Μη μετανοιωσεις!!!(NTR)(

Να αγαπάτε τον εαυτό σας όπως θα θέλατε να σας αγαπήσουν οι άλλοι… Να πολεμάτε για εκείνους που ενδιαφέρονται πραγματικά για εσάς και σας το αποδεικνύουν στην πράξη με μικρά καθημερινά πράγματα… Να μην κατηγορείτε τους άλλους, πρώτα από όλα τον εαυτό σας… Μα όχι για πολύ… Ύστερα από λίγο να τον συγχωρείτε και να τον αγκαλιάζετε… Να σκέφτεστε πως κάποια στιγμή θα φανεί ένας άνθρωπος που θα σας χαϊδέψει, θα σας φροντίσει και θα κολλήσει όλα τα ραγισμένα κομμάτια που υπάρχουν στην καρδιά σας. Να συγχωρείτε αυτούς που σας πλήγωσαν, αυτούς που σας εγκατέλειψαν ή απλά δεν σας κατάλαβαν. Αυτό σημαίνει ψυχή και γεναιότητα. Τουλάχιστον το βράδυ θα μπορείτε να κοιμάστε ευκολότερα, χωρίς κατάλοιπα και προβληματισμούς. Να μην κρατάτε κακίες, να μην παρακαλάτε να φάει ο άλλος τα μούτρα του για να πάρετε μέσα σας την ικανοποίηση του θιγμένου εγωισμού σας… απλά αποδέχεστε και προχωράτε παρέα με το είναι σας, παρέα με την περηφάνια σας και την καλοσύνη σας. Ούτε κακίες ούτε τίποτα… Απλά να τους εύχεστε τα καλύτερα. Γιατί δε χρειάζεται να αποχωρήσετε επειδή κουραστήκατε αλλά επειδή καταλάβατε. Επειδή διαλύθηκε ξαφνικά αυτό το σύννεφο από μπροστά σας, επειδή κατανοήσατε έστω κι αργά … Και να είστε σίγουροι πως αν κάποιος αξίζει να έρθει στη ζωή σας θα παλέψει με όλο του το είναι για να μείνει… Αυτούς να κρατάτε και να μην τους αφήσετε να φύγουν από κοντά σας… Κάποτε γράφτηκε ένας στίχος σε ένα τοίχο δίπλα στην θάλασσα… “Σαν εμένα δε θα ξαναβρείς… Σαν εσένα δε θα ξαναψάξω… “ Να μη μετανιώσετε για τίποτα απλά, να μάθετε από τα λάθη σας και να θυμάστε πως καμία συνάντηση δεν είναι τυχαία σε αυτή την ζωή, κάθε πρόσωπο είναι μια δοκιμή, μια ποινή ή ένα δώρο… και οι επιλογές είναι πάντοτε αυτές που το καθορίζουν.

ΖΗΣΕ(NTR)

Ζησε την καθε σου στιγμη σαν να ειναι η τελευταια...Αν πραγματικα μπορουσαμε να καταλαβουμε την αξια της καθε στιγμης σιγουρα θα την ζουσαμε σαν να ηταν η τελευταια....Αξιζει να σκεφτουμε με ποσο παθος και αναγκη θα ερωτευομασταν για μια τελευταια φορα..Με ποση δυναμη θα αγκαλιαζαμε το αλλο μας μισο...Με ποσο τρυφεροτητα θα αγκαλιαζαμε τον ιδιο μας τον εαυτο...Μονο ετσι θα μπορεσουμε να απολαυσουμε τη ζωη μας,οχι στην ιδεα πως η αγαπη μπορει να περιμενει για αυριο..Γιατι η αγαπη ειναι παντα το σημερα..!!!

Oκτωβριος 2022(NTR)

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ... Εκρήξεις, πανδαισία χρωμάτων... Πινελιές που βάφουν τα πάντα γύρω τους... Μήνας γλυκός, σιωπηλός, για κάποιους μελαγχολικός. Άπίστευτα όμορφος. ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ... Μερικά λόγια για τον μήνα που διανύουμε. Ο Οκτώβρης είναι ο δεύτερος μήνας του φθινοπώρου. Ο λαός δίνει και τα ονόματα: Βροχάρης, Σποριάτης ή Σποριάς ή Σπαρτός, Μπρουμάρης (=ομιχλώδης, σκοτεινός) και Παχνιστής (από την πάχνη που πέφτει στους αγρούς). Ο Οκτώβρης είναι της σποράς. Είναι το «μικρό καλοκαιράκι» που βοηθάει στην ετοιμασία του χειμώνα. Τη μέρα αυτή ανοίγουν και τα νέα κρασιά. Οκτώβριος:Είναι ο μόνος «αριθμητικός» μήνας που δεν περιέχει το γράμμα Μ. Έτσι είναι λάθος να λέμε Οκτώμβριος! Ο Οκτώβριος είναι ο δέκατος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, με διάρκεια 31 ημερών. Η ονομασία του προέρχεται από τη λατινική λέξη octo =οκτώ, ως όγδοος μήνας του ρωμαϊκού δεκάμηνου ημερολογίου,δηλαδή στα λατινικά οκτόμπερ, γιατί τέτοιος ήταν στο αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο.Αργότερα, όταν έγινε ο δέκατος μήνας, δεν άλλαξε το όνομά του. Ο Οκτώβριος, καρδιά του φθινοπώρου, συχνά αναφέρεται από το λαό ως Αϊ Δημήτρης, ή Αϊ-Δημητριάτης, από τη μεγάλη γιορτή του Αγίου Δημητρίου στις 26 του μήνα, που θεωρείται και ορόσημο του χειμώνα. Για τις πολλές βροχές που χαρίζει στους γεωργούς, ονομάζεται σε πολλά μέρη και Βροχάρης. Μήνας όμως της σποράς, λέγεται και Σποριάτης. Στις 18 του Οκτώβρη γιορτάζει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, με μεγάλη πανήγυρη στ' Αφάντου, στις 26 Οκτώβρη του 1912 απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη, στις 28 Οκτώβρη γιορτάζουμε το μεγάλο «ΟΧΙ» στην πρόκληση της φασιστικής Ιταλίας, που οδήγησε στην κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου και στις 12 Οκτωβρίου 1944 απελευθερώθηκε η Αθήνα, μετά την τριπλή γερμανο-ιταλο-βουλγαρική κατοχή. Ηταν ο τέταρτος μήνας του αττικού έτους. Ονομάστηκε Πυανεψιών από τα ιερά Πυανέψια ή Πυανόψια, εορτή προς τιμήν του Απόλλωνα. Ήταν αφιερωμένος στον Άρη και τον παρίσταναν με μορφή κυνηγού, που έχει λαγό στα πόδια του, πουλιά πάνω απ` το κεφάλι του και ένα είδος κάδου κοντά του. Ο ελληνικός λαός, όμως, τον ονομάζει συνήθως Άη-Δημήτρη ή Αηδημητρίτη και Αγιοδημητριάτη, επειδή μας φέρνει την γιορτή του Αγίου Δημητρίου (στις 26) σημαντικό χρονικό ορόσημο για την προετοιμασία του χειμώνα: Του Άη-Δημητριού, μέσα κρεβάτι, Του Άη-Γιωργιού έξω κρεβάτι. Οι δυο αυτοί άγιοι, που έχουν τόσες ομοιότητες- ας θυμηθούμε πώς παριστάνονται στις εικόνες, στρατηλάτες καβαλλάρηδες κι οι δυο, που σκοτώνουν με το κοντάρι τους, ο πρώτος το «βάρβαρο πολέμιο» της θρησκείας μας κι ο δεύτερος το δράκο- τοποθετημένοι εορτολογικά σε δύο καίριες μέρες του χρόνου, όριζαν μετεωρολογικές μεταβολές και περιόδους και κανόνιζαν τις αντίστοιχες ασχολίες των κατοίκων της πατρίδας μας. Στα βόρεια μέρη, μετά του Αγίου Δημητρίου, οι κτηνοτρόφοι αφήνουν τα ψηλά βουνά και κατεβάζουν τα κοπάδια τους στα πεδινά μέρη όπου θα ξεχειμωνιάσουν, τα «χειμαδιά», για να τα ξανανεβάσουν μετά τις καλοκαιριές του Άη-Γιωργιού. Είναι ο μήνας που τρυγούν τα όψιμα σταφύλια γι αυτό και οι Πόντιοι τον λένε τρυγομηνά, και προετοιμάζουν τη γη, μετά τα πρωτοβρόχια του, για τη σπορά των δημητριακών στα νοτιότερα μέρη: Οχτώβρη, και δεν έσπειρες Οχτώ σωρούς δεν έκαμες. Όποιος σπέρνει τον Οκτώβρη, έχει οκτώ σειρές στο αλώνι. Οκτώβρη και δεν έσπειρες καρπό πολύ δεν παίρνεις. Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα χεις. Λένε στην Πελοπόννησο, Μύκονο, Νάξο κλπ. Πριν φύγη ο προάγγελος αυτός του χειμώνα, μας προσφέρει μια τελευταία χαρούμενη αναλαμπή: Το μικρό καλοκαιράκι ή του Άη-Δημητριού το καλοκαιράκι, που μερικοί αχάριστοι το ονόμασαν γαϊδουροκαλόκαιρο, επειδή φέρνει γαϊδουρινή ζέστη. ΚΑΛΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΓΕΜΑΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΑ...ΜΗΝΑ!!!!

Τρίτη Ηλικία(NTR)

Παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας Η τρίτη ηλικία είναι μια από τις βιολογικές περιόδους της ζωής, μας , είναι μια ευαίσθητη περίοδο από το διάβα του ανθρώπου μέσα από το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον , είναι μια ευπαθής ομάδα ανθρώπων υψηλού κινδύνου σε θέματα υγείας απέναντι σε λοιμογόνους παράγοντες γιατί έχει αρχίσει η βιολογική φθορά του σώματος και η μείωση της αντίστασης του οργανισμού , η οποία ταλαιπωρεί το σώμα το πνεύμα και την ψυχή μας Η Τρίτη ηλικία έχει πάντα ένα πολυσέλιδο άλμπουμ της νοσταλγίας και των αναμνήσεων του παρελθόντος ,με χάρες και λύπες με έρωτες και μίση ,με δυστυχία και ευτυχία, με τις επιτυχίες και τις αποτυχίες , είναι ο καθρέφτης της κοινωνικής οικογενειακής και επαγγελματικής καταξίωσης κάθε ανθρώπου και με αυτό συνοδεύεται στο τέλος της ζωής του Τα γηρατειά στην τρίτη ηλικία είναι η υποδούλωση μιας ψυχής που θέλει να ζήσει να ονειρευτεί, να εκφραστεί ,να εργαστεί ,να ερωτευτεί, που όμως εμποδίζεται και καταπονείται από το κουρασμένο και γερασμένο σώμα μας Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας είναι σοφότεροι από τη κοινωνική οικογενειακή και επαγγελματική διαδρομή τους μέσα στην κοινωνία ενώ τώρα παρακολουθούν και βλέπουν τα κοινωνικά δρώμενα μέσα από το οπτικό πρίσμα της κοινωνικής παιδείας ,εμπειρίας και σοφίας που απέκτησαν μέσα στο σκληρό και πολλές φορές απάνθρωπο κοινωνικό περιβάλλον δίνοντας τον αγώνα για την επιβίωση τους είτε ως υπάλληλοι είτε ως έμποροι είτε ως εργάτες ,είτε ως επιστήμονες, είτε ως αγρότες ,είτε ως πολιτικοί Τέλος άνδρες και γυναίκες ως σύζυγοι μητέρες και πατέρες στη τρίτη ηλικία βιώνουν την ώριμη και γόνιμη περίοδο της κοινωνικής και οικογενειακής τους καταξίωσης μέσα στην οικογένεια και στη κοινωνία ώστε μπορεί να αισθανθούν τη χαρά και να ευτυχίσουν να ακούσουν τις αξιολάτρευτες λέξεις του παππού και της γιαγιάς από τα εγγόνια τους Οι άνθρωποι κατά την διάρκεια της ζωής τους μέσα από ένα τεράστιο όγκο αγώνων και ευθυνών αποκτούν ευαίσθητο ψυχισμό που τους πλημμυρίζει με συνεχή αγωνιά για την επιβίωση και την πρόοδο της οικογενείας και των παιδιών τους και πολλές φορές νιώθουν ενοχές για ότι παραλείψεις άθελα τους έκαναν προς τα παιδιά τους λόγο της δουλειάς τους στον αγώνα για επιβίωση, ως οικογενειάρχες έτσι μετά από χρόνια το άγχος της καθημερινότητας τότε, μετατρέπεται σε υπερβολική αγάπη για τα εγγόνια τους, έτσι ώστε οι ενοχές του παρελθόντος να χάνονται στα χαρούμενα χαμογελαστά προσωπάκια των εγγονών τους Η ζωντάνια και η λειτουργικότητα της τρίτης ηλικίας είναι αποτέλεσμα μιας μετρημένης και πειθαρχημένης περιόδου που πρέπει να κάνουν ως ενήλικες πολίτες και να το επιδιώκουν όταν είναι νέοι . Είναι μια βιολογική περίοδος της ζωής του ανθρώπου όπως η εμβρυική , η νεογνική , η νηπιακή , η παιδική και η εφηβεία και ενηλικίωσης Η τρίτη ηλικία είναι μια πολύ ευαίσθητη ηλικία στη ζωή του ανθρώπου, η συνταξιοδότηση η αποχώρηση από την επαγγελματική του δραστηριότητα καθώς και τα προβλήματα της γήρανσης με έκπτωση των σωματικών και πνευματικών ικανοτήτων δημιουργούν διάφορα προβλήματα ψυχικής υγείας και κυρίως γεροντική κατάθλιψη ενώ τις περισσότερες χρειάζονται συνεχή ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία Άρα το πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας με αυτή τη βιολογική διαδρομή και δομή σώματος τους λόγο ηλικιακής φθοράς θα πρέπει να φροντίσουμε ,είτε ως οικογένειες είτε ως πολιτεία να έχουν μια παραγωγική ενεργή και υγιή διαδικασία που θα τους οδηγήσει προς τη γήρανση και το βιολογικό τέλος της ζωής τους Πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να ζήσουν με θαλπωρή και συντροφικότητα για να μη νοιώσουν μοναξιά και κοινωνικό ρατσισμό στον αδιάφορο σκληρό κόσμο που ζούμε Πρέπει να νοιώθουν ότι μπορεί να προσφέρουν και ότι ανήκουν σε μια ισχυρή τρίτη ηλικία που δυστυχώς τελευταία απαξιώνεται και εξοντώνεται από το κράτος μετά φονικά μετρά των περικοπών και από την διάλυση της φαρμακευτικής ιατρικής περίθαλψης και την μηδενική κοινωνική πρόνοια Η σημερινή παγκόσμια ήμερα για την τρίτη ηλικίας είναι ημέρα θλίψης , πόνου και οργής, γιατί χωρίς λογική το κρατος επιτίθεται βάναυσα μισθολογικά και φορολογικά σε αυτούς τους απόμαχους της ζωής και αυτό πρέπει να είναι ντροπή για το πολιτικό ευρωπαϊκό πειραματικό οικονομικό μοντέλο της χώρα μας Με αυτή την οικονομική κρίση τα άτομα αυτά δεν μπορούν να επιβιώσουν σήμερα σε μια εποχή με αποδεδειγμένη φτώχεια που ξεκινά από αυτούς να συμβάλουν ,αυτοί να σώσουν τη χωρά πρώτοι , διότι ως πολίτες συνταξιούχοι της τρίτης ηλικίας νιώθουν ότι πιστεύουν οι εταίροι δανειστές μας ότι παρασιτούμε και ,με απρογραμμάτιστες περικοπές των συντάξεων πιστεύουν ότι θα ανατραπεί η εξαθλίωση της οικονομίας μας Είναι ποτέ δυνατόν σήμερα με αυτό το οικονομικό αλαλούμ να οικοδομήσουμε και να εξασφαλίσουμε τους παράγοντες εκείνους που θα κάνουν τη ζωή των ατόμων της τρίτης ηλικίας καλύτερη , ώστε να έχουν οικονομική δυνατότητα , σεβασμό και αξιοπρέπεια Η διατροφή στη τρίτη ηλικία χρειάζεται ειδική παρακολούθηση διότι οι απόμαχοι της ζωής έχουν σωματική φθορά , ψυχική αστάθεια , κατάθλιψη μελαγχολία, γιατί νιώθουν ότι πλησιάζει το τέλος της ζωής τους , περιορίζουν την επικοινωνία με τους άλλους, απομονώνονται και επομένως αδιαφορούν για σωστή διατροφή άσκηση και πνευματική ενασχόληση Η εισαγωγή των ανθρώπων αυτών σε οίκους ευγηρίας οποιαδήποτε περιποίηση και αν έχουν η μοναξιά και η απομόνωση από την οικογένεια με τίποτα δεν μπορεί να αντικατασταθεί Άρα οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας που βαδίζουν βιολογικά στο τέλος της ζωής τους χρειάζονται οικογενειακή θαλπωρή , κοινωνική φροντίδα για μια ήρεμη και φυσιολογική ζωή έτσι όπως καθημερνά δύει ο ήλιος και χάνεται στην οριογραμμή της θάλασσας

Γιατί πρέπει να λέμε"ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ"

Γιατί πρέπει να λες «Ευχαριστώ»... Αν έχεις τρόφιμα στο ψυγείο σου, ρούχα στην πλάτη σου, μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου κι ένα μέρος για να κοιμηθείς, είσαι ο πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου. Αν ξύπνησες σήμερα το πρωί με περισσότερη υγεία από όση αρρώστια, είσαι πιο ευλογημένος από όσους δεν θα επιζήσουν καν ως την αυριανή μέρα. Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του φόβου του πολέμου, της μοναξιάς της φυλακής, της αγωνίας του βασανισμού και της σουβλιάς της πείνας, είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης. Αν μπορείς να προσευχηθείς σ’ έναν ναό, χωρίς τον φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης, θα σε ζηλεύουν σίγουρα περίπου τρία δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο. Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να χαμογελάς, δεν είσαι ο κανόνας, είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση.. ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΓΝΟΜΩΝΕΣ ΓΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΘΕΟΣ ΜΣ ΕΔΩΣΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ ΚΙ ΑΣ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ ΓΑΛΗΝΙΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ...

Η Κατάθλιψη(NTR)

Η καταθλιψη εχει ξεπερασει καθε προηγούμενο και σιγουρα κάποιοι ..δεν θα αντεξουν.... τις δυσκολιες της ζωης...... Κι ομως διπλα μας ανθρωποι διχως χερια,ποδια,η ακομη και με κινητικα προβληματα ....ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΝΙΚΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ...!!!!! Αν ...τους ρωτήσεις~~ τι θα θελαν απ τη ζωη ????? θα σου απαντησουν...~~~ σιγουρα αυτο που ολοι φανταζομαστε..~~~ Η ζωη γι αυτους ειναι Δωρο,!!~~~!!! Ας παραδειγματιστουμε ...ΟΛΟΙ ΜΑΣ και ας μη χαραμισουν καποιοι αυτο το δωρο που τους δοθηκε τη στιγμη που καποιοι αλλοι ....το ΥΜΝΟΥΝ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΣΟ....!!!! Η ζωη Μας/Σας....εχει Μεγαλη Αξια .....και κρατηστε τα..... οσα .... Δωρα σας δοθηκαν......Πολεμιστε γιατι ....ΑΞΙΖΕΤΕ....

Δίδαγμα!!(NTR)

Μια δασκάλα δεν συμπαθούσε καθόλου ένα μαθητή της. Ώσπου έμαθε το τραγικό μυστικό του Την πρώτη μέρα της καινούργιας σχολικής χρονιάς, στάθηκε μπροστά από τα παιδιά της πέμπτης τάξης, τους συστήθηκε και στη συνέχεια τους είπε ένα μεγάλο ψέμα. Όπως και οι περισσότεροι άλλωστε δάσκαλοι, κοίταξε τους μαθητές της και τους είπε ότι τους θα τους αγαπάει και θα τους προσέχει όλους το ίδιο. Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, γιατί εκεί στην μπροστινή σειρά, κάθονταν ένα μικρό αγόρι, ο Τέντυ Στάλλαρντ. Η κυρία Τόμπσον είχε παρατηρήσει τον Τέντυ από την προηγούμενη χρονιά και δεν τον συμπαθούσε ιδιαίτερα. Δεν έπαιζε με τα άλλα παιδιά, δεν συμμετείχε στην τάξη, τα ρούχα του ήταν συνέχεια βρώμικα και σίγουρα δεν έκανε όσο συχνά έπρεπε μπάνιο. Ο Τέντυ ήταν ένα παιδί που την δυσαρεστούσε όποτε τον έβλεπε για αυτό και απολάμβανε τις στιγμές που σχημάτιζε με τον κόκκινο στυλό της τα τεράστια Χ στα τετράδια του, έσβηνε τα λάθη του ή βαθμολογούσε με 6 και με 5 τις εργασίες του. Στο σχολείο, όπου δίδασκε η κυρία Τόμπσον, ήταν υποχρεωμένη να ελέγχει το παρελθόν όλων των παιδιών που υπήρχαν στη τάξη της. Ακόμη και του μικρού Τέντυ. Έτσι όταν άνοιξε τα αρχεία του, την περίμενε μια μεγάλη έκπληξη. Ο δάσκαλος που είχε τον Τέντυ στην πρώτη τάξη του Δημοτικού έγραφε για αυτόν: «Ο Τέντυ είναι ένα υπέροχο παιδί όλο χαμόγελο. Είναι οργανωτικός, μελετηρός και έχει καλούς τρόπους. Είναι μια έμπνευση για τα παιδιά που βρίσκονται γύρω του.» Η δασκάλα που είχε τον Τέντυ στη Δευτέρα Δημοτικού έγραφε: «Είναι εξαιρετικός μαθητής, τον συμπαθούν πολύ οι συμμαθητές του αλλά ο ίδιος μοιάζει πολύ προβληματισμένος επειδή η μητέρα του πάσχει από μια ανίατη ασθένεια και η ζωή στο σπίτι του πρέπει να είναι πολύ δύσκολη.» Η δασκάλα που τον δίδαξε στην Τρίτη Δημοτικού έγραφε: «Ο θάνατος της μητέρας του του στοίχισε πολύ. Ο ίδιος προσπαθεί να κάνει ότι καλύτερο μπορεί, αλλά ο πατέρας του δεν του δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον. Η άσχημη κατάσταση στο σπίτι θα τον επηρεάσει πολύ σύντομα, αν δεν αλλάξει γρήγορα κάτι.» Ο δάσκαλος του Τέντυ στην Τετάρτη Δημοτικού έγραφε: «Ο Τέντυ έχει παραιτηθεί και δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για το σχολείο. Δεν έχει πολλούς φίλους και πολλές φορές κοιμάται στην τάξη.» Η κυρία Τόμπσον συνειδητοποίησε το πρόβλημα και αισθάνθηκε ντροπή για τον εαυτό της. Αισθάνθηκε ακόμη χειρότερα, όταν όλοι οι μαθητές της, της έφεραν χριστουγεννιάτικα δώρα τυλιγμένα με αστραφτερά περιτυλίγματα και όμορφες κορδέλες. Όλοι, εκτός από τον Τέντυ. Το δικό του δώρο ήταν αδέξια τυλιγμένο σε ένα βρώμικο, καφέ χαρτί που μάλλον πριν ήταν η σακούλα ενός παντοπωλείου. Η κυρία Τόμπσον δυσκολεύτηκε να το ανοίξει. Τα περισσότερα παιδιά γέλασαν όταν έβγαλε από μέσα ένα βραχιόλι που είχε φτιάξει ο ίδιος με σπάγκο και πέτρες αλλά και ένα ανοιχτό, μισογεμάτο μπουκάλι με άρωμα. Σηκώθηκε από τη θέση της και σταμάτησε απότομα των γέλιο των παιδιών όταν φώναξε δυνατά πόσο πολύ της άρεσε το δώρο του. Στη συνέχεια φόρεσε το βραχιόλι και έριξε λίγο από το άρωμα στο χέρι της. Ο Τέντυ έφυγε τελευταίος εκείνη τη μέρα από την τάξη. Βγαίνοντας από τη πόρτα γύρισε προς τη δασκάλα του και της είπε με θλιμμένη φωνή «Σήμερα κυρία μυρίζετε σαν τη μαμά μου!» Η κυρία Τόμπσον έκλαψε πολύ εκείνη τη μέρα. Από τότε σταμάτησε να μαθαίνει τα παιδιά ανάγνωση, γραφή και αριθμητική. Αντ “αυτού, άρχισε να τα διδάσκει. Αγαπούσε όλα τα παιδιά αλλά έδινε ιδιαίτερη προσοχή στον μικρό Τέντυ. Κάθε φορά που τον βοηθούσε στα μαθήματα του, το μυαλό του έμοιαζε να ζωντανεύει. Όσο περισσότερο τον ενθάρρυνε, τόσο πιο γρήγορα απαντούσε στις ερωτήσεις της. Μέχρι το τέλος του έτους, ο Τέντυ είχε γίνει ένα από τα πιο έξυπνα παιδιά της τάξης και, παρά το ψέμα της ότι θα αγαπούσε όλα τα παιδιά το ίδιο, ο Τέντυ ήταν πλέον και επίσημα ο αγαπημένος της. Την επόμενη χρονιά η κυρία Τόμπσον ανέλαβε πάλι την Πέμπτη Δημοτικού και έβλεπε τον Τέντυ μόνο στα διαλείμματα. Μια μέρα, προς το τέλος του έτους, βρήκε ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα του σπιτιού της. Το σημείωμα είχε την υπογραφή του Τέντυ και έγραφε: «Είσαστε ακόμη η καλύτερη δασκάλα που είχα ποτέ στη ζωή μου». Έξι χρόνια μετά η κυρία Τόμπσον έλαβε άλλο ένα σημείωμα, αυτή τη φορά με το ταχυδρομείο. Ήταν πάλι ο Τέντυ και της έγραφε ότι είχε τελειώσει τρίτος σε βαθμό το Λύκειο, αλλά εκείνη ήταν ακόμη η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του. Τέσσερα χρόνια μετά, πήρε άλλη μια επιστολή από τον Τέντυ. Της έγραφε ότι είναι δύσκολα στο Πανεπιστήμιο αλλά πολύ σύντομα θα έπαιρνε το πτυχίο του και με καλό βαθμό. Τέλειωσε το γράμμα του γράφοντας ότι ακόμη εκείνη είναι η καλύτερη και η πιο αγαπημένη του δασκάλα που είχε ποτέ. Έπειτα από τέσσερα χρόνια άλλο ένα γράμμα από τον Τέντυ έκανε την εμφάνιση του στο ταχυδρομικό κουτί της κυρία Τόμπσον. Της έγραφε ότι αφού πήρε το πτυχίο του, αποφάσισε να προχωρήσει λίγο ακόμη τις σπουδές του. Τέλειωνε την επιστολή γράφοντας ότι παραμένει η καλύτερη και η αγαπημένη του δασκάλα. Αλλά αυτή τη φορά το όνομα με το οποίο υπέγραφε ήταν διαφορετικό: Δρ. Θίοντορ Φ. Στάλλαρντ Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Η κυρία Τόμπσον πήρε ακόμη ένα γραμμα από τον Τέντυ εκείνη την άνοιξη. Της έγραφε ότι είχε βρει μια κοπέλα και επρόκειτο να την παντρευτεί. Της έλεγε ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει μερικά χρόνια πριν και αναρωτιόταν αν θα μπορούσε εκείνη, να καθίσει στη θέση που κάθεται η μητέρα του γαμπρού. Φυσικά εκείνη το έκανε.. Πήγε στο γάμο φορώντας στο χέρι εκείνο το βραχιόλι από πέτρες που της είχε κάνει δώρο ο Τέντυ και φορώντας το άρωμα που του θύμιζε τη μητέρα του. Την στιγμή που ο Δρ. Στάλλαρντ την αγκάλιασε της ψιθύρισε στο αυτί: «Σας ευχαριστώ, κυρία Τόμπσον, γιατί πιστέψατε σε μένα. Σας ευχαριστώ τόσο πολύ γιατί με κάνατε να αισθανθώ σημαντικός και μου δείξατε πως μπορώ να κάνω τη διαφορά». Η κυρία Τόμπσον με δάκρυα στα μάτια του απάντησε: «Τέντυ, κάνεις πολύ μεγάλο λάθος. Εσύ είσαι αυτός που μου έμαθε ότι μπορώ να κάνω τη διαφορά. Δεν ήξερα πώς να διδάξω τους μαθητές μου μέχρι που σε γνώρισα.» Δίδαγμα: ~Βοηθήστε !!! προσφερεται... Προσπαθήστε να μην κρίνετε από το περιτύλιγμα και μην υποτιμάτε ποτέ μα ποτέ την δύναμη που έχετε και που μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων γύρω σας.~