Η Κατάθλιψη(NTR)

Η καταθλιψη εχει ξεπερασει καθε προηγούμενο και σιγουρα κάποιοι ..δεν θα αντεξουν.... τις δυσκολιες της ζωης...... Κι ομως διπλα μας ανθρωποι διχως χερια,ποδια,η ακομη και με κινητικα προβληματα ....ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΝΙΚΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ...!!!!! Αν ...τους ρωτήσεις~~ τι θα θελαν απ τη ζωη ????? θα σου απαντησουν...~~~ σιγουρα αυτο που ολοι φανταζομαστε..~~~ Η ζωη γι αυτους ειναι Δωρο,!!~~~!!! Ας παραδειγματιστουμε ...ΟΛΟΙ ΜΑΣ και ας μη χαραμισουν καποιοι αυτο το δωρο που τους δοθηκε τη στιγμη που καποιοι αλλοι ....το ΥΜΝΟΥΝ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΣΟ....!!!! Η ζωη Μας/Σας....εχει Μεγαλη Αξια .....και κρατηστε τα..... οσα .... Δωρα σας δοθηκαν......Πολεμιστε γιατι ....ΑΞΙΖΕΤΕ....

Δίδαγμα!!(NTR)

Μια δασκάλα δεν συμπαθούσε καθόλου ένα μαθητή της. Ώσπου έμαθε το τραγικό μυστικό του Την πρώτη μέρα της καινούργιας σχολικής χρονιάς, στάθηκε μπροστά από τα παιδιά της πέμπτης τάξης, τους συστήθηκε και στη συνέχεια τους είπε ένα μεγάλο ψέμα. Όπως και οι περισσότεροι άλλωστε δάσκαλοι, κοίταξε τους μαθητές της και τους είπε ότι τους θα τους αγαπάει και θα τους προσέχει όλους το ίδιο. Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, γιατί εκεί στην μπροστινή σειρά, κάθονταν ένα μικρό αγόρι, ο Τέντυ Στάλλαρντ. Η κυρία Τόμπσον είχε παρατηρήσει τον Τέντυ από την προηγούμενη χρονιά και δεν τον συμπαθούσε ιδιαίτερα. Δεν έπαιζε με τα άλλα παιδιά, δεν συμμετείχε στην τάξη, τα ρούχα του ήταν συνέχεια βρώμικα και σίγουρα δεν έκανε όσο συχνά έπρεπε μπάνιο. Ο Τέντυ ήταν ένα παιδί που την δυσαρεστούσε όποτε τον έβλεπε για αυτό και απολάμβανε τις στιγμές που σχημάτιζε με τον κόκκινο στυλό της τα τεράστια Χ στα τετράδια του, έσβηνε τα λάθη του ή βαθμολογούσε με 6 και με 5 τις εργασίες του. Στο σχολείο, όπου δίδασκε η κυρία Τόμπσον, ήταν υποχρεωμένη να ελέγχει το παρελθόν όλων των παιδιών που υπήρχαν στη τάξη της. Ακόμη και του μικρού Τέντυ. Έτσι όταν άνοιξε τα αρχεία του, την περίμενε μια μεγάλη έκπληξη. Ο δάσκαλος που είχε τον Τέντυ στην πρώτη τάξη του Δημοτικού έγραφε για αυτόν: «Ο Τέντυ είναι ένα υπέροχο παιδί όλο χαμόγελο. Είναι οργανωτικός, μελετηρός και έχει καλούς τρόπους. Είναι μια έμπνευση για τα παιδιά που βρίσκονται γύρω του.» Η δασκάλα που είχε τον Τέντυ στη Δευτέρα Δημοτικού έγραφε: «Είναι εξαιρετικός μαθητής, τον συμπαθούν πολύ οι συμμαθητές του αλλά ο ίδιος μοιάζει πολύ προβληματισμένος επειδή η μητέρα του πάσχει από μια ανίατη ασθένεια και η ζωή στο σπίτι του πρέπει να είναι πολύ δύσκολη.» Η δασκάλα που τον δίδαξε στην Τρίτη Δημοτικού έγραφε: «Ο θάνατος της μητέρας του του στοίχισε πολύ. Ο ίδιος προσπαθεί να κάνει ότι καλύτερο μπορεί, αλλά ο πατέρας του δεν του δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον. Η άσχημη κατάσταση στο σπίτι θα τον επηρεάσει πολύ σύντομα, αν δεν αλλάξει γρήγορα κάτι.» Ο δάσκαλος του Τέντυ στην Τετάρτη Δημοτικού έγραφε: «Ο Τέντυ έχει παραιτηθεί και δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για το σχολείο. Δεν έχει πολλούς φίλους και πολλές φορές κοιμάται στην τάξη.» Η κυρία Τόμπσον συνειδητοποίησε το πρόβλημα και αισθάνθηκε ντροπή για τον εαυτό της. Αισθάνθηκε ακόμη χειρότερα, όταν όλοι οι μαθητές της, της έφεραν χριστουγεννιάτικα δώρα τυλιγμένα με αστραφτερά περιτυλίγματα και όμορφες κορδέλες. Όλοι, εκτός από τον Τέντυ. Το δικό του δώρο ήταν αδέξια τυλιγμένο σε ένα βρώμικο, καφέ χαρτί που μάλλον πριν ήταν η σακούλα ενός παντοπωλείου. Η κυρία Τόμπσον δυσκολεύτηκε να το ανοίξει. Τα περισσότερα παιδιά γέλασαν όταν έβγαλε από μέσα ένα βραχιόλι που είχε φτιάξει ο ίδιος με σπάγκο και πέτρες αλλά και ένα ανοιχτό, μισογεμάτο μπουκάλι με άρωμα. Σηκώθηκε από τη θέση της και σταμάτησε απότομα των γέλιο των παιδιών όταν φώναξε δυνατά πόσο πολύ της άρεσε το δώρο του. Στη συνέχεια φόρεσε το βραχιόλι και έριξε λίγο από το άρωμα στο χέρι της. Ο Τέντυ έφυγε τελευταίος εκείνη τη μέρα από την τάξη. Βγαίνοντας από τη πόρτα γύρισε προς τη δασκάλα του και της είπε με θλιμμένη φωνή «Σήμερα κυρία μυρίζετε σαν τη μαμά μου!» Η κυρία Τόμπσον έκλαψε πολύ εκείνη τη μέρα. Από τότε σταμάτησε να μαθαίνει τα παιδιά ανάγνωση, γραφή και αριθμητική. Αντ “αυτού, άρχισε να τα διδάσκει. Αγαπούσε όλα τα παιδιά αλλά έδινε ιδιαίτερη προσοχή στον μικρό Τέντυ. Κάθε φορά που τον βοηθούσε στα μαθήματα του, το μυαλό του έμοιαζε να ζωντανεύει. Όσο περισσότερο τον ενθάρρυνε, τόσο πιο γρήγορα απαντούσε στις ερωτήσεις της. Μέχρι το τέλος του έτους, ο Τέντυ είχε γίνει ένα από τα πιο έξυπνα παιδιά της τάξης και, παρά το ψέμα της ότι θα αγαπούσε όλα τα παιδιά το ίδιο, ο Τέντυ ήταν πλέον και επίσημα ο αγαπημένος της. Την επόμενη χρονιά η κυρία Τόμπσον ανέλαβε πάλι την Πέμπτη Δημοτικού και έβλεπε τον Τέντυ μόνο στα διαλείμματα. Μια μέρα, προς το τέλος του έτους, βρήκε ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα του σπιτιού της. Το σημείωμα είχε την υπογραφή του Τέντυ και έγραφε: «Είσαστε ακόμη η καλύτερη δασκάλα που είχα ποτέ στη ζωή μου». Έξι χρόνια μετά η κυρία Τόμπσον έλαβε άλλο ένα σημείωμα, αυτή τη φορά με το ταχυδρομείο. Ήταν πάλι ο Τέντυ και της έγραφε ότι είχε τελειώσει τρίτος σε βαθμό το Λύκειο, αλλά εκείνη ήταν ακόμη η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του. Τέσσερα χρόνια μετά, πήρε άλλη μια επιστολή από τον Τέντυ. Της έγραφε ότι είναι δύσκολα στο Πανεπιστήμιο αλλά πολύ σύντομα θα έπαιρνε το πτυχίο του και με καλό βαθμό. Τέλειωσε το γράμμα του γράφοντας ότι ακόμη εκείνη είναι η καλύτερη και η πιο αγαπημένη του δασκάλα που είχε ποτέ. Έπειτα από τέσσερα χρόνια άλλο ένα γράμμα από τον Τέντυ έκανε την εμφάνιση του στο ταχυδρομικό κουτί της κυρία Τόμπσον. Της έγραφε ότι αφού πήρε το πτυχίο του, αποφάσισε να προχωρήσει λίγο ακόμη τις σπουδές του. Τέλειωνε την επιστολή γράφοντας ότι παραμένει η καλύτερη και η αγαπημένη του δασκάλα. Αλλά αυτή τη φορά το όνομα με το οποίο υπέγραφε ήταν διαφορετικό: Δρ. Θίοντορ Φ. Στάλλαρντ Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Η κυρία Τόμπσον πήρε ακόμη ένα γραμμα από τον Τέντυ εκείνη την άνοιξη. Της έγραφε ότι είχε βρει μια κοπέλα και επρόκειτο να την παντρευτεί. Της έλεγε ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει μερικά χρόνια πριν και αναρωτιόταν αν θα μπορούσε εκείνη, να καθίσει στη θέση που κάθεται η μητέρα του γαμπρού. Φυσικά εκείνη το έκανε.. Πήγε στο γάμο φορώντας στο χέρι εκείνο το βραχιόλι από πέτρες που της είχε κάνει δώρο ο Τέντυ και φορώντας το άρωμα που του θύμιζε τη μητέρα του. Την στιγμή που ο Δρ. Στάλλαρντ την αγκάλιασε της ψιθύρισε στο αυτί: «Σας ευχαριστώ, κυρία Τόμπσον, γιατί πιστέψατε σε μένα. Σας ευχαριστώ τόσο πολύ γιατί με κάνατε να αισθανθώ σημαντικός και μου δείξατε πως μπορώ να κάνω τη διαφορά». Η κυρία Τόμπσον με δάκρυα στα μάτια του απάντησε: «Τέντυ, κάνεις πολύ μεγάλο λάθος. Εσύ είσαι αυτός που μου έμαθε ότι μπορώ να κάνω τη διαφορά. Δεν ήξερα πώς να διδάξω τους μαθητές μου μέχρι που σε γνώρισα.» Δίδαγμα: ~Βοηθήστε !!! προσφερεται... Προσπαθήστε να μην κρίνετε από το περιτύλιγμα και μην υποτιμάτε ποτέ μα ποτέ την δύναμη που έχετε και που μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων γύρω σας.~

Πες Ευχαριστώ(NTR)

Η Ευτυχία, η Ειρήνη, η Δύναμη, υπάρχουν μονάχα όταν δεν υπάρχει μίσος... Να μισείς είναι ο πλέον σίγουρος δρόμος προς την δυστυχία... Να Αγαπάς είναι ο μοναδικός δρόμος προς την Ευτυχία την Ειρήνη... Να Αγαπάς ό,τι κι αν συμβαίνει είναι η Δύναμη... Το μυστικό κλειδί της μεγαλοσύνης, για να ανοίξεις όλα τα μυστήρια της ζωής..." Να λες ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...σε όλα...στο Θεο..στη Ζωη...σε ολους!!!!!!

ΕΓΩ(NTR)

Πίσω απ’ το εγώ, το νου, τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου, αδελφέ μου, βρίσκεται ένας ισχυρός εντολέας, ένας άγνωστος σοφός, που ονομάζεται Εαυτός. Ζει μέσα στο σώμα σου, είναι το ίδιο το σώμα σου...«Αισθήσεις και πνεύμα είναι εργαλεία και παιχνίδια. Πίσω τους βρίσκεται ο Εαυτός. Ο Εαυτός αναζητά με τα μάτια των αισθήσεων και αφουγκράζεται με τ’ αυτιά του πνεύματος. Ο Εαυτός πάντοτε αφουγκράζετ...αι και αναζητά. Συγκρίνει, δαμάζει, κατακτά, καταστρέφει, κυβερνά. Θα ’θελα να πω δυο λόγια για αυτούς που περιφρονούν το Σώμα. Είναι η λανθασμένη εκτίμησή τους, που προκαλεί αυτή την περιφρόνηση... Γι’ αυτό ο Εαυτός σας θέλει να καταστραφείτε εσείς, που περιφρονείτε το Σώμα σας. Ο Εαυτός σας θέλει να καταστραφείτε, γι’ αυτό κι εσείς γίνατε περιφρονητές τού Σώματος. Και γι’ αυτό θυμώνετε με τη ζωή και με τη γη, ψάχνοντας για ευτυχία στα ουράνια...

Δεν υπάρχει Δε Μπορώ!!!(ΝΤΡ)

Ολοι μας κάθε μέρα που ξημερώνει παραπονιόμαστε πως η ζωή δε μας δίνει τις ευκαιρίες που ζητάμε... Παραπονιόμαστε πως η ζωή μας φέρθηκε αδικα,δε μας έδωσε τις ευκαιρίες που θέλουμε... Στεναχωριόμαστε γιατί δε βρίσκουμε το ταίρι μας που θα μας χαρίσει την ευτυχία... Αγχωνόμαστε και γεμίζουμε απαισιοδοξία για τη μέρα που ξημερώνει.. Ποτέ δε σκεφτήκαμε όμως πόσες φορές η αγάπη μας χτύπησε την πόρτα κι εμείς την κλείσαμε.. Ποσες φορές η ζωή μας άνοιξε δρόμους κι εμείς διστάσαμε να τους διαβούμε.. Πότε άραγε καθίσαμε να αφουγκραστούμε τους ήχους της ζωής..όλα αυτα τα ωραία πράγματα που υπάρχουν γύρω μας κι εμείς δεν τα παρατηρούμε... Κι όμως η χαρά,η αγάπη μπορεί να είναι δίπλα μας κι εμεις να εθελοτυφλούμε.. Ξυπνήσατε άραγε ένα πρωινό και να κοιτάξετε τον ορίζοντα πόσο γαλάζιος είναι τη στιγμή που ξημερώνει; είδατε πόσο όμορφο είναι το ουράνιο τόξο μετά τη βροχή; Ολα ''εν σοφία εποιησεν'' κι εμείς ανημποροι άνθρωποι δεν μπορουμε να δούμε και πνιγόμαστε μέσα στα πάθη μας ,τη μελαγχολία μας,την έλλειψη αγάπης για το συνάνθρωπο... ΑΣ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ,ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ,ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΕ ΓΥΜΝΑ ΜΑΤΙΑ κι ας μην παραπονιόμαστε για την άδικη μοίρα μας,τον άδικο Θεό,την κακή τύχη.. Δεν υπάρχει ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ στη ζωή μας για ΤΙΠΟΤΑ ...αλλα ΔΕ ΘΕΛΩ...

Εμπιστοσύνη(NTR)

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ Δεν είναι απαραίτητο να κάνεις συμβάσεις εμπιστευτικότητας. Η εμπιστοσύνη κερδίζεται, δεν την κουβαλάς μαζί σου από την στιγμή που γεννήθηκες. Η εμπιστοσύνη χτίζεται μέσα από καταστάσεις που ενώνουν δύο ή και περισσότερα άτομα. Και για αυτό πάντα σαν συναίσθημα είναι πολύ δυνατό, γιατί χρειάστηκε πολύς κόπος και θυσίες για να αποκτηθεί. Χρειάστηκε χρόνος να επενδύσεις πάνω στις σχέσεις. Και ήρθε ο καιρός να πάρεις αυτό που σου αξίζει, τώρα που έχεις την ανάγκη ατόμων γύρω σου, που να τα εμπιστεύεσαι. Αν μέχρι τώρα έχεις χειριστεί σωστά τις σχέσεις σου, δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτα. Έφτασε ο καιρός να αλλάξεις μερικά πράγματα στη ζωή σου. Σταμάτα πλέον να ζεις με ψευδαισθήσεις και μην ξεγελιέσαι από τις διάφορες καταστάσεις που μπορεί να επικρατούν αυτή την στιγμή. Φρόντισε να προστατέψεις τον εαυτό σου από λανθασμένες αποφάσεις, από άτομα δεν θέλουν το καλό σου και από κάποιο παρασκήνιο που μπορεί να υποβόσκει.

Κύρια...θα πει(ΝΤΡ)

«Κυρία» θα πει μάγκας γένους θηλυκο Φορεμα κυριλέ, μαλλί αμπιγιέ και όλο το bitch attitude να ισορροπεί πάνω σε ένα ζευγάρι ψηλά τακούνια. Απελπισμένες προσπάθειες, βαμμένες στην πέννα για να κερδίσεις τον πολυπόθητο τίτλο: αυτόν της κυρίας. Τρεις συλλαβές εύκολες στην εκφορά τους, δύσκολα όμως κατακτήσιμες. Γιατί για να μπορείς να άγεσαι και να γράφεσαι με εκείνο το περιβόητο «Κ» το κεφαλαίο, δεν αρκεί μόνο να θεατροποιείς τη λέξη. Πρέπει να τη στιγματίσεις στο πετσί σου με δάκρυα και πόνο. Η Κυρία είναι τίτλος μοναχικός, με μόνο υποζύγιο την αξιοπρέπεια. Δε στριμώχνεται μέσα στη συνάφεια του κόσμου, δεν περιφέρεται σαν αξιοθέατο τσίρκου, προσκαλώντας τον κόσμο να κόψει εισιτήριο σε θέαμα πρώτης προβολής. Δεν πρόκειται για υπερήρωα, δεν πρόκειται για κανένα γκομενάκι της σειράς που επιδιώκει ν᾽ αναβαθμιστεί σε δύσκολο δόλωμα, μπας και ρεφάρει με μια σχέση στο Facebook status της. Κυρία θα πει άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που δε διστάζει να δίνεταιτον ολοκληρωτικά σε αυτόν που επιλέγει να έχει δίπλα της. Διεκδικεί, εξαντλεί περιθώρια κι αν αξίζει κόπο, δημιουργεί καινούργια. Μια αληθινή Κυρία θα σε αγαπήσει για αυτό που είσαι. Θα γράψει στα παλιά της τα παπούτσια και το αμάξι σου, και τα λεφτά σου και ό,τι άλλο μοστράρεις στον κόσμο για να φουλάρεις τη ματαιοδοξία σου. Για αυτήν είσαι τέλειος απλά φορώντας το φθαρμένο τζιν και το χαμόγελό σου. Της αρκεί μια βόλτα στην παραλία, δυο κουβέντες καρδιάς κι ένα τρυφερό φιλί καθώς θα τη γυρνάς σπίτι. Μια Κυρία δε θα μπορέσει ποτέ να είναι η «κυρία του κυρίου». Είναι κυρία του εαυτού της. Δε στέκεται σαν γλαστρούλα δίπλα σου, μονάχα σε συνοδεύει. Έχει προσωπικότητα και αυτήν προβάλει. Για αυτό και θέλει έναν άντρα σίγουρο δίπλα της, που δε θα φοβάται μήπως καπακωθεί, που δε νιώθει δίπλα της λίγος. Είναι απαιτητική και δεν κάνει εκπτώσεις. Θα ζητήσει όσα της αξίζουν αλλά θα δώσει περισσότερα απʾ όσα εσύ θα τολμούσες να ονειρευτείς. Έτσι έχει μάθει. Θα σπάσει για σένα σε χίλια κομμάτια αλλά δε θα επιτρέψει να της κλέψεις ούτε ένα. Ή θα την αγαπήσεις όπως ακριβώς είναι ή θα τη μισήσεις ακριβώς για τον ίδιο λόγο. Δε θα μπει στη διαδικασία να αλλάξει, δε θα σου αφήσει το παραμικρό περιθώριο να την ψαλιδίσεις και να τη φέρεις στα μέτρα σου. Δε θα σε εκμεταλλευτεί, δε θα καταφύγει σε παιχνίδια ύπουλα. Έχει μάθει να είναι γυναίκα κι όχι γατούλα του σαλονιού που θα γουργουρίσει στα πόδια σου, περιμένοντας να τη χαϊδέψεις. Μια Κυρία αναγνωρίζει τα λάθη της και ξέρει να μετανιώνει έμπρακτα για αυτά. Δε θα υψώσει μύτη, δε θα φορέσει τον εγωισμό καπέλο, δε θα μπλέξει με τερτίπια για να βγει από πάνω και να σε κάνει να παρακαλέσεις. Έχει τη δύναμη να σε έχει του χεριού της, αλλά δε θα δεχτεί να σε δει στα γόνατα. Όταν, λοιπόν, την ακούσεις να χτυπάει το κουδούνι για να ζητήσει συγγνώμη, μη φερθείς σαν μαλάκας. Μην τολμήσεις να βάλεις την αλαζονεία πάνω από την αγάπη σου, μη διανοηθείς να το παίξεις ψευτόμαγκας για να πάρεις ικανοποίηση. Όσο εύκολα σέρνει τα βήματά της ως την πόρτα σου, άλλο τόσο παίρνει φόρα και την κλείνει. Δεν είναι από εκείνες που ζητιανεύουν τον έρωτα, δεν είναι από εκείνες που έχεις την πολυτέλεια να επιλέγεις και να απορρίπτεις σύμφωνα με τις διαθέσεις σου.Μάγκας Κυρία θα πει μάγκας γένους θηλυκού. από εκείνους που τραβούν μόνοι τους το σταυρό και δεν ασχολούνται να ψάξουν για φταίχτες. Είτε έχει ένα παιδί στην αγκαλιά, είτε κρατά την καρδιά της στα χέρια, ραγισμένη ή σπασμένη, θα βρει τη δύναμη να στερεώσει τα πόδια της και να περπατήσει στην ευθεία. Θα σφίξει τα δόντια στη δυσκολία, θα κόψει τα χείλη σαλεμένη από τον πόνο της απώλειας αλλά θα προχωρήσει. Θα φορέσει μπροστά στον κόσμο το πιο λαμπερό και φωτεινό πρόσωπο και μόνο όταν θα πάει να ξαπλώσει βράδυ στο κρεβάτι της, θα επιτρέψει στον εαυτό της να λυγίσει. Στα στενά τετραγωνικά της κρεβατοκάμαράς της θα αφήσει το λυγμό να ξεσπάσει και το πρωί, σαν να μην έχει γίνει τίποτα, θα βγει στο φως να διεκδικήσει τη ζωή της. Δεν την τρομάζει η μοναξιά, δεν αναζητά ένα κορμί να ζεσταίνει το δικό της. Δεν αφήνει να την καταπίνει η ανάγκη της να ανήκει κάπου. Ή θα βρει εκείνο που πραγματικά την ολοκληρώνει ή θα σμιλέψει τα παράταιρα κομμάτια της ώστε να γίνει από μόνη της ολόκληρη. Είναι δύσβατος ο δρόμος της, γεμάτος αγκάθια και στροφές απότομες, μα αυτό δεν τη φοβίζει. Έχει τη σιγουριά και τη δύναμη να φτιάξει την τύχη της, ακόμα κι αν αυτή της γυρνάει την πλάτη στα δύσκολα. Μια Κυρία παραμένει όμορφη ακόμη κι όταν τα χρόνια περνούν βάναυσα από πάνω της. Κι ας της αφήσουν σημάδια και ρυτίδες γύρω από τα μάτια. Εκείνη θα συνεχίσει να λάμπει γιατί, κάνοντας τον απολογισμό, θα ξέρει πως έπιασε τη ζωή από τα μαλλιά και την έφερε βόλτα. Μόνη. Χωρίς κάποιον να τη στοιβάξει στους ώμους. Λένε πως είσαι ό,τι δηλώνεις κι είναι πολλές αυτές που αγοράζουν τίτλους τιμής από τα πανέρια της λαϊκής για να κάνουν εφέ ή για να παραστήσουν κάτι το σπουδαίο. Το μαγικό, όμως, με μια αυθεντική του είδους, είναι πως η ίδια δε ο μαγικό, όμως, με μια αυθεντική του είδους, είναι πως η ίδια δεν έχει ιδέα πόσο κυρία είναι στα αλήθεια. Και εδώ που τα λέμε, δε χρειάζεται να το αποδείξει. Μιλάει για αυτήν η ιστορία της και ο τρόπος που περπατά με το κεφάλι ψηλά. Μιλάει αντί για εκείνη, η νοσταλγία με την οποία τη θυμούνται όσοι, ηλίθια, την έχασαν...