ΠΕΝΤΕ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ Ν' ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΓΑΛΗΝΗ ....(NTR)

 Πεντε  πανανθρώπινες ικανότητες που μπορούν εύκολα να αποδειχτούν σωτήριες για την ηρεμία μας και την πορεία μας προς την ευτυχία.

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 1^η: Να ακούμε αυτό που καθόλου δεν θέλουμε να ακούσουμε!

Μία στις τόσες (ίσως ανάλογα με τα φεγγάρια και την κίνηση των πλανητών) οι φίλοι, η οικογένεια και - σε σπάνιες περιπτώσεις - κάποιοι ξένοι παθαίνουν κρίση ειλικρίνειας και θέλουν να μας πουν αυτό που πραγματικά πιστεύουν για τη ζωή μας. 

Κάποιες φορές το κάνουν επίτηδες για να μας πικαρουν, άλλες είναι εν τη ρύμη του λόγου και ορισμένες είναι μετά από... πολλά ποτήρια αλκοόλ.

Όποιο κι αν είναι το κίνητρο, πρέπει να αντιμετωπίσουμε ατάκες του στιλ «ο άντρας σου γλυκοκοιτάζει την κολλητή σου» ή «είσαι τόσο αγχωμένη που δεν είσαι καθόλου ευχάριστη παρέα. Βαρεθήκαμε να ακούμε για τη δουλειά σου και τα προβλήματά της»...

Επειδή είμαστε τελείως απαίδευτοι για το πώς να φερθούμε (ποιος προετοιμάζεται για να ακούσει το χειρότερο;), οι πιθανές αντιδράσεις μας ποικίλουν από μία <αδιαφορια> του συνομιλητή μέχρι... βωμολοχίες του αίσχιστου είδους.

Όμως ένα λεπτό: δεν είναι πιο... «οικονομικό» για εμάς να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να μην εκτεθείτε ανεπανόρθωτα; Υπάρχει ζωή και μετά από αυτό!

Αν τόσο πολύ διαφωνούμε με ότι ακούσαμε λέμε απλά «να κάτι που πρέπει να με προβληματίσει!» και κλείνουμε την κουβέντα εκεί.

 Άλλη επιλογή; Συμφωνούμε μαζί τους για ένα δευτερόλεπτο,

«έχεις δίκιο!», και μετά από λίγο αποσυρόμαστε ευγενικά για το σπίτι, όπου μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας μια εθελούσια... κρίση αμνησίας διαγράφοντας εντελώς από τον σκληρό μας δίσκο το αρχείο της συζήτησης που προηγήθηκε.

Δεν είναι απαραίτητο να κάνουμε οπωσδήποτε κάτι (ανάλογα και με τη βαρύτητα της είδησης φυσικά) για αυτό το απαίσιο νέο που μόλις μάθαμε. Μπορούμε απλά να μάθουμε να ζούμε με αυτό, όπως με τόσα άλλα στη ζωή μας που καθόλου δεν μας άρεσαν.

Ή πάλι μπορεί να το σκεφτούμε και να βρούμε ότι διαφωνούμε εντελώς με την δυσάρεστη άποψη της οποίας γίναμε δέκτης.

 Ωστόσο ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να βγάλουμε και κάποια συμπεράσματα, θετικά ή αρνητικά, για το άτομο που την εξέφρασε.

Από την άλλη, μπορεί το άτομο να είχε δίκιο!

Υπάρχει και αυτή η πιθανότητα!

Για σκεφτείτε το λιγάκι.

 Ίσως αποφασίσετε ότι το πρόβλημα πλέον είναι φανερό ακόμη και δια γυμνού οφθαλμού (πως αλλιώς το είδε ο άλλος;) και ότι ήρθε η ώρα να κάνετε κάτι...

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 2^η: Να ξεπερνάμε τον 1^ο γύρο!

Μια κοπελα ….Συνάντησε την καλύτερή της φίλη στη δουλειά, στη διάρκεια της πρώτης σύσκεψης της εφημερίδας, όταν άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, σε νέα γραφεία, ακούγανε τον καινούργιο τους διευθυντή να θέτει τους στόχους του εντύπου. Κάποια στιγμή, για «να σπάσει τον πάγο» της λεει …ένα αστείο χαμηλόφωνα. Την κοίταζει  μ’ ένα μειδίαμα που έλεγε «δεν έχω όρεξη» καιτης λεει: «θέλω να ακούσω τον διευθυντή. Θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή» ρίχνοντάς τη  μέσα στο βαρέλι με τον πάγο! «Τι ξινή!» σκέφτηκε...

