Το DNA σου...(NTR)

..."Να σου ποιος είσαι", φαίνεται να υποστηρίζουν οι επιστήμονες, επικαλούμενοι μελέτες και έρευνες. Ποιος δεν θέλει να "πετάει" από ευτυχία και χαρά, κάθε μέρα - όλη μέρα;

Ωστόσο, οι συνθήκες που διέπουν την ζωή μας και οι εξωγενείς αντιξοότητες, παρεμβαίνουν με το «έτσι θέλω» στην εκ φύσεως καλή μας διάθεση και στολίζουν το μουτράκι μας με μια διόλου χαριτωμένη - κατσούφικη έκφραση.

Μην βιαστείτε, όμως, να αποδώσετε ευθύνες στον εαυτό σας για το οποιοδήποτε συναίσθημα λύπης ή χαράς, καθώς, όπως όλα δείχνουν, το θέμα χρήζει αναδρομής στο οικογενειακό μας ιστορικό, ικανής να μας φέρει αντιμέτωπους, με την ίδια μας την οικογένεια.

Γονίδια: πόσο τελικά είναι συνυφασμένα με τον ευτυχή μας βίο;

Πρωτοπόρος στην έρευνα για την απάντηση αυτού του ερωτήματος είναι ο Ντέιβιντ Λίκεν, καθηγητής Ψυχολογίας και Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Στην έρευνα που διεξήγαγε το 1996, μελέτησε χιλιάδες μονοζυγωτικά και διζυγωτικά δίδυμα μέσης ηλικίας, προκειμένου να καταλάβει αν τελικά η κοινή τους αφετηρία, τους επιφύλασσε και κοινή μοίρα. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ένα διόλου ευκαταφρόνητο 50%, ως παράγοντα επιρροής για την υποκειμενική τους ευτυχία, ακόμα και αν ο ένας ήταν ανύπαντρος ή άνεργος και άλλος επαγγελματικά αποκαταστημένος και πατέρας. Ένα 42% κατέχουν οι περιστάσεις μέσα από τις οποίες διαμορφώνουμε την καθημερινότητά μας, ενώ μόλις 8% αφορά εξωτερικούς παράγοντες.

Και αυτό γιατί; Επειδή γονιδιακά όλοι οι άνθρωποι τείνουμε να έχουμε μια στάση ζωής, μια κοσμοθεωρία που μέσα από την επιστήμη εξηγείται από το ποιο ημισφαίριο του εγκεφάλου μας χρησιμοποιούμε περισσότερο. Οι άνθρωποι που είναι φύσει αισιόδοξοι, εξωστρεφείς και βλέπουν κάθε αναποδιά σαν την δοκιμασία που θα τους κάνει καλύτερους, χρησιμοποιούν κατά βάση τον αριστερό προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου τους. Σε αντίθεση, τον δεξί, χρησιμοποιούν εκείνοι που συνηθίζουν να βλέπουν το ποτήρι ''μισοάδειο'', έχοντας πάντα μια αρνητικότητα ή μια εσωστρέφεια που δεν τους αφήνει να ποτέ να χαλαρώσουν.

Το ποιο από τα δύο μέρη χρησιμοποιεί ο καθένας μας δεν είναι θέμα τύχης, ούτε έχει να κάνει με κάτι ασαφές, αλλά πρόκειται για τα ποσοστά ντοπαμίνης και σεροτονίνης που εκκρίνει ο οργανισμός μας (δηλαδή τους νευροδιαβιβαστές που μεταφέρουν ''δεδομένα'' από το ένα κύτταρο στο άλλο). Οι δυο αυτοί ''ταχυδρόμοι'' σχετίζονται με το αίσθημα ανταμοιβής και ηθικής ικανοποίησης που συνοδεύουν κάθε ευτυχισμένη στιγμή στη ζωή μας. Άρα, η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα, πως ο καθένας από εμάς, ''κουβαλά'' το ευτυχισμένο ή μη ''πεπρωμένο'' του, με τον ίδιο τρόπο που ''κουβαλά'' τα μαύρα ή ξανθά μαλλιά του. Επομένως, ακόμα και αν υπάρχουν κάποιες αρνητικές επιδράσεις που διέπουν την ζωή μας και μας κάνουν προσωρινά ''κλειστούς'' ή ''αρνητικούς'', αυτό δεν πρόκειται να διαρκέσει παραπάνω από όσο ''αντέχουν'' τα φύσει ''ευτυχισμένα'' γονίδια μας (και μόνο γι' αυτό οφείλουμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στη μαμά μας).

Ο Λίκεν, συγκεκριμένα, υποστήριζει πως το να ελπίζει κάποιος ν' αλλάξει τα βιολογικά του γονίδια, είναι τόσο μάταιο, όσο και να προσπαθεί να αλλάξει το ύψος του. Παρόλο, πάντως, που η έρευνα του Λίκεν χαίρει επιστημονικής αποδοχής, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν και άλλοι παράμετροι. Κανείς δεν θα μπορούσε να μιλήσει για ένα ''γονίδιο ευτυχίας'', όταν ο ίδιος ο Λίκεν, λίγο πριν τον θάνατό του είπε πως ακόμα και αν ο ίδιος βρίσκεται γονιδιακά στον μέσο όρο ευτυχίας, φροντίζει κατά καιρούς τον ξεπερνά, διαβάζοντας βιβλία, φτιάχνοντας γλυκά ή απλά καλλιεργώντας φυτά στον κήπο του. Αν ακόμα και ο ίδιος ο δημιουργός της έρευνας, προσπαθεί να ξεπερνά το πρόσταγμα της γονιδιακής του ''μοίρας'' μέσα από τις καθημερινές του συνήθειες, αυτό σημαίνει πως ακόμα και αν καταγόμαστε από την πιο δύσμοιρη, οικογένεια, αυτό δεν σκιαγραφεί την πορεία μας. Η γονιδιακή μας προδιάθεση στο κυνήγι της ευτυχίας αποτελεί μόνο το βοηθητικό ''background''. Το γενετικό μας απόθεμα θα ''σηκώσει τα χέρια ψηλά'' σε οποιαδήποτε διάθεση μας θελήσει να το υπερνικήσει. Η κληρονομικότητα αποτελεί μονάχα την ''αφετηρία'' της πορείας μας και όσο καλή ή κακή και να είναι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προδικάσει το ''κυρίως θέμα'', πόσο μάλλον το τέλος της.

Πέρα όμως από τις επιταγές του γονιδιώματός μας σε σχέση με την ευτυχία, τίποτα δεν την επηρεάζει περισσότερο από το γεγονός ότι όλοι μας είμαστε άνθρωποι.

Ο Έντουαρτ Ντίνερ, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, ενίσχυσε αυτή την πεποίθηση, διεξάγοντας έρευνα πάνω στο ''φλέγον'' ζήτημα της ευτυχίας και πώς τελικά αυτή σχετίζεται με τον άνθρωπο. Διαπίστωσε πως μια σωρεία κοινών παραγόντων, μας χαρακτηρίζουν, ανεξάρτητα από τις βιολογικές μας καταβολές. Για παράδειγμα, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γίνονται πιο ευτυχισμένοι, όταν γίνονται πλούσιοι, όταν παίρνουν μια προαγωγή που αυτομάτως τους χαρίζει μια καλύτερη οικονομική ευελιξία, πόσο μάλλον όταν τα εν λόγω χρήματα είναι ήδη δεδομένα από την οικογένειά τους. Μπορεί τα χρήματα να μην φέρνουν την ευτυχία, σύμφωνα με την λαϊκή ρήση, ωστόσο, η προσμονή για αυτά, η προσμονή της προαγωγής, η προσμονή για το πορτοφόλι που περιμένουμε με αγωνία να γεμίσει, αποτελεί και την μεγαλύτερη εκδήλωση της ζητούμενης ευτυχίας μας.

Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για τους μαθητές σχολείων, στους οποίους παρατηρήθηκε, πως αυτοί με υψηλούς βαθμούς δεν είναι ευτυχέστεροι από μαθητές με χαμηλούς βαθμούς, αλλά και οι δύο ομάδες αναστατώνονται εξίσου όταν οι βαθμοί τους πέφτουν.

Επιπλέον, έρευνες υποδεικνύουν την σημασία του περίφημου "χάσματος γενεών". Ενώ κάποιος θα περίμενε η νεότητα να "ξεχειλίζει" από φρεσκάδα και αισιοδοξία, το Κέντρο Ελέγχου Πρόσληψης Ασθενειών των ΗΠΑ, μας ενημερώνει πως οι νέοι μεταξύ 20-25 ετών, όχι μόνο δεν είναι χαρούμενοι, αλλά παραμένουν θλιμμένοι και αγχώδεις για το αβέβαιο "αύριο", παραπάνω από 4 με 5 μέρες το μήνα. Αντίθετα, η γκάμα ηλικίας από 65 μέχρι 74, θα στεναχωρηθεί κατά μέσο όρο μόλις 2 με 3 μέρες μηνιαίως, αφού κατά γενική ομολογία, έχει λύσει ή έχει συμφιλιωθεί με -σχεδόν- όλα της τα προβλήματα.

Επίσης, μεγάλο αποδεικνύεται και το χάσμα μεταξύ παντρεμένων και ανύπαντρων. Σύγχρονες έρευνες αναφέρουν πως οι παντρεμένοι άνθρωποι, ή αυτοί που εκφράζουν διάθεση για να παντρευτούν έχουν μια πιο ευχάριστη οπτική στα πράγματα. Όντας περισσότερο διαθέσιμοι να "δώσουν", να "νοιώσουν" και να μοιραστούν, αποκτούν "αισιόδοξα" αντισώματα, που τους εξοπλίζουν με υγεία και αισιοδοξία για ένα πιο υποσχόμενο μέλλον. Αντίθετα, οι άνθρωποι που ποτέ τους δεν εξέφρασαν αυτήν την επιθυμία, είναι γιατί προφανώς δεν την ένιωσαν ή γιατί οι προτεραιότητες τους ήταν πάντα υψηλότερες από ένα καλοζεσταμένο φαγητό ή μια θερμή αγκαλιά, γεγονός που στο πέρασμα των χρόνων, τους κάνει ακόμα πιο εσωστρεφείς και τους ωθεί να προσπαθούν να βρουν ικανοποίηση μέσα από το "εγώ" τους.

Μια άλλη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι αυτή του τόπου κατοικίας. Όσοι είχαν την "τύχη" να γεννηθούν στην Καλιφόρνια, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη στις ΗΠΑ την προηγούμενη δεκαετία, τείνουν λόγω ευνοϊκών καιρικών συνθηκών να είναι πιο ευτυχισμένοι, πιο καλοδιάθετοι και με μεγαλύτερη ενέργεια για ζωή.

Αντίστοιχα, οι κάτοικοι των Μεσοδυτικών Πολιτειών, που εκ των πραγμάτων δεν έχουν ούτε τόσο φωτεινό ήλιο, αλλά ούτε τόσο "φιλικό" κλίμα θεωρούν τους εαυτούς τους πιο "άτυχους" και την ζωή τους πιο "αδιάφορη".

Τι μας μένει, λοιπόν; Ποιόν να ενοχοποιήσουμε ή να ευχαριστήσουμε για το ποιόν της ζωής μας; Μήπως η μαμά μας, αντί για προφανή προίκα, μας άφησε μια "υπόγεια" ευτυχία που θα μας συνοδεύει ακόμα και αν γίνουμε οι πιο στυγνοί δολοφόνοι, ή μήπως το εύκρατο κλίμα της Ελλάδας, δεν μας αφήνει περιθώρια για πίκρες;

Ωστόσο, αν δεχτούμε πως όλοι ανήκουμε σε ένα "τσουβάλι", σε ένα γεωγραφικό σύνορο που το πολύ-πολύ να παραλλάσσεται με μερικές επιμέρους ιδιαιτερότητες, ίσως ξεχάσουμε να αναγνωρίζουμε την μοναδικότητά μας, μια μοναδικότητα, που ως κομματάκι του παζλ, συμπληρώνει κάθε γονιδιακή, κλιματική ή περιβαλλοντολογική προδιάθεση που κουβαλάμε στο κυνήγι της ευτυχίας.
"Αν θέλεις να είσαι ευτυχισμένος, απλά γίνε".

Απλή αιματολογική εξέταση προβλέπει την εμφάνιση νόσου Αλτσχάιμερ(NTR)

Το τεστ μπορεί να δείξει αν τα ήπια κενά μνήμης είναι προπομπός της Αλτσχάιμερ

Μια απλή εξέταση αίματος φαίνεται ότι μπορεί να προβλέψει δύο με έξι χρόνια νωρίτερα ποιοι ηλικιωμένοι θα αναπτύξουν τη νόσο του Αλτσχάιμερ, ανακοίνωσαν Αμερικανοί ερευνητές. Σύμφωνα με δημοσίευσή τους στο έγκριτο περιοδικό Nature Medicine, τα επίπεδα 18 πρωτεΐνών του αίματος αλλάζουν στα πρώιμα στάδια της νόσου, και οι μεταβολές αυτές μπορούν να μετρηθούν ώστε να προβλεφθεί η εξέλιξη της νόσου με ακρίβεια 90%. Το τεστ, που βρίσκεται ακόμα σε πειραματικό στάδιο, προορίζεται για ηλικιωμένους που έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν ήπια κενά μνήμης, αναφέρει το πρακτορείο Reuters. Η νόσος του Αλτσχάιμερ μπορεί σήμερα να διαγνωστεί επισήμως μόνο μετά θάνατο, με εξέταση του ίδιου του εγκεφάλου.  Στους ζώντες ασθενείς, οι γιατροί διαγιγνώσκουν τη νόσο έμμεσα, αποκλείοντας άλλες μορφές άνοιας, για παράδειγμα λόγω όγκου, εγκεφαλικού επεισοδίου ή αλκοολισμού. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τόνι Ουίς-Κόρει του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, εξέτασαν δείγματα αίματος από 259 άτομα, ασθενείς και μη, αναζητώντας ίχνη της νόσου σε 120 πρωτεΐνες του αίματος οι οποίες μεσολαβούν στην επικοινωνία ανάμεσα στον εγκέφαλο, το ανοσοποιητικό σύστημα και τα κύτταρα του αίματος. Η ανάλυση αποκάλυψε 18 πρωτεΐνες των οποίων τα επίπεδα μεταβάλλονται στα άτομα με πρώιμα συμπτώματα Αλτσχάιμερ. Έδειξε επίσης ότι η νόσος του Αλτσχάιμερ καταστέλλει τα συστήματα ανανέωσης του αίματος καθώς και το ανοσοποιητικό σύστημα. Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από ινστιτούτα μελέτης της άνοιας στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, καθώς και από την εταιρεία Satoris, την οποία ίδρυσε ο Δρ Ουίς-Κόρεϊ για να αξιοποιήσει εμπορικά την ανακάλυψη. Πάντως για να κυκλοφορήσει το τεστ στην αγορά τα αποτελέσματα της έρευνας πρέπει να αναπαραχθούν και να επιβεβαιωθούν με μεγαλύτερες έρευνες.

Νόσος του Crohn (NTR)

Νόσος του Crohn

Η νόσος του Crohn είναι ένα χρόνιο φλεγμονώδες νόσημα που μπορεί να αφορά σε οποιοδήποτε τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα, ο οποίος αρχίζει από το στόμα και καταλήγει στον πρωκτό και εξασφαλίζει στον οργανισμό μας την πέψη και την απορρόφηση των τροφών. Βέβαια, αυτή είναι μία κύρια λειτουργία του γιατί ο πεπτικός σωλήνας εκτελεί και άλλες πιο περίπλοκες λειτουργίες στον οργανισμό μας και αξίζει να σημειώσουμε ότι πρόκειται για το μεγαλύτερο ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού. Η νόσος Crohn είναι άγνωστης αιτιολογίας νόσημα. Μας είναι γνωστός ο αυτοάνοσος μηχανισμός πρόκλησης του νοσήματος, όχι όμως και η αιτία ή οι αιτίες που πυροδοτούν αυτή την αντίδραση. Συνήθως, οι βλάβες αφορούν σε όλο το πάχος του τοιχώματος του πεπτικού σωλήνα και όχι μόνο στα επιφανειακά του τμήματα. Επίσης μπορεί να εντοπίζονται σε οποιοδήποτε τμήμα του, στο παχύ ή το λεπτό έντερο, στο στόμαχο ή το στόμα ή σε ένα τμήμα του λεπτού και ένα τμήμα του παχέος εντέρου.

Ποια είναι τα συμπτώματα της νόσου;

Η νόσος εξελίσσεται με κρίσεις που εκδηλώνονται με:

·                    Πόνο στην κοιλιά

·                    Διάρροια

·                    Αρθρίτιδα

·                    Αφθες

·                    Κόπωση

·                    Εμετό

·                    Απώλεια βάρους

·                    Αναιμία με έλλειμμα βιταμίνης B12

·                    Υποθρεψία

Τα συμπτώματα που προαναφέρουμε δεν είναι ειδικά και μπορεί να μοιάζουν και με τα συμπτώματα άλλων νοσημάτων. Δεν είναι σπάνιο να οδηγούμαστε στη διάγνωση της νόσου ύστερα από μία επέμβαση σκωληκοειδεκτομής. Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι προκαλεί πολλές φορές συρίγγια και έτσι δεν είναι περίεργο ο γιατρός να ζητήσει έλεγχο με κολονοσκόπηση σε έναν ασθενή με περιεδρικά συρίγγια ή με επίμονο μη ειδικό πόνο στην κοιλιά ή επειδή έχει μια πολύ αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως ερυθρών.

Σε ποια ηλικία εμφανίζεται το νόσημα;
Σε ποιους αφορά;

Η συνηθέστερη ηλικία έναρξης της νόσου, οπότε εμφανίζονται τα πρώτα νοσήματα, είναι οι δεκαετίες από 15 έως 35 ετών. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών. Πολλές φορές η νόσος αφορά σε μια οικογένεια, αλλά δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να στηριχτεί η κληρονομικότητά της. Πάντως αρκετοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι η νόσος οφείλεται σε γονιδιακή βλάβη που επιτρέπει αυτούς που την έχουν να αναπτύξουν άτοπες αντιδράσεις του αμυντικού τους συστήματος σε έναν παράγοντα, όπως είναι μία ίωση ή μία μικροβιακή μόλυνση. Έτσι, ενώ κάποιος που δεν έχει βλάβη του γεννητικού του υλικού θα εκδηλώσει μια απλή γαστρεντερίτιδα, σε αυτόν που έχει αυτήν τη βλάβη, η επαφή με τον παθογόνο παράγοντα (μικρόβιο ή ιό) θα πυροδοτήσει μία τέτοια αντίδραση του αμυντικού του συστήματος που θα τον οδηγήσει στην εκδήλωση της νόσου του Crohn. Η νόσος είναι συχνότερη στους κατοίκους των πόλεων από ό,τι στους κατοίκους της επαρχίας, όπως και σε αυτούς που έχουν τελειώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση από ό,τι σε εκείνους που έχουν τελειώσει μόνο την πρωτοβάθμια. Όλα αυτά βέβαια είναι στατιστικές επισημάνσεις και μέχρι στιγμής δεν έχουν οδηγήσει σε κανένα συμπέρασμα σε σχέση με τις αιτίες της νόσου. Πάντως φαίνεται ότι και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο, εφόσον η νόσος είναι πιο συχνή στις βιομηχανοποιημένες από τις υπό ανάπτυξη χώρες.

Πώς γίνεται η διάγνωση της νόσου;

Ο γιατρός θα υποπτευθεί τη νόσο από τα συμπτώματα που θα του αναφερθούν. Αμέσως μετά θα κάνει εξετάσεις για επιβεβαίωσή της. Οι εξετάσεις αυτές είναι εξετάσεις αίματος, κοπράνων και άλλες εργαστηριακές, όπως η κολονοσκόπηση ή ο βαριούχος υποκλυσμός (ακτινολογική εξέταση του παχέος εντέρου), η εντερόκληση (ακτινολογική εξέταση του λεπτού εντέρου) και η βιοψία εντέρου. Την τελική διάγνωση θα θέσει η βιοψία του εντέρου. Η κολονοσκόπηση και οι αιματολογικές εξετάσεις, όπως η γενική αίματος, η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών και η CRP, είναι οι συνήθεις εξετάσεις με τις οποίες ο γιατρός θα παρακολουθεί την πορεία της νόσου.

Πρόκειται για μεταδοτική νόσο;

Όχι, η νόσος δεν είναι μεταδοτική.

Ποιες είναι οι επιπλοκές της νόσου;

Η νόσος εκδηλώνεται με κρίσεις, μεταξύ των οποίων υπάρχουν περίοδοι κατά τις οποίες δεν εμφανίζονται καθόλου συμπτώματα. Η συνηθέστερη επιπλοκή είναι τα συρίγγια. Συρίγγιο είναι ένα κανάλι που δημιουργείται και μέσω του οποίου επικοινωνούν δύο περιοχές. Έτσι, ανάλογα με τις περιοχές αυτές δίνουμε και τα ανάλογα ονόματα όπως, εντεροεντερικά συρίγγια, όταν επικοινωνεί ένα τμήμα του εντέρου με ένα άλλο, ή περιεδρικά συρίγγια, όταν επικοινωνεί το ορθό έντερο με το δέρμα γύρω από τον πρωκτό κ.λπ. Τα συρίγγια αποτελούν κύρια αιτία υποθρεψίας, διότι δημιουργούν "βραχυκυκλώματα" στη διαδρομή της τροφής μέσα στο έντερο. Μερικές φορές οι ασθενείς παρουσιάζουν κάποιο επώδυνο εξάνθημα, ιδίως στο μπροστινό μέρος της γάμπας, που ονομάζεται οζώδες ερύθημα. Αυτό όμως θεωρείται εκδήλωση της νόσου και όχι επιπλοκή. Τέτοιες εκδηλώσεις είναι επίσης οι αρθρίτιδες και οι μολύνσεις του οφθαλμού που ονομάζονται ιριδοκυκλίτιδες.

Υπάρχει θεραπεία;

Όπως προαναφέραμε η νόσος είναι χρόνια και δεν επιδέχεται χειρουργική αντιμετώπιση. Στη νόσο του Crohn χειρουργούνται μόνο οι επιπλοκές, π.χ., τα συρίγγια. Η φαρμακευτική αγωγή έχει τρεις άξονες: να επιτυγχάνονται μεγάλες υφέσεις της νόσου, να αντιμετωπίζονται οι κρίσεις και, τέλος, να αντικαθίστανται θρεπτικές απώλειες λόγω της νόσου. Τα συνήθη φάρμακα για να επιτύχουμε μεγάλες υφέσεις είναι η μεσαλαμίνη, η ολσαλαζίνη και η σουλφασαλαζίνη που χορηγούνται υπό τη μορφή χαπιών ή υποκλυσμών, ανάλογα με την τοπογραφία της νόσου.
Αλλο φάρμακο που χορηγείται με τον ίδιο σκοπό είναι η αζαθειοπρίνη, που είναι ανοσοκατασταλτικό φάρμακο και συνήθως χορηγείται σε ασθενείς με ανθεκτική νόσο στις συνήθεις θεραπείες. Το μειονέκτημα της αζαθειοπρίνης είναι ότι χρειάζεται περίπου δεκαεπτά εβδομάδες για να αρχίσει να δρα. Σε αυτή την κατηγορία υπάρχουν και άλλα φάρμακα που δοκιμάζονται, όπως οι κυκλοσπορίνες (που χρησιμοποιούνται στις μεταμοσχεύσεις) και η μεθοτρεξάτη (που είναι χημειοθεραπευτικό) Η κορτιζόνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των κρίσεων. Το φάρμακο αυτό μπορεί να χορηγείται με τη μορφή χαπιών ή υποκλυσμών. Η περίοδος της χορήγησής του μπορεί να κυμαίνεται από μερικές εβδομάδες μέχρι μερικούς μήνες.
Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούμε με μεγάλη επιτυχία τους παράγοντες αντί -TNF (Tumor Necrosis Factor). Πρόκειται για αντίσωμα της γενετικής μηχανικής, που σκοπό έχει να εμποδίσει την ανάπτυξη της φλεγμονής στο έντερο, διακόπτοντας την άτοπη αντίδραση του αμυντικού συστήματος. Μέχρι στιγμής, επιτρέπεται η χορήγησή του σε βαριές περιπτώσεις της νόσου σε ασθενείς με συρίγγια και σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη συνήθη φαρμακευτική αγωγή. 
Το φάρμακο χορηγείται ενδοφλέβια σε τρεις δόσεις. Στην ίδια κατηγορία φαρμάκων ανήκει και η θαλιδομίδη, ένα γνωστό φάρμακο από χρόνια αλλά τερατογόνο για τις εγκύους. Υπάρχουν και πειραματικά φάρμακα που ακόμη μελετούνται, όπως τα λιπαρά οξέα, τα ιχθυέλαια, η νικοτίνη και οι παράγοντες anti- ICAM1 (θεραπεία απευαισθητοποίησης).
Ο γαστρεντερολόγος μπορεί να χρησιμοποιήσει αρκετές φορές και αντιβιοτικά για να αντιμετωπίσει μια κρίση, όπως μετρονιδαζόλη ή κυπροφλοξασίνη. Στις βαριές κρίσεις, μπορεί να διακόψει τη διατροφή του ασθενή από στόματος και να χορηγήσει πλήρη διατροφή από τη φλέβα (παρεντερική διατροφή). Ιδιαίτερα στα παιδιά, η παρεντερική διατροφή φαίνεται να έχει όση αξία έχει και η φαρμακευτική αγωγή. Τέλος, στον άξονα των θρεπτικών συμπληρωμάτων, ο γιατρός μπορεί να χορηγήσει βιταμίνη B12, φυλλικό οξύ ή σίδηρο.

ΓΑΛΑΝΟΜΑΤΗΔΕΣ...(NTR)

Τα άτομα που έχουν γαλάζια μάτια έχουν έναν μοναδικό κοινό πρόγονο, όπως έδειξε μία νέα μελέτη.

Μία ομάδα επιστημόνων εντόπισε μία γενετική μετάλλαξη που έχει ως αποτέλεσμα τα γαλάζια μάτια. Η μετάλλαξη συνέβη πριν από 6000 με 10000 χρόνια, συνεπώς πριν δεν υπήρχαν γαλανομάτηδες.

«Αρχικά, είχαμε όλοι καστανά μάτια,» αναφέρει ο Hans Eiberg, γενετιστής στο Τμήμα Κυτταρικής και Μοριακής Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης.

Η μετάλλαξη επηρέασε το λεγόμενο OCA₂ γονίδιο, που παίζει ρόλο στην παραγωγή μελανίνης, τη χρωστική ουσία που δίνει χρώμα στα μαλλιά, τα μάτια και το δέρμα.

«Μία γενετική μετάλλαξη, που επηρέασε το γονίδιο OCA₂ στα χρωμοσώματά μας, είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός «διακόπτη» , ο οποίος κυριολεκτικά «έκλεισε» τη δυνατότητα παραγωγής καστανών ματιών,» πρόσθεσε ο Eiberg.

Ο γενετικός διακόπτης βρίσκεται στο παρακείμενο γονίδιο του OCA₂ και, αντί να θέτει σε ολοκληρωτική αδράνεια το γονίδιο, περιορίζει τη δράση του, μειώνοντας έτσι την παραγωγή μελανίνης στην ίριδα. Για την ακρίβεια, ο «διακόπτης» αυτός «αραιώνει» το καστανό χρώμα σε γαλανό.

Εάν το γονίδιο OCA₂ ήταν εντελώς ανενεργό, τα μαλλιά, τα μάτια και η επιδερμίδα μας δεν θα είχαν καθόλου μελανίνη, μία πάθηση που ονομάζεται αλμπινισμός.

«Είναι ακριβώς αυτό που περίμενα να δω από όλα όσα γνωρίζουμε γύρω από την επιλογή στον τομέα αυτό,» αναφέρει ο John Hawks από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν-Μάντισον, σχετικά με τα αποτελέσματα της μελέτης γύρω από το γονίδιο OCA₂. Να σημειωθεί ότι ο Hawks δεν πήρε μέρος στη μελέτη.

Ο Eiberg και η ομάδα του εξέτασαν DNA από μιτοχόνδρια γαλανομάτηδων ατόμων σε διάφορες χώρες, μεταξύ των οποίων η Ιορδανία, η Δανία και η Τουρκία. Το γενετικό υλικό ανήκε σε γυναίκες, ώστε να μπορεί να εντοπιστεί η μητρική γενεαλογία.

Οι επιστήμονες μελέτησαν συγκεκριμένα τις αλληλουχίες του DNA στο γονίδιο OCA₂ και τη γενετική μετάλλαξη που σχετίζεται με τη διακοπή της παραγωγής μελανίνης.

Με το πέρασμα των γενεών, τμήματα του προγονικού DNA ανακατεύονται, ώστε τα άτομα να έχουν διαφορετικές αλληλουχίες. Κάποια από αυτά τα τμήματα, εντούτοις, που δεν ανασχηματίστηκαν, ονομάζονται απλότυποι. Εάν μία ομάδα ανθρώπων έχει μακρύ απλότυπο, αυτό σημαίνει ότι η αλληλουχία προέκυψε σχετικά πρόσφατα στους προγόνους μας και έτσι η αλληλουχία του DNA δεν είχε αρκετό χρόνο για να αναμειχθεί.

«Αυτό που κατάφεραν να δείξουν είναι ότι τα άτομα που έχουν μπλε μάτια στη Δανία αλλά και την Ιορδανία, έχουν όλα τον ίδιο απλότυπο, όλα έχουν ακριβώς τις ίδιες γονιδιακές αλλαγές που σχετίζονται με τη μοναδική αυτή μετάλλαξη που κάνει τα μάτια γαλανά,» επισημαίνει ο Hawks.

Διακόπτης μελανίνης

Η μετάλλαξη είναι αυτή που ρυθμίζει τον διακόπτη του OCA₂ για την παραγωγή μελανίνης και ανάλογα με την ποσότητα της μελανίνης στην ίριδα, ένα άτομο καταλήγει να έχει χρώμα ματιών μεταξύ καστανού και πράσινου.

Τα άτομα με καστανά μάτια έχουν μία σχετικά μεμονωμένη παραλλαγή στην περιοχή εκείνη του DNA που ελέγχει την παραγωγή μελανίνης. Οι επιστήμονες, όμως, βρήκαν πως τα άτομα με γαλάζια μάτια έχουν μόνο ένα μικρό ποσοστό αυτής της παραλλαγής στην ποσότητα της μελανίνης στα μάτια τους.

«Από τα 800 άτομα που μελετήσαμε, βρήκαμε μόνο ένα άτομο που δεν συμβάδιζε με τον κανόνα αυτό - τα μάτια του ήταν γαλάζια με μία κηλίδα καφέ,» τόνισε ο Eiberg, αναφερόμενος στο εύρημα ότι τα άτομα με μπλε μάτια έχουν όλα την ίδια αλληλουχία στο DNA που σχετίζεται με την παραγωγή μελανίνης.

«Από αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε πως όλα τα άτομα που έχουν γαλάζια μάτια έχουν κοινό πρόγονο. Όλα κληρονόμησαν τον ίδιο διακόπτη ακριβώς στο ίδιο σημείο του DNA τους,» εξηγεί ο Eiberg και οι συνεργάτες του.

Ο γενετικός διακόπτης μεταδόθηκε με κάποιον τρόπο σε ολόκληρη την Ευρώπη και μετέπειτα σε όλο τον κόσμο.

«Το πραγματικό ερώτημα είναι «Πώς, ενώ πριν από 10000 χρόνια δεν υπήρχε ούτε ένας γαλανομάτης στη Γη, σήμερα περίπου το 20%-40% των Ευρωπαίων έχει γαλάζια μάτια;»»

Ανήκετε σε αυτούς που δεν τους αρέσει το χρώμα των ματιών τους και από καστανά λαχταρά να έχει μπλε;

Ο γιατρός Gregg Homer υπόσχεται σε αυτούς που θέλουν να γίνουν γαλανομάτηδες ότι δε θα χρειάζονται πλέον έγχρωμους φακούς επαφής.
Ο συγκεκριμένος γιατρός είναι κοντά στην ολοκλήρωση μιας μεθόδου πάνω στην οποία εργάζεται για 10 χρόνια και επιτρέπει στους ανθρώπους με καστανά μάτια να αποκτήσουν μπλε!
  Όπως υποστηρίζει, οι καστανομάτηδες έχουν ένα στρώμα μπλε χρώματος κάτω από το καφέ.
"Χρησιμοποιούμε λέιζερ το οποίο είναι ρυθμισμένο σε τέτοια ένταση που επιτρέπει την απομάκρυνση στρώματος από την επιφάνεια της ίριδας", είπε ο κ. Homer.
Όπως τόνισε, όσοι αποφασίσουν να έχουν μπλε μάτια δεν μπορούν ξανά να αποκτήσουν πίσω το καστανό χρώμα.

ΔΕΡΜΑΤΟΠΑΘΕΙΕΣ (NTR)

Αν χρησιμοποιείς συχνά φορητό υπολογιστή
και μάλιστα για ευκολία τον ακουμπάς στα πόδια σου,
καλό είναι να γνωρίζεις πως πρόσφατη έρευνα προειδοποιεί πως η συγκεκριμένη συνήθεια προκαλεί σοβαρές δερματοπάθειες.
Σύμφωνα με την μελέτη που παρουσίασαν οι επιστήμονες, η παρατεταμένη χρήση των laptop που ακουμπάμε στα πόδια μας για στήριγμα, μπορεί να προκαλέσει μόνιμο αποχρωματισμό του δέρματος, και σε σπάνιες περιπτώσεις, να οδηγήσει σε ακόμα πιο σοβαρές βλάβες όπως ο καρκίνος του δέρματος.
Οι ειδικοί ονομάζουν την πάθηση αυτή
«σύνδρομο του φρυγανισμένου δέρματος»
και οφείλεται στην θερμότητα που αναπτύσσουν οι υπολογιστές κατά την διάρκεια της χρήσης τους.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να αποφευχθεί με τη χρήση θερμικής προστασίας, όπως η θήκη του laptop μεταξύ του σώματος και του υπολογιστή ενώ επισημαίνουν πως πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή όταν οι υπολογιστές αυτοί προορίζονται για χρήση από μικρότερες ηλικίες............

ΧΑΠ.... (NTR)

Ξυπνάτε το πρωί με έντονο βήχα ή δύσπνοια και σκέπτεστε ότι είναι ένας απλός τσιγαρόβηχας; Τα συμπτώματα αυτά συνοδεύονται από αποβολή πτυέλων; Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, όσο νομίζετε. Μπορεί να πάσχετε από Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και να μην το γνωρίζετε. Μια επίσκεψη σε έναν πνευμονολόγο θα σας διαφωτίσει και θα σας ωθήσει στο να λάβετε τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της υγείας σας.
Η 20ή Νοεμβρίου έχει οριστεί από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), ως Παγκόσμια Ημέρα Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας, σαν μια προσπάθεια ενημέρωσης του κοινού σχετικά με τη νόσο. Η απόφαση της ΠΟΥ δεν ελήφθη τυχαία καθώς τα επιστημονικά στοιχεία είναι ανησυχητικά.
Η ΧΑΠ ευθύνεται ετησίως για περισσότερους από τρία εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως, αναγόμενη σε τέταρτη αιτία θανάτου (μετά από τη στεφανιαία νόσο, τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια και τις οξείες λοιμώξεις του αναπνευστικού). Το δυσάρεστο είναι ότι ο αριθμός των θανάτων αναμένεται να αυξηθεί στις επόμενες δεκαετίες, κυρίως διότι ο αριθμός των καπνιστών παρουσιάζει αυξητική τάση και τα μέτρα για τον περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης δεν φαίνεται να αποδίδουν. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι το 2000 καταγράφηκαν 2,74 εκατομμύρια θάνατοι από ΧΑΠ.
Ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι ο αριθμός των ασθενών με ΧΑΠ τα επόμενα χρόνια, αναμένεται να σημειώσει αύξηση κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Στοιχεία από πρόσφατη μελέτη της ομάδας ΧΑΠ, της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρίας, υπολογίζουν τους πάσχοντες στο 8,4% του γενικού πληθυσμού, δηλαδή περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν το γνωρίζουν.
Το κόστος για την πρόληψη και θεραπεία της νόσου είναι τεράστιο και εκτιμάται ότι η ΧΑΠ μπορεί να οδηγήσει σε χρεοκοπία ακόμα και τα πιο εύρωστα και οργανωμένα συστήματα υγείας.
Το αποτέλεσμα είναι η υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής των ατόμων αυτών, καθώς η προχωρημένη μορφή της νόσου προκαλεί αναπνευστική ανεπάρκεια, φτάνοντας σε σημείο να τα καθηλώνει στο σπίτι.
Μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο επιστημονικό έντυπο European Respiratory Journal σε δείγμα 3.265 ασθενών με ΧΑΠ, επισημαίνει ότι οι πάσχοντες από αυτή μπορεί να υποφέρουν, με αποτέλεσμα η νόσος να επηρεάζει καθοριστικά την ικανότητά τους να πραγματοποιούν οικιακές εργασίες (43%), να κοιμούνται (38%), να μετέχουν σε οικογενειακές δραστηριότητες (34%) και να έχουν σεξουαλική ζωή (30%).
Τι είναι η ΧΑΠ
Το κύριο χαρακτηριστικό της ΧΑΠ είναι η μείωση της ροής του αέρα στους πνεύμονες και κατά συνέπεια η εμφάνιση δυσχέρειας στην εκπνοή και την εισπνοή. Οι αεραγωγοί στενεύουν και ο αέρας παγιδεύεται μέσα στους πνεύμονες με αποτέλεσμα να μην ανανεώνεται.
H ΧΑΠ δεν είναι μία νόσος αλλά είναι μία ομάδα νόσων με κοινά χαρακτηριστικά. Στη ΧΑΠ περιλαμβάνονται η χρόνια βρογχίτιδα και το εμφύσημα, νόσοι που προκαλούν βλάβη στις αεροφόρες οδούς μέχρι και τα μικρότερα τμήματα τους, που ονομάζονται κυψελίδες. Οι βλάβες που προκαλούν αυτές οι νόσοι δημιουργούν βρογχόσπασμο, δηλαδή σύσπαση των μυών που περιβάλουν τις αεροφόρες οδούς και επομένως τη μείωση της διαμέτρου τους. Επίσης στο εσωτερικό τοίχωμα των βρόγχων παρατηρείται χρόνια φλεγμονή, που επιδεινώνει την κατάσταση. Τέλος οι αδένες που παράγουν βλέννη με σκοπό την ύγρανση των βρόγχων, λόγω της φλεγμονής των αεραγωγών παράγουν πολύ μεγάλες ποσότητες βλέννης και μάλιστα κακής ποιότητας, επιπλέκοντας ακόμη περισσότερο το πρόβλημα. Στο εμφύσημα, το πρόβλημα εντοπίζεται εντελώς περιφερικά, στις κυψελίδες, οι οποίες καταστρέφονται εξ' αιτίας της χρόνιας φλεγμονής. Η βλάβη αυτή είναι μη αναστρέψιμη.

Πως προκαλείται

Η ΧΑΠ προκαλείται από πολλούς παράγοντες, όμως δύο είναι οι σημαντικότεροι, το κάπνισμα και η μόλυνση της ατμόσφαιρας, ή του περιβάλλοντος εργασίας. Υπάρχουν βεβαίως και περιπτώσεις κληρονομικού εμφυσήματος αλλά όλες οι υπόλοιπες αιτίες είναι σπάνιες και αυτό δείχνει πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο σημερινός τρόπος ζωής μας, και ιδίως το κάπνισμα, στην ανάπτυξη της νόσου.

Πρώιμη διάγνωση

Η πρώιμη διάγνωση της ΧΑΠ αποτελεί το κλειδί της επιτυχούς αντιμετώπισής της και σίγουρα χαρίζει στον ασθενή μία μοναδική ευκαιρία να αλλάξει τον τρόπο ζωής του. Ο χρόνιος επίμονος βήχας, ιδίως ο πρωινός βήχας, δεν αποτελεί "φυσικό" επακόλουθο του καπνίσματος και δεν πρέπει να αφήνει τον καπνιστή αδιάφορο.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων, γύρω στην ηλικία των 45 ετών παρατηρείται δυσκολία στη αναπνοή κατά την διάρκεια σωματικής άσκησης όπως το ανέβασμα μιας ανηφόρας ή μιας σκάλας. Αυτή η δυσκολία δεν οφείλεται στην ηλικία, ή στην έλλειψη άσκησης όπως πολλοί πιστεύουν αλλά είναι πιθανότατα αποτέλεσμα της χρόνιας φλεγμονής των βρόγχων και αποτελεί ένα από τα πρώτα στάδια της νόσου. Ακόμη, τέτοιοι ασθενείς υποφέρουν από μεγάλη επιδείνωση της αναπνευστικής λειτουργίας κατά την διάρκεια λοιμώξεων του αναπνευστικού. Απότομη επίταση του βήχα, αύξηση των εκκρίσεων και δύσπνοια με ολοένα λιγότερη σωματική κόπωση ίσως να υποδηλώνουν κάποια λοίμωξη και δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύονται από πυρετό.
Κάθε ασθενής με ιστορικό έκθεσης σε έναν από τους παραπάνω παράγοντες κινδύνου που εκδηλώνει αυτά τα συμπτώματα πρέπει να υποβάλλεται σε λειτουργικό έλεγχο της αναπνοής δηλαδή, σπιρομέτρηση και αξιολόγηση του βαθμού απόφραξης των αεραγωγών.

Αίτια υποδιάγνωσης της νόσου

Οι περισσότεροι άνθρωποι με συμπτώματα ΧΑΠ δεν επισκέπτονται τον ιατρό τους και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αγνοούν τελείως τη νόσο, συμβιβαζόμενοι με τις ενοχλήσεις που έχουν, οι οποίες αρχίζουν ήπια και εξελίσσονται σταθερά. Η ενημέρωση λοιπόν του κοινού κρίνεται αναγκαία διότι θα συμβάλλει στην πρώιμη διάγνωση της νόσου πριν αυτή οδηγήσει τον ασθενή σε σημαντική μείωση της αναπνευστικής λειτουργίας που εκδηλώνεται με δύσπνοια.

Θεραπεία

Είναι σημαντική η επαφή με τον ιατρό ήδη από τα πρώιμα στάδια της νόσου γιατί με την κατάλληλη αγωγή και την διακοπή του καπνίσματος πολλές από τις βλάβες θα υποστρέψουν και η ποιότητα ζωής θα καλυτερέψει. Στην πραγματικότητα εάν δεν διακοπεί το κάπνισμα καμία προσπάθεια δεν θα είναι τόσο αποτελεσματική όσο θα θέλαμε και η νόσος θα προχωρά ολοένα προς το χειρότερο. Είναι επίσης σημαντική από τον ασθενή με ΧΑΠ, η εκμάθηση σωστών αναπνευστικών τεχνικών και "σωστού βήχα", δηλαδή βήχα ο οποίος θα απομακρύνει την περίσσεια της βλέννης χωρίς να κουράζει. Η καθημερινή φυσική δραστηριότητα και η σωστή άσκηση θα βοηθήσουν τον ασθενή να νιώσει καλύτερα.
Πολλά διαφορετικά φάρμακα χρησιμοποιούνται σήμερα για την αντιμετώπιση της ΧΑΠ. Με την σωστή συνεργασία με τον ιατρό θα βρεθεί το καλύτερο για την κάθε περίπτωση φάρμακο. Σε γενικές γραμμές τα φάρμακα αυτά διαστέλλουν τους μύες των βρόγχων (βρογχοδιασταλτικά) ώστε να μειώσουν τον βρογχόσπασμο και να διευκολύνουν την αναπνοή, ή δρουν μειώνοντας την φλεγμονή (αντιφλεγμονώδη) που υπάρχει στις αεροφόρες οδούς, ή ρευστοποιούν τις παχύρρευστες εκκρίσεις (βλεννολυτικά) των βρόγχων.
Χορηγούνται με διάφορους τρόπους και με διάφορες συσκευές που σκοπό έχουν να οδηγήσουν την μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα φαρμάκου, με τις λιγότερες παρενέργειες, στο σωστό μέρος δηλαδή στους πνεύμονες.
Βεβαίως είναι σημαντική η αντιμετώπιση των λοιμώξεων με τα κατάλληλα φάρμακα (αντιβιοτικά) και η χορήγηση του αντιγριπικού εμβολίου στις αρχές του Φθινοπώρου. Τέλος ο ιατρός θα κρίνει εάν θα χρειαστεί και υποβοηθητική θεραπεία με χορήγηση οξυγόνου, το οποίο λαμβάνεται με ειδική συσκευή.

Τσιγάρο, υγεία και σεξουαλική απόδοση

Το κάπνισμα. φαίνεται να συνδέεται δoσολογικά με την αθηροσκλήρυνση. Θεωρείται σήμερα σημαντικός παράγοντας κινδύνου για το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Ένας καπνιστής, έχουν υπολογίσει οι επιστήμονες, έχει 2 ή και 3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθει έμφραγμα από έναν μη καπνιστή. Θα μειώσουμε τον κίνδυνο αν διακόψουμε το κάπνισμα. Επίσης και οι γυναίκες που χρησιμοποιούν αντισυλληπτικά και καπνίζουν, ο κίνδυνος εμφράγματος μεγαλώνει. Επίσης για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια το κάπνισμα θεωρείται ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου, που είναι αιτία προσωρινής ή μόνιμης αναπηρίας ή και θανάτου ακόμη. Οι καπνιστές παρουσιάζουν θνησιμότητα και διπλάσια από τους μη καπνιστές.
Ο καπνιστής έχει 3-6 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθει καρκίνο του λάρυγγα και ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος αν συγχρόνως καταναλώνει μεγάλες ποσότητες οινοπνεύματος. Ο κίνδυνος είναι 4-7 φορές μεγαλύτερος και για καρκίνο της στοματικής κοιλότητας, για καρκίνο του ρινοφάρυγγα είναι δύο φορές μεγαλύτερος και για καρκίνο του οισοφάγου είναι 2-β φορές μεγαλύτερος. Επίσης, το κάπνισμα ευθύνεται για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, του παγκρέατος, του νεφρού και του ήπατος. Το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης καθυστερεί την ανάπτυξη του παιδιού. Γυναίκες που καπνίζουν αποβάλλουν συχνότερα, ενώ ενδέχεται να έχουν και πρόωρο τοκετό.


Το πεπτικό έλκος είναι 117 φορές συχνότερο στους καπνιστές, παρά στους μη καπνιστές. Αν κόψουμε το κάπνισμα θα έχουμε γρήγορη βελτίωση των συμπτωμάτων και επιτάχυνση της επούλωσης του έλκους. Οι καπνιστές που προσβάλλονται από λοίμωξη του αναπνευστικού χρειάζονται περισσότερό χρονικό διάστημα για να αναρρώσουν αν χρειαστεί να χειρουργηθούν. Οι μετεγχειρητικές επιπλοκές είναι συχνότερες στους καπνιστές από ότι στους μη καπνιστές. Ο καπνός περιέχει μεγάλο αριθμό καρκινογόνων ουσιών και επιδημιολογικά στοιχεία πείθουν για τη σχέση του καπνίσματος σε μια σειρά από κακοήθεις νεοπλασίες.
Το κάπνισμα θεωρείται ο σπουδαιότερος παράγοντας κινδύνου για τον καρκίνο του πνεύμονα, ο οποίος είναι 10 φορές συχνότερος στους καπνιστές, από ότι στους μη καπνιστές. Ο δε κίνδυνος αυξάνει, όσο αυξάνει η ποσότητα και η διάρκεια του καπνίσματος. Όσο μικρότερη είναι η ηλικία έναρξης τόσο λιγότερο ελαττώνεται με τη διακοπή του καπνίσματος. Μικρότερος είναι ο κίνδυνος σε καπνιστές τσιγάρων με φίλτρο, σε καπνιστές πούρων και πίπας, και στους καπνιστές που δεν εισπνέουν τον καπνό.
Το κάπνισμα σε κλειστό χώρο δημιουργεί υψηλή συγκέντρωση ορισμένων βλαπτικών ουσιών που μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα σε μη καπνιστές που πάσχουν από διάφορα νοσήματα. Το κάπνισμα των γονιών μπορεί να έχει δυσάρεστες επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών τους. Όσοι δεν καπνίζετε, αποφύγετε χώρους όπου υπάρχουν καπνίζοντες.

Κάπνισμα και σεξουαλική ανικανότητα

Οι άνδρες που καπνίζουν ένα πακέτο τσιγάρα ή περισσότερο κάθε μέρα, έχουν 39% πιο πολλές πιθανότητες να είναι σεξουαλικά ανίκανοι λόγω στυτικών δυσλειτουργιών σε σύγκριση με άνδρες που δεν καπνίζουν.
Το κάπνισμα μικραίνει τη διάρκεια της ζωής. Προκαλεί αθηρωμάτωση και αρτηριοσκλήρυνση στις αρτηρίες. Είναι αιτία καρδιακών παθήσεων, στηθάγχης, εμφράγματος και καρκίνου.
Οι αρτηρίες που υφίστανται βλάβες δεν είναι μόνο οι στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς. Και οι υπόλοιπες αρτηρίες στον οργανισμό (όπως για παράδειγμα στον εγκέφαλο, κάτω μέλη, νεφρούς, γεννητικά όργανα και αλλού) παθαίνουν βλάβες με απρόβλεπτες συνέπειες.
Στους άνδρες η καλή κατάσταση των αρτηριών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για καλή, αποτελεσματική στύση. Η αθηρωμάτωση και στένωση των αρτηριών αυτών προκαλεί στυτικές δυσλειτουργίες.
Αυστραλοί και Βρετανοί γιατροί διεξήγαγαν επιδημιολογική έρευνα (Australian Study for Health and Relationships) σε 8.400 άνδρες, ηλικίας από 16 έως 59 ετών.
Τα αποτελέσματα ρίχνουν φως στη σχέση καπνίσματος και σεξουαλικής ανικανότητας των ανδρών:
Από το σύνολο των ανδρών, περίπου 10% δήλωσαν ότι είχαν πρόβλημα στύσης που διήρκεσε περισσότερο από 1 μήνα κατά το χρόνο που προηγήθηκε της έρευνας
Περισσότεροι από 25% όλων των συμμετεχόντων ήσαν καπνιστές. Περίπου 1 στους 5, κάπνιζε 1 πακέτο την ημέρα ή λιγότερο. Μόλις 6% κάπνιζαν 1 πακέτο την ημέρα ή περισσότερο
Οι άνδρες που κάπνιζαν 1 πακέτο την ημέρα ή λιγότερο, σε σύγκριση με τους άνδρες μη καπνιστές, είχαν 24% περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν ότι παρουσίαζαν προβλήματα διατήρησης της στύσης
Οι άνδρες όμως που κάπνιζαν περισσότερο από 1 πακέτο τσιγάρα την ημέρα, είχαν 39% περισσότερες πιθανότητες για να αναφέρουν ότι είχαν προβλήματα στύσης σε σύγκριση με άνδρες μη καπνιστές
Οι άλλες καταστάσεις που βρέθηκαν να αυξάνουν τον κίνδυνο για στυτικές δυσλειτουργίες, ήταν η αύξηση της ηλικίας και τα καρδιαγγειακά προβλήματα
Η ήπια κατανάλωση αλκοόλ, 1 έως 2 ποτήρια την ημέρα, βρέθηκε να μειώνει τον κίνδυνο προβλημάτων στύσης
Το συμπέρασμα των Αυστραλών και Βρετανών γιατρών είναι ότι η σεξουαλική ανικανότητα λόγω στυτικών δυσλειτουργιών, αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας σε περίπου 10% των ανδρών, ηλικίας 16 έως 59 ετών, στην Αυστραλία.
Το κάπνισμα συσχετίζεται με τα προβλήματα στύσης. Όσο πιο πολλά τσιγάρα καπνίζει ένας άνδρας τόσο πιο πολύ αυξάνεται ο κίνδυνος προβλημάτων σεξουαλικής ανικανότητας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που έρευνες τεκμηρίωσαν τη σχέση καπνίσματος και σεξουαλικών προβλημάτων λόγω ανεπάρκειας στύσης.
Σίγουρα στους άνδρες, το κάπνισμα δεν βοηθά την αρρενωπότητα τους. Είναι σημαντικό στα προγράμματα προαγωγής της υγείας του πληθυσμού, να τονίζεται η σχέση καπνίσματος και σεξουαλικής ανικανότητας με στόχο τη μείωση του καπνίσματος στους άνδρες.
Οι ανησυχίες για προσβολή από καρκίνο πνεύμονα και έμφραγμα, οδηγεί αρκετούς ανθρώπους στο να διακόπτουν το κάπνισμα.
Είναι πιθανόν, ο φόβος των ανδρών για απώλεια των σεξουαλικών τους δυνατοτήτων λόγω του καπνίσματος να αποτελεί ένα σοβαρό κίνητρο για να διακόψουν την θανατηφόρα αυτή συνήθεια.
Το κάπνισμα δεν επηρεάζει τις τιμές ούτε της χοληστερίνης ούτε των τριγλυκεριδίων. Όμως, αυξημένες τιμές χοληστερίνης στο αίμα και το κάπνισμα, θεωρούνται σήμερα θανατηφόρος συνδυασμός, γιατί το ένα πολλαπλασιάζει τη βλαπτική επίδραση του άλλου στην καρδιά και τα αγγεία.
Και ένα τσιγάρο βλάπτει
Είναι πλέον κοινό μυστικό ότι το κάπνισμα και τα καρδιαγγειακά πάνε χέρι χέρι. Ποιος θα περίμενε όμως ότι αρκούν ένα με τέσσερα τσιγάρα την ημέρα για να τριπλασιαστεί ο κίνδυνος που διατρέχει κάποιος να πεθάνει από καρδιοπάθειες; Και όμως, σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε εκτενής και πολύχρονη μελέτη νορβηγών επιστημόνων η οποία δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος της επιθεώρησης Tobacco Control. Οι νορβηγοί επιστήμονες παρακολούθησαν 43.000 άνδρες και γυναίκες από τα μέσα της δεκαετίας του 70 ως το 2002, καταγράφοντας την πορεία της υγείας τους και τις συνήθειές τους. H στατιστική ανάλυση των δεδομένων που συνελέγησαν όχι μόνο επιβεβαίωσε παλαιότερες μελέτες σύμφωνα με τις οποίες το κάπνισμα συνδέεται άμεσα με τα εγκεφαλικά, τα εμφράγματα και διάφορους τύπους καρκίνου (θυμίζουμε ότι περισσότεροι από το 90% των καρκίνων του πνεύμονα αποδίδονται στο κάπνισμα), αλλά κατέδειξε και κάτι νέο: ότι δεν υπάρχει ασφαλής δόση καπνίσματος. Με άλλα λόγια, ακόμη και όσοι δεν καπνίζουν πολλά τσιγάρα την ημέρα και θεωρούν ότι δεν κινδυνεύουν με τα τρία-τέσσερα τσιγάρα που καπνίζουν κάθε βράδυ με την παρέα, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά σε σχέση με τους μη καπνιστές. H επιλογή είναι δική σας...

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ…ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ…(NTR)

Ετοιμαζόμαστε να περάσουμε το καλοκαίρι, στη θάλασσα ή στο βουνό. Για να χαρούμε, πραγματικά, τις διακοπές, ας ακολουθήσουμε μερικές απλές, αλλά βασικές συμβουλές.
Ταξίδι με Ι.Χ.Ε
· Πριν από οποιαδήποτε ταξίδι μας, με αυτοκίνητο πρέπει να ελέγξουμε το αυτοκίνητό μας (υγρά, ελαστικά, ηλεκτρολογικά).
· Φοράμε, πάντοτε. τη ζώνη ασφαλείας, όταν οδηγούμε και εμείς και οι συνεπιβάτες μας.
· Εφαρμόζουμε, πιστά, τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.).
· Τα παιδιά είναι, πάντα, στο πίσω κάθισμα, στο ειδικό καθισματάκι, δεμένα με τις ζώνες ασφαλείας.
· Όταν ταξιδεύουμε, με το αυτοκίνητό μας, σε περιοχές, που δε γνωρίζουμε, ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και ας μην αναπτύσσουμε μεγάλες ταχύτητες. Ας μην ξεχνάμε τον κίνδυνο των τροχαίων ατυχημάτων.
· Αν οδηγούμε πολλές ώρες, πρέπει να κάνουμε συχνές στάσεις (τουλάχιστον κάθε δύο ώρες) και να καταναλώνουμε άφθονα υγρά.
· Οι στάσεις πρέπει να γίνονται, σε Σταθμούς Εξυπηρέτησης Αυτοκινητιστών (ΣΕΑ) ή στους ειδικούς χώρους στάθμευσης, που υπάρχουν, στο οδικό δίκτυο.
Αν σταματήσουμε, σε κάποιο κατάστημα, για να «τσιμπήσουμε» κάτι, πρέπει να προσέξουμε:
· Οι σαλάτες πρέπει να διατηρούνται, σε ειδικές βιτρίνες - ψυγεία.
· Τα κρύα σάντουιτς να διατηρούνται, στο ψυγείο.
· Τα ψυγεία δεν πρέπει να είναι εκτεθειμένα, στον ήλιο.
· Τα ζεστά σάντουιτς ή μικρογεύματα (τυρόπιτες κ.λπ.) διατηρούνται, σε θερμοκρασίες, πάνω από 60o C.
· Τα κρέατα πρέπει να είναι καλοψημένα.
· Πρέπει να υπάρχουν τιμοκατάλογοι, στο χώρο του καταστήματος.
Ο κλιματισμός μας βοηθάει να κάνουμε πιο ξεκούραστο ταξίδι. Προσοχή, όμως, στις μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας εσωτερικού χώρου του αυτοκινήτου, με το περιβάλλον. Πριν το τέλος του ταξιδιού ή πριν κάνουμε κάποια «στάση», προσαρμόζουμε τη θερμοκρασία του εσωτερικού του αυτοκινήτου με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.
Εάν επιλέξουμε να ενοικιάσουμε αυτοκίνητο, πρέπει, πρώτα, να κάνουμε μια έρευνα αγοράς, για να μάθουμε τιμές, όρους και τυχόν προσφορές. Όταν υπογράφουμε τη σύμβαση ενοικίασης, προσέχουμε:
· Τι υποχρεώσεις αναλαμβάνουμε, σε περίπτωση ατυχήματος.
· Τι θα καλύψει η ασφαλιστική εταιρία, σε περίπτωση ατυχήματος και τι θα πληρώσουμε εμείς.
· Πως παραλαμβάνουμε και πως παραδίδουμε το όχημα.
· Πως χρεωνόμαστε (με τη μέρα, με τα χιλιόμετρα κ.λπ.).
· Αν μπορούμε να ταξιδέψουμε, εκτός συνόρων.
· Αν πρέπει να επιστρέψουμε το αυτοκίνητο, με γεμάτο τεπόζιτο.
Ατυχήματα και ασθένειες σε διακοπές:
· Σε περίπτωση τραυματισμού, δεν είναι απαραίτητος ο αντιτετανικός ορός, εφόσον έχουμε κάνει το αντιτετανικό εμβόλιο και η τελευταία δόση έχει γίνει τα τελευταία 5 χρόνια.
· Ένα μικρό ταξιδιωτικό φαρμακείο είναι απαραίτητο.
o Ας περιέχει: Φυτικό εντομοαπωθητικό,
o Κρέμα, τζελ ή stick για τσιμπήματα από κουνούπια, μέλισσες ή επαφή με μέδουσες και φυτά,
o Αντηλιακό γαλάκτωμα σώματος,
o Καταπραϋντική κρέμα για τα ηλιακά εγκαύματα,
o Βαμβάκι,
o Οξυζενέ,
o Ιώδιο,
o Αποστειρωμένες γάζες,
o Υποαλλεργικούς αυτοκόλλητους μικροεπιδέσμους,
o Υποαλλεργικές αυτοκόλλητες ταινίες,
o Αντιβιοτική σκόνη και αλοιφή, Κάποιο σκεύασμα για την ναυτία.
· Αποφεύγουμε τα ενοχλητικά κουνούπια, χρησιμοποιώντας τις γνωστές συσκευές, με τις ταμπλέτες. Πριν τη χρήση τους, όμως, πρέπει να διαβάζουμε με προσοχή τις οδηγίες του κατασκευαστή.
· Για ενοχλήματα, όπως διάρροια, δυσκοιλιότητα, εμετό, δυσπεψία, αλλεργία, πόνο και πυρετό, συμβουλευόμαστε τον γιατρό μας ή κάποιο ιατρικό κέντρο.
· Δε χαϊδεύουμε άγνωστα ζώα, για να αποφύγουμε σοβαρά νοσήματα (λύσσα, πανώλη) και δαγκώματα.
· Αποφεύγουμε τις σεξουαλικές σχέσεις, με αγνώστους, και σε αντίθετη περίπτωση, χρησιμοποιούμε, πάντοτε, προφυλακτικά, για ελάττωση του κινδύνου μετάδοσης του HIV και άλλων ασθενειών.
· Μεγάλη προσοχή απαιτείται, για τυχόν αλλεργίες. Ένα απλό τσίμπημα μέλισσας μπορεί να προκαλέσει ακόμα και θάνατο.
Διακοπές και κολύμπι:
· Είμαστε, πάντοτε, κοντά στα παιδιά, όταν κολυμπούν.
· Η καλύτερη προστασία, που μπορούμε να προσφέρουμε, στα παιδιά μας, είναι να τους μάθουμε να κολυμπάνε. Μέχρι τότε, όταν μπαίνουν, στο νερό, πρέπει να φορούν, απαραιτήτως, σωσίβιο.
· Πριν κάνουμε βουτιές, ελέγχουμε το βάθος του νερού.
· Δεν κολυμπάμε, σε περιοχές, που έχουν κίνηση (φουσκωτά, τζετ σκι κ.λπ.).
· Δεν κολυμπάμε, αν δεν έχουν περάσει 3-4 ώρες, από το προηγούμενο γεύμα.
· Δεν κολυμπάμε, σε θάλασσες, πού δε γνωρίζουμε και δεν απομακρυνόμαστε, από τις ακτές.
· Όταν βρισκόμαστε, σε πισίνα, προσέχουμε τα παιδιά, μη γλιστρήσουν και πέσουν, στο νερό.
· Δεν επιτρέπουμε, σε παιδιά, που δε ξέρουν κολύμπι, να παίζουν, σε νεροτσουλήθρες.
· Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τις νεροτσουλήθρες, έχοντας, στην αγκαλιά μας, μικρά παιδιά.
· Για να κάνουμε σκι, πρέπει να έχουμε εκπαιδευτεί.
· Δεν αφήνουμε μικρά παιδιά να ανεβαίνουν, σε ρυμουλκούμενα φουσκωτά.
· Το windsurfing (ιστιοσανίδα) απαιτεί μεγάλη εξάσκηση. Δεν είναι μόνο επικίνδυνο, για ένα αναβάτη, χωρίς εμπειρία, αλλά και για τους λουόμενους.
· Δεν κάνουμε windsurfing, ούτε παίζουμε, με ρυμουλκούμενα φουσκωτά, ή με ιπτάμενες σανίδες, αν δε γνωρίζουμε καλό μπάνιο.
· Αν οδηγούμε μηχανοκίνητο πλοιάριο, τζετ σκι κ.λπ., φορούμε πάντοτε και εμείς και οι συνεπιβάτες μας σωσίβιο. Δεν οδηγούμε, υπό την επήρεια, αλκοόλ. Δεν αναπτύσσουμε ταχύτητα, σε σημεία, που υπάρχουν λουόμενοι.
· Η οδήγηση των τζετ σκι είναι δύσκολη. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται, από παιδιά και νέους, κάτω των 18 ετών. Πρέπει να εκπαιδευτούμε, πριν οδηγήσουμε τζετ σκι.
· Όλα τα θαλάσσια αθλήματα (καταδύσεις, κολύμπι με αναπνευστήρα, κανό, υποβρύχιο ψάρεμα και όλα όσα αναφέρονται παραπάνω) απαιτούν εξάσκηση και τήρηση συγκεκριμένων κανόνων ασφαλείας.
Ας ενημερωθούμε, για να χαρούμε το καλοκαίρι.
· Δεν καθόμαστε, με τις ώρες, στον ήλιο.
· Όσοι σκοπεύουμε να οδηγήσουμε, μετά την επίσκεψη στη θάλασσα, αποφεύγουμε την υπερβολική έκθεση στον ήλιο, γιατί υπάρχει περίπτωση να μας προκαλέσει ζαλάδες.

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ....(NTR)

Αγγειακή δυσπλασία

Είναι συγγενείς ανωμαλίες του αγγειακού συστήματος του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Εμπίπτουν σε πέντε κατηγορίες αναλόγως του μεγέθους και του είδους των αγγείων. Είναι αποτέλεσμα τυχαίων ανωμαλιών, που διαδραματίζονται κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη και αφορούν τα αγγεία του εγκεφάλου.

Είναι συγγενείς ανωμαλίες του αγγειακού συστήματος του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Εμπίπτουν σε πέντε κατηγορίες αναλόγως του μεγέθους και του είδους των αγγείων.

Τα φλεβικά αγγειώματα.

Αποτελούνται εξ ολοκλήρου από φλέβες και συνήθως βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια του εγκεφάλου.

Οι τηλαγγειεκτασίες.

Είναι αγγειακές ανωμαλίες αποτελούμενες από σπειράματα μικρών αγγείων που θυμίζουν τριχοειδή και  εντοπίζονται συνήθως βαθιά στον εγκέφαλο.

Τα σηραγγώδη αγγειώματα.

Είναι μεγάλοι κολποειδείς δίαυλοι που τροφοδοτούνται από μεγάλες αρτηρίες και φλέβες.

Αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίεs

Είναι οι κυριότερες συμπτωματικές αγγειακές ανωμαλίες. Αποτελούνται από σπειράματα αρτηριών άμεσα συνδεδεμένων με φλέβες, χωρίς τη μεσολάβηση τριχοειδών.

ΒΟΥΛΙΜΙΑ...ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΥΠΕΡΦΑΓΙΑ..(NTR)

Το πλέον χαρακτηριστικό της ψυχογενούς βουλιμίας είναι η αδυναμία αποδοχής της φυσικής εικόνας του σώματος (χαμηλή αυτοεκτίμηση) και η δογματική υιοθέτηση υπερβολικών πεποιθήσεων και εξωπραγματικών προτύπων που οδηγεί σε παθολογική  διατροφική συμπεριφορά.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής με την αφθονία, την υπερκατανάλωση και την προβολή εσφαλμένων προτύπων, έχει αυξήσει τα τελευταία χρόνια τις ψυχογενείς παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με τη διατροφή (νευρογενής ανορεξία και ψυχογενής βουλιμία ή υπερφαγία). Οι διατροφικές αυτές διαταραχές πλήττουν κυρίως γυναίκες, οι οποίες στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν ένα «τέλειο σώμα» βρίσκονται σε μια διαρκή προσπάθεια για δίαιτα χωρίς να γνωρίζουν τους κινδύνους που εγκυμονεί η κατάσταση αυτή για την σωματική και την ψυχική τους υγεία. Η ψυχογενής βουλιμία εμφανίζεται συνήθως στην εφηβική ηλικία (μέση και τελική) ή στην αρχή της ενηλίκου ζωής. Η συχνότητα της ψυχογενούς βουλιμίας στο γενικό πληθυσμό είναι 3-6% και είναι διπλάσια στις γυναίκες απ ότι στους άνδρες. Μεμονωμένα επεισόδια υπερφαγίας χωρίς όμως την πλήρη εικόνα της ψυχογενούς βουλιμίας, έχουν αναφερθεί μέχρι και στο 40% των νεαρών γυναικών.  
Τα άτομα που παρουσιάζουν ψυχογενή βουλιμία εμφανίζουν επανειλημμένα επεισόδια κατανάλωσης μεγάλης ποσότητας τροφής. Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου υπερφαγίας τα άτομα αυτά αισθάνονται ότι έχουν χάσει τον έλεγχο και αδυνατούν να σταματήσουν. Το επεισόδιο υπερφαγίας διακόπτεται συνήθως εξ αιτίας διαφόρων συνθηκών, π.χ. επειδή κάποιος άλλος παρεμβαίνει, ή όταν το άτομο αισθανθεί δυσφορία, πόνο ή ναυτία. Τα επεισόδια υπερφαγίας διαρκούν  μέχρι και λίγες ώρες αλλά η ποσότητα τροφής που καταναλώνεται είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που οι περισσότεροι άνθρωποι θα έτρωγαν υπό παρόμοιες συνθήκες. Οι συχνοί παροξυσμοί υπερφαγίας, οδηγούν πολλές φορές στην παχυσαρκία. Παρά το γεγονός αυτό, είναι χαρακτηριστικό ότι τα άτομα που πάσχουν από ψυχογενή βουλιμία είναι συχνά τελειομανείς χαρακτήρες και δίνουν εξαιρετική σημασία στην εξωτερική τους εμφάνιση. Πολλές φορές μπορεί να εμφανίζουν καταθλιπτικά συμπτώματα και άγχος και είναι γενικώς επιρρεπή σε καταχρήσεις ή εξάρτηση από τοξικές ουσίες. Το άτομο που πάσχει από ψυχογενή βουλιμία, προκειμένου να παρεμποδίσει την αύξηση του βάρους μετά από κάποιο επεισόδιο υπερφαγιας, προβαίνει συχνά σε ορισμένες επανορθωτικές κινήσεις. Για παράδειγμα προκαλεί ναυτια, ή παίρνει καθαρτικά, διουρητικά ή κάνει κλύσματα, ή άλλες φορές μπαίνει σε διαδικασίες νηστείας ή και υπερβολικής σωματικής άσκησης.

Βιολογικοί και ψυχοκοινωνικοί παράγοντες έχουν συνδεθεί με την αιτιολογία της ψυχογενούς βουλιμίας. Στους βιολογικούς παράγοντες περιλαμβάνονται η νορεπινεφρίνη (ορμόνη επινεφριδίων) και η σεροτονίνη (μεταβολικά ενεργός ουσία). Στους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες περιλαμβάνονται οικογενειακά προβλήματα, όπως απόμακρη και απορριπτική στάση προς το άτομο που εμφανίζει την ψυχογενή βουλιμία, συγκρούσεις των γονέων, διαζύγια και δυσκολία του ατόμου να λειτουργήσει αυτόνομα και ανεξάρτητα. Για το άτομο με ψυχογενή βουλιμία, η ακατάσχετη κατανάλωση τροφής και στη συνέχεια ο εμετός, συμβαδίζει πολλές φορές με έντονα ανάμικτα συναισθήματα αποδοχής και απόρριψης που αισθάνεται προς τα γονεϊκά πρόσωπα. Οι βουλιμικοί ασθενείς είναι συχνά εξωστρεφείς και παρορμητικοί χαρακτήρες αλλά δυσκολεύονται στο να αναπτύξουν αυτονομία και ανεξαρτησία και να αναλάβουν τις ευθύνες της ενήλικης ζωής.  
Σημαντικό ρόλο για την δημογραφική αύξηση της ψυχογενούς βουλιμίας τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν παίξει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που προβάλλουν σταθερά ως πρότυπο επιτυχίας και ευτυχίας το καλοσχηματισμένο αδύνατο σώμα  σε συνδυασμό με το ψηλό οικονομικό και κοινωνικό status. 

Εγκεφαλικά επεισόδια και εργασιοθεραπεία (NTR)

ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΔΡΩΝ+ΓΥΝΑΙΚΩΝ (NTR)

ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΔΡΩΝ+ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΑΝΔΡΕΣ

Έχουν μεγαλύτερη ικανότητα στα μαθηματικά
Έχουν καλύτερη αίσθηση του χώρου
Είναι καλύτεροι στο σκάκι
Είναι καλύτεροι στην κατανόηση χαρτογραφήσεων
Είναι καλύτεροι στο αρχιτεκτονικό σχέδιο
Έχουν καλύτερη όραση στο πολύ φως και πολύ λιγότερο στο σκοτάδι
Έχουν καλύτερη αντίληψη της μπλε κλίμακας του χρωματικού φάσματος
Έχουν πιο στενό οπτικό πεδίο αλλά καλύτερη αντίληψη του βάθους
Έχουν περισσότερα προβλήματα δυσλεξίας
Ενδιαφέρονται πιο πολύ για τα αντικείμενα
Αναγνωρίζουν καλύτερα τις αλμυρές γεύσεις
Απαιτούν περισσότερο χώρο
Έχουν καλύτερη ακουστική μνήμη
Εκνευρίζονται πιο εύκολα
Μαθαίνουν να μιλούν πιο αργά από τις γυναίκες (συνήθως στα 4τους χρόνια)
Έχουν το δεξιό εγκεφαλικό ημισφαίριο μεγαλύτερο από το αριστερό
Ακούνε καλύτερα από το δεξιό αυτί
Είναι καλύτεροι στις πολύπλοκες εργασίες
Απογοητεύονται πιο εύκολα
Είναι πιο συναισθηματικοί
Είναι πολύ λιγότερο αυστηροί στην κρίση τους
Είναι πιο συχνά αριστερόχειρες
Το αριστερό ημισφαίριό τους μικραίνει με την ηλικία
Είναι πιο συχνά μυωπικοί
Έχουν μεγαλύτερη αντοχή στον πόνο
Αγαπούν πιο συχνά την μοναξιά
Είναι καλύτεροι συνομιλητές
Έχουν πιο συχνά βίαιη συμπεριφορά
Ερεθίζονται περισσότερο από τις πολύπλοκες κατασκευές
Δεν ανησυχούν τόσο πολύ για το μέλλον
Κατανοούν καλύτερα τις υπερβατικές φιλοσοφίες
Παρουσιάζουν πιο συχνά υψοφοβία
Έχουν μεγαλύτερη ικανότητα σκόπευσης
Παρουσιάζουν μεγαλύτερη εγκληματικότητα

Είναι πιο αναλυτικοί
ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Έχουν καλύτερη λεκτική ικανότητα
Είναι καλύτερες στην γραμματική και στην ορθοφωνία
Μαθαίνουν πιο εύκολα ξένες γλώσσες
Έχουν καλύτερη αισθητική κρίση
Έχουν καλύτερη νυχτερινή όραση και είναι πιο ευαίσθητες στο δυνατό φως
Έχουν καλύτερη αντίληψη της κόκκινης κλίμακας τους χρωματικού φάσματος
Έχουν μεγαλύτερη περιφερειακή όραση
Παρουσιάζουν πιο συχνά κλειστοφοβία
Ακούνε τους ήχους καλύτερα
Έχουν υψηλότερη ικανότητα αναγνώρισης προσώπων
Αναγνωρίζουν καλύτερα τα κοινωνικά στοιχεία και τους κώδικες
Αναγνωρίζουν καλύτερα τις ξινές γεύσεις
Απαιτούν λιγότερο χώρο
Έχουν καλύτερη οπτική μνήμη
Είναι λιγότερο ευέξαπτες
Μαθαίνουν να μιλούν γρηγορότερα (συνήθως στα 3 τους χρόνια)
Έχουν το αριστερό ημισφαίριο μεγαλύτερο από το δεξιό
Ακούνε το ίδιο καλά και από τα δύο αυτιά
Δεν συμπαθούν τις πολύπλοκες κατασκευές
Είναι πιο αυστηρές στην κρίση τους
Είναι πιο κοινωνικές
Είναι πιο ανθεκτικές στις δύσκολες ψυχολογικές καταστάσεις
Είναι πιο πρακτικές στις κοινωνικές τους δραστηριότητες
Ανησυχούν περισσότερο για το μέλλον
Είναι καλύτερες στο τένις
Λύνουν πιο εύκολα τους συλλαβόγριφους
Είναι πιο στοργικές
Είναι καλύτερες στις απλές εργασίες
Απαιτούν περισσότερη πειθαρχία ως δάσκαλοι
Γελούν πιο εύκολα αλλά λιγότερο σε διάρκεια
Δεν προτιμούν τις ασπρόμαυρες ταινίες
Δεν εστιάζουν εύκολα την προσοχή τους σε κάτι για πολύ ώρα
Είναι καλύτερες στο χορό και στις ρυθμικές ασκήσεις
Χρειάζονται πιο συχνά την έγκριση και την προσοχή των άλλων
Έχουν λιγότερη αίσθηση κούρασης