***Η ΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ***(NTR)

O τρόπος που χρησιμοποιούμε το φαγητό αντικαθρεπτίζει πιο ενδόμυχες πτυχές του εαυτού μας. Όλοι μας κάποια φορά έχουμε πει πως τρώμε πολύ ή λίγο στη λύπη μας, αντίστοιχα και στη χαρά ή στο άγχος μας. Αυτό είναι ένα ζήτημα κυρίως ιδιοσυγκρασιακό που κατά κύριο λόγο καθορίζεται από τις καταβολές μας αλλά και τα πρωταρχικά μας βιώματα που σχετίζονται με το φαγητό. Ανάλογα με τις ασυνείδητες συνδέσεις που έχει κάνει κανείς γύρω από την τροφή, το μαγείρεμα, τη συμπεριφορά στο τραπέζι, την κοινωνικοποίηση μέσω του φαγητού, θα χρησιμοποιήσει το φαγητό εκτός του για να τραφεί, για να συμβολοποιήσει επίσης εσωτερικές συναισθηματικές διαστάσεις του ψυχισμού του.

Η τροφή σαν αντικείμενο αλλά και σαν διαδικασία επενδύεται συναισθηματικά σε ασυνείδητο επίπεδο και αυτές οι επενδύσεις αργότερα στη ζωή του ατόμου εκδραματίζονται μέσω της συμπεριφοράς του απέναντι στο φαγητό. Για παράδειγμα, κάποιος που συνέδεσε στην παιδική ηλικία τη σοκολάτα με τον στοργικό παππού που την προσέφερε καθημερινά, ενδέχεται σε δύσκολες συναισθηματικές στιγμές αργότερα στη ζωή του να στραφεί στη σοκολάτα όχι μόνο γιατί οι ουσίες της αυτές καθ’εαυτές προκαλούν μια αίσθηση ευφορίας και πληρότητας, αλλά γιατί παραπέμπουν και στην έκφραση αγάπης και συναισθηματικού δοσίματος όπως έχει εγγραφεί από την πρωτύτερη συναισθηματική εμπειρία. Αντιθέτως, κάποιος που ως παιδί βίωσε το φαγητό σαν μια επίπονη ψυχολογικά διαδικασία, εάν για παράδειγμα πιέστηκε πολύ να φάει, ή κάθε φορά στο οικογενειακό τραπέζι υπήρχαν καυγάδες, ενδέχεται σε ανάλογη συναισθηματική δυσκολία να αποστρέψει εντόνως το ενδιαφέρον του από το φαγητό και να παραμελήσει ως εκ τούτου τον εαυτό του.

Από αυτά τα παραδείγματα απορρέει το συμπέρασμα ότι δεν αντιλαμβανόμαστε και δεν έχουμε εσωτερικεύσει όλοι με τους ίδιους τρόπους το φαγητό σαν αντικείμενο και σαν διαδικασία. Έτσι λοιπόν, δεν θα χρησιμοποιήσουμε όλοι μας το φαγητό με τον ίδιο τρόπο στις ποικίλλες συναισθηματικές μας εντάσεις. Δεν μπορούμε με σιγουριά να συνάγουμε στερεότυπα συμπεράσματα για τους ανθρώπους από την σχέση τους με το φαγητό, παρά μόνο αν σταθούμε με ενδιαφέρον στην προσωπική ιστορία του καθενός. Βέβαια εύκολα μπορεί κανείς να διαισθανθεί αν η συμπεριφορά του διπλανού του απέναντι στο φαγητό υποκρύπτει μια κάποια παθολογία. Οι υπερβολές σε όλες τους τις εκφάνσεις παραπέμπουν σε κάποιο τέτοιο συμπέρασμα.

Ακόμα και τα άτομα που εμφανίζουν ορθορεξία, μια εμμονή δηλαδή στο να καταναλώνουν αυστηρά και μόνο ‘σωστά’ και υγιεινά προϊόντα το κάνουν αυτό εξ’αιτίας κάποιου συγκεκριμένου ψυχολογικού υπόβαθρου. Ενδεχομένως να εκφράζουν μέσα από αυτή τους τη στάση μια υπέρμετρη ανησυχία για τη θνητότητά τους, για το ενδεχόμενο του να χάσουν τον έλεγχο, για το φόβο του να αφήσουν να εισβάλει μέσα τους κάτι κακό. Αυτή τους η σχέση με το φαγητό σίγουρα διέπει και τις σχέσεις τους με τους ανθρώπους, όπου μπορεί να είναι ιδιαίτερα διστακτικοί να αφεθούν, να εμπιστευτούν και να παρασυρθούν από τα συναισθήματά τους. Αντίστοιχα, ένα άτομο ανορεκτικό, συχνά θα έχει την τάση να ελέγχει και να χειρίζεται το οικείο του περιβάλλον και τους κοντινούς του ανθρώπους ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που χειρίζεται και το φαγητό. Ο ένας τομέας λειτουργεί σαν καθρέπτης που αντανακλά τον άλλο. Από την άλλη, άτομα επιρρεπή στην πολυφαγία ίσως να έχουν μια γενικότερη δυσκολία να οριοθετούν τις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους και να είναι πιο ευάλωτα σε συναισθήματα ενοχής, συνηθίζοντας να ‘τα παίρνουν όλα μέσα τους’, όπως συχνά λέμε.

Η πολύπλοκη σχέση μας με το φαγητό μαρτυρά σχεδόν πάντα την εσωτερική μας κατάσταση, όπως και στοιχεία από τον τρόπο που σχετιζόμαστε με άλλους ανθρώπους. Παθολογικές λοιπόν διατροφικές συμπεριφορές – σε όποιο άκρο υπερβολής και αν τείνουν – συμβολίζουν, εκφράζουν και φέρνουν στην επιφάνεια υφέρπουσες ψυχικές διαταραχές. Ως εκ τούτου, είναι απόλυτα λογικό να συνδέεται η διατροφική μας συμπεριφορά με την ψυχολογία μας. Ως τομείς αλληλένδετοι ρίχνουν φως ο ένας στον άλλο, ιδίως μέσα στα πλαίσια μιας προσεκτικής ανάλυσης που συχνά λαμβάνει χώρα σε μια ψυχοθεραπεία

Η τέχνη του να πετυχαίνεις αυτό που θέλεις !!!!(NTR)

Παντα θα μιλαμε με παραδειγματα....

Ο

Η κολακεία φέρνει την επιτυχία!!!!!!!!!!!!


Στη δύναμη της κολακείας και συγκεκριμένα της «υπερ - κολακείας» αναφέρεται
η αρθρογράφος της βρετανικής οικονομικής εφημερίδας Financial Times, Λούσι Κέλαγουεϊ.
Αφορμή υπήρξε η πρόσκληση που δέχθηκε η ίδια να μιλήσει σε εκδήλωση μίας φιλανθρωπικής οργάνωσης, στην οποία απάντησε θετικά αν και δεν γνώριζε περί τί επρόκειτο....


Πώς τελικά πείστηκε να παραβρεθεί στην εκδήλωση από τη γυναίκα που ανέλαβε να επικοινωνήσει μαζί της;
«Για να καταλάβω πώς στο καλό αυτό συνέβη, άρχισα να μελετάω το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μεταξύ μας και κατέληξα σε τέσσερις καθολικούς κανόνες για το πώς να πετυχαίνουμε οι άλλοι να κάνουν πράγματα που δεν θέλουν» γράφει η Κέλαγουεϊ.


«Το πρώτο της email ξεκινούσε: "Δεν έχουμε γνωριστεί ακόμη, αλλά ελπίζω να γνωριστούμε". Συνέχισε εκφράζοντας τον τεράστιο θαυμασμό της για τις στήλες μου στους Financial Times και υποστήριξε ότι η επιτροπή της φιλανθρωπικής οργάνωσης θα ήταν πολύ ευτυχής αν εμφανιζόμουν στην εκδήλωση (...) Δεν είχε περάσει πολύς καιρός από τότε που έμαθα να λέω "όχι". Αποδείχθηκε εντυπωσιακά εύκολο - απλά λες "όχι". Αλλά αυτή τη φορά ξεχάστηκα και είπα και τον λόγο. Η Σκοτία ήταν πολύ μακριά, είπα», συνεχίζει η βρετανή αρθρογράφος και προσθέτει: «Εκείνη απάντησε αμέσως ότι δεν ήταν καθόλου μακριά. Το ταξίδι με το τρένο θα ήταν υπέροχο, με αναπαυτικά καθίσματα, υπέροχη θέα και ευγενικές κυρίες που σου φέρνουν δωρεάν μπισκότα. Τί άλλο μπορούσα να κάνω εκτός από το να υποχωρήσω και να πω ναι;»


Τα τέσσερα «μαθήματα» που έμαθε από αυτή την εμπειρία της η Κέλαγουεϊ είναι τα εξής:

«Το πρώτο μάθημα από αυτό αφορά στην εκπληκτική δύναμη της κολακείας.
 Αυτή η γυναίκα χρησιμοποίησε το ισχυρότερο όπλο που μπορούσε να βρει.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, είναι ότι αν και δεν πίστευα ότι θαύμαζε τη δουλειά μου πραγματικά, εγώ "μαλάκωσα" ούτως ή άλλως» εξηγεί η Κέλαγουεϊ.

Το δεύτερο μάθημα αφορά στην ακόμη πιο εκπληκτική δύναμη, σύμφωνα με την ίδια, της κοινωνικής πίεσης.


«Αυτή η γυναίκα μου είπε ότι δύο συνάδελφοί μου είχαν συμφωνήσει να μιλήσουν στην εκδήλωση στο παρελθόν. Αυτές οι δύο γυναίκες ήταν μία πιο επιτυχημένη και πολυάσχολη εκδοχή του εαυτού μου. Αν εκείνες ήταν γενναιόδωρες με τον χρόνο τους, μία φωνή στο κεφάλι μου μου έλεγε ότι έπρεπε να είμαι και εγώ» συνεχίζει.


Ο τρίτος κανόνας προκειμένου να κάνει ο άλλος ό,τι θέλεις είναι:

«Άρπαξε κάθε δικαιολογία και κατάρριψέ την με όλη την ενέργεια και γοητεία που μπορείς να συγκεντρώσεις»,

 εν προκειμένω τη δικαιολογία της Κέλαγουεϊ ότι η Σκοτία είναι πολύ μακριά από το Λονδίνο.

Και ποιός είναι ο τέταρτος - και πιο απροσδόκητος - κανόνας;

 «Ότι η πραγματικότητα δεν έχει καμία δύναμη όταν συγκρίνεται με αυτά τα ψυχολογικά τεχνάσματα. »

Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ....(NTR)

 

 

 

Όταν σε βλέπει για πρώτη φορά, ο άντρας έχει τις

 

κεραίες του σηκωμένες, αξιολογώντας κάθε σου κίνηση, από την εμφάνισή σου μέχρι τις κινήσεις σου, από αυτά που λες ή αυτά που δεν λες…

Σε παρατηρεί πολύ προσεκτικά όπως κάνεις κι εσύ άλλωστε.

Κρατάει σημειώσεις στο μυαλό του για να αποφασίσει αν θέλει να βγει ραντεβού μαζί σου.

Ας δούμε τι είπαν οι ίδιοι οι άντρες για το ποια είναι τα σημάδια εκείνα που θα σε κάνουν να αφήσεις μια τέλεια πρώτη εντύπωση και ποια πράγματα τους αποτρεπουν.

Εμφανισιακά «Ναι» και «Όχι»

 Ντύσου όπως είσαιΈνας άντρας αναλύει την εμφάνισή σου συνολικά, συμπεριλαμβανομένου του ντυσίματός σου. Το τι θα φορέσεις και πως θα το φορέσεις θα καθορίσουν το πώς θα συμπεριφερθεί. Ντύσου όπως αισθανεσαι καλα. Άσε και τίποτα στην φαντασία…

 Φάε τα χέρια σου…αν δεν ξέρεις τι να τα κάνεις. Το να πειράζεις όλη την ώρα τα μαλλιά σου, να βάζεις κραγιόν μέσα στο αυτοκίνητο και διάφορες άλλες κινήσεις αμηχανίας του σπάνε τα νεύρα. Θεωρούν αυτές τις κινήσεις ενδείξεις ρηχότητας και ανασφάλειας. Και στους άντρες αρέσουν οι γυναίκες με αυτοπεποίθηση.

 Αποχώρησε εντυπωσιακά …Στο τέλος του ραντεβού, αγκάλιασέ τον και δώσε του ένα φιλί στο μάγουλο. Αυτή η κίνηση θα τον κρατήσει σε αγωνία και θα προσμένει το επόμενο ραντεβού.

Λεκτικά «Ναι» και «Όχι»

 Μιλα λιγοτερο και με ουσια!!!!Οι <πολυλογούδες> παίρνουν <πόδι >από το πρώτο ραντεβού, ειδικά αν η πολυλογία τους έχει σαν μοναδικό αντικείμενο τον υπέροχο-καταπληκτικό-φανταστικό-μοναδικό εαυτό τους. Η συζήτηση πρέπει να είναι ισορροπημένη, αλλιώς καλύτερα να βγει με τη .... μάνα του.

 Μην κάνεις ανάκριση…Άσε την ανάκριση για όταν θα προσληφθείς στην αστυνομία. Πολλές γυναίκες συμπεριφέρονται στο πρώτο ραντεβού λες και πρέπει σε μια ώρα να ανακαλύψουν τα πάντα για τον άντρα που έχουν απέναντί τους. Αυτό είναι αφύσικο, κάνει τον άντρα να νιώθει άβολα και, μπορεί να πάρεις τις απαντήσεις που θες, το παλικάρι όμως δεν θα το ξαναδείς.

        Άσε τις διαφωνίες…Στους άντρες αρέσουν οι πνευματώδεις συζητήσεις με περιεχόμενο. Όταν όμως η γυναίκα αρχίζει να διαφωνεί έντονα κατι δεν παει….καλα.. Η έντονη διαφωνία δείχνει χαρακτήρα επιθετικό και ανταγωνιστικό πέραν του φυσιολογικού.

           Αν η συζήτηση έρθει σε θέματα που σε «νευριαζουν» άλλαξε καλύτερα θέμα…

       Να είσαι ευγενική…Το να λες «ευχαριστώ» όταν σου ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου ή «παρακαλώ» όταν θες να ζητήσεις κάτι από τον σερβιτόρο, δίνει στον άντρα την εντύπωση ότι έχει να κάνει με μια ευγενική και γλυκιά γυναίκα.

         Ε… δεν έχει κι άδικο!

Αγαπα τον ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΟΥ...με τα Ελαττωματα του!!!!!(NTR)

 

Οι περισσότερες γυναίκες επαναλαμβάνουν το ίδιο λάθος ...
 Προσπαθούν συστηματικά να αλλάξουν τον άντρα με τον οποίο έχουν σχέση ή ακόμα χειρότερα τον άντρα που παντρεύτηκαν.
Όπως είναι απόλυτα λογικό οι άντρες δεν μπορούν να ανεχτούν αυτή τη γυναικεία συμπεριφορά!
 Η προσπάθεια αλλαγής του χαρακτήρα τους δημιουργεί το αίσθημα ότι βρίσκονται συνεχώς κάτω από το μικροσκόπιο και ότι δέχονται αλλεπάλληλες επιθέσεις από την σύντροφο τους , πράγμα που τους θυμώνει , τους στεναχωρεί και τους μειώνει την αυτοπεποίθηση.
 Ένας άντρας σε μόνιμη άμυνα δεν μπορεί να αγαπήσει τη σύντροφο του! Η αγάπη προϋποθέτει την αποδοχή.
Η αγάπη προϋποθέτει να δεχόμαστε τον σύντροφο μας έτσι όπως ακριβώς είναι ...
με τα προτερήματα του αλλά και με...τα ελαττώματα του.
Με ποιο σκεπτικό οι γυναