που ίσως εχουν πάψει από καιρό να είναι) και εξετάσουμε ασυνείδητα συναισθήματα και ανάγκες»,

Η θεραπεία του τραυματισμένου εσωτερικού παιδιού είναι δυνατή:

 «Χρειάζεται να προσπαθήσουμε, ακολουθώντας συγκεκριμένες διαδικασίες, να ανακαλύψουμε τη δική μας αλήθεια, μια αλήθεια που μπορεί να προκαλέσει πόνο, πριν μας φέρει μια καινούργια αίσθηση ελευθερίας και μια διέξοδο για τα ευχάριστα συναισθήματα, μέσα από διάφορες δημιουργικές δραστηριότητες.
Η αυτοέκφραση μέσω της τέχνης του τραγουδιού, της μουσικής, του γραψίματος, της ζωγραφικής μπορεί να βοηθήσει ώστε να γίνει πιο ομαλά, μέσα σε ένα περιβάλλον ασφάλειας, η έκθεση της προσωπικής μας ιστορίας και η επικύρωση του πόνου του τραυματισμένου εσωτερικού παιδιού μας.

Με στόχο την επανασύνδεση με πρωταρχικά συναισθήματα χαράς, αυθορμητισμού και δημιουργικότητας»…….

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ(NTR)


 

Αναλυση  των  Δέκα Τεχνικων  για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης.

1. Η τεχνική της διασκέδασης
Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών.
Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της Ψυχολογίας, της Νευροβιολογίας και της Κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία.
Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους.
2 . Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων
Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί.
Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του. Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.
3. Η τεχνική της υποβάθμισης
Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ' αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα· τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.
4. Η στρατηγική της αναβολής (Σαλαμοποίηση)
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτα απ'όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα.
Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι 
«όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.
5 . Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος.
Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί; «Αν [ο διαφημιστής] απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».
6 . Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική
Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές ...
7. Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία
Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».
8. Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα
Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.
9. Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή
Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!
10. Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους
Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθιά τάφρο ανάμεσα στις γνώσεις του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας.
Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ' όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ' όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.
Και όμως για να καταρρεύσουν όλα αυτά αρκεί μια στιγμή αφύπνισης. Το «κόκκινο χάπι» που έλεγε ο Μορφέας στον Νίο στην ταινία Μatrix.

 Αν υπάρξει έστω μια φευγαλέα στιγμή αφύπνισης όλο το οικοδόμημα καταστρέφεται και πέφτει όπως μια κουρτίνα, και το κυριότερο η κουρτίνα αυτή δεν μπορεί να αναρτηθεί ξανά.

 Για αυτό σας παρουσιάζουμε τις 10 τεχνικές, μόλις τις παρατηρήσετε ότι συμβαίνουν γύρω σας και εφαρμόζονται κάθε μέρα, η αφύπνιση έρχεται νομοτελειακά.

 Για όποιον θέλει περισσότερη αφύπνιση ας διαβάσει το «σπήλαιο του Πλάτωνα» και θα ξημερώσει ένας καινούριος κόσμος.

ΔΕΚΑ απλά βήματα, τα οποία μπορούν να σε οδηγήσουν στην απόλυτη ευτυχία και στην καλύτερη υγεία.(NTR)




 1.Μην είσαι ακατάστατη

“Ξεφορτώσου ό,τι δεν χρειάζεσαι ή δεν είναι καλό για εσένα. Ξεχώρισε τα ρούχα που δεν φοράς, ώστε να σου μείνει αρκετός χώρος για αν βλέπεις αυτά που πραγματικά φοράς” Αφού τελειώσεις με την γκαρνταρόμπα σου σειρά έχει η κουζίνα. “Καθάρισε τα ντουλάπια σου και πέτα όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα, όπως αυτά που περιέχουν άσπρο αλεύρι, ζάχαρη και ανθυγιεινά λίπη” προσθέτει.

2. Πίνε (περισσότερο) νερό

  1. Το ξέρεις ήδη αλλά η επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως! Είναι πολύ σημαντικό να πίνεις καθημερινά οκτώ με δέκα ποτήρια ώστε να λειτουργεί σωστά ο οργανισμός. “Το νερό σε ενυδατώνει, απομακρύνει τις τοξίνες και σε κρατά σε φόρμα.
  2.  Έχε πάντα ένα μπουκάλι μαζί σου. 
  3. Όταν το βλέπεις θα πίνεις!”  

                                                                                
3. Εμπλούτισε τη διατροφή σου

“Πάρε ένα συμπλήρωμα διατροφής με ωμέγα-3” Αυτά τα καταπληκτικά λίπη που βρίσκονται στο σολομό, το λιναρόσπορο και τα καρύδια σε βοηθούν να αποκτήσεις λαμπερό δέρμα ενώ καταπολεμούν το στρες και μειώνουν τις φλεγμονές στον οργανισμό.

4. Μην παραπονιέσαι

“Σταμάτα να παραπονιέσαι επειδή δεν αποκτάς αυτό που θέλει και ξεκίνα να δημιουργείς όλα όσα θέλεις. Βάλε απτούς στόχους που σε ενθουσιάζουν και μπορούν να ολοκληρωθούν. Επίσης, γράφε τους στόχους σε χρόνο ενεστώτα (πχ. Πάω στο γυμναστήριο κάθε Τρίτη και Πέμπτη) για να πιστέψεις ότι μπορούν να πραγματοποιηθούν εύκολα”

5. Δημιούργησε ένα καθημερινό τελετουργικό

Δέκα λεπτά την ημέρα αφιερωμένα στον εαυτό σου, είναι αρκετά για να διώξεις το καθημερινό στρες και άγχος. “Ξεκίνα την ημέρα σου κάνοντας διαλογισμό για πέντε λεπτά. Κράτα τα άλλα πέντε λεπτά για να χαλαρώσεις πριν πέσεις στο κρεβάτι. Διάβασε ένα βιβλίο που σου αρέσει ή κάνε ένα μπάνιο”

6. Κάνε γυμναστική

Η άσκηση δεν κάνει καλό μόνο στη γραμμή σου. Ανεβάζει τη διάθεση, δίνει ενέργεια και βελτιώνει μέχρι και τη σεξουαλική σου ζωή. Βρες την άσκηση που σου αρέσει. Από χορό μέχρι γιόγκα και ορειβασία, δεν έχει σημασία τι κάνεις αρκεί να γυμνάζεσαι

            7. Ξεκίνα να γράφεις          

Κάνεις λάθος αν νομίζεις ότι μεγάλωσες αρκετά για να κρατάς πλέον ημερολόγιο. Το καθημερινό γράψιμο σε βοηθάει να ξεκαθαρίσεις τις σκέψεις σου, μειώνει το στρες και σε βοηθάει να σκέφτεσαι πιο αποτελεσματικά.


8. Αγάπα τους γύρω σου

Μπορεί να είναι κλισέ, αλλά η αγάπη σου δίνει τη δύναμη που χρειάζεσαι. “Βρες τρόπους για να παίρνεις περισσότερη αγάπη στη ζωή σου. Βρες χρόνο για να δεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα, παίξε με ένα παιδί, αγκάλιασε τους φίλους σου, πες σε κάποιον ότι τον αγαπάς, χαμογέλα ακόμη και σε έναν άγνωστο στον δρόμο. Οι μικρές χειρονομίες κάνουν τη διαφορά”

9. Φάε τα λαχανικά σου

Στο έλεγε η μαμά σου όταν ήσουν μικρή! Τα λαχανικά αφθονούν στις απαραίτητες βιταμίνες και περιέχουν ανόργανα συστατικά που βοηθούν να είμαστε υγιείς και γεμάτη ενέργεια. Γι' αυτό άσε τις δικαιολογίες και συμπεριέλαβε τα στη διατροφή σου καθημερινά. Οι γιατροί συστήνουν τουλάχιστον πέντε μερίδες ημερησίως.

10. Κοιμήσου....

Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται τουλάχιστον οκτώ ώρες ύπνου. “Ο ύπνος βελτιώνει την πίεση που ασκεί το στρες, μειώνει τις φλεγμονές κι επιτρέπει στα κύτταρα να “επαναφορτιστούν” ώστε να επιδιορθώσουν τις βλάβες του οργανισμού. Επίσης μας βοηθάει να λειτουργούμε πολύ καλύτερα τόσο σε ψυχικό όσο και σε σωματικό επίπεδο”

ΕΞΙ ασθένειες που είναι δύσκολο να διαγνωστούν...!!!!(NTR)


ΕΞΙ ασθένειες που είναι δύσκολο να διαγνωστούν

Το κάψιμο στο στήθος, η κούραση, ο πόνος στον λαιμό και η καούρα στο στομάχι είναι συνήθη συμπτώματα διαφόρων ασθενειών. Ωστόσο υπάρχουν και ασθένειες, τις οποίες οι γιατροί ακόμα και με τη χρήση της πιο εξελιγμένης τεχνολογίας, δεν είναι σε θέση να διαγνώσουν.

Κοιλιοκάκη

Η κοιλιοκάκη είναι η δυσανεξία στη γλουτένη, την πρωτεΐνη δηλαδή που υπάρχει στο σιτάρι, το κριθάρι, τη βρώμη και τη σίκαλη. Σε μία τέτοια περίπτωση η αντίδραση του οργανισμού είναι η παραγωγή αντιγλιαδινικών αντισωμάτων, κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα την καταστροφή του εσωτερικού τοιχώματος του λεπτού εντέρου. Πρόκειται για κληρονομική πάθηση και επειδή η βλάβη προκαλείται από το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού, θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα, το οποίο ωστόσο δεν έχει ούτε φυλετικές ούτε ηλικιακές διακρίσεις.

Ομάδες υψηλού κινδύνου
 Αν και δεν υπάρχουν δεδομένα συμπτώματα, κάτι που κάνει τη διάγνωση της χρόνιας αυτής πάθησης ιδιαίτερα δύσκολη, η κοιλιοκάκη παρατηρείται σε βρέφη ως γαστρεντερική ενόχληση, διάρροια, συχνές, ογκώδεις και ιδιαίτερα δύσοσμες κενώσεις και στασιμότητα ή απώλεια βάρους. 
Στα παιδιά, εκτός από τα παραπάνω, μπορεί επίσης να εκδηλωθεί 
?"""""/με ναυτία, εμετούς, ανορεξία, αναιμία, δερματίτιδα και στοματικές άφθες, ενώ πιθανή είναι και η εκδήλωση οξυθυμίας.

Στους ενήλικες τέλος, και σε αρχικό στάδιο της ασθένειας, παρατηρείται γενικά ένα αίσθημα αδιαθεσίας και κόπωσης ακόμη κι όταν οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις είναι περιορισμένες.

Ως συνέπεια της μειωμένης απορρόφησης βιταμινών, των ιχνοστοιχείων και των θρεπτικών συστατικών παρατηρούνται στη συνέχεια αναιμία, οστεοπενία και οστεοπόρωση καθώς και νευρικές και ορμονικές διαταραχές.

Καρδιακές παθήσεις

Αν και η τεχνολογία σε συνδυασμό με την ιατρική έχουν καταφέρει «θαύματα» σήμερα, η αλήθεια είναι ότι η καρδιά παραμένει ακόμα ένας αχανής λαβύρινθος σε ορισμένες περιπτώσεις.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι μία στις τέσσερις γυναίκες παρουσιάζουν καρδιαγγειακές παθήσεις, οι οποίες ωστόσο παρερμηνεύονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι αν και κάθε χρόνο πεθαίνουν από καρδιακά επεισόδια περισσότερες γυναίκες από ότι άντρες, ωστόσο είναι κατά έξι φορές πιο πιθανό μία γυναίκα με καρδιακή πάθηση να διαγνωστεί λανθασμένα.
Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός, ότι οι γυναίκες δεν παρουσιάζουν τα ίδια συμπτώματα με τους άντρες. Στη γυναικεία περίπτωση μάλιστα ένδειξη καρδιακού επεισοδίου είναι η ναυτία, η δυσκολία στην αναπνοή, η δυσπεψία και η κούραση.
Ομάδες υψηλού κινδύνου: καπνιστές, άτομα με υψηλή χοληστερίνη, άτομα που δεν κινούνται, που έχουν στρες, παχύσαρκα άτομα, διαβητικοί, γυναίκες με ιστορικό καρδιακών νοσημάτων και άνω των 65 ετών είναι οι περιπτώσεις υψηλού κινδύνου.

Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ)

Πρόκειται για μία αυτοάνοση χρόνια πάθηση με άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία. Προσβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και μπορεί να είναι ακόμη και θανατηφόρα.
Ο ΣΕΛ επιτίθεται στα κύτταρα και τους ιστούς του σώματος προκαλώντας φλεγμονή και ιστολογική βλάβη, και η πορεία του είναι απρόβλεπτη. 
Μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του σώματος αλλά σε συχνότερη μορφή προκαλεί βλάβες στην καρδιά, το δέρμα, τους πνεύμονες, τις φλέβες, το συκώτι, τα νεφρά και το νευρικό σύστημα.
Ομάδες υψηλού κινδύνου: η ασθένεια είναι 10 με 15 φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί σε γυναίκα από ότι σε άντρα, σε ηλικίες μεταξύ 15 ετών και 44 ετών.

Ηπατίτιδα C

Η ηπατίτιδα C είναι μόλυνση του ήπατος που προκαλείται από τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV), ο οποίος κατόπιν βρίσκεται στο αίμα του ασθενή, στο σπέρμα και σε άλλα υγρά ή ιστούς του σώματος τους. Το 75% με 85% των ασθενών, που έχουν μολυνθεί από τον ιό, παραμένουν φορείς σε όλη τους τη ζωή και μπορούν να μεταδίδουν τον ιό για πολλά χρόνια.
Το 20% ωστόσο από αυτού είναι πολύ πιθανό να παρουσιάσουν κίρρωση ή καρκίνο του ήπατος. Στα συμπτώματα της ηπατίτιδας C, που παρουσιάζονται 6 με 8 εβδομάδες αφού ο ασθενής έχει προσβληθεί από τον ιό, συγκαταλέγονται ο ίκτερος (δηλαδή κιτρίνισμα του δέρματος και του άσπρου των ματιών), η κούραση, οι αναγούλες, η ανορεξία και οι πόνοι στο στομάχι.
Ομάδες υψηλού κινδύνου: χρήστες ναρκωτικών ουσιών, αποδέκτες μεταγγίσεων αίματος, πλάσματος, οργάνων και άλλων ιστών, βρέφη των οποίων η μητέρα, όταν τα γέννησε ήταν μολυσμένη από τον ιό, ασθενείς που υποβάλλονται μακροχρόνια σε αιμοκάθαρση και άτομα με πολλούς ερωτικούς συντρόφους, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο.

Χλαμύδια

Πρόκειται για σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, το οποίο στις γυναίκες μετεξελίσσεται συνήθως σε καρκίνο του τραχήλου. 
Αν και τα πιο κοινά συμπτώματα είναι πόνος στην κοιλιά, ναυτία, πόνος ή κάψιμο κατά την ούρηση, έκκριση υγρών από τον κόλπο, ερεθισμός του τραχήλου, αίμα από τον κόλπο, πόνος κατά τη συνουσία στις γυναίκες, φλεγμονή και έκκριση υγρών από το πέος, πόνος και πρήξιμο των όρχεων για τους άντρες, το 70% των ασθενών, δεν παρουσιάζουν καθόλου συμπτώματα με αποτέλεσμα να κάνει τη διάγνωση της νόσου ιδιαίτερα δύσκολη.
Ωστόσο η εμφάνισή τους γίνεται τουλάχιστον 7 με 21 ημέρες, από τη στιγμή της μόλυνσης.
 Τα χλαμύδια βέβαια, μπορούν να μεταδοθούν στο βρέφος κατά τη γέννηση του ενώ σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, τα χλαμύδια μπορούν να προκαλέσουν πνευμονία, φλεγμονή στα μάτια ακόμα και τύφλωση.

Ομάδες υψηλού κινδύνου: νέοι κάτω των 25 ετών.

Σκλήρυνση κατά πλάκας

Πρόκειται για μία εκφυλιστική ασθένεια του
κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), 
που οφείλεται στην καταστροφή της μυελίνης που περιβάλλει τους νευράξονες (άξονες των νευρικών κυττάρων μέσω των οποίων μεταδίδεται η πληροφορία σε ένα άλλο κύτταρο).
Δυστυχώς η αιτιολογία εμφάνισης παραμένει άγνωστη αλλά τα επιστημονικά ευρήματα κάνουν λόγο για μια διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο ενδεχομένως αντιδρά ανώμαλα στην προσπάθειά του να εξουδετερώσει κάποιον εξωτερικό παράγοντα, ο οποίος πιθανολογείται ότι είναι ένας ή περισσότεροι ιοί.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μία αυτοάνοση διαταραχή, με τελικό αποτέλεσμα τη δημιουργία αντισωμάτων ενάντια στην βασική πρωτεΐνη της μυελίνης του ΚΝΣ. Αν και τα αυτοαντισώματα δεν καταστρέφουν το σύνολο της μυελίνης του ΚΝΣ, το αποτέλεσμα προκαλεί διακοπή της επικοινωνίας των διαφόρων τμημάτων του ΚΝΣ και την δυσχερή λειτουργία του με τελική έκβαση την παράλυση.

Ομάδες υψηλού κινδύνου: άτομα που οι γονείς τους έπασχαν από Σκλήρυνση κατά πλάκας, έχουν 20 με 50 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν την ασθένεια. Χαρακτηριστικό στοιχείo επίσης είναι ότι σύμφωνα με τελευταίες έρευνες η ασθένεια αυτή είναι πιο κοινή σε χώρες, που έχουν κρύο κλίμα και ειδικά στη Βόρεια Ευρώπη....

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑΣ(NTR)



8 συμπτώματα ασθενειών που φαίνονται στο πρόσωπό σας

Η επίσκεψη στο γιατρό, πέραν της διάγνωσης του λόγου για τον οποίο έχετε φτάσει στο ιατρείο του, προσφέρει και μια άλλη πολύ καλή ευκαιρία. Την ευκαιρία να δει ο γιατρός στο πρόσωπό σας αλλαγές που μπορεί εσείς να μην είχατε παρατηρήσει καν, αλλά αυτές για κάποιο λόγο να προέκυψαν και αυτός ο λόγος να χρήζει περαιτέρω διερεύνησης.
 Πολλές αλλαγές στην εμφάνισή μας, συχνά υπονοούν κάτι άλλο πέρα από την επιφάνεια και πολλές φορές είναι μερικά από τα συμπτώματα διαφόρων ασθενειών. Ακολουθούν μερικά από τα αυτά τα συμπτώματα που εμφανίζονται στην περιοχή του προσώπου και οι ασθένειες που μερικά από αυτά ίσως σημαίνουν: 
 Ξηρό δέρμα ή χείλη  Η ξηροδερμία στο πρόσωπο και τα χείλη είναι ένα από τα συνηθέστερα συμπτώματα της αφυδάτωσης. Είναι ακόμα πιθανό να υπονοεί πρόβλημα λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα και πιο συγκεκριμένα υποθυρεοειδισμό ή ακόμα και διαβήτη. Άλλα σημάδια του υποθυρεοειδισμού είναι η αίσθηση του ψύχους, η αύξηση του βάρους και η κούραση, ενώ συμπτώματα του διαβήτη είναι η έντονη δίψα, η συχνή ούρηση και η θολή όραση. 
 Τριχοφυΐα στο πρόσωπο  Ανεπιθύμητη τριχοφυΐα στο σαγόνι, το άνω χείλος και σε άλλες περιοχές του προσώπου είναι ένδειξη του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών. Η τριχοφυΐα είναι αποτέλεσμα των αυξημένων ανδρικών ορμόνων, που είναι μια από τις συνέπειες των συχνού αυτού συνδρόμου των ωοθηκών. 
 Υποκίτρινες κηλίδες στα βλέφαρα  Οι ασθενείς που παρουσιάζουν αυτά τα ωχρά σημάδια στα βλέφαρά τους, τα οποία είναι γνωστά και ως ξανθελάσματα και περιέχουν χοληστερίνη, έχουν αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν καρδιοπάθεια. Σε έρευνα του 2011, με δείγμα 13.000 ασθενείς, το 4% από αυτούς είχε τις εν λόγω κηλίδες και αυτό το 4% εμφάνιζε μέχρι και 70% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσει προβλήματα καρδιάς και 50% περισσότερες πιθανότητες να πάθει έμφραγμα στα επόμενα χρόνια. 
 Σακούλες κάτω από τα μάτια  Οι σακούλες κάτω από τα μάτια και τα πρησμένα βλέφαρα πιθανά δηλώνουν χρόνιες αλλεργίες, που προκαλούν διαστολή και συνεπαγόμενη διαρροή στα αιμοφόρα αγγεία. Στην ευαίσθητη περιοχή των βλεφάρων, κάτω από τα μάτια αυτό μεταφράζεται με πρήξιμο και μια πιο σκούρα απόχρωση από τον τόνο του δέρματος. Ασυμμετρία προσώπου Ένα από τα πρώτα σημάδια του εγκεφαλικού επεισοδίου είναι η ασυμμετρία στο πρόσωπο του ασθενή. Οι περισσότεροι πάσχοντες το αντιλαμβάνονται, όταν κοιτούν τον εαυτό τους στον καθρέφτη και μοιάζει το πρόσωπό τους «κάπως περίεργο και διαφορετικό». Το ίδιο σύμπτωμα μπορεί να γίνει αντιληπτό αν νιώσετε μούδιασμα στο μισό σας πρόσωπο ή νιώθετε πως δεν μπορείτε να γελάσετε κανονικά. Σε κάθε περίπτωση καλέστε άμεσα τις πρώτες βοήθειες. 
 Αποχρωματισμένη επιδερμίδα  Ακόμα και οι πιο μικρές αλλαγές στο χρώμα της επιδερμίδας είναι ένδειξη για κάποιο άλλο πρόβλημα. Η χλωμάδα είναι σημάδι αναιμίας, η κίτρινη απόχρωση είναι σύμπτωμα ηπατικών προβλημάτων και η γαλάζια απόχρωση σε χείλη ή νύχια μπορεί να σημαίνει προβλήματα σε καρδιά ή πνεύμονες. 
 Εξανθήματα και σημάδια  Ακόμα και προβλήματα στο πεπτικό σύστημα μπορούν να βρουν τον τρόπο να φανούν στο δέρμα σας. Κοκκινίλες που προκαλούν φαγούρα υπονοούν κοιλιοκάκη, εξάνθημα στο σχήμα της πεταλούδας στα ζυγωματικά ή πάνω από τη μύτη είναι μερικά από τα συμπτώματα του λύκου, ακόμα μιας αυτοάνοσης ασθένειας, ενώ αλλεργίες, φλεγμονές και λοιπές λοιμώξεις επίσης προκαλούν φαγούρα και κοκκινίλες στο πρόσωπο. 
 Μαζεμένο πηγούνι  Ο παχύς λαιμός και το μικρό σαγόνι είναι ενδείξεις ότι πάσχετε από υπνική άπνοια, μια διαταραχή κατά την οποία κατά τη διάρκεια του ύπνου παρατηρείται διακοπή της αναπνοής για 10 δευτερόλεπτα ή περισσότερο. Εάν ροχαλίζετε με ένταση, ξυπνάτε με πονοκεφάλους ή με αδικαιολόγητη κούραση, ίσως να πάσχετε από άπνοια, και καλό θα ήταν να το ελέγξετε

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

ΛΕΜΕ ~ΟΧΙ~ ΣΤΟΥΣ ...ΑΛΛΟΥΣ!!!!!!(NTR)




ΛΕΣ <<ΟΧΙ>>?????ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ?????


Όλο και πιο συχνά πλέον συναντώ ανθρώπους που το πρόβλημα τους είναι
ότι δεν μπορούνε να πούνε «όχι».
 Και σίγουρα αυτό είναι δύσκολο κι εξουθενωτικό.
 Γιατί όμως να είναι τόσο δύσκολη η εκφορά μιας τόσο μικρής λεξούλας;
Μπορεί σε μέγεθος να είναι μικρή, σε ουσία όμως είναι μια λέξη τεράστια,
με πολλές συνέπειες κάποιες φορές.
Συνέπειες που γίνονται συνήθως εμφανείς μέσα από τις διαπροσωπικές μας
 σχέσεις.
Ποτέ δεν μάθατε να εκφράζετε τις απόψεις, τις επιθυμίες και τις ανάγκες σας,
ενώ αντιθέτως αφήνετε τους άλλους να σας παρασύρουν, να σας επηρεάζουν
και να καθορίζουν τη ζωή σας.
Δεν αντιπαρατίθεστε με τους άλλους, αποφεύγετε τις συγκρούσεις κάνοντας
 πάντα
αυτό που θέλουν οι άλλοι.
 Τα συναισθήματα που βιώνετε συνήθως εσείς που δεν λέτε «όχι»,
είναι ο θυμός με τον εαυτό σας, αλλά και πολλές φορές με τους άλλους
επειδή δεν σας καταλαβαίνουν και θέλουν πάντα να γίνεται το δικό τους.
Έχετε όμως αναλογιστεί ποτέ ότι εσείς τους έχετε μάθει ότι
 «μπορεί να γίνεται πάντα το δικό τους»;
Και φυσικά τους το έχετε δείξει εσείς, αφού ποτέ δεν αρνείστε,
θέλετε να βοηθάτε, δεν έχετε ποτέ πρόβλημα σε ποιο μαγαζί 
θα καθίσετε για καφέ,
αφήνετε πάντα τους άλλους να αποφασίζουν.
Νιώθετε μάλλον και εγκλωβισμένοι μέσα σε όλο αυτό.
Πολλές φορές βιώνετε και ενοχές, αν δώσετε προτεραιότητα
 στις δικές σας ανάγκες
και σ’ αυτό που θέλετε εσείς και όχι οι άλλοι.
Βέβαια, παίρνετε και ικανοποίηση αφού σας θέλουν για φίλο/ η.
Και φυσικά, αφού είστε βολικοί!!!!!
Φυσικά, δεν συμπεριφέρονται όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο.
 Και αυτό θα το έχετε διαπιστώσει αφού μάλλον οι γύρω σας λένε 
το «όχι» τους πολύ συχνά.
Πως γεννήθηκε όμως σε εσάς αυτό το «πρόβλημα»;
Για ακόμα μια φορά, θα γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, τότε που ήσασταν παιδί.
Μπορεί οι γονείς σας να σας τιμωρούσαν, απειλούσαν ή θύμωναν μαζί σας
όταν δεν συμπεριφερόσασταν όπως ήθελαν εκείνοι.
Δεν υπήρχε δηλαδή η ελευθερία έκφρασης του εαυτού σας,
 παρά μόνο η έκφραση που ήταν αποδεκτή από εκείνους.
Ίσως να μην σας επέτρεπαν να κάνετε και τις δικές σας επιλογές.
Μήπως σας έκαναν και «μούτρα» όταν διαφωνούσατε μαζί τους;
Μπορεί οι γονείς σας να μιλούσαν πάντα για τα προσωπικά τους προβλήματα
και αυτό να σας έβαλε στην θέση του ακροατή,
από τότε μέχρι και σήμερα.
Ίσως να σας έκαναν να νιώθετε ένοχος/η ή εγωιστής/στρια
 όταν δεν κάνατε αυτό που ήθελαν.
Τέλος, ίσως οι γονείς σας να είχαν την τάση να αγχώνονται υπερβολικά
 ή να πέφτουν σε κατάθλιψη, αν δεν κάνατε ή λέγατε κάτι όπως 
το ήθελαν εκείνοι.
 Αυτό σας έχει κάνει να ανησυχείτε και να νοιάζεστε
 για τις συναισθηματικές συνέπειες
των πράξεων σας….
 στους άλλους.
Δηλαδή, να μην λέτε ή να μην κάνετε κάτι για να μην στεναχωρήσετε
 τους άλλους.
Φαίνεται λοιπόν πως τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή σας τον έχουν
 οι άλλοι....
 και εσείς απλά παρατηρείτε τι συμβαίνει.
 Μήπως θα ήταν καλύτερα για εσάς αν πρωταγωνιστούσατε;
Πρόκειται για τη δική σας ζωή την οποία εσείς πρέπει να φροντίσετε.
Πως όμως θα μπορούσε να γίνει αυτό;
Το πρώτο σημαντικό βήμα είναι
 να συνειδητοποιήσετε την παθητικότητα και την υποταγή 
στην παιδική σας ηλικία.
Ισχύει κάτι από τα παραπάνω όσον αφορά τη στάση των γονιών σας προς εσάς;
 Έπειτα, δώστε χρόνο στον εαυτό σας να σκεφτείτε ποιες είναι
 οι δικές σας επιθυμίες και ανάγκες.
Είναι πιθανό να μην τις γνωρίζετε, αφού τόσο καιρό παρασύρεστε σε αυτά
 που θέλουν οι άλλοι.
Ίσως να νιώθετε ότι έχετε χάσει την ταυτότητα σας και έχετε χαθεί 
μέσα στους άλλους.
Πιέστε τον εαυτό σας να διεκδικήσει να δικαιώματα του,
 να εκφράσει τις ανάγκες και τις επιθυμίες του.
Ζητήστε βοήθεια από τους άλλους όταν τη χρειάζεστε.
Συζητήστε μαζί τους για να προβλήματα σας.
Μην είστε μόνο ακροατής στα δικά τους προβλήματα.
 Απομακρυνθείτε από τους ανθρώπους που σας εκμεταλλεύονται εγωιστικά.
Εκφράστε τον θυμό σας, αν τον νιώθετε.
 Και κυρίως να πιστέψετε πως έχετε το δικαίωμα να κάνετε όλα τα παραπάνω…
<<Όταν τα καταφέρετε, θα αισθανθείτε ...
τέτοια ικανοποίηση στη ζωή σας,
όση δεν νιώσατε ποτέ σαν φοβισμένο παιδί με το κορμί ενός ενήλικα!>>

~~~!!!~~~ΘΕΕ ΜΟΥ~~~!!!~~~(NTR)





Κάποτε ήταν ένα αγοράκι που ήθελε να γνωρίσει τον Θεό…

Ήξερε ότι το ταξίδι ως το μέρος που ζούσε ο Θεός θα ήταν μακρινό κι έτσι έβαλε στην βαλίτσα του μερικά σοκολατάκια και αναψυκτικά και ξεκίνησε το δρόμο του.
 Αφού είχε περπατήσει λίγο , συνάντησε ένα ηλικιωμένο κύριο.
Ο άντρας καθόταν σε ένα παγκάκι στο πάρκο και τάιζε περιστέρια.
Ο μικρός έκατσε δίπλα του και άνοιξε τη βαλίτσα του για να π ιει ένα αναψυκτικό.
Ακριβώς τότε παρατήρησε ότι ο ηλικιωμένος έμοιαζε πεινασμένος κ...ι έτσι του προσέφερε ένα σοκολατάκι.
 Ο ηλικιωμένος δέχτηκε με ευγνωμοσύνη και χαμογέλασε στο μικρό. Το χαμόγελο του ήταν τόσο όμορφο , που το αγόρι , θέλοντας να το ξαναδεί , του προσέφερε και ένα αναψυκτικό.
 Ο γέροντας χαμογέλασε ξανά στον μικρό . Το παιδί ήταν τρισευτυχισμένο!
Πέρασαν μαζί όλο το απόγευμα , τρώγοντας και χαμογελώντας , μα χωρίς να ανταλλάξουν ούτε μία λέξη…
Όταν άρχισε να νυχτώνει , το αγόρι κατάλαβε πως έπρεπε να ξεκινήσει το δρόμο για το σπίτι του .
Σηκώθηκε κι αφού έκανε μόλις λίγα βήματα , γύρισε πίσω , έτρεξε προς το μέρος του ηλικιωμένου και τον αγκάλιασε σφιχτά.
 Κι ο γέροντας του χάρισε το πιο όμορφο χαμόγελό του!
Όταν το παιδί έφτασε σπίτι του, η μητέρα του παρατήρησε το βλέμμα χαράς στο πρόσωπό του.
Το ρώτησε: ” Τι έκανες σήμερα και είσαι τόσο χαρούμενος;”
 Ο μικρός είπε: ” Έφαγα σοκολατάκια στο πάρκο με το Θεό !” Και πριν η μαμά προλάβει να απαντήσει ο μικρός πρόσθεσε: “Και ξέρεις κάτι;
Ο Θεός έχει το πιο όμορφο χαμόγελο που έχω δει !
” Εν τω μεταξύ , ο ηλικιωμένος ακτινοβολώντας και ο ίδιος από χαρά , επέστρεψε στο σπίτι του.
 Ο γιος του , παρατηρώντας το βλέμμα ευτυχίας και αγαλλίασης στο πρόσωπό του τον ρώτησε:
“Πατέρα , τι έκανες σήμερα και είσαι τόσο χαρούμενος;” Κι ο γέροντας είπε:
“Έφαγα σοκολατάκια στο πάρκο με τον Θεό!”
 Και πριν ο γιος του προλάβει να απαντήσει , ο γέροντας πρόσθεσε:
 “Και ξέρεις κάτι ;
Είναι πολύ νεότερος απ΄όσο πίστευα!”

Πολύ συχνά υποτιμάμε τη δύναμη ενός αγγίγματος , ένα χαμόγελο, μια καλή κουβέντα, ένα αυτί έτοιμο να μας ακούσει, ένα ειλικρινές κομπλιμέντο, ή την πιο μικρή πράξη ενδιαφέροντος όλα εκ των οποίων μπορούν να αλλάξουν ριζικά τη ζωή μας .

 Οι άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή μας για κάποιο λόγο , για λίγο ή για μια ζωή.
Ας τους δεχτούμε με τον ίδιο ενθουσιασμό!!!!



Είναι αναπόφευκτο να αξιολογείς τα πράγματα, τις καταστάσεις, τους άλλους μέσα από σένα.
Φορώντας τα ίδια γυαλιά μέσα από τα οποία βλέπεις το είδωλό σου στον καθρέφτη της αυτοαντίληψής σου.
Αυτό που έχεις προσαρμόσει μέσα στον χρόνο στην ιδέα που οι γονείς σου, και οι παππούδες σου είχαν και έχουν για τις ικανότητες, και τις αδυναμίες σου.
Ταυτίστηκες με ξένους καθρέφτες και νομίζεις σήμερα πως "εσύ" είσαι αυτός που επιλέγει στην προσωπική σου ζωή...!
...
Εσύ όμως δεν είσαι τα γυαλιά που φοράς!
Είσαι αυτός που στέκεται πίσω από τα "γυαλιά", από τα πράγματα, και από τους άλλους.
Χρησιμοποίησε όλη την ψυχική σου ενέργεια για να σε ανακαλύψεις, και στον βαθμό που συμβαίνει αυτό, οι άλλοι, οι καθρέφτες και τα πράγματα αποκτούν τις ρεαλιστικές τους διαστάσεις.

Οι ψευδαισθήσεις σου αποκαθηλώνονται και μαζί τους τα "ανυπέρβλητα" κολλήματα της ζωής σου...

Κάνε το Καλό ...(NTR)




Κάνε το Καλό ...

Όλο και πιο πολλοί χτυπάνε την πόρτα σου για βοήθεια.
Με διάφορους τρόπους και διάφοροι άνθρωποι.
Δύσκολοι καιροί. Ο καθένας μας βοηθάει, όπως μπορεί.
.
Ο καθένας μας βοηθάει, όπως μπορεί.
Κι αυτοί που ζητάνε, είναι Πακιστανοί, Αιγύπτιοι, Έλληνες....
Και ζητάνε απ' όλα. Ρούχα, φαγητό, λεφτα, δουλειά.
Κι έχουν ένα ύφος, όλο πόνο.
Κι' ούτε ξέρω αν ο πόνος είναι αληθινός ή ψεύτικος.
Πολλές φορές θέλω να αποφύγω να δώσω, αλλά ντρέπομαι. Τις περισσότερες φορές κάτι δίνω.
Πάντα όμως με πιάνει μια αμφιβολία.
Μήπως με εκμεταλλεύονται; Μήπως συνεννοούνται μεταξύ τους και έρχονται για "βοήθεια".
Δίνω το κάτι τις μου και ζορίζομαι.
Μισερή βοήθεια μου φαίνεται.
Λειψή.
Ούτε ξέρω τι να κάνω.
Βασανίζομαι, ανάμεσα στο Καλό και το σωστό.
Δίνω και έχω ενοχές.
Ούτε με την καρδιά μου δίνω, ούτε αρνιέμαι να δώσω.

Πήγαμε μια κοντινή εκδρομούλα, σ' ένα μοναστήρι.

Σ' ένα παγκάκι έξω από το μοναστήρι ήταν ένας καλόγερος.
Λιγνός, κάτισχνος δηλαδή, μου φάνηκε μεγάλος στην ηλικία. Ένα ράσο φορούσε, μ' ένα σχοινί στη μέση.
Κάπου ήταν προσηλωμένος, σαν προσεύχονταν.
Πήγα κοντά του, γύρισε και με κοίταξε, μ' ένα βλέμμα διαπεραστικό, φωτιές έβγαζαν τα μάτια του.
Είδα ότι δεν ήταν πολύ μεγάλος. Κοιταχτήκαμε. Το πρόσωπο του έλαμπε στο Φως. Ίσως να ήταν ο ήλιος που χτύπαγε πάνω του.
-- Κάθισε, μου είπε.
Σαν να γνωριζόμασταν από χρόνια, άρχισα να του μιλάω, του είπα το ζόρι μου, αυτό με τις "βοήθειες", αυτό που είπα παραπάνω.
-- Εσύ να δίνεις, μου είπε, άμα μπορείς, να δίνεις.
Μη σε νοιάζει. Δεν πειράζει, αν σε εκμεταλλεύεται.
Τ' ακούς; ΔΕΝ ΠΕΙΡΆΖΕΙ.
....
Έφυγα και πήγα να βρω τους άλλους. Είχα χαρά.
Μεγάλη ΧΑΡΑ. Σαν να ελευθερώθηκα.
Όχι «σαν», ΕΛΕΥΘΕΡΏΘΗΚΑ. Άμα μπορώ, δίνω. Τόσο απλό.
Πριν μπω στο μοναστήρι, γύρισα να τον δω.
Δεν ήταν κανείς στο παγκάκι.....

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ.......(NTR)







Επιθετική  Συμπεριφορά  των παιδιών.

Το πιο συνηθισμένο είναι όταν ενοχλούν τα άλλα παιδιά. Στα πρώτα τους βήματα για να αποκτήσουν φίλους σχεδόν όλα τα παιδιά χτυπούν άλλους. Στην πραγματικότητα, βέβαια, το να χτυπούν άλλους είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους τα παιδιά μαθαίνουν να προσαρμόζονται στην συντροφιά άλλων παιδιών.
Αν παρακολουθήσουμε μια ομάδα παιδιών της προσχολικής ηλικίας, θα δούμε ότι 2 ή 3 παιδιά παίζουν ήρεμα μαζί, μετά τσακώνονται, κτυπούν το ένα, το άλλο, μετά σκορπούν για να παίξουν μόνοι τους και τέλος ξανασμίγουν για να παίξουν μαζί. Στη σχολική, βέβαια, ηλικία θα υπάρξουν και μερικοί τσακωμοί με σκοπό κυρίως να δοκιμάσει τη δύναμη του και να τη δοκιμάσει εναντίον των άλλων.

Επιθετική συμπεριφορά

Κάπου- κάπου συναντάμε κάποιο παιδί που φαίνεται να έχει σκοπό του να βασανίζει τα άλλα παιδιά. Ένα τέτοιο παιδί μπορεί να εκφράζει, με το μόνο τρόπο που ξέρει, την αντιπάθεια και τη δυστυχία του στις σχέσεις με τα άλλα παιδιά ή τους γονείς του. Έστω κι αν η επιθετική συμπεριφορά μπορεί να προσφέρει στο παιδί μια στιγμιαία ανακούφιση από το θυμό που έχει κλεισμένο μέσα του, στο βάθος της ψυχής του, όμως, αισθάνεται ότι είναι κακό, όταν συνεχώς κτυπά άλλους. Αυτό το συναίσθημα γίνεται πολύ πιο οξύ, όταν κτυπά ένα από τους γονείς του για την αγάπη του οποίου νοιώθει μεγάλη ανάγκη. Θέλει να βοηθηθεί να μάθει να συμπεριφέρεται μ’ ένα κοινωνικά αποδεκτό τρόπο και να έχει την επιδοκιμασία των άλλων. Για να πετύχει αυτό το πράγμα ένα παιδί πρέπει να έχει δίπλα τους γονείς και άλλους ενήλικες, οι οποίοι χωρίς να είναι αυστηροί, θα βρίσκονται πάντοτε στο πλευρό της δικής του συνείδησης.
Λύση: Το να βρούμε το καλύτερο τρόπο σ’ ένα τέτοιο πρόβλημα δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα. Βλέποντας ένα παιδί να κτυπά το άλλο, αμέσως ο ενήλικας αντιδρά κτυπώντας εκείνο που κτύπησε πρώτο. Αυτή όμως η αντίδραση μπορεί να ενισχύσει το παιδί να είναι πιο επιθετικό και να επιβεβαιώσει το αίσθημα του ότι είναι αδιόρθωτα κακό. Παράλληλα, όταν βλέπει το γονιό του να χτυπά, το παιδί μπορεί να νοιώσει ότι είναι σωστό να χτυπάει κι αυτό. Τελικά εκείνο που επιτυγχάνεται είναι η σύγχυση.

Εκτόνωση

Συχνά είναι πρακτικά χρήσιμο να προμηθεύσουμε το παιδί με διεξόδους σαν το σφυρί, τα καρφιά, την πλαστελίνη, τον αθλητισμό, το κολύμπι, τον στίβο, το τένις, τον χορό κ.λ.π έτσι ώστε οι δραστηριότητες αυτές να του δίνουν την ευκαιρία να εκτονώνεται και να εκφράζει τα επιθετικά του συναισθήματα μ’ έναν τρόπο που μπορεί να αποσπάσει την ειλικρινή επιδοκιμασία των γονιών του. Μπορεί ακόμα το παιδί να χρειάζεται μια ευκαιρία να εκφράζει με λόγια, παρά με έργα το θυμό του ή την επιθετικότητα, αλλά τότε πρέπει να γνωρίζει πως δεν θα τιμωρηθεί όταν λέει με ειλικρίνεια όλα όσα αισθάνεται.

Άσχημο λεξιλόγιο

Οι περισσότεροι γονείς έχουν πολλές φορές ταραχτεί όταν ακούνε από τα χείλια ενός μικρού παιδιού λέξεις χυδαίες γύρω από το σεξ. Τα παιδιά από την άλλη μεριά ευχαριστιούνται όταν πειραματίζονται με λέξεις αυτού του είδους. Πολύ συχνά τις χρησιμοποιούν μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν εντύπωση. Όταν όμως οι ενήλικες δεν δίνουν σημασία, τότε χάνουν και τα παιδιά το ενδιαφέρον τους γι’ αυτό το παιχνίδι.
Άλλωστε, ένα παιδί βρίσκει πως ένα τέτοιο πράγμα είναι ένας εύκολος και βολικός τρόπος, για να ενοχλήσει τους γονείς του ή άλλους ενήλικες, και να προσελκύσει το ενδιαφέρον τους.
Όταν δείξουν στο παιδί, ότι αυτές οι λέξεις δεν είναι καινούργιες για εμάς και ότι τις έχουμε ξανακούσει τότε σταδιακά τις απομακρύνουν και δεν τις χρησιμοποιούν.

Ήρεμα παιδιά

Ας δούμε τώρα μερικά παιδιά, τα οποία ενώ μεγαλώνουν πολύ ήρεμα στο σπίτι, αντιμετωπίζουν προβλήματα, όταν πάνε στο σχολείο, όποτε θα πρέπει να συναναστραφούν άλλα παιδιά. Στη φάση αυτή θα πρέπει να υποτάξουν τις επιθυμίες τους στο τι ενδιαφέρει και τους άλλους και θα πρέπει να βρίσκουν ικανοποίηση αποτελώντας μέλη μιας ομάδας.

Καταπιεσμένα παιδιά

Το παιδί όμως που τιμωρήθηκε πολύ ή καταπιέστηκε από τους γονείς του ή που δεν έχουν τεθεί τα όρια ή που δεν έχει καλές σχέσεις με τα αδέρφια του τότε θα δυσκολευτεί να προσαρμοστεί στο ομαδικό πνεύμα.
Είναι ενδεχόμενο να μεταφέρει τους ανταγωνισμούς που ζει μέσα στο σπίτι και στην σχολική τάξη. Όταν αυτά τα παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν κάποιους είδους ήττα, ή να παίξουν δευτερεύοντα ρόλο σε σύγκριση μ’ ένα άλλο παιδί, συχνά ανακουφίζονται από τα πληγωμένα τους συναισθήματα με το να κάνουν τον παλικαρά, με σκοπό να πείσουν τον εαυτό τους ότι σε κάτι είναι καλύτεροι από οποιοδήποτε άλλο.

“Δίνω- παίρνω”

Ακριβώς όπως το παιδί που παίζει τον παλικαρά έτσι κι ο μαθητής που ξεγελά τους άλλους στα παιχνίδια, μπορεί να προσπαθεί να αντισταθμίσει τα συναισθήματα της κατωτερότητας με το να ξεπερνά τους συντρόφους του με τίμια ή ανόητα κόλπα. Παρόμοια συμπεράσματα παρουσιάζεται σε παιδιά που στο οικογενειακό τους περιβάλλον δεν έμαθαν τους κανόνες μιας ανταλλαγής “δίνω- παίρνω”.
Αντίποδας όμως, ενός επιθετικού παιδιού, για το οποίο έχουν ειπωθεί και γραφτεί τόσα πολλά, είναι ακριβώς ο αντίθετος του τύπος, που παρουσιάζει κι αυτός τις δικές του δυσκολίες. Ένα παιδί δειλό, παθητικό που κρύβει συχνά τις εσωτερικές του συγκρούσεις πίσω από τη μάσκα της καλοσύνης και της γενναιοψυχίας. Αρνείται να υπερασπιστεί τον εαυτό του, μπορεί να φεύγει κάθε φορά που άλλα παιδιά το κτυπούν, είναι πολλές φορές κλαψιάρικο και φοβάται να εκφράσει την επιθετικότητα του μ’ ένα τρόπο ευθύ.

Το δειλό παιδί

Όταν ένα δειλό παιδί βρίσκεται ανάμεσα σ’ άλλα παιδιά, νοιώθει ανασφάλεια, που μπορεί να πηγάζει είτε από το γεγονός ότι έχει καταπιεστεί προηγούμενα από γονείς πολύ αυταρχικούς είτε από το γεγονός ότι οι γονείς του ήταν υπερπροστατευτικοί ώστε δεν μπόρεσε να διεκδικήσει τα προσωπικά του δικαιώματα. Ένα τέτοιο παιδί, στην πραγματικότητα δεν στερείται την ικανότητα για να εκφράσει εχθρότητα ή επιθετικότητα, αλλά έχει μάθει να φοβάται τόσο τα δικά του επιθετικά συναισθήματα που δεν τολμά να τα εκδηλώσει.
Για να κερδίσει ένα τέτοια παιδί την αυτοπεποίθηση του χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια. Χρειάζεται βοήθεια για να βρει την ικανότητα μέσα από τις δραστηριότητες του και τις δεξιότητες του. Αφού φοβάται το συναγωνισμό, μπορεί να παίξει μόνο του για λίγο. Οι γονείς πρέπει να ενισχύουν το παιδί να ασχολείται με κάποια δραστηριότητα, να ενισχύουν τις θετικές του προσπάθειες, ώστε σταδιακά να μπορέσει να νοιώσει αρκετή ασφάλεια και να δοκιμάσει να παίξει και με άλλα παιδιά. Η συνεργασία των γονέων με το παιδί στο παιχνίδι είναι ένα θετικό στοιχείο αλλά και χρήσιμο. Μ’ όλα αυτά σιγά σιγά αποκτά την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να γίνει δημιουργικό στην ζωηράδα του και να πάρει τη θέση του στην ομάδα.