Καλό Μήνα Φεβρουάριο!!!!(NTR)

____(¯`v´¯) __ (¯`v´¯) __ (¯`v´¯) __(¯`v´¯)____
____ `•.¸.•´ ____`•.¸.•´ ___ `•.¸.•´ ___ `•.¸.•´ ____❤ ❤ ❤
``####Πανέμορφο καλό μήνα.! ! !####``{•^•}°°°[`~`](*"*)

Φεβρουάριος: Ίριδα 

 Δεν αποτελεί έκπληξη ότι τα τρία όρθια πέταλα της ίριδας συμβολίζουν την πίστη, την ανδρεία και τη σοφία. Με τις μαγευτικές μωβ αποχρώσεις της, αυτό το αξιοπρεπές και χαριτωμένο λουλούδι έχει τη γέννηση της το Φεβρουάριο που χρονολογείται από την αρχαία Ελλάδα, όταν η Ίρις, η αγγελιοφόρος των θεών και η προσωποποίηση του ουράνιου τόξου, ενεργούσε ως σύνδεσμος μεταξύ του ουρανού και της γης.


Καλό μήνα! Κάντε μια ευχή (ποτέ δεν ξέρεις...)
Και κάνω την αρχή....
Εύχομαι να μην υπάρχουν πια ελπίδες που οδηγούν σ' αυταπάτες, αλλά όνειρα κοινά για κάτι καλύτερο!!!!
Υγεία-αγάπη-ευτυχία
 κ αυτό το μήνα σε όλους/ες  σας...
Καλό μήνα σε όλους εύχομαι !

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει , πάλι άνοιξη μυρίζει,
μα κι αν τύχη να θυμώσει , μες τα χιόνια θα μας χώσει.





Ο Άγιος Βαλεντίνος 14 Φεβρουαρίου;  Πρόκειται για άγιο των Καθολικών. Υπήρξε επίσκοπος του Τέρμι της Ιταλίας.
 Τι γίνεται αυτή τη μέρα ; Οι ερωτευμένοι θυμούνται, λέει, ο ένας τον άλλον, λες και τον άλλο καιρό είναι ξεχασμένοι ! Η ενθύμηση αυτή, εκφράζεται με την αποστολή δώρων.
Πώς προήλθε αυτή η γιορτή; Αν κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή, θα δούμε πως η γιορτή τούτη είναι κατάλοιπο αρχαίων ειδωλολατρικών εθίμων. Αιώνες προ Χριστού, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την ίδια εποχή (14-15 Φεβρουαρίου) μιαν ειδωλολατρική αισθησιακή γιορτή προς τιμήν κάποιου Λούπερκους, κυνηγού λύκων, που την έλεγαν "Λουπερκάλια" (Lupercallia).

Ρομαντικό του Αγίου Βαλεντίνου

Ο Άγιος Βαλεντίνος είναι ο Άγιος του Ερώτα. Και αν βεβαία ξεπεράσουμε την εμφανή ειρωνεία του θέματος – από πότε η Εκκλησία τον <<ερώτα>> Άγιο και αποδεκτό,, - και σταθούμε στο ότι εμείς οι κοινοί θνητοί έχουμε ανάγκη να γιορτάζουμε τον ερώτα μας και την σχέση μας με το έτερον ήμισυ, τότε καταλαβαίνουμε εύκολα γιατί ο Έρωτας και ο Άγιος Βαλεντίνος είναι το πλέον δημοφιλές θέμα με το που μπαίνει ο Φλεβάρης.


Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας των ερωτευμένων! Γιορτάζει ο έρωτας ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ


....................................

Γι' αυτούς που ΕΦΥΓΑΝ!!!!!!(NTR)

Αυτούς που αγάπησες κι ~έφυγαν~

Πού πάει ένας άνθρωπος όταν φεύγει από εδώ;
Πέθανε σου λένε.
Και πότε θα γυρίσει, ρωτάς;
Δε θα γυρίσει. Πάει…
Κι αυτό το “πάει”, αυτό το τελεσίδικο, το μαύρο του θανάτου, αδυνατείς να το καταλάβεις.
Δεν μπορείς να δεχτείς ότι πέθανε, δεν μπορείς να δεχτείς πως δε θα τον ξαναδείς, δε θα ξανακούσεις τη φωνή του, δε θα μοιραστείς πράγματα μαζί του.
Άδειασμα.
Δάκρυα κυλούν στα μάτια και παγώνει το μέσα σου.
Αρνείσαι.
Αυτός λένε δεν είναι εδώ. Κι όμως λένε ψέματα.
Αν δεν είναι εσύ πώς ακούς στα αυτιά σου το γέλιο του; Πώς ακούς τη φωνή του; Πώς νιώθεις την αγκαλιά του, πώς μυρίζεις το άρωμά του;
Όλα παιχνίδι της μνήμης. Όλα στο μυαλό, όλα στην καρδιά. Οι αναμνήσεις του, οι στιγμές σας, η αγάπη σου.
Αυτή δεν πέθανε. Δε φεύγει η αγάπη. Δεν ξεχνιέται όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Μοιράστηκες, έδωσες, πήρες. Και τώρα όλα μια φωτογραφία πάνω σε ένα ψυχρό μάρμαρο. Αυτή σου μαρτυρά ποιος είναι από κάτω. Μόνο που εσύ δε θέλεις να πιστέψεις.
Πού πάει ο άνθρωπος όταν φεύγει από εδώ; Πού πάει η ψυχή όταν το σώμα συναντά το σκοτάδι;
Μεταφυσικές θα τις πουν τις ανησυχίες σου. Ανθρώπινες θα τις πεις εσύ.
Κλείνεις τα μάτια και περιμένεις την αύρα να σε αγγίξει. Κάπου εκεί γύρω σου είναι, δεν υπάρχει περίπτωση. Δε δέχεσαι να μην υπάρχει.
Δεν τον βλέπεις, μα η αγάπη σου δε γυρίζει πίσω. Κάπου πάει κι ας μη βλέπεις που. Κάπου… κάπου.
Δύσκολο πράγμα οι απώλειες. Δύσκολο να τις δεχτείς, δύσκολο να συμβιβαστείς με την ιδέα τους. Κι είναι κι αυτή η αγάπη που δεν τελειώνει, που περιπλέκει τα πράγματα. Αγαπάς κι όταν όλα έχουν τελειώσει. Αγαπάς κι ας μη βλέπεις, ας μην αγγίζεις, ας μην ακούς τον άλλο πραγματικά.
Αγαπάς την ανάμνηση, αγαπάς τη μνήμη.
Όχι δεν τον ξεχνάς. Κανείς αγαπημένος που έφυγε δεν ξεχάστηκε ποτέ. Κι αν ξεχάστηκε, δεν αγαπήθηκε.
Κλείνεις τα μάτια και τον περιμένεις. Σε όνειρο, σε παραίσθηση, τον περιμένεις. Θα έρθει, θα σου εμφανιστεί. Θα σου θυμίσει πώς είναι να είσαι κοντά του. Θα σου ζητήσει με τον τρόπο του να μην τον ξεχάσεις. Όχι ότι το έκανες βέβαια, αλλά ξέρεις, είναι εκείνα τα ζόρια της μέρας και η ζωή που προχωρά που σε κάνει πού και πού να λησμονείς.
Θα σου μιλήσει, θα σου γελάσει και συ θα γεμίσεις δάκρυα. Δε θα τον ακούσει κανείς άλλος, δε θα τον δει κανείς. Μόνο εσύ. Και θα κλάψεις. Βουβά και πονεμένα, ασταμάτητα. Με παράπονο… Γιατί εκείνη την ώρα θα συνειδητοποιήσεις πόσο σου λείπει, πόσο δυσαναπλήρωτο είναι το κενό που άφησε πίσω του.
Και τότε, τη στιγμή της πιο μεγάλης απουσίας, θα τον αγαπήσεις περισσότερο. Και θα καταλάβεις πως δεν πρόκειται να τον ξεχάσεις ποτέ, όσα χρόνια κι αν περάσουν…
Γιατί όσους αγάπησες κι “έφυγαν”, δεν τους ξεχνάς ποτέ.