Λίγες μέρες μετά τη συνάντησε στο διάδρομο και την ξάφνιασε δανείζοντάς της ένα βιβλίο που είχε ακούσει να λέει  ότι θέλει  να διαβάσει. Μία εβδομάδα αργότερα, φεύγανε μαζί από τη δουλειά και της εκμυστηρεύτηκε ότι ήταν πολύ καιρό άνεργη και ότι αυτή η δουλειά σήμαινε πολλά για την ίδια, γι' αυτό και ήταν τόσο αγχωμένη και σφιγμένη στη συμπεριφορά της….

Ο 1^ος γύρος -είτε αφορά την πρώτη φορά που συναντάμε ένα νέο φίλο ή το πρώτο ραντεβού με κάποιο ερωτικό σύντροφο ή ακόμη και την πρώτη φορά που κάνουμε σεξ με τον πιθανό σύντροφό μας - είναι εκείνο το επικίνδυνο σημείο όπου όλα μπορεί να στραβώσουν, να θολώσουν, να δείχνουν άλλο απ' ότι είναι να είναι ακόμη και απωθητικά! Κανείς δεν είναι απόλυτα σίγουρος για ότι κάνει. Δυστυχώς όμως, είναι επίσης το σημείο όπου οι περισσότεροι θα βγάλουν το πρώτο καθοριστικό συμπέρασμα και θα γυρίσουν την πλάτη.

Αυτοί ωστόσο, που ξέρουν να δίνουν και μια δεύτερη ευκαιρία είναι εκείνοι που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να φτάσουν όχι μόνο στον 2^ο και 3^ο γύρο αλλά και στον 267ο γύρο κ.ο.κ. με ανθρώπους που αξίζουν και απλά είχαν μία κακή στιγμή. Και αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα προς την ήρεμη, ισορροπημένη και «γεμάτη» ζωή

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 3^η : Να κάνουμε ένα

 διάλειμμα!

Αυτό είναι το πλέον δύσκολο. Κάνουμε όλοι τόσο κόπο για να χτίσουμε μια εικόνα, πώς να αποκολληθούμε από αυτή έστω και λίγο; Να κάτι που μπορεί να αποδειχτεί σωτήριο για την ψυχή, την ηρεμία και εν τέλει την ευτυχία μας.

Φανταστείτε το ιδανικό σκηνικό: να είμαστε με κάποιον που αγαπάμε και μας αγαπά, χωρίς να χρειάζεται να ανησυχούμε για το κινητό, το κομπιούτερ, τα μαλλιά μας, το μανικιούρ, το καλσόν, το πουκάμισο, την ετοιμότητα του μυαλού μας ή τον τόνο της φωνής μας.

Ήρεμα, ήσυχα και απλά να είμαστε μόνο ο εαυτός μας.

Σκέφτεστε κάτι καλύτερο;

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 4^η : Να γίνουμε ο άρχοντας των ψιθύρων!

Στις σκηνές του πολέμου, όταν το κακό κονταροχτυπιέται με το καλό, στην τελευταία στη σειρά ταινία του Χάρι Πότερ όλοι ουρλιάζουν και χτυπιούνται. Ξαφνικά σαν ηλεκτρικό ρεύμα η ψιθυριστή φωνή του Άρχοντα του Σκότους, «παγώνει» τα πάντα. Όλοι σταματούν και τον ακούν: ο ψίθυρος νικάει τα ουρλιαχτά και τις φωνές και χρησιμοποιείται ως μέσο πειθούς, επιβολής και -γιατί όχι;- τρόμου.

Φανταστείτε πόση επίδραση μπορεί να έχει ένας «ψίθυρος» ή ένας χαμηλός τόνος στην εποχή των ουρλιαχτών που ζούμε! Όλοι φωνάζουν: στην τηλεόραση, στα κινητά, στη δουλειά, στο δρόμο, στα φανάρια. Χαμηλώνοντας τον τόνο της φωνής μας, είμαστε μια... έκπληξη για τον συνομιλητή μας. Και επειδή εμείς δεν είμαστε «Άρχοντες του σκότους» για να προκαλούμε τρόμο στους άλλους, μπορούμε να είμαστε μια ευχάριστη έκπληξη και απλά να προκαλούμε τους άλλους να μας ακούσουν. Αυτό άλλωστε δεν είναι το ζητούμενο; Να μας ακούσουν;

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 5^η : Να κάνουμε ένα κομπλιμέντο που δεν είναι οφθαλμοφανές!

«Τι όμορφα παπούτσια», «ωραία μαλλιά», «τέλειο το φορεματάκι σου» και πόσα άλλα απόλυτα προβλέψιμα κομπλιμέντα ακούμε και ξεστομίζουμε καθημερινά... «Ωραίο κινητό», «σούπερ το laptop» και άλλα συναφή καλά λόγια του δευτερολέπτου ανταλλάσσονται στα πεταχτά σε διαδρόμους της δουλειάς, σε καφέ και εστιατόρια.

Μήπως να ξεπεράσουμε αυτό τον «πάγο» της εικόνας και να γίνουμε λίγο πιο ουσιαστικοί με τους ανθρώπους γύρω μας; Εσείς πως θα νιώθατε αν κάποιος συνάδελφος σας έλεγε

 «μπράβο, αντέδρασες πολύ έξυπνα στην παρατήρηση του διευθυντή» ή « συγχαρητήρια η ιδέα σου ήταν τέλεια»;

 Χρειάζεται σίγουρα λίγο παραπάνω κόπο, αφού πρέπει όχι μόνο να παρατηρήσουμε τους άλλους αλλά και να ξεπεράσουμε τα όποια συναισθήματα ζήλειας ή ανταγωνισμού έχουμε. Όμως, πραγματικά, δεν βρίσκετε ότι αξίζει τον κόπο;

~~~Εάν ξεκινήσουμε εμείς κάνοντας σε κάποιον αυτό το δώρο, ίσως ανοίξουμε ένα νέο κύκλο γύρω μας όπου ο καθένας αποδίδει τα «του Καίσαρα στον Καίσαρα».
 Δεν θα είναι όμορφο να είμαστε κι εμείς μέρος αυτού του κύκλου; Τι λέτε;~~~

10 ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΣ...(NTR)

~~~***~~~10 ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΣ~~~***~~~

 1. ΣΥΓΓΝΩΜΗ…(Σε Αυτόν Που Πόνεσες)

 2. Σ'ΑΓΑΠΩ… (Σε Αυτόν Που Ερωτεύτηκες)

 3. ΣΕ ΘΕΛΩ… (Στην Αγαπη  Σου)

 4. Σ'ΈΥΧΑΡΙΣΤΩ… (Σε Οσους Σε Βοήθησαν)

 5. ΛΥΠΑΜΑΙ… (Σε Οποίον Υποφέρει)

 6. ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ… (Σε Οποίον Φέρθηκες Εγωιστικά)

 7. ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ… (Σε Αυτόν Που ΕχειςΝα Δεις Καιρό)

 8. ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ… (Σε Αυτόν Που Εχει Ανάγκη Τη Στήριξη Σου)

 9. ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ… (Σε Αυτόν Που Σε Χρειάζεται)

 10. ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ... (Στον Εαυτό Σου) !!!!!

ΕΥΧΕΣ ΠΑΣΧΑ***2014***(NTR)

"Εύχομαι το άγιο φως της Ανάστασης, να φέρει

 ***Ανάταση Ψυχής**** και να φωτίσει τα βήματα και τις καρδιές όλων μας, για σωστότερες επιλογές - αποφάσεις, με πίστη και αισιοδοξία για το μέλλον!!!!

 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !!!!!!!!!

!!!!ΜΕ ΥΓΕΙΑ !!!!"+ ΕΛΠΙΔΑ!!!!!!!!!

Η επιλογή του συντρόφου..ειναι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ?????.(NTR)

Η επιλογή του συντρόφου δεν έχει καμία σχέση με τον ρομαντισμό.....

 Αυτό τουλάχιστον δείχνουν κάποιες πρόσφατες επιστημονικές μελέτες, σύμφωνα με τις οποίες η κληρονομικότητά μας είναι αυτή που καθοδηγεί σε μεγάλο βαθμό την έλξη μας για συγκεκριμένα άτομα του αντίθετου φύλου.

Η επιλογή του συντρόφου επηρεάζεται από τα γονίδια

Σύμφωνα με μία μελέτη που διεξήγαγε η Raphaelle Chaix, ερευνήτρια στο Εργαστήριο Οικο-Ανθρωπολογίας και Εθνοβιολογίας του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας, τα παντρεμένα ζευγάρια εμφάνισαν την τάση να έχουν επιλέξει για σύντροφό τους έναν άνθρωπο του οποίου τα γονίδια ΜΗC (δέκτες στην επιφάνεια των κυττάρων που ανιχνεύουν την παρέμβαση παθογόνων παραγόντων) ήταν διαφορετικά. Είναι, λοιπόν, πιθανό να έχουμε την τάση να επιλέγουμε σύντροφο με διαφορετικά γονίδια ΜΗC από τα δικά μας, ώστε τα παιδιά μας να κληρονομήσουν μία μεγαλύτερη γκάμα δεκτών, που θα μπορούν να αντισταθούν σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενειών.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε διαφορετικούς πληθυσμούς. Στον αφρικανικό πληθυσμό, δεν παρατηρήθηκε το φαινόμενο αυτό, πιθανότατα λόγω της κοινωνικής προκατάληψης. Αντίθετα, στον αμερικανικό πληθυσμό, το φαινόμενο παρουσιαζόταν σε σημαντικό ποσοστό. Η μελέτη έδειξε ακόμα ότι σε ορισμένους πληθυσμούς, και οι βιολογικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάζουν την επιλογή συντρόφου κατά τον ίδιο τρόπο με τους κοινωνικούς παράγοντες.

Τα αντισυλληπτικά χάπια μπορούν να «διαταράξουν» την επιλογή ενός καλού συντρόφου

Η πρόσληψη αντισυλληπτικών χαπιών μπορεί να «διαταράξει» τη φυσική ικανότητα μίας γυναίκας να επιλέξει έναν καλό σύντροφο, σύμφωνα με μία μελέτη που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του επιστημονικού περιοδικού Proceedings of the Royal Society. Τα αποτελέσματα της μελέτης, που διεξήγαγε ο Craig Roberts από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ, έδειξαν πως οι γυναίκες που λαμβάνουν αντισυλληπτικά χάπια είναι λιγότερο ικανές να επιλέξουν έναν τελείως διαφορετικό γενετικά από αυτές σύντροφο ώστε να αποκτήσουν υγιή παιδιά.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 97 γυναικών. Οι ερευνητές ζήτησαν από τις γυναίκες αυτές να επιλέξουν ανάμεσα σε δείγματα με ανδρικές μυρωδιές. Το τεστ πραγματοποιήθηκε πριν οι γυναίκες να ξεκινήσουν τη λήψη αντισυλληπτικών χαπιών και μετά. Βάσει των αποτελεσμάτων, οι γυναίκες που είχαν ήδη πάρει αντισυλληπτικά είχαν την τάση να επιλέγουν τις μυρωδιές που πλησίαζαν γενετικά περισσότερο σε αυτές.

Σε παγκόσμια κλίμακα, οι επιπτώσεις από την πρόσληψη αντισυλληπτικών στο ανθρώπινο είδος θα μπορούσαν να είναι πολύ μεγάλες, διότι η βιολογική ποικιλία και διαφορετικότητα είναι απαραίτητη για την σωστή εξέλιξη του είδους. Τα ζευγάρια με τεράστιες ομοιότητες σε γενετικό επίπεδο θα μπορούσαν να έχουν σημαντικά προβλήματα γονιμότητας, ενώ εάν έχουν ήδη παιδιά, αυτά θα έχουν υποβαθμισμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Ένα άλλο πρόβλημα που πιθανόν να σχετίζεται με τα αντισυλληπτικά είναι ότι τα ζευγάρια, στα οποία η γυναίκα σταματάει να παίρνει τα χάπια, ενδεχομένως να συναντήσουν δυσκολίες. Η μυρωδιά, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην έλξη μεταξύ των δύο ατόμων, η λήψη αντισυλληπτικών και μετά το σταμάτημά τους θα μπορούσε να προκαλέσει έλλειψη ερωτικής έλξης μεταξύ των δύο συντρόφων.

Η επιλογή συντρόφου επηρεάζεται από το παρουσιαστικό των γονιών

Το παρουσιαστικό του γονέα του αντίθετου φύλου επηρεάζει το άτομο ως προς την επιλογή του συντρόφου του, σύμφωνα με μία ουγγρική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the Royal Society. Σύμφωνα με τη μελέτη, μία γυναίκα έχει την τάση να επιλέγει ως σύντροφό της έναν άντρα που έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με αυτά του πατέρα της, ενώ οι άντρες επιλέγουν συντρόφους που μοιάζουν με τη μητέρα τους. Το συμπέρασμα αυτό προέκυψε από την ανάλυση 52 οικογενειών, που αποτελούνταν από 312 ενήλικες.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, η επιλογή ενός συντρόφου που μοιάζει στον γονέα του αντίθετου φύλου αυξάνει τις πιθανότητες για την επίτευξη μιας μακροχρόνιας σχέσης.

Μελετώντας τις 52 οικογένειες, ο Δρ. Tamas Bereczkei, από το Πανεπιστήμιο Pecs στην Ουγγαρία, ανακάλυψε πως οι άντρες-σύζυγοι έμοιαζαν γενικά στους πεθερούς τους, ενώ οι γυναίκες-σύζυγοι έμοιαζαν στις πεθερές τους.

Η ομοιότητα μεταξύ των ατόμων καθορίστηκε βάση 14 χαρακτηριστικών του προσώπου, όπως η απόσταση μεταξύ των ματιών, το ύψος του μετώπου και το μέγεθος του σαγονιού.~~~!!!~~~

Επειδή όλους μας απασχολεί το θέμα της ειδικότητας...(NTR)

Επειδή όλους μας απασχολεί το θέμα της ειδικότητας...

·         Παιδιατρική, για όσους ακόμα ξυπνάνε την Κυριακή για να δούνε τα Στρουμφάκια.

·         Ακτινολογία, για τους μοναχικούς και τους ερημίτες.

·         Μικροβιολογία, για τις γυναίκες-μάνες-νοικοκυρές. (κλισέ)

·         Ιατροδικαστική, για τους λάτρεις του Sherlock Holmes και τους νεκρόφιλους.

·         Ωτορινολαρυγγολογία, γι' αυτούς που χώνουν παντού τη μύτη τους.

·         Πλαστική Χειρουργική, για όσους διαβάζουν Ciao και ορκίζονται στο όνομα της Χριστίνας Λαμπίρη.

·         Οφθαλμολογία, για όσους καίγονται μπροστά στο play station.

·         Ουρολογία, για όσες ζηλεύουν τις συζητήσεις της Carrie Bradshaw με τις φίλες της.

·         Ορθοπεδική, για όσους ξημεροβραδιάζονται στο γυμναστήριο.

·         Γυναικολογία, για αυτούς που "πάντα ονειρευόντουσαν ένα ανοιχτό τζιπάκι" και πολλά πολλά λεφτά. Εμ….

·         Γενική Χειρουργική, για τους μπουζουκόβιους, τους χαλαρούς, τους "δεν προσπαθώ πολύ κι όμως τα καταφέρνω μια χαρά" !

·         Ρευματολογία, για όσους αντέχουν τα υψηλά βόλτ.

·         Ψυχιατρική, για όσους μιλάνε συνεχώς στο "what's up" προσπαθώντας να λύσουν τα προβλήματα των φίλων τους.

·         Αναισθησιολογία, για δυνατούς λύτες σταυρόλεξων και sudoku.

·         Δερματολογία, για όσες κατά βάθος πάντα ήθελαν να γίνουν Αισθητικοί, αλλά ήταν πολύ καλές μαθήτριες κι έφτασαν τελικά στην Ιατρική.

·         Παθολογία, για τους διαβαστερούς.

·         Ιατρική της Εργασίας, για τους εργασιομανείς.

            Γενική Ιατρική, για τους αναποφάσιστους.......

ΧΑΜΟΓΕΛΟ και ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΑΥΤΟΣ (NTR)

«

, 

«Τα χαμόγελα που χαρίζεις».......

συνέχισε ο γέρος,<<παππους>> «η ζωή σου τα επιστρέφει και με το παραπάνω».
«Είναι αλήθεια αυτό παππού μου;» ρώτησε κοιτάζοντας τον σχεδόν έκπληκτη αλλά και με δυσπιστία».
Ο γέρος απάντησε τώρα πιο αποφασιστικά σφίγγοντας τη γροθιά του.
«Και βέβαια», της είπε κοιτάζοντας την κι αυτός κατάματα, δίνοντας ακόμη περισσότερη έμφαση στη φωνή του, «η φύση ανταποκρίνεται θετικά και επιβραβεύει την αγάπη.

Και μάθε λοιπόν κάτι ακόμα πιο χειροπιαστό, τα χαμόγελα και η αγάπη που στέλνεις στους άλλους, οι άλλοι τα ξαναγυρίζουν σε σένα. Η ζωή είναι ένας καθρέφτης που μας κοιτάζει, όπως τον κοιτάζουμε».

«Εγώ», απάντησε ο γέρος που είχε αρχίσει να τρέμει, με κόμπους, αλλά και φόρτιση συγκίνησης στη φωνή του, «θέλω να σου δώσω ότι μπορώ αλλά δε γίνεται και δεν πρέπει να σου δώσω τα φτερά μου.

 Μπορώ όμως να σου χαρίσω τα φτερά της γνώσης, για να μάθεις μόνη σου να πετάς.

 Η ευτυχία δεν είναι σταθμός, για να κατέβεις από το τρένο και να μείνεις παντοτινά εκεί, είναι ένας μοναδικός και μαγικός τρόπος  για να ταξιδευεις..

 

«Πέρασε πολύς χαμένος χρόνος στη ζωή μου μέχρι να καταλάβω, ότι το α και το ω ήταν το αγαπώ».
«Άκουσες ποτέ αγαπημένε μου παππού, τη φωνή της αγάπης που ψιθυρίζει η ομορφιά;»
«Άκουσες ποτέ αγαπημένη μου Άννα τη φωνή της αγάπης που ψιθυρίζει το άρωμα αλλά και τα αγκάθια του τριαντάφυλλου;»
Η μικρή ξαφνιάστηκε.

 Προσπάθησε να σκεφτεί προβληματισμένη από την ερώτηση

Πρέπει όμως να μάθεις να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους που κάτι έχουν να σου δώσουν. Κάποιοι περνούν από δίπλα μας σαν σκιές που άμα τους ξαναδείς απλώς θα νοιώσεις την παρουσία τους και κάποιοι λαμπιρίζουν τόσο έντονα που παίρνεις τόσο από το φως αλλά και από το σκοτάδι τους και μετά ποτέ δεν θα ξανά είσαι η ίδια.

Μάθε να εκμεταλλεύεσαι το φως, αλλά και το σκοτάδι, υπάρχουν και τα δύο, γιατί τα χρειάζεσαι και τα δύο.

Απλώς, μάθε να τα ξεχωρίζεις».!!!!!!

ι θαμπωμένη από το φως που έβγαζαν τα λόγια του.........
«Ναι, η αγάπη έχει ομορφιά», απάντησε, «έχει γλυκύτητα, ευωδία, απαλότητα. Αλλά τα αγκάθια; Γιατί κρύβουν αγάπη ακόμα και τα αγκάθια του τριαντάφυλλου;»
«Τα αγκάθια είναι ο γλυκός πόνος της αγάπης. Η αγάπη, αγάπη μου έχει και τον πόνο της. Η αγάπη είναι θυσία». Κοντοστάθηκε και σκλήρυνε τη φωνή του. «Ξέρεις πόσοι άνθρωποι χάρισαν τη ζωή τους στο μεγαλείο της;»

«Και βέβαια πιστεύω στα θαύματα. Το πρώτο μεγάλο θαύμα το έζησες ανοίγοντας για πρώτη φορά τα μάτια σου. Ήταν η γέννηση σου. Κοίταξε γύρω σου, ότι βλέπεις είναι εκατομμύρια μεγάλα θαύματα. Κοίταξε προς τον ουρανό και θαύμασε την απεραντοσύνη του. Κοίταξε μέσα σου και άκουσε τη φωνή της ζωντανής αιώνιας διαθήκης Του και αναγνώρισε το μεγαλείο του δημιουργού σου. Είμαστε ένα θαύμα ανάμεσα σε εκατομμύρια θαύματα και αμφισβητούμε την ύπαρξη τους. Πόσο άδικοι είναι οι άνθρωποι με το περιβάλλον τους και κυρίως με τον εαυτόν τους.

«Εδώ ενώνονται και χάνουν την αυτοτέλεια τους οι αισθήσεις. Οι αλμυρές δροσοστάλες και οι γλυκύτατοι ήχοι συμπλέκονται και μεταλλάσσονται κάθε στιγμή με τις μεθυστικές μυρωδιές και τα χιλιάδες χρώματα».
«Είναι έτσι, όπως τα λες».
«Μου αρέσει το καλοκαίρι. Μου αρέσουν οι τουρίστες που πλημυρίζουν τις παραλίες και τα ξενοδοχεία. Μου αρέσουν τα χρώματα από τα βότσαλα και τα βράχια. Οι μυρωδιές και οι φωνές του λιμανιού. Τα απόβραδα με τις δυνατές μουσικές. Τα λουλούδια και οι ευωδιές τους που βγαίνουν από τους κήπους και τις γλάστρες στους πεζόδρομους και στα στενοσόκακα».

«Η αγάπη είναι τόσο ωραία αλλά δεν είναι εύκολο να τη βρεις. Εύκολο είναι να τη χάσεις και ακατόρθωτο να την ξεχάσεις. Είναι μια γλυκιά χαρούμενη ζεστασιά που συναρπάζει τα πάντα γύρω σου και τα ομορφαίνει. Σε ταξιδεύει σ’ ένα ονειρικό πολύχρωμο δρόμο, που δυστυχώς, όταν ο δρόμος τελειώνει, τελειώνει πάντα σε γκρεμό. Ένα κενό ατέλειωτο σου πλακώνει το στήθος και σου μαυρίζει τα σωθικά. Η ομορφιά της ζωής χάνει το μεγαλείο της και το φως αφήνει τη θέση του πλέον μόνιμα στο σκοτάδι. Μπορεί, να μην έχει τη δύναμη να γυρίσει τη γη από μόνη της αλλά και χωρίς αυτήν η ζωή πάνω στη γη θα ήταν μια κόλαση».

«Να θυμάσαι για πάντα αυτά που θα σου πω», της είπε. «Οι άνθρωποι πεθαίνουν τη μέρα που σταματούν να ονειρεύονται, να ελπίζουν και να χαμογελούν. Τη μέρα που η χαρά της αγάπης για τη ζωή χάνεται για πάντα στη θλίψη της απογοήτευσης».

«Θεέ μου, χωρίς αγάπη μέσα τους πως να κατανοήσουν το μεγαλείο της δημιουργίας σου. Κράτα πάντα ένα λουλούδι και πρόσφερε το στον πρώτο τυχόντα. Μη φοβηθείς ότι θα βρεθείς με άδεια τα χέρια. Στη γωνιά του δρόμου θα σε περιμένει ένας ολάνθιστος κήπος. Οι δρόμοι είναι ατέλειωτοι και άπειροι. Διαλέγεις και παίρνεις. Ο προορισμός που έχεις πάνω σ΄αυτόν τον όμορφο πλανήτη, πρέπει να ξέρεις, είναι ένας:...

 

Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ….

«Έτσι είναι όπως τα λες. Είναι δύσκολοι οι καιροί, αλλά πάντα έτσι ήταν ακόμα και στις λεγόμενες αθώες εποχές. Πάντα ήταν σκληρός και ανελέητος ο κόσμος για τους “ευαίσθητους”. Αν θέλεις να τα έχεις και να τα πας καλά με τον κόσμο, να πηγαίνεις δηλαδή εκεί που σε πάει, αποχαιρέτησε τον κόσμο της καρδιάς σου».

Η ζωή είναι ένα καρυδότσουφλο, άλλοτε στραμμένο προς το φως και άλλοτε προς το σκοτάδι πάνω στη θάλασσα που έχει φουρτούνες και μπουνάτσες. Ο νους μας είναι ο αγωνιστής της επιβίωσης πάνω στο καρυδότσουφλο. Και η ψυχή μας, θεματοφύλακας της σχέσης μας με την αιωνιότητα και την αγάπη

«Μάθε όμως αγαπημένη μου», χαμογέλασε πικρά ο γέρος, «ότι σ’ αυτήν τη ζωή όσο πιο γρήγορα πετάς τόσο ο αέρας σου σβαρνίζει με μεγαλύτερη ένταση το πρόσωπο. Όσο πιο ψηλά πετάς, τόσο πιο μικρή σε βλέπουν όσοι δεν μπορούν ν’ ακολουθήσουν».

«Μην αρκείσαι να κάνεις μόνο όνειρα, κάνε τα όνειρα σου πραγματικότητα. Δε φτάνει να είσαι αυτό που λέμε ονειροπόλα. Ζήσε σαν να γεννήθηκες τώρα και σαν να επρόκειτο να πεθάνεις σε λίγο. Μάθε όσα μπορείς περισσότερα σαν να μείνεις αθάνατη», συμπλήρωσε αλλάζοντας το ύφος του.

ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ.....(NTR)

{Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου τον οποίο εγώ θα χαρακτήριζα Ερευνητή …}

Ερευνητής είναι κάποιος που ψάχνει όχι απαραιτήτως κάποιος που βρίσκει.

Ούτε είναι κάποιος που ξέρει στα σίγουρα τι είναι αυτό που ψάχνει. Είναι, απλώς, κάποιος για τον οποίο η ζωή αποτελεί μια αναζήτηση. Μια μέρα, ο ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει μεγάλη σημασία στα προαισθήματα του, που πήγαζαν από ένα μέρος δικό του μεν, άγνωστο δε.
Μετά από δύο μέρες πορείας στους σκονισμένους δρόμους, διέκρινε από μακριά το Καμίρ.
 Λίγο πριν φτάσει στο χωριό, του τράβηξε την προσοχή ένας λόφος, δεξιά από το μονοπάτι. 
Ήταν σκεπασμένος από υπέροχη πρασινάδα και γεμάτος με δέντρα, πουλιά και μαγευτικά λουλούδια. 
Τον περιτριγύριζε κάτι σαν μικρός φράχτης φτιαγμένος από βαμμένο ξύλο.
Μια μπρούντζινη πορτούλα τον προσκαλούσε να μπει.
Ξαφνικά, αισθάνθηκε να ξεχνά το χωριό και υπέκυψε στην επιθυμία του να ξαποστάσει για λίγο σ’ εκείνο το μέρος.
Ο ερευνητής πέρασε την είσοδο κι άρχισε να βαδίζει αργά δίπλα στις λευκές πέτρες που ήταν τοποθετημένες ανάκατα ανάμεσα στα δέντρα.
Άφησε το βλέμμα του να ξαποστάσει σαν την πεταλούδα, σε κάθε λεπτομέρεια του πολύχρωμου αυτού παραδείσου.
Τα μάτια του, όμως, ήταν μάτια ερευνητή, κι ίσως γι’ αυτό ανακάλυψε εκείνη την επιγραφή πάνω σε μια απ’ τις πέτρες: Αμπντούλ Ταρέγκ: έζησε 8 χρόνια, 6 μήνες, δύο εβδομάδες και 3 μέρες.
Τρόμαξε λίγο συνειδητοποιώντας ότι εκείνη η πέτρα δεν ήταν απλώς μια πέτρα: ήταν μια ταφόπλακα.
Λυπήθηκε όταν σκέφτηκε ότι ένα παιδί τόσο μικρής ηλικίας ήταν θαμμένο σ’ εκείνο το μέρος.
Κοιτάζοντας γύρω του, ο άνθρωποις ότι και η διπλανή πέτρα είχε μια επιγραφή. Πλησίασε να τη διαβάσει. Έλεγε:Γιαμίρ Καλίμπ: έζησε 5 χρόνια, 8 μήνες και 3 εβδομάδες.
Ο ερευνητής αισθάνθηκε φοβερή συγκίνηση.
Αυτό το πανέμορφο μέρος ήταν νεκροταφείο, και κάθε πέτρα ήταν ένας τάφος.
Μία μία, άρχισε να διαβάζει τις πλάκες.
Όλες είχαν παρόμοιες επιγραφές: ένα όνομα και τον ακριβή χρόνο ζωής του νεκρού.
Αλλά αυτό που τον τάραξε περισσότερο ήταν η διαπίστωση ότι ο άνθρωπος που είχε ζήσει τον πιο πολύ καιρό, μόλις που ξεπερνούσε τα έντεκα χρόνια …
Νικημένος από μια αβάσταχτη θλίψη, έκατσε κι άρχισε να κλαίει.
Ο φύλακας του νεκροταφείου που περνούσε από εκεί τον πλησίασε.
Τον κοίταξε να κλαίει για λίγο σιωπηλός, και μετά τον ρώτησε αν έκλαιγε για κάποιον συγγενή.
«Όχι, για κανέναν συγγενή» είπε ο ερευνητής.
 «Τι συμβαίνει σ’ αυτό το χωριό; Τι πράγμα φοβερό έχει αυτός ο τόπος; Γιατί έχει τόσα πολλά νεκρά παιδιά θαμμένα σ’ αυτό το μέρος; Ποια είναι η τρομερή κατάρα που βαραίνει αυτούς τους ανθρώπου; και τους έχει υποχρεώσει να φτιάξουν ένα νεκροταφείο για παιδιά:»
Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε και είπε:
«Μπορείτε να ηρεμήσετε. Δεν υπάρχει τέτοια κατάρα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι εδώ έχουμε ένα παλιό έθιμο. Θα σας εξηγήσω …
Οταν ένας νέος συμπληρώνει τα δεκαπέντε του χρόνια, οι γονείς του του χαρίζουν ένα τετράδιο όπως αυτό που έχω εδώ, για να το κρεμάει στο λαιμό. Είναι παράδοση στον τόπο μας. Από τη στιγμή εκείνη κι έπειτα, κάθε φορά που κάποιος απολαμβάνει έντονα κάτι, ανοίγει το τετράδιο και σημειώνει:
Στα δεξιά, αυτό που απόλαυσε.
Στ’ αριστερά, πόσο χρόνο κράτησε η απόλαυση.
Εστω ότι γνώρισε μια κοπέλα και την ερωτεύτηκε. Πόσο κράτησε το μεγάλο αυτό πάθος και η χαρά της γνωριμίας τους; Μια εβδομάδα; Δύο; Τρεις και μισή:
Και μετά, η συγκίνηση του πρώτου φιλιού, η θαυμάσια ευχαρίστηση του πρώτου φιλιού … Πόσο κράτησε; Μόνο το ενάμισι λεπτό του φιλιού; Δύο μέρες; Μια εβδομάδα;
Και η εγκυμοσύνη, και η γέννηση του πρώτου παιδιού;
Και ο γάμος των φίλων;
Και το ταξίδι που πάντα ήθελε;
Και η συνάντηση με τον αδελφό που γυρίζει από μια μακρινή χώρα; 
»Πόσο κράτησε στ’ αλήθεια η απόλαυση αυτών των αισθήσεων;
Ώρες; Μέρες;
Έτσι , συνεχίζουμε να σημειώνουμε στο τετράδιο κάθε λεπτό που απολαμβάνουμε … Κάθε λεπτό.
Οταν κάποιοιος πεθαίνει, έχουμε τη συνήθεια να ανοίγουμε το τετράδιό του και να αθροίζουμε το χρόνο της απόλαυσης για να τον γράψουμε πάνω στον τάφο του. Γιατί αυτός είναι για εμάς ο μοναδικός και πραγματικός χρόνος ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΖΗΣΕΙ»