Έχετε τη ζωή στα χέρια σας;(NTR)

Σας προτεινω ενα test...

1. Το ωροσκόπιο της εβδοµάδας δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό για το ζώδιό σας.
α. Σκέφτεστε «και πότε ήταν;» και κλείνεστε στο καβούκι σας.
β. Σας χαλάει λίγο η διάθεση, αλλά είστε αποφασισµένη να πάτε κόντρα.
γ. Το ξεχνάτε πέντε λεπτά αφού το διαβάσατε.

2. Ένας καλός τρόπος για να έρθετε αντιµέτωποι µε µια απογοήτευση είναι...
α. ...να το ρίξετε στο ποτό.
β. ...να σκεφτείτε όλους όσοι αντιµετωπίζουν πιο σοβαρά προβλήµατα από εσάς.
γ. ...να βγείτε έξω ή να µιλήσετε µε κάποιον που σας καταλαβαίνει.

3. Η σχέση µε τον σύντροφό σας περνάει κρίση. Πώς σκέφτεστε να την αντιµετωπίσετε;
α. Προσπαθώντας να αποφύγετε τις εντάσεις κατά τη διάρκεια των διακοπών.
β. Έχει ήδη αρχίσει να στριφογυρίζει στο µυαλό σας η σκέψη του χωρισµού.
γ. Μετά τις διακοπές θα κάνετε µια συζήτηση προκειµένου να προσδιορίσετε την πραγµατική αιτία της κρίσης.

4. Για να γνωρίσετε επιτέλους τον άντρα των ονείρων σας, θα πρέπει το συντοµότερο δυνατό…
α. ...να γραφτείτε στο Facebook.
β. ...να γραφτείτε σε ένα σύλλογο για να γνωρίσετε νέους φίλους.
γ. ...να πιάσετε κουβέντα µε τον τύπο που κάθεται δίπλα σας στην παραλία.

5. Θέλετε να ξεκινήσετε δίαιτα για να χάσετε βάρος, όµως...
α. ...η µαµά, η φίλη ή ο σύντροφός σας επιµένουν ότι είστε µια χαρά.
β. ...φοβάστε ότι θα εγκαταλείψετε στη µέση.
γ. ...σκέφτεστε ότι δεν θα έχετε χρόνο να ετοιµάζετε τα διαιτητικά γεύµατα.

6. Σκέφτεστε ότι για να µπορέσετε να διεκδικήσετε µια προαγωγή ή µια καλύτερη εργασιακή θέση θα πρέπει το φθινόπωρο...
α. ...να αλλάξει η τύχη σας.
β. ...να ενισχύσετε τις δηµόσιες σχέσεις σας.
γ. ...να παρακολουθήσετε ένα σεµινάριο Η/Υ.

7. Σκέφτεστε τους λογαριασµούς που έχετε να πληρώσετε µετά την επιστροφή σας και…
α. …ανανεώνετε το αντηλιακό σας διώχνοντας αµέσως αυτή τη σκέψη από το µυαλό σας.
β. …συνειδητοποιείτε ότι έχετε χρήµατα µόνο για τους µισούς λογαριασµούς και ότι θα πρέπει να τους πληρώσετε µε δόσεις.
γ. …αποφασίζετε να είστε προσεκτική µε τα έξοδα κατά τη διάρκεια των διακοπών.

8. Μετά τις διακοπές είστε καλεσµένη σε γάµο, όµως δεν αισθάνεστε πολύ καλά για την εµφάνισή σας. Γι’ αυτό:
α. ...υπενθυµίζετε στον εαυτό σας ότι αυτό που µετράει είναι η εσωτερική οµορφιά.
β. ...θα κλείσετε ραντεβού στο κοµµωτήριο.
γ. ...θα ξεκινήσετε δίαιτα-αστραπή, αναζητώντας ταυτόχρονα το τέλειο φόρεµα.

9. Το κινητό σας χτυπά και είναι ο πρώην σας. Αποφασίζετε να του δώσετε δεύτερη ευκαιρία, γιατί...
α. ...είστε βέβαιη ότι αποκλείεται να βρείτε καλύτερο.
β. ...η µητέρα σας επιµένει να τα ξαναβρείτε.
γ. ...είστε αρκετό καιρό µόνη.

10. Όταν ήσασταν µικρή, οι καβγάδες µε τους γονείς σας κατέληγαν κάπως έτσι:
α. Υποχωρούσατε εσείς.
β. Με διαπραγµάτευση.
γ. Τελικά υποχωρούσαν εκείνοι.

Βαθµολογία
Υπολογίστε:
1 βαθµό για κάθε απάντηση α.
2 βαθµούς για κάθε απάντηση β.
3 βαθµούς για κάθε απάντηση γ.

Αποτέλεσματα
10-16 βαθµοί
Έχετε µάλλον µια µοιρολατρική θεώρηση της ζωής. Κι αυτό γιατί πιστεύετε ότι είναι πολύ λίγα αυτά που µπορείτε να κάνετε για να αποτρέψετε το χειρότερο ή να διεκδικήσετε το καλύτερο. Έχετε πείσει τον εαυτό σας ότι το καλύτερο δεν σας αξίζει ή είναι σχεδόν ακατόρθωτο και συµβιβάζεστε εύκολα µε τη µετριότητα σε όλους τους τοµείς. Έτσι όµως δεν κερδίζετε τίποτα. Για να αλλάξει η τύχη σας προς το καλύτερο θα πρέπει να κάνετε εσείς το πρώτο βήµα.

17-24 βαθµοί
Η αποφασιστικότητά σας είναι το µεγαλύτερά σας πλεονέκτηµα, αφού σας εφοδιάζει µε αστείρευτη δύναµη να προχωράτε µπροστά. Καµιά φορά οι δυσκολίες σάς φοβίζουν, σας αγχώνουν ή σας κάνουν αναβλητικούς περιορίζοντας έτσι την προοπτική για άνοδο και επιτυχία. Να θυµάστε ωστόσο ότι ακόµα και οι πιο δύσκολες καταστάσεις µπορούν να ξεπεραστούν αν προσπαθήσουµε.

25-30 βαθµοί
Η έµφυτη αισιοδοξία σας και η τυφλή εµπιστοσύνη στις δυνατότητές σας είναι βέβαιο ότι σας ωθούν σε επιλογές που σας επιτρέπουν να πηγαίνετε µπροστά. Ακόµα και όταν τα πράγµατα είναι δύσκολα δεν εγκαταλείπετε. Τα προβλήµατα και οι δυσκολίες αποτελούν για εσάς προκλήσεις που δεν προσπερνάτε αν δεν βρείτε λύση. Συνεχίστε έτσι

Ο δρόµος µετά το χωρισµό (NTR)

Ένας χωρισµός είναι σχεδόν πάντα επώδυνος. Και κάθε άνθρωπος, ανάλογα µε την ιδιοσυγκρασία και τις εµπειρίες του, αντιδρά µε το δικό του προσωπικό τρόπο.

Το τέλος μιας σχέσης

Η ∆ώρα βγήκε πριν από 4 µήνες από µια σοβαρή µακροχρόνια σχέση.(Μου ελεγε).. «Με τον Kώστα ήµαστε µαζί 3 χρόνια. Τον τελευταίο χρόνο όµως συνειδητοποιήσαµε πως όσο και αν το θέλουµε δεν γίνεται να έχουµε ένα κοινό µέλλον, καθώς οι απαιτήσεις και οι επιθυµίες του καθενός ήταν πολύ διαφορετικές. Αναπόφευκτα λοιπόν οδηγηθήκαµε στην κοινή απόφαση να χωρίσουµε...»
Όσο βέβαια και αν η λογική το επιτάσσει, δεν είναι πάντα εύκολο να πας παρακάτω. «…Ιδιαίτερα όταν και οι δύο εξακολουθούν να τρέφουν αισθήµατα. Στην αρχή µάλιστα και, παρά τα προβλήµατα που αντιµετωπίζαµε, προσπαθήσαµε να δώσουµε ακόµα µια ευκαιρία στη σχέση και να δούµε τα πράγµατα θετικά. Στην πορεία όµως κατάλαβα πως, όσο και αν το θέλουµε, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, δεν πρόκειται να αλλάξουν βασικά πράγµατα που πάντα θα µας χωρίζουν, και έτσι, όσο επώδυνο και αν ήταν, ήρθε το οριστικό τέλος».
Η αντίδραση
Οι συνέπειες ενός χωρισµού δεν γίνεται να είναι «αναίµακτες» και η αντιµετώπισή του περνά από διάφορα στάδια. «Πρόκειται για ένα συναίσθηµα εγκατάλειψης και προσωπικής απόρριψης, µια κατάσταση πένθους, καθώς όταν ο άλλος δεν είναι πια δίπλα σου στην ουσία βιώνεις µια απώλεια. Όπως και να το κάνουµε, ένας χωρισµός σε τσακίζει, ψυχικά και σωµατικά. Γιατί, όταν έχεις κάνει όνειρα για ένα κοινό µέλλον µε έναν άνθρωπο και αυτά γκρεµίζονται, είναι πολύ επώδυνο. Ξαφνικά αναγκάζεσαι να δεις τη ζωή σου αλλιώς. Η καθηµερινότητά σου αλλάζει, η ασφάλειά σου κλονίζεται, τα σχέδια για το µέλλον καταρρέουν. Και επειδή δεν µπορείς εύκολα να ελέγξεις ούτε να δεχτείς τα συναισθήµατα που σε κυριεύουν ξεσπάς µε κάθε τρόπο. Κλείνεσαι στον εαυτό σου, κλαις, θυµώνεις, απογοητεύεσαι. ∆εν γίνεται όµως αλλιώς. Πρέπει να πέσεις για να ξανασηκωθείς».
Και αν υπάρχει και κάποιος να σε βοηθήσει ακόµα καλύτερα. «Σαφώς, και εδώ είναι που παίζουν σηµαντικό ρόλο οι φίλοι και η οικογένειά σου. Και εµένα ευτυχώς ήταν και είναι δίπλα µου όποτε τους έχω ανάγκη».

Ανασύνταξη δυνάµεων

Είναι αλήθεια πως, όταν η καρδιά πληγώνεται, θέλει χρόνο για να θεραπευτεί. «Χρειάζεται υποµονή και θετική σκέψη, δύναµη και διάθεση για να σταθείς ξανά στα πόδια σου. Πρέπει να υποστηρίξεις συνειδητά τις προσδοκίες και τις αποφάσεις σου και να προχωρήσεις. Να αφιερώσεις χρόνο και να προσφέρεις αγάπη στον εαυτό σου, να διασκεδάσεις, να κάνεις πράγµατα µόνο για σένα. Γιατί, αν δεν νιώσεις και πάλι καλά προσωπικά, αν δεν αγαπήσεις την εικόνα σου αλλά και αυτό που πρεσβεύεις και αν δεν αποδεχτείς την κατάσταση, δεν πρόκειται να καταφέρεις πραγµατικά να πας παρακάτω».

Ζώντας κάθε στιγµή του χωρισµού κάποια στιγµή σού δίνεται η ευκαιρία να δεις και τη θετική πλευρά του. Είναι µέρος της φυσιολογικής διαδικασίας ώστε να ξαναβρείς την προσωπική σου ισορροπία. «Ακριβώς! Και το χειρότερο που µπορείς να κάνεις είναι να καταπιεστείς και να µην εκφράσεις τις σκέψεις και τα συναισθήµατά σου, καθώς είναι ο µόνος τρόπος για να βγεις δυνατή και να προχωρήσεις».

Κάθε εµπόδιο για καλό

Όταν µια σχέση τελειώνει, ποτέ πια δεν είσαι ο ίδιος άνθρωπος. Και σχεδόν πάντα βγαίνεις πιο σοφός, πιο ώριµος και πιο κατασταλαγµένος. «Αν έλεγα ότι έχω ξεπεράσει εντελώς αυτή τη σχέση και αυτό το χωρισµό, θα ήταν ψέµα. Ο Κώστας θα είναι πάντα ένα κοµµάτι της ζωής µου. Ένα κοµµάτι που δεν θέλω να διαγράψω ούτε να ξεχάσω. Μαζί περάσαµε ωραίες και άσχηµες στιγµές, αγαπηθήκαµε, ωριµάσαµε, µάθαµε πράγµατα ο καθένας για τον εαυτό του και καταλήξαµε απλά ότι οι ανάγκες και οι προσδοκίες µας δυστυχώς δεν ταυτίζονται».

Για τη ∆ώρα αυτός ο χωρισµός είναι ένα τέλος που σίγουρα σηµατοδοτεί µια νέα αρχή. Γιατί, όπως χαρακτηριστικά λέει, «ξέρω πως µέσα από καθετί άσχηµο, αργά ή γρήγορα, σου δίνεται η ευκαιρία για κάτι καλύτερο καθώς ανακαλύπτεις πάντα µια νέα αλήθεια για τον εαυτό σου, τις δυνάµεις και τα “θέλω’’ σου.
Εξάλλου κάθε εµπόδιο νοµίζω ότι είναι πάντα για καλό!»

Eχεις δύο επιλογές..

Τι θα έκανες εσύ; Θα διάλεγες, σίγουρα..
Μην κοιτάξεις για κάτι αστείο σ' αυτό το κείμενο, δεν υπάρχει, μα διάβασέ το.
Η ερώτηση είναι: Θα έκανες την ίδια επιλογή ;
Adam (Makis) Kossioris
Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς απο όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.

Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.
"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.
Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"

Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.
Ο πατέρας συνέχισε.

"Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."
Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..

Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.
Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.
Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.

Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.
Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν απο το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα απο την εξέδρα.

Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους..
Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω απο την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.

Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.
Για μεγάλη μου έκπληξη, ...τον άφησαν!

Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.
Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.

Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.
Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.

Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.
Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω απο το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω απο το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακρυά κι απο τους άλλους συμπαίκτες του.

Όλοι στις εξέδρες, και απο τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..."
Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα απο χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει...

Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε.."
Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.
Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.
Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, πρός τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης.

Ο Shay έτρεξε πρός την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του
έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.
Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"

Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "απο δώ, απο δώ Shay.."
Καθώς ο Shay πέρασε απο την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.."
Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.

Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και απο τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.

Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.

Και τώρα, ...κυρίες, ...κύριοι, ...ο επίλογος..

Υπάρχουν χιλιάδες ανέκδοτα που στέλνονται δια μέσου internet, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Μα όταν πρόκειται για ιστορίες που έχουν να κάνουν με επιλογές ζωής, οι άνθρωποι διστάζουν.
Το ακατέργαστο, το χυδαίο, και συχνά άσεμνο, περνάει ελεύθερα μέσω του κυβερνοχώρου, αλλά η δημόσια συζήτηση για την ευπρέπεια, πάρα πολύ συχνά καταστέλλεται, ακόμη και στα σχολεία η και τους εργασιακούς χώρους μας.

Εάν σκέφτεσαι να προωθήσεις αυτό το κείμενο, πιθανότατα θα κάνεις ίσως επιλογή, στα άτομα στα οποία θα το στείλεις.
Θεωρώ προσωπικά πως ανήκω στα άτομα, που πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή, να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων.
Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ανθρώπων, μας δίνουν μια επιλογή:
Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς;
ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιό κρύο;

Ένας σοφός είπε κάποτε, "κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιό αδύναμους ανάμεσά της"

Τώρα έχειςδύο επιλογέςγια το κείμενο που διάβασες..
Διαγραφή , δηλαδή δεν του δίνεις σημασία, ή..
Προώθηση , δηλαδή, αναδημοσίευσέ το...

Να έχεις μια χαρούμενη ημέρα, να έχεις μια "Shayday!"
Κάνε το σωστό, προώθησέ το, δώσε μια ακόμη μικρή ελπίδα στο να καλυτερέψει ο κόσμος μας, να γίνει πιο ανθρώπινος, πιο συμπονετικός, πιο αγνός..

...και, χαμογέλα!!!...μας παρακολουθούν παιδιά.

ΘΑΡΡΟΣ!!!!!ΠΙΣΤΗ....(NTR)

ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΘΑΡΡΟΣ........



Για να ζησεις χρειαζεται θαρρος.
Τοσο ο ανεπαφος σπορος, οσο κι εκεινος που σπαει το περιβλημα του εχουν τις ιδιες ιδιοτητες.
Ομως, μονο εκεινος που θα σπασει το περιβλημα θα ειναι ικανος να μπει στην περιπετεια της ζωης.

Τουτη η περιπετεια περικλειει μια και μοναδικη αξια:
να ανακαλυψουμε οτι δεν μπορουμε να ζουμε μονο απο τις εμπειριες των αλλων και γι' αυτο να ειμαστε παντα διατεθειμενοι να της παραδοθουμε.
Ειναι αδυνατο να δανειστεις τα ματια του ενος, τ' αυτια του αλλου, ωστε να ξερεις το τι θα συμβει.
Καθε υπαρξη ειναι διαφορετικη, εχει και τη δικη της ξεχωριστη ιδιαιτεροτητα.

Ο,τι και να με περιμενει,(να σας περιμενει),... επιθυμω να εχω την καρδια ανοιχτη, ετοιμη να δεχτει το οτιδηποτε.
Να μη φοβαμαι ν' ακουμπησω το χερι μου στον ωμο καποιου, μεχρι να κοπει.
Να μη φοβαμαι να κανω κατι που εκανε καποιος πριν απο μενα, μεχρι να πληγωθω.
Ασε να ειμαι ανοητος σημερα, αφου τουτο το πρωι μονο ανοησιες μπορω να δωσω.
Πιθανον να το μετανιωσω, αλλα δεν εχει σημασια.
Αυριο ποιος ξερει, μπορει να ειμαι λιγοτερο ανοητος...
η ζωή αγαπά τους τολμηρούς... Ο,τι και να με περιμενει, επιθυμω να εχω την καρδια ανοιχτη, ετοιμη να δεχτει το οτιδηποτε.
Να μη φοβαμαι ν' ακουμπησω το χερι μου στον ωμο καποιου, μεχρι να κοπει.
Να μη φοβαμαι να κανω κατι που εκανε καποιος πριν απο μενα, μεχρι να πληγωθω."
Αυτά συμβαίνου τελικά . Αλλά υπάρχουν και οι φίλοι , οι πραγματικοί φίλοι, που είναι εδώ για να μην κοπεί το χέρι η για να μην πληγωθεις .
περνάνε καλά όσοι ζουν και με θράσσος ! !
μπορει να τους αγαπα η ζωη τους τολμηρους αναρωτιεμαι ομως με τι ψυχικο κόστος........ ....περνανε καλα οσοι ζουν με θρασσος........λενε ψεμματα.......μπαινοβγαινουν στην ζωη σου και σε ταραζουν οποτε θέλουν......ολοι αυτοι περνανε καλα....απλα οταν εισαι άτομο με ευαισθησίες και συναισθημα....μπορει μεν να τους εχεις βγαλει απ' την καρδιά σου........αλλα καταφέρνουν και μονο με την παρουσία τους να σε πληγώνουν.

ποιο ειναι το σωστο και αυτο κάνω .......αυτο που λεει η λογική.......αλλα η καρδιά ειναι αδύναμη......δεν αντέχει....καμια φορα νομιζει οτι θα αγγιξει τον πάτο......ισως καποια στιγμη ξανανεβει στην επιφάνεια......αλλα μεχρι τότε τι???

Αλλά και τα λάθη είναι ανθρώπινα....ΠΡΕΠΕΙ να μαθαίνουμε απ' τα λάθη μας......... Ανρωπινα.....αλλα οχι επαναλαμβανομενα

Πάντοτε η στιγμή που θα πιάσουμε πάτο είναι εκείνη που δεν έχει πλέον άλλη επιλογή από το ... ν΄αρχίσεις ν΄ανεβαίνεις!
Λογική κι ευαισθησία (!) χρειάζονται σε ισόποσες δόσεις εναλλάξ, πιστεψέ με, για τους περισσότερους έχει έρθει η στιγμή που είπαμε :
"κουράστηκα" , "δεν αντέχων άλλη προσπάθεια" "δεν αντέχω άλλες αναποδιές, άλλη κοροίδία, άλλο ψέμα, άλλη προδοσία"... και μετά... συνεχίζουμε..
πιό δυνατοί, πιό συμβιβαστικοί, πιό συγκαταβατικοί, με μεγαλύτερη σοφία και αντοχή!!
Ο,τι και να με περιμενει,(να σας περιμενει),.... επιθυμω να εχω την καρδια ανοιχτη, ετοιμη να δεχτει το οτιδηποτε.
Να μη φοβαμαι ν' ακουμπησω το χερι μου στον ωμο καποιου, μεχρι να κοπει.
Να μη φοβαμαι να κανω κατι που εκανε καποιος πριν απο μενα, μεχρι να πληγωθω.
Ασε να ειμαι ανοητος σημερα, αφου τουτο το πρωι μονο ανοησιες μπορω να δωσω.
Πιθανον να το μετανιωσω, αλλα δεν εχει σημασια.
Αυριο ποιος ξερει, μπορει να ειμαι λιγοτερο ανοητος... πρεπει να πιασεις πάτο για να ανεβεις.....αλλα ειναι κάτι στιγμές που σε παίρνει απο κατω και λες δεν αντεχω άλλο...... ......ισως να μην γνωριζουμε ποσο μεγαλη δύναμη έχουμε μέσα μας...και οταν την χρειαζομαστε τοτε την αντλούμε.... ....ισως αυριο ειμαστε λιγότερο ανόητοι......
πρεπει να ειμαστε έτοιμοι να δεχτουμε και τα καλα και τα άσχημα......αλλα πες μου ποιος ειναι έτοιμος......
μια ευαίσθητη ψυχούλα που πληγώνεται εύκολα. Πρόσεχε. Αν νιώθεις πως πνίγεσαι και δεν έχεις δίπλα σου κανέναν άνθρωπο να σε σώσει, αν νιώθεις την καρδιά σου πληγωμένη από τους ανθρώπους τότε θυμίσου πως δίπλα σου έχεις το φύλακα Άγγγελό σου, το Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους. Προσευχήσου με πίστη, ελπίδα, εμπιστοσύνη, ταπείνωση, συγχώρεση, ακακία και τότε η καρδιά σου θα αναπαυτεί, θα ειρηνεύσει, θα θεραπευτεί και θα μπορέσει να κολυμπήσει στα κύματα των δοκιμασιών με γεναιότητα, αντρεία και υπομονή. Οι δοκιμασίες χρειάζονται για ν' αποκτήσουμε αρετές. Χωρίς τις δοκιμασίες η ψυχή δε θεραπεύεται από τα πάθη ούτε αποκτά αρετές. Αρετές δεν αποκτάμε όταν όλοι μας αγαπάνε, όλοι υπηρετούν τα θέλω μας και όταν όλα έρχονται όπως τα θέλουμε και τη στιγμή που το θέλουμε. Kαμιά φορά χάνεται και το θάρρος και όλα και λυγίζεις..καμιά φορά κρατιέσαι απο τους γύρω σου καμιά φορά όμως κανένας δεν μπορεί παρά μόνο ο ίδιος σου ο εαυτός..

στα άπατα το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα καλό σωσίβιο και... ψυχραιμία!! 'Εχω πέσει σε ...άπατα, άγνωστα νερά και ... χωρίς σωσίβιο

Όταν παλεύεις στο νερό με όλες σου τις δυνάμεις εξαντλείσαι και χάνεις την μάχη... Πρέπει λίγο ν΄αφεθείς να σε πάει το ρεύμα και μόλις βρεις το κατάλληλο σημείο, να κολυμπήσεις ανάποδα!! Αύριο, όλα θα φαίνονται καλύτερα..!!

ΣΥΝΤΑΓΗ ΕΥΤΥΧΙΑΣ (NTR)

6 Κoυταλιές της σούπας αισιοδοξία
5 κουταλάκια του γλυκού ακατέργαστη αγάπη
2 κιλά ελπίδα ψιλοκομμένη σε κύβους
2 λίτρα αλήθεια από κρυστάλλινο νερό
5 κλωναράκια ειρήνης δεμένα με κορδέλα τρυφερότητας
2 φρέσκα ματσάκια καλοσύνης
30 σταγόνες ανθρωπιάς
4 μεζούρες αγκαλιές
15 γραμμ. ειλικρίνιας χτυπημένη στο μπλέντερ
2-3 μεζούρες ενθουσιασμού
5 γερές δόσεις φαντασίας
Τέλος ... όσο χιούμορ σηκώσει...
Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί και προσφέρουμε απλόχερα σε όποιον βρεθεί μπροστά μας...
Καλή επιτυχίαααααααα!!!




Ηθελα μονο να με ακους χωρις να με κρινεις..
Ηθελα να με εμπιστευεσαι χωρις απαιτησεις...
Ηθελα να με προσεχεις χωρις να με ακυρωνεις...
Ηθελα να με κοιτας χωρις να προβαλλεις τον εαυτο σου σε μενα...
Ηθελα να μου δινεις ζωντανια χωρις να με σπρωχνεις...
Ηθελα να με υποστηριζεις χωρις να με φορτωνεσαι...
Ηθελα να με προστατευεις χωρις ψεματα...
Να μ αποδεχεσαι και να μην προσπαθεις να μ αλλαξεις...
Ηθελα να με δεχεσε οπως ΕΙΜΑΙ...Οπως σε δεχομαι εγω...
Να με αγαπας γι'αυτο που ειμαι κι οχι γι'αυτο που θες να γινω..
Γιατι οταν αρχισουμε να ζηταμε ν'αλλαξει ο ανθρωπος μας,
ΑΠΛΑ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ & ΟΧΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ...



Όταν αγαπάς πραγματικά δεν θά 'πρεπε και δεν θά 'θελες ποτέ να αλλάξεις τον άνθρωπό σου ....είναι το πρώτο βήμα για να τον χάσεις.... γιατί κι αν καταφέρεις να τον αλλάξεις, δεν θα είναι ποτέ αυτός που αγάπησες...... Εμεις οι ιδιοι ομως στη πορεια της ζωης αλλαζουμε χωρις να το καταλαβαινουμε...
...ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΑΩ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΛΛΑΖΟΥΝ, ΜΟΝΟ ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ.

ΑΝ .....

Όταν έχεις αμφιβολίες για το τί πρέπει να κάνεις, απλώς φαντάσου ότι ίσως πεθάνεις στο τέλος της ίδιας ημέρας και τότε όλες σου οι αμφιβολίες θα εξαφανιστούν και θα δεις καθαρά αυτό που σου λέει η συνείδησή σου και θα ξέρεις ποια είναι η πραγματική προσωπική σου επιθυμία.

Αν υπάρχει κάτι σπουδαίο μέσα σου, δε θα εμφανιστεί με το πρώτο σου κάλεσμα. Δεν θα εμφανιστεί ούτε θα έρθει εύκολα σε σένα χωρίς δουλειά και προσπάθεια.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ…..(NTR)

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ…..

Υπάρχει και πιο επιστημονικός ορισμός Αλλά αυτός μας κάνει σήμερα. Οι άνθρωποι μιλάνε μεταξύ τους αλλά επικοινωνούν? Οι περισσότεροι θεωρούν την διαδικασία της επικοινωνίας κάτι δεδομένο. Παρά το γεγονός ότι συνεχώς μιλάμε η επικοινωνία μας δεν είναι πάντοτε επιτυχής.
Κατ΄ αρχάς Λέγοντας επικοινωνία εννοούμε ανθρώπινη επικοινωνία και όχι τα e-mail ούτε τα sms. Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει? Δεν σε καταλαβαίνω-καλά ούτε που μ’ ακούς- ποτέ δεν με καταλαβαίνεις- άκουσέ με σου μιλάω,- Τι εννοούσες λέγοντας…? Λυπάμαι δεν κατάλαβα καλά. – πόσες φορές δεν ακούσαμε αυτές τις φράσεις και πόσες φορές δεν τις είπαμε εμείς?
Εξετάζοντας ολόκληρο το θέμα της επικοινωνίας ανακαλύπτουμε ότι υπάρχουν πολύ λίγοι άνθρωποι τριγύρω που επικοινωνούν πραγματικά και επίσης υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που νομίζουν πως επικοινωνούν όμως δεν κάνουν αυτό.

Γιατί Δεν Την Ακούει?
Στο διπλανό διαμέρισμα που μένω ένα ζευγάρι μαλώνει διαρκώς ατέλειωτοι καβγάδες μέρα νύχτα η γυναίκα φωνάζει στον άντρα της «δεν με ακούς συνεχώς σου μιλάω και δεν με ακούς». Ενώ στην πραγματικότητα την ακούει ολόκληρη η πολυκατοικία. Όταν την συναντώ στον διάδρομο θέλω να της πω εγώ σε ακούω όλοι σε ακούμε. Ο σύζυγος της δεν την ακούει? Ίσως. Αλλά γιατί δεν την ακούει? Ένας πωλητής προσπαθεί να πείσει κάποιον πελάτη να αγοράσει κάποιο προϊόν αλλά δεν τα καταφέρνει και ο πελάτης φεύγει. Γιατί? Ένας νεαρός σε ένα καφέ ελκύεται έντονα και θέλει να μιλήσει σε μια κοπέλα που του αρέσει και δεν ξέρει πως ? δεν της μιλάει καθόλου και χάνει την ευκαιρία να γνωρίσει μια όμορφη κοπέλα. Γιατί?

Σε ένα γκάλοπ που έγινε στην Αμερική βρήκαν ότι ο μεγαλύτερος φόβος των ανθρώπων είναι να μιλήσουν σε ένα άγνωστο άνθρωπο. Δεν ξέρουν τι να πουν. Το θεωρούν πολύ τρομακτικό και το αποφεύγουν. Γιατί? Το πρώτο σεμινάριο που κάνω με μεγάλη διαφορά μάλιστα από όλα τα άλλα είναι με αυτό το θέμα «Μιλήστε σε οποιονδήποτε για οτιδήποτε» Δεν το είχα συμπεριλάβει στα θέματα αλλά μου το ζήτησαν.

Η ανθρώπινη γλώσσα απέχει μόνο μερικά εκατοστά από τον εγκέφαλο, αλλά όταν ακούμε κάποιους ανθρώπους να μιλούν φαίνεται ότι απέχει χιλιόμετρα ολόκληρα.

Η Επικοινωνία είναι τόσο σημαντική που θα μπορούσαμε να πούμε πως αν βάζαμε έναν καταθλιπτικό άνθρωπο να επικοινωνήσει θα τον κάναμε καλά. Υπάρχουν δύο πόλοι αριστερά μην μιλάς και δεξιά μίλα άψογα.
Να θυμάστε πως το μόνο πράγμα που είναι απολύτως ενάντιο με τους νόμους αυτής της κοινωνίας είναι να Επικοινωνείτε, και το μόνο λάθος που μπορείτε να κάνετε είναι να μην Επικοινωνείτε. Ανάμεσα σε αυτούς τους δύο παράγοντες έχετε ένα μεγάλο παιχνίδι. Αυτό το παιχνίδι θα σας δείξω πως παίζετε. Είναι Το παιχνίδι ανάμεσα στο«Μην Μιλάς και Στο Να επικοινωνείς»

Είναι Σημαντική Η Επικοινωνία?
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η λύση στο πρόβλημα της επικοινωνίας είναι να μην επικοινωνεί. Θα μπορούσε να πει ότι, αν δεν επικοινωνεί δε θα έχει προβλήματα. Ίσως να υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό, όμως πιστέψτε με υπάρχει περισσότερη αλήθεια στο γεγονός ότι όποιος άνθρωπος στοχεύει στο να κάνει την επικοινωνία αχρείαστη αυτός δεν είναι άνθρωπος αλλά δολοφόνος.
Ένας άνθρωπος είναι νεκρός στον βαθμό που δεν επικοινωνεί, είναι ζωντανός στον βαθμό που μπορεί να επικοινωνεί. Μετά από πολλά χρόνια μελέτης και πρακτικών εφαρμογών μπορεί να θεωρηθεί οριστικό, ότι η μόνη θεραπεία για μια ευτυχισμένη και δημιουργική ζωή είναι η περισσότερη επικοινωνία. Θα πρέπει να βελτιώσετε την ικανότητα σας να επικοινωνείτε. Αν κάποιος βρεθεί μπλεγμένος επειδή επικοινώνησε θα πρέπει να επικοινωνήσει περισσότερο. Η λύση είναι σε κάθε περίπτωση περισσότερη επικοινωνία και όχι λιγότερη.

Τα Δύο Είδη της Επικοινωνίας – Μιλάω – Ακούω-
Υπάρχουν δύο είδη επικοινωνίας και εξαρτώνται και τα δύο από το σημείο παρατήρησης που υιοθετεί κάποιος. Υπάρχει η εκρέουσα επικοινωνία και υπάρχει και η εισρέουσα επικοινωνία (Μιλάω και Ακούω) Μερικοί άνθρωποι μπορεί να μην έχουν φανταστεί ότι η επικοινωνία είναι τόσο μιλάω και άλλο τόσο ακούω. (Εισροή και εκροή) Αυτός είναι ένας βασικός λόγος που οι άνθρωποι μιλάνε μεταξύ τους και δεν Επικοινωνούν. Επειδή μόνο μιλάνε και δεν ακούνε. Η μόνο ακούνε και δεν μιλάνε. Επικοινωνία όμως σημαίνει και τα δύο μιλάω και ακούω στις σωστές αναλογίες.

Εισροή και εκροή αυτά δημιουργούν τον κύκλο της Επικοινωνίας.

Aλαζόνας (NTR)

Σύμφωνα με το λεξικό Πάπυρος - Larousse, αλαζόνας είναι ο υπερόπτης, αυτός ο οποίος θεωρει τον εαυτό του ανώτερο απο τους άλλους και συμπεριφέρεται ανάλογα.

Για να δούμε λοιπόν: απο την μια έχουμε ένα άτομο το οποίο πιστεύει πως ολόκληρο το σύμπαν δημιουργήθηκε για τον ίδιο και το είδος του, πως η Αλήθεια μπορεί να του αποκαλυφθεί προσωπικά μέσω της πίστης του, και πως η Αλήθεια αυτή είναι αδιαμφησβήτιτη και ισχύει για όλους τους άλλους, είτε αποδέχονται την συγκεκριμένη πίστη είτε όχι.

Απο την άλλη έχουμε ένα άλλο άτομο το οποίο ξεκινά τον λογισμό του υποθέτοντας πως οι προσωπικές του παρατηρήσεις και συμπεράσματα είναι ενδεχομένως ανακριβή και δέχονται αμφισβήτηση. Το άτομο αυτό επιδιώκει την πιστοποίση των παρατηρήσεων και των συμπερασμάτων του με όσες διαφορετικές αποδείξεις καταφέρει να συγκεντρώσει. Δεν θεωρεί πως υπάρχουν ιδεές ή προτάσεις οι οποίες είναι αδιαμφισβήτητες, και είναι πάντα έτοιμος να εγκαταλείψει μια ιδεά ή μια πρόταση αν υπάρξουν αρκετά στοιχεία τα οποία θα καταδείξουν το σφάλμα της ιδέας ή της πρότασης.

Ποιός απο τους δύο είναι τελικά ο αλαζόνας;

Η αγάπη χρειάζεται...(NTR)

Η αγάπη χρειάζεται...

Η αγάπη είναι το καλύτερο αντικαταθλιπτικό, είναι αναγκαία για το μυαλό όσο είναι η τροφή για το σώμα. Όσο πιο δεσμευμένος είσαι, τόσο πιο υγιείς φαίνεσαι ψυχή τε και σώματι.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που βιώνουν κατάθλιψη δεν αγαπούν τον εαυτό τους και δεν αισθάνονται ότι αγαπιούνται από τους άλλους. Ταυτόχρονα είναι τόσο επικεντρωμένοι στον εαυτό τους γεγονός που τους αφαιρεί την ελκυστικότητα και μειώνει τις πιθανότητες να εμπλουτίσουν τις ερωτικές τους δεξιότητες. Ως αποτέλεσμα, συχνά κάθονται παθητικά και περιμένουν να έρθει κάποιος που θα τους αγαπήσει.
Όμως η αγάπη μάλλον δεν δουλεύει με αυτό τον τρόπο. Για να λάβεις και να διατηρήσεις τον έρωτα πρέπει να βγεις έξω, να εκτεθείς και να μάθεις μια ποικιλία από διάφορες δεξιότητες.

Υπάρχει μια μυθολογία στον πολιτισμό μας ότι η αγάπη είναι ένα τυχαίο γεγονός, μια συγκυρία. Είναι μέρος της πολιτισμικής μας τρωτότητας -όπως το γρήγορο φαγητό- διαρκώς να ερεθιζόμαστε από εικόνες στιγμιαίας ικανοποίησης. Γι' αυτό συχνά θεωρούμε ότι αυτό είναι αγάπη, ενώ στη πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα 'ξεμυάλισμα' ή μια ερωτική τρέλα.

Αποτέλεσμα αυτών είναι ότι όταν στεκόμαστε μπροστά σε μια πραγματική αγάπη αισθανόμαστε ταραγμένοι και απογοητευμένοι επειδή είναι τόσα πολλά που δεν ταιριάζουν με τα πολιτισμικά 'ιδανικά'. Μερικοί από εμάς γινόμαστε απαιτητικοί και

ελεγκτικοί, και ζητάμε από τον άλλον να κάνει αυτά που εμείς θεωρούμε ιδανικά στον ρομαντισμό χωρίς να συνειδητοποιούμε το ότι το ιδανικό μας είναι μάλλον ουτοπικό.

Επομένως δεν είναι μόνο εφικτό αλλά αναγκαίο να αλλάξει κανείς τη σκοπιά που βλέπει την αγάπη στη ζωή του. Μερικές απλές προτάσεις εμπεριέχουν:
* Αναγνώρισε τη διαφορά μεταξύ του έρωτα και αγάπης. Ο έρωτας συχνά επικρατεί στη κατάσταση μιας έντονης ερωτικής τρέλας. Είναι πανέμορφος αλλά σπάνια έχει διάρκεια. Ο έρωτας είναι συχνά στο πρώτο στάδιο της τρελής έλξης όπου όλες οι ορμόνες είναι ανεβασμένες και αισθανόμαστε τη ζωή τόσο όμορφη. Συνήθως διαρκεί -κατά μέσο όρο- 6 μήνες. Μπορεί να προχωρήσει σε αγάπη. Οι περισσότερες ιστορίες αγάπης ξεκινούν από έρωτα, αλλά πολλές ιστορίες τρελού έρωτα δεν εξελίσσονται σε ιστορίες βαθιάς αγάπης.

* Συνειδητοποίησε ότι η αγάπη είναι μια δεξιότητα που μαθαίνεται και δεν είναι κάτι που προέρχεται από τις ορμόνες. Ο Erich Fromm το ονομάζει "μια πράξη θέλησης". Είναι σημαντικό να μάθεις τις δεξιότητες του να αγαπάς γιατί έτσι θα αισθανθείς ότι συνδέεσαι με κάποιον άλλον και ότι αγαπιέσαι. Με αυτό τον τρόπο μειώνεις τις πιθανότητες να βιώνεις αποτυχίες και κατάθλιψη.

* Μάθε σωστές επικοινωνιακές δεξιότητες. Είναι τα μέσα που σου επιτρέπουν να αναπτύξεις εμπιστοσύνη και να ενισχύσουν τη σύνδεσή σου με το ταίρι σου. Όσο περισσότερο επικοινωνείς τόσο περισσότερο κατανοητός θα γίνεσαι.

* Πάντα υπάρχουν μερικές 'πυρηνικές' διαφορές μεταξύ δύο ανθρώπων ανεξάρτητα από το πόσο κοντά νιώθετε. Αν η σχέση πηγαίνει καλά, αυτές οι διαφορές είναι στην επιφάνεια. Επομένως, το θέμα είναι να ενισχύσει κανείς αυτές τις διαφορές και να διαπραγματευτεί έτσι ώστε να μην γίνονται ενοχλητικές για τον άλλον. Αυτό γίνεται με το να καταλάβεις καλά τις ρίζες (καταγωγή, ανάπτυξη) του άλλου. Όταν αυτές οι διαφορές είναι γνωστές τότε θα πρέπει να διαπραγματευτείτε και να συμβιβαστείτε επάνω σε αυτές μέχρι να βρείτε κοινό έδαφος που θα είναι λειτουργικό και για τους δυο.

* Να είστε πρόθυμοι για βοήθεια. Η κατάθλιψη κρατάει τους ανθρώπους τόσο πολύ επικεντρωμένους στον εαυτό τους. Όσο πιο πολύ επικεντρώνεστε στους άλλους, τόσο περισσότερο μαθαίνετε να ανταποκρίνεστε στις ανάγκες τους και τόσο καλύτερα συνεισφέρετε στη σχέση σας.

* Αναπτύξτε την ικανότητα να προσαρμόζεστε εύκολα σε μια κοινή πραγματικότητα. Η πραγματικότητα του αγαπημένου σας χρειάζεται να

είναι ενημερωμένη όσο και η δική σας. Τι λέει στη πραγματικότητα; Τι χρειάζεται; Οι άνθρωποι με κατάθλιψη πιστεύουν ότι η μόνη πραγματικότητα είναι η δική τους απαισιόδοξη σκοπιά.

* Αμφισβητείστε με τον εαυτό σας τα εσωτερικά μηνύματα προσωπικής ανεπάρκειας. Η ευαισθησία στην απόρριψη είναι ένα πρωτεύον σύμπτωμα της κατάθλιψης. Ως αποτέλεσμα χαμηλής αυτοεκτίμησης, κάθε μικροεμπόδιο ή μικροπάτημα της σχέσης ερμηνεύεται ως προσωπική ανεπάρκεια. Στη βιασύνη να νιώσεις την απόρριψη, πιστεύεις ότι αυτή τη συμπεριφορά αξίζεις. ¨Όμως η απόρριψη προέρχεται από εσένα και τα συναισθήματα ανεπάρκειας είναι η κατάθλιψη που μιλάει.

* Αναγνώρισε ότι η εσωτερική φωνή είναι δυνατή αλλά όχι πραγματική. Απάντησέ της. "Δεν με απορρίπτει κανείς στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι ένα πραγματικό στοιχείο ανεπάρκειας. Έκανα λάθος εκτίμηση". Ή "αυτό δεν έχει να

κάνει με εμένα, απλά είναι κάτι που δεν ξέρω πώς να το χειριστώ και τώρα το μαθαίνω".

Όταν ανασυντάσσεις, αναδιαμορφώνεις τη κατάσταση σε κάτι πιο επαρκές, μπορείς να δράσεις πιο αποτελεσματικά βρίσκοντας και διατηρώντας την αγάπη που χρειάζεσαι.

ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΜΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ…..(NTR)

Τι είναι αυτά που φοβάμαι περισσότερο; Γιατί.. το ότι έχω φόβους είναι σίγουρο, ακόμη κι όταν φωνάζω δυνατά οτι δήθεν «δεν φοβάμαι τίποτα» νιώθω πως δεν θέλω να το παραδεχτώ. Λέτε να φοβάμαι τον θάνατο; Α μπα, όχι... μάλλον τον πόνο και τα απωθημένα μου. Ναι τα απωθημένα μου ... κομμάτια που είναι δικά μου, αλλά δεν συνειδητοποιώ οτι τα έχω γιατί δεν μου αρέσουν και μάλλον δεν θαθέλα να τα έχω. Σε αυτά τα απωθημένα αναπτύσσουμε τέτοιους μηχανισμούς άμυνας που έχουμε την ψευδαίσθηση ότι τα έχουμε «δουλέψει» εσωτερικά ή ότι τα έχουμε φέρει σε ισορροπία με τα θέλω μας. Έλα όμως που οι άλλοι άνθρωποι γείρω μας λειτουργούν σαν καθρέφτες και μας φέρνουν αντιμέτωπους με όλα αυτά... Ξαφνικά κάτι στον άλλον μας θυμώνει πολύ... Γιατί; Τι είναι αυτό που μας κάνει έξω φρενών; Μήπως να σταθούμε λίγο να το δούμε; Δεν το προσπερνώ λοιπόν, είναι αυτό το κομμάτι μου... που μου ζητάει αναγνώριση και αποδοχή... «Είμαι δικό σου» μου φωνάζει αγαπαμαι....  Με ανθρώπους που τους νιώθουμε «δικούς μας» καλό είναι να συζητάμε ανοιχτά τις αδυναμίες και τους φόβους μας (ακόμα κι αν ξέρουμε ότι ο άλλος δεν θα μας καταλάβει ή ότι θα θυμώσει ή θα αντιδράσει αρνητικά). Αυτό μας φαίνεται βουνό, το Εγώ μας, δεν μας το επιτρέπει ... γιατί το Εγώ μας είναι αυτό που φοβάται να «αποχωρίσει» κι έτσι μένουμε ακίνητοι με τα απωθημένα μας κρυμμένα (έτσι δηλαδή νομίζουμε) και φυσικά γυρνάμε γύρω από το δικό μας πόλο το Εγώ μας και όλα τα βαφτίζουμε όμορφα γιατι φοβόμαστε να τα αλλάξουμε....Ακόμη και στις σχέσεις μας περιμένουμε από τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, εμείς μένουμε ακίνητοι να θυμώνουμε όταν ο καθρέφτης έρχεται και στέκεται απέναντι μας ...και τότε θέλουμε δεν θέλουμε, μας βλέπουμε μέσα, άσχετα αν μας αρέσει ή όχι ή εικόνα μας. Αν τα δουλέψουμε όλα αυτά θα συνειδητοποιήσουμε βαθιά ότι το κάθε τι που βιώνουμε είναι όμορφο!!

Πως πραγματοποιώ τα όνειρα μου ; (NTR)

Πως πραγματοποιώ τα όνειρα μου ;

Όλοι ονειρευόμαστε! Όλοι έχουμε τα δικά μας 'θέλω', τις δικές μας φιλοδοξίες και προσδοκίες. Όλοι προσευχόμαστε σε κάποιο Θεό να μας βοηθήσει να γίνουμε αυτό που θέλουμε ή αυτό που πιστεύουμε ότι μας αξίζει. Το τραγικό όμως είναι ότι πολύ λίγοι από εμάς καταφέρνουμε αυτό που ονομάζουμε όνειρο να το βιώσουμε σαν πραγματικότητα. Τι φταίει που δεν πραγματοποιούνται τα όνειρα μας; Μήπως είμαστε άτυχοι; Μήπως δεν μας δίνονται ευκαιρίες; Μήπως η ζωή δε μας φέρθηκε σωστά; Μήπως τελικά τα όνειρα μας είναι γραμμένο να είναι καταδικασμένα και να σαπίζουν απραγματοποίητα και ανικανοποίητα μέσα μας;

Όνειρα απλά και όνειρα πιο πολύπλοκα! Όνειρα καθημερινότητας και όνειρα ζωής και επιτυχίας! Ο καθένας μας κρύβει μέσα στην ψυχή του τα δικά του μοναδικά όνειρα, με την πίστη πως όταν αυτά επιτέλους πραγματοποιηθούν θα γίνει ευτυχισμένος, ολοκληρωμένος και θα έχει τα πάντα. Τα πιο συνηθισμένα μας όνειρα; Να βρούμε το ταίρι μας έτσι όπως το θέλουμε. Να επιτύχουμε επαγγελματικά και να χαίρουμε αναγνώρισης. Να γίνουμε πλούσιοι. Να αποκτήσουμε το χ αυτοκίνητο και να έχουμε το τάδε σπίτι. Να κάνουμε τη δική μας δουλειά. Να μην χρειάζεται να δουλεύουμε. Να γίνονται όλες μας οι επιθυμίες πραγματικότητα.

Χιλιάδες όνειρα...που όταν φτάσουμε στο σημείο όπου θα κάνουμε ένα επαναπροσδιορισμό της ζωή μας το μόνο που ανακαλύπτουμε είναι πως τα περισσότερα έχουν μείνει απλά στη σφαίρα του φανταστικού και στο επίπεδο της επιθυμίας. Και εκεί γινόμαστε μίζεροι, χαιρέκακοι και ζηλιάρηδες. Βρίζουμε την κακή μας τύχη , γιατί πάντα φταίει αυτή ή οι άλλοι που δεν μας άφησαν να κάνουμε όλα αυτά που ονειρευτήκαμε ή που με κόλπα και με απάτες κατάφεραν να ανέβουν πιο ψηλά από εμάς χωρίς να το αξίζουν!

Ξέρω ότι η προσέγγιση αυτή πιθανό να ενοχλήσει αλλά δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα .Ξέρετε ποιος φταίει όταν τα όνειρα μας μένουν στα αζήτητα ; EMEIΣ! Ναι , εμείς. Το ξέρω πως είναι δύσκολο να το αποδεχτούμε γιατί ο εαυτός μας φέρνει χίλιες δικαιολογίες : Δεν φταίω εγώ φταίει που δεν είχα τα μέσα να σπουδάσω. Δεν φταίω εγώ φταίνε οι γονείς μου που δεν με βοήθησαν οικονομικά. Δεν φταίω εγώ φταίει η γυναίκα μου που είναι γκρινιάρα και με περιορίζει. Δεν φταίω εγώ , είχα τα παιδιά που έπρεπε να τα μεγαλώσω.

Όλοι ονειρευόμαστε! Όλοι έχουμε τα δικά μας 'θέλω', τις δικές μας φιλοδοξίες και προσδοκίες. Όλοι προσευχόμαστε σε κάποιο Θεό να μας βοηθήσει να γίνουμε αυτό που θέλουμε ή αυτό που πιστεύουμε ότι μας αξίζει. Το τραγικό όμως είναι ότι πολύ λίγοι από εμάς καταφέρνουμε αυτό που ονομάζουμε όνειρο να το βιώσουμε σαν πραγματικότητα. Τι φταίει που δεν πραγματοποιούνται τα όνειρα μας; Μήπως είμαστε άτυχοι; Μήπως δεν μας δίνονται ευκαιρίες; Μήπως η ζωή δε μας φέρθηκε σωστά; Μήπως τελικά τα όνειρα μας είναι γραμμένο να είναι καταδικασμένα και να σαπίζουν απραγματοποίητα και ανικανοποίητα μέσα μας;

Όνειρα απλά και όνειρα πιο πολύπλοκα! Όνειρα καθημερινότητας και όνειρα ζωής και επιτυχίας! Ο καθένας μας κρύβει μέσα στην ψυχή του τα δικά του μοναδικά όνειρα, με την πίστη πως όταν αυτά επιτέλους πραγματοποιηθούν θα γίνει ευτυχισμένος, ολοκληρωμένος και θα έχει τα πάντα. Τα πιο συνηθισμένα μας όνειρα; Να βρούμε το ταίρι μας έτσι όπως το θέλουμε. Να επιτύχουμε επαγγελματικά και να χαίρουμε αναγνώρισης. Να γίνουμε πλούσιοι. Να αποκτήσουμε το χ αυτοκίνητο και να έχουμε το τάδε σπίτι. Να κάνουμε τη δική μας δουλειά. Να μην χρειάζεται να δουλεύουμε. Να γίνονται όλες μας οι επιθυμίες πραγματικότητα.

Χιλιάδες όνειρα...που όταν φτάσουμε στο σημείο όπου θα κάνουμε ένα επαναπροσδιορισμό της ζωή μας το μόνο που ανακαλύπτουμε είναι πως τα περισσότερα έχουν μείνει απλά στη σφαίρα του φανταστικού και στο επίπεδο της επιθυμίας. Και εκεί γινόμαστε μίζεροι, χαιρέκακοι και ζηλιάρηδες. Βρίζουμε την κακή μας τύχη , γιατί πάντα φταίει αυτή ή οι άλλοι που δεν μας άφησαν να κάνουμε όλα αυτά που ονειρευτήκαμε ή που με κόλπα και με απάτες κατάφεραν να ανέβουν πιο ψηλά από εμάς χωρίς να το αξίζουν!

Ξέρω ότι η προσέγγιση αυτή πιθανό να ενοχλήσει αλλά δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα .Ξέρετε ποιος φταίει όταν τα όνειρα μας μένουν στα αζήτητα ; EMEIΣ! Ναι , εμείς. Το ξέρω πως είναι δύσκολο να το αποδεχτούμε γιατί ο εαυτός μας φέρνει χίλιες δικαιολογίες : Δεν φταίω εγώ φταίει που δεν είχα τα μέσα να σπουδάσω. Δεν φταίω εγώ φταίνε οι γονείς μου που δεν με βοήθησαν οικονομικά. Δεν φταίω εγώ φταίει η γυναίκα μου που είναι γκρινιάρα και με περιορίζει. Δεν φταίω εγώ , είχα τα παιδιά που έπρεπε να τα μεγαλώσω.....Oλο καποιος ΦΤΑΙΕΙ....ομως απο εμας ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ να γινουν τα ΟΝΕΙΡΑ μας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ...απλα να το ΘΕΛΟΥΜΕ...ΜΠΟΡΟΥΜΕ...

Δεν κοιμαστε πια μαζί???Ανακαλυψτε τις Αιτιες!!!!*NTR*

Όλο και περισσότερα ζευγάρια χάνουν την σωματική επαφή τους μετά από ένα διάστημα και οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι. Ένας από αυτούς είναι η συνεχόμενη απόρριψη που εκδηλώνει ο ένας στον άλλον μέσα από τις συζητήσεις του, χωρίς να το καταλαβαίνει.

Η απόρριψη μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους, από το να μην συμμετέχει ο ένας καθόλου στην συζήτηση και να ακούει με αφηρημάδα, έως το να κριτικάρει φανερά τα ενδιαφέροντα, τους φίλους και τις επιλογές του άλλου. Μ' αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται εσώτερα αρνητικά συναισθήματα που αρχίζουν να εκδηλώνονται με τρόπους που μεγαλώνουν την απόσταση μεταξύ του ζευγαριού.

Άλλο πρόβλημα της έκφρασης είναι αυτή που σμιλεύει την σχέση από ερωτική σε σχέση μάνας - γιου, ένα φαινόμενο διαδομένο παντού αλλά ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Όταν του θυμίζουμε να πάρει τα κλειδιά του, κάθε φορά που αναλαμβάνουμε κάτι που είναι δική του ευθύνη, δεν φερόμαστε σαν γυναίκα του.

Σκεφτείτε το λίγο, του περνάμε υποσυνείδητα το μήνυμα ότι δεν μπορεί μόνος του να κάνει και το πιο απλό πράγμα, τον αποδυναμώνουμε και η σχέση γεμίζει πάλι με ανεκδήλωτα αρνητικά συναισθήματα.
Εκείνος θέλει μεν την φροντίδα όπως τον φρόντιζε η μαμά του (πλύσιμο, μαγείρεμα κλπ), κάτι που καθιστά δύσκολο το να επανέρθουν κάποιες λογικές ισορροπίες, θέλει όμως και να νιώθει άντρας, κάτι που και για μας τις γυναίκες είναι βασικό. Όλες μας σχεδόν, μεγαλώσαμε με την ιδέα του άντρα ιππότη, που μας προστατεύει, μας προσέχει, μας καταλαβαίνει. Όλες θέλουμε να κοιμηθούμε με τον άντρα, όχι το κακομαθημένο παιδί που δεν μας υπολογίζει και δεν είναι ικανός να ψωνίσει ούτε ένα σαμπουάν.

Όταν έρχεται ένα παιδί, οι μη υγιείς ισορροπίες αυτού του είδους παύουν να λειτουργούν. Το ζευγάρι καλείται να αλλάξει ρόλους. Δεν υπάρχει πια ζευγάρι. Πρέπει όλοι να βρουν την θέση τους στην καινούργια κατάσταση. Και πολλοί δεν το αντέχουν. Δεν αντέχουν τις ευθύνες, την ιδέα του να δώσουν την σκυτάλη στο παιδί και να περάσουν στον κόσμο των γονιών, ένα βήμα πιο κοντά στα γεράματα και στην θνησιμότητα, ή πολύ απλά δεν αντέχουν τα ξενύχτια και τα χρέη.

Οι γυναίκες από την άλλη καλούνται να γίνουν χίλια κομμάτια. Μάνα, σύζυγος, ερωμένη, νοικοκυρά και εργαζόμενη με πολύ περισσότερη πίεση από αυτή που νιώθει ένας άντρας ο οποίος και κακός πατέρας να είναι, η κοινωνία έχει την απάντηση: "E, οι άντρες όλοι ίδιοι είναι... »

Σας καλύπτει εσάς αυτό; Εμένα προσωπικά όχι. Το θεωρώ προσβλητικό και για κείνους και για μας και νομίζω το έχω ξαναγράψει στο παρελθόν. Το να συμβιώνεις είναι δύσκολο. Όσο επιθυμείς τον άλλον τα πράγματα καταπίνονται εύκολα. Δυστυχώς όμως, η φύση δεν είχε προβλέψει τριακονταετή γάμο μεταξύ των αντρών και γυναικών. Είμαστε διαφορετικοί και αυτό δείχνει διαφορετικό ρόλο για τον καθένα.

Οι γυναίκες έχουν την καλύτερη σεξουαλική περίοδο τους μεταξύ 30 και 40 και οι άντρες την δεκαετία 20-30. Οι γυναίκες αργούν και έχουν διαφορετικό τύπο οργασμού. Οι γυναίκες επιθυμούν αυτόν που σέβονται και θαυμάζουν κι ας μην βλέπεται. Οι άντρες χρειάζονται μερικές φορές μόνο μια τρύπα στον τοίχο και δυο χείλια από την άλλη, κι ας είναι η όποια άσχημη, αρκεί να μην το δουν. Γιατί οι άντρες λειτουργούν διαφορετικά στο σεξ από τις γυναίκες. Και όσο και να αγαπάς το τέλειο σώμα της γυναίκας σου, όσο και να αγαπάς τη γυναίκα σου, το σώμα της κάποια στιγμή θα το βαρεθείς, δεν υπάρχει τίποτα που δεν ανακάλυψες, τίποτα που δεν σου δόθηκε, και τα σώματα των άλλων γυναικών δεν περνάνε απαρατήρητα. Βλέπεις το στήθος της απέναντι κοπέλας πριν καν δεις την φάτσα της. Πιάνεις με την άκρη του ματιού την 19χρονη που σκύβει να φτιάξει το παπούτσι της, μένουν οι εικόνες μέσα στο μυαλό σου και μπορεί και να ξανασκεφτείς αυτές τις εικόνες μετά, είτε με την γυναίκα σου είτε μόνος. Και καμιά φορά αυτά λειτουργούν και θετικά, και υπάρχει σεξουαλική ζωή. Είναι στον άνθρωπο...

Οι πιο πολλοί όμως βλέπουν τι υπάρχει εκεί έξω, βλέπουν τι τους περιμένει μέσα στον γάμο (πάνες, ευθύνες, φασαρία) και όπως οι γυναίκες, επιζητούν τον ρομαντισμό, νιώθουν την έλλειψη του κυνηγιού, του ερεθισμού, νιώθουν γέροι, πεθαμένοι και διψάνε για ανανέωση. Και αυτό ισχύει και για τις γυναίκες φυσικά. Όλοι το νιώθουν. ..

Το πώς θα συμπεριφερθείς μετά, είναι θέμα χαρακτήρα. Φεύγεις ή μένεις, και αργά ή γρήγορα, πιάνεις εραστή ή ερωμένη. Δεν χρειάζεται να σκας στον καβγά, έχεις τον άλλον να σε περιμένει.

Μερικές φορές δημιουργείς κι εσύ η ίδια τον καβγά για να φύγεις από το σπίτι. Δεν χρειάζεται να ακούς τι σου λέει ο άλλος, εσύ τουλάχιστον έμεινες να αντεπεξέλθεις στις υποχρεώσεις σου, δεν θα κάτσεις να κάνεις και συζητήσεις. Και μέσα σε όλα αυτά, το ζευγάρι που κάποτε κοιτούσε ο ένας τον άλλον στα μάτια, τι απέγινε; Τα αχόρταγα χέρια που αγκάλιαζαν, χάιδευαν, πίεζαν, γιατί δεν ακουμπάνε πια το ένα το άλλο;

Ο χρόνος φέρνει στη σχέση αναπόφευκτες αλλαγές, και μερικές φορές συμβαδίζουν με την ηλικία μας. Ο έρωτας φέρνει δυο ανθρώπους κοντά, δημιουργεί αναμνήσεις και αν τισ χειριστούν σωστά, δημιουργεί το δέσιμο και τη φωλιά για την αγάπη. Η αγάπη ανθεί με εποικοδομητικά σχόλια και σεβασμό στον άλλον. Η αγάπη είναι το αίσθημα ότι ανήκεις με αυτόν τον άνθρωπο, η ασφάλεια που πηγάζει, η ηρεμία, η πληρότητα. Και η αγάπη δημιουργεί επιθυμία ένωσης, όσες φορές και να είδες το σώμα της, όσες φορές και να είδε το δικό σου, όσο και να χαλάσει, ο έρωτας είναι το μέσο δυο ανθρώπων να γίνουν για λίγο ένα, και να νιώσουν πληρότητα.
Η αληθεια ειναι οτι οι σχεσεις της συγχρονης κοινωνιας στηριζονται στο εφημερο παθος και οχι στον ερωτα και την αγαπη...
Τα περισσοτερα ατομα μολις βαρεθουν με τον συντροφο τους για τον α η β λογο το ριχνουν στον χωρισμο η και στις μοιχειες αμα υπαρξει και καποιο τριτο προσωπο...
Ειναι πολλοι αντρες που ειναι πολυ επιλεκτικοι στο τι τυπο γυναικας τους ελκυει ..
Αληθεια κατι αλλο
Ολες οι γυναικες πανε μονο με <<ομορφους>> και <<εξυπνους>> ??
Δεν το νομιζω...
Επισης το τι ειναι ομορφο για τον καθενα ειναι σχετικo...

Ούτε το στεγανό των σεξουαλικών χρόνων ισχύει , ούτε και η άποψη πως οι άντρες ταυτίζουν το ξεφόρτωμα σπερματοζωαρίων με τον έρωτα .Η ανασφάλεια είναι αυτή που οδηγεί τη γυναίκα στην υποχρέωση να αποδείξει πως είναι θεός και τα κάνει όλα ( ανεπιτυχώς).Συμφωνώ πως το διπλό κρεβάτι είναι το πιό απολαυστικό - αναίμακτο -απαραίτητο πεδίο μάχης .Η αποφυγή του με οποιοδήποτε δικαιολογία δημιουργεί απώλειες και απο τις δύο πλευρές , και αυτό είναι γνωστό σε όλους....