Όλα γίνονται αρκεί να τα πιστέψεις

Και να παλεύεις για αυτά!!!!!!

Μη φοβάσαι..έχε ΠΙΣΤΗ(NTR)

ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Οι αγωνιστές δοκιμάζονται, για να αυξήσουν τον πνευματικό τους πλούτο.
Οι χλιαροί, για να αναγκαστούν να προφυλάξουν τον εαυτό τους από εκείνα που τους βλάπτουν.
Οι απομακρυσμένοι, για να ξαναπλησιάσουν το Θεό.
Και οι φίλοι του Θεού, για να μπορέσουν να μπουν με παρρησία στον Παράδεισο, αφού θα έχουν τόσα υπομείνει για τον Θεό.

ΝΑ ΜΗΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ..ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ..
ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ.. ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ...
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ, ΜΟΝΟ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟ ΘΕΟ ...
ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ....

Αλκυονίδες Μέρες (NTR)

Αλκυονίδες ημέρες !!!
Κατά το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου συνήθως καλοσυνεύει ο καιρός και απολαμβάνουμε για μερικές μέρες μια σχετική καλοκαιρία, μια ανάπαυλα από τα χειμωνιάτικα μπουρίνια. Οι γλυκές αυτές χειμωνιάτικες ημέρες, είναι οι γνωστές «Αλκυονίδες ημέρες», που σύμφωνα με τον πανάρχαιό μας μύθο, πήραν το όνομά τους από την Αλκυόνα, το ψαροπούλι της ακτής που κλωσά τα αυγά του αυτές τις μέρες...
Μάλιστα επειδή οι αλκυόνες γεννούν τα αυγά τους τον Ιανουάριο σε φωλιές μέσα στους βράχους, ο Δίας επέτρεψε στον ήλιο να λάμπει δυνατά και να ζεσταίνει τις αλκυόνες μέχρι να επωαστούν τα αυγά τους .Οι ζεστές αυτές μέρες του Γενάρη ονομάστηκαν γι' αυτό το λόγο αλκυονίδες μέρες ...Η Αλκυόνη, το σημερινό κακόσχημο ψαροπούλι με τα όμορφα φτερά σύμφωνα με τον πανάρχαιο μύθο μας, ήταν κάποτε μια χαρούμενη και ευτυχισμένη γυναίκα, κόρη του Θεού των ανέμων, του Αιόλου - που ζούσε στ' ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της Κήυκα και αλληλοαποκαλούνταν Ζευς και Ήρα. Για την ασέβειά τους όμως αυτή προς τον Δία οργίστηκε τόσο πολύ ο πρώτος των Θεών και μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο.
Ξετρελαμένη τότε η δύστυχη γυναίκα, έτρεχαν από δω και από κει στις ερημιές στις βαλτώδεις εκβολές των ποταμιών και μέσα στις πυκνές τους καλαμιές, για να βρει τον αγαπημένο της Κήυκα. Οπότε, οι θεοί του Ολύμπου την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν και αυτήν σε πουλί, τη γνωστή μας Αλκυόνη, για να ψάχνει και στις θάλασσες μήπως εκεί βρει το χαμένο της άντρα. Ωστόσο όμως η δυστυχία εξακολουθούσε να την συντροφεύει, γιατί αντίθετα από τ' άλλα πουλιά που γεννούν και κλωσούν τ' αυγά τους την άνοιξη αυτή γεννάει μέσα στη βαρυχειμωνιά, οπότε μανιασμένα τα κύματα της θάλασσας τέτοιον καιρό, της άρπαξαν αυγά και πουλιά κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά.Για άλλη μία φορά ο Δίας έδειξε συμπόνια για την Αλκυόνη, δεκαπέντε μέρες στην καρδιά του χειμώνα, να κοπάζουν οι άνεμοι, να ζεσταίνει την πλάση ο ήλιος, μέχρι να μπορέσει η Αλκυόνη να κλωσήσει τ' αυγά και να βγουν τα μικρά της από μέσα.

Για τη συζυγική πίστη των Αλκυόνων ασχολήθηκε ο Πλούταρχος που αφηγείται ότι αν ο σύζυγος της Αλκυόνης γεράσει και δεν μπορεί να πετάξει, τότε η θηλυκιά Αλκυόνη τον παίρνει στους ώμους και τον φέρνει πάντοτε μαζί της, τον ταΐζει και τον περιποιείται ως το θάνατο...Έτσι οι αρχαίοι Έλληνες εξηγούσαν την ύπαρξη αυτών των ημερών του ΄΄καλού/αίθριου καιρού΄΄ μέσα στον χειμώνα, τις οποίες ο Αριστοτέλης χαρακτήριζε και ως ημέρες ΄΄ευδίας΄΄...Από καθαρά μετεωρολογική άποψη οι αλκυονίδες ημέρες ως ημέρες καλοκαιρίας εξηγούνται από το γεγονός ότι στο γεωγραφικο πλάτος που βρίσκεται η Ελλάδα μέχρι το γεωγραφικό πλάτος κυρίως της βορειοανατολικής Ευρώπης, κατά την περίοδο του Χειμώνα παρατηρείται η αυτή βαρομετρική πίεση (εξίσωση πίεσης) με συνέπεια αφενός να μη δημιουργούνται άνεμοι αφετέρου και ο καιρός να είναι μεν ψυχρός αλλά και ηλιόλουστος λόγω της αντικυκλωνικής κατάστασης.Βέβαια αυτό το φαινόμενο δεν συμβαίνει οπωσδήποτε κάθε χρόνο. Μπορεί να περάσει η εποχή του χειμώνα και να μην έχουμε αλκυονίδες ημέρες.Υπάρχουν και έτη που έλειψαν τελείως όπως το 1947.

Οι ημερομηνίες έναρξης και λήξης και διάρκεια αυτών δεν είναι σταθερές. Συνηθέστερα όμως καλύπτουν σχεδόν το δεύτερο ήμισυ του Ιανουαρίου. Παρόλα αυτά άλλοι επιμένουν να αποδίδουν την διάρκεια τους σε διάστημα 14 αίθριων ημερών, από τις 15  Δεκεμβρίου έως 15 Φεβρουαρίου στην Ελλάδα, στην καρδιά τουχειμώνα.Οι μέρες αυτές πραγματικά είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα μέσα στο καταχείμωνο και ιδιαίτερα για τη χώρα μας που λούζεται στον ήλιο.
Γαληνεύουν οι θάλασσες, κοπάζουν οι άνεμοι ζεσταίνεται η ατμόσφαιρα, και μαζί κι οι καρδιές μας μ' αυτή την αλλαγή του καιρού και αισιόδοξοι πια προσδοκούμε και τον ερχομό της άνοιξης.

Εγώ αυτό που βλέπω μέσα από τις αλκυονίδες ημέρες , είναι η ελπίδα και η αισιοδοξία ότι όλα μπορούν να αλλάξουν και όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα είτε για λίγο <αλκυονίδες μέρες> είτε για περισσότερο <άνοιξη - καλοκαίρι>....

Συμβουλές της Γιαγιάς προς τα εγγονια(NTR)

Μια γιαγιά, καθόταν με την εγγονούλα στα πόδια της,
κι έγραφε ένα γράμμα.

-Γιαγιά, γράφεις κάτι για μένα; Κάτι που συνέβη σ' εμάς;
- Όντως, παιδί μου, κάτι για σένα, όμως αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ.... όταν μεγαλώσεις να γίνεις σαν κι αυτό....
Η μικρή το πήρε στα χέρια της και το κοιτούσε παράξενα....
- Άκου, παιδί μου...

1) Μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα με αυτό, όμως πάντα κάποιος καθοδηγεί το χέρι σου, το κάθε σου βήμα και είναι ο Θεός...να ζητάς πάντα τη βοήθειά Του....

2) Πότε πότε, χρειάζεται να σταματώ και να χρησιμοποιώ την ξύστρα....η διαδικασία αυτή , το πονάει λίγο, αλλά το κάνει λείο και μυτερό....έτσι κι εσύ, θα υπομένεις κάποιες δοκιμασίες καμμιά φορά, μα θα γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος....

3) Όταν γράφω λάθος, χρησιμοποιώ σβήστρα και το διορθώνω....όταν , λοιπόν, κάνεις κάποια λάθη, να τα διορθώνεις για να παραμένεις στο δρόμο του δικαίου....

4) Το σημαντικό στο μολύβι μου, δεν είναι το περίβλημά του, αλλά ο γραφίτης που έχει μέσα του...κι εσύ, παιδί μου, να φροντίζεις περισσότερο την ψυχή σου.....

5) Γράφει κι αφήνει σημάδια....να ξέρεις, λοιπόν, πως ότι κάνεις στη ζωή σου, αφήνει τα ίχνη του κι έτσι να προσπαθείς να έχεις επίγνωση της κάθε πράξης σου....

Κάπως έτσι λοιπόν, ας πορευτούμε..... με τη βοήθεια πάντα Του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, με θερμή πίστη κι αγάπη, με αλήθεια και δικαιοσύνη, με υπομονή και θάρρος, καλοσύνη και σεβασμό......τα όμορφα ενδύματα της ψυχής μας, ο εξοπλισμός μας στον αγώνα της κάθε μέρας και κάθε στιγμής..... και πάντα με το πνεύμα σε εγρήγορση....και συνειδητότητα..... της κάθε λέξης και πράξης μας....!

Επιθυμίες του Μεγ.Αλεξανδρου(NTR)

ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΕΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ...;;;

Ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του… Αυτές ήταν :

1] Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.
2]Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.
3] Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων.
Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.

Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

1] Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!

2] Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!

3] Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα,
για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια Αδεια και με τα χέρια Αδεια φεύγουμε,
Θα τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο Χρόνος!!!!....

ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ(NTR)

Χριστε μου...
φωτισε τα σκοταδια της ζωης μου, παρε με στην αγκαλια σου να νιωσω την ζεστασια και την αγαπη σου.
Διδαξε μου απο την αρχη την Αγαπη, την Ταπεινωση, την Πραοτητα, την Υπομονη, την Μακροθυμια.
Σβησε οσα εχω κανει χωρις εσενα, σβησε την προηγουμενη ζωη μου και φτιαξε με οπως θελεις ΕΣΥ απο την αρχη.
Οδηγησε τα ποδια μου στο δρομο σου.
Οδηγησε το νου μου σε αγαθους και θειους λογισμους.
Οδηγησε τα λογια μου στην Αγαπη Σου.
Κλεισε μου το στομα στα περιττα λογια και στην κατακριση και μαθε με να μιλω με την ψυχη μου.
Μαθε με να προσευχομαι και να στρεφω το βλεμμα μου στον ουρανο Σου.
Μαθε με να απλωνω τα χερια μου σε οσους χρειαζονται βοηθεια.
Μαθε με να πονω για τον αρρωστο και τον αδικημενο.
Μαθε με να σωπαινω.
Μαθε με να ειμαι ταπεινη στα λογια και στα εργα.
Μαθε με να ΑΓΑΠΩ!
Σε Εσενα εμπιστενομαι τη ζωη μου.
Εγω εχω απογοητευθει απο τα λαθη και τα παθη μου.
Εγω απογητευτηκα απο τον εαυτο μου.
Τα δοκιμασα ολα και με πονεσαν, με πληγωσαν, με μπερδεψαν, μου θολωσαν το νου...
Μονο ΕΣΥ μπορεις να με αλλαξεις.
ΣΕ ΔΟΞΑΖΩ, ΣΕ ΥΜΝΩ, Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΕΙΣΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ!!!