Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

ΕΚΔΙΚΗΣΗ .......Η…ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ????(NTR)





Ποσες φορες στη ζωη μας δεν εχουμε ξεστομισει αυτή τη λεξη? 
Δεν εχουμε βαλει σκοπο «να παρουμε το αιμα μας πισω», να αποκαταστησουμε την αδικια που μας εκαναν πιστευοντας οτι εχουμε δικιο.....  Πιστευοντας ότι η εκδικηση θα αποκαταστησει την ισορροπια κ τη δικαιοσυνη στη ζωη μας!!!!!!!!!!!!!

Ισορροπια γιατι αυτό το ξαφνικο που μας συνεβη μας αφησε ένα μεγαλο και ασχημο κενο.
 Δικαιοσυνη, γιατι πρεπει να δωσουμε ένα μαθημα σ αυτον που εκανε τη ζωη μας κολαση.~~~ετσι πιστευουμε~~~απο τη ζηλεια και τον εγωισμο μας~~~~~

Σε ολους μας, καποιες φορες εχει τυχει να νιωσουμε την
αδικια εις βαρος μας.
 Σε επιπεδο προσωπικο, επαγγελματικο, μεταξυ φιλων, γνωστων ή σχεσεων και σιγουρα αισθανθηκαμε ότι εχουμε χασει το δικιο μας ή ότι επενδύσαμε σε κάποιον περισσότερο απ όσο τελικά αξιζε .
Ότι προδοθηκαμε , οτι κοπιασαμε αδικα κ αδικηθηκαμε,ότι μας κοροϊδεψαν ίσως......

Καποιες φορες ο πληγωμενος μας εγωισμος θελησε να διεκδικησει το δικιο του εστω και με αθεμιτα μεσα, να αναπληρωσει ετσι το κενό που δημιουργηθηκε από την αδικια.
Αυτο ακριβως ειναι η αναγκη της εκδικησης.
Ένα συναισθημα εντονο, βαρυ , που δεν μπορει να σταθει αν δεν υπαρχει θυμος.

Με τον καιρο και  αν δεν την αποδωσουμε αμεσα, η ταση αυτή εξασθενεί . 
Ο εγωισμος μας αναπτυσει αμυνες που του λένε οτι δε χρειαζεται να ασχοληθει περισσοτερο. 
Σιγουρα καποιος θα βρεθει που θα μας αναγνωρισει το δικιο εστω και αν αυτος προερχεται από το φιλικο μας περιβαλλον.
 Αυτο ειναι αρκετο για να αναπλασουμε τον πληγωμενο μας εγωισμο .

Ταυτοχρονα η λογικη αρχιζει να κυριαρχει του συναισθηματος και μας βαζει σε μια διαδικασια αποστασιοποιησης. 

Η εννοια της εκδικησης με τον καιρό γινεται πιο ποιοτικη μεσα μας 
.Πλεον μας αρκει να αποδειξουμε ότι αξίζαμε καλυτερης αντιμετωπισης.

Τι μπορουμε να κανουμε?

Προσπαθουμε να βελτιωθουμε , να προοδευσουμε, ν αναβαθμισουμε την ποιοτητα της ζωης μας. 

Αυτο είναι η καλυτερη προοπτικη για να παρει κανεις την εκδικηση που χρειαζεται.

 Να ξαναβαλει τον εαυτο του στο θρονο του.

Ανιίθετα εκεινοι που τελικα επιμενουν στην εκδικηση με την επιθετικη της μορφη ειναι συνηθως περισσοτερο ανασφαλεις, δεν πιστευουν ευκολα στον εαυτο τους, δεν αναγνωριζουν την αξια τους. 
Πολύ θλιβερο στ αληθεια να λυπασαι τον εαυτο σου! Να μην τον αγαπας!

Να κρεμεσαι από τα λογια των αλλων για να επιβεβαιωθεις!

Το χειροτερο ειναι πως τις περισσότερες φορες οσοι επιλεγουν τον επιθετικο τροπο για να εκδικηθουν, ειναι πιθανο να χασουν και παλι το δικιο τους..

Ο τροπος που θα χειρισθουμε ( επιθετικα ή εξελικτικα ) την κατασταση κάνει τη διαφορά. 

Και  σιγουρα είναι θεμα δυναμης , πιστης στον εαυτο μας και ωριμοτητας η επιλογή του δυσκολου δρομου που όμως αποτελει τον μόνο δρομο προοδου και προσωπικης ανελιξης.

Και  ο δυσκολος δρομος, ειναι για μενα, η αδιαφορια και  η απαξιωση απεναντι στους «εχθρους μας» αλλα κ η πιστη όπως προανεφερα στον εαυτο μας.

Συνεχιζουμε λοιπον να ειμαστε εμεις κ όχι οι «αλλοι».
 Δε χανουμε την ταυτοτητα μας για κανεναν.

Αγαπαμε εμας, για να μπορουν κ οι αλλοι να μας αγαπησουν. Ετσι απλα. 

Για αυτό που ειμαστε! Και αν θελησουν, θα μας ακολουθησουν.

 Αν όχι, ε,..... δεν μπορουμε ν αποδειξουμε σε κανεναν τιποτα ........ουτε θα πασχισουμε να πεισουμε....... για την αξια μας...... 

Αλλωστε ο καθενας μας είναι διαφορετικος. 


Εχει την προσωπικοτητα του.

 Και  προσωπικοτητα για μενα, είναι η συμπεριφορα μας!!!!!!!


Καθως πολυ σωστα ειχε πει ο Φρανσουα Ντε Λα Ροσφουκο:

«Η εκδικηση πηγαζει παντοτε από την αδυναμια της ψυχης, που δεν είναι ικανη να υποφερει τις προσβολες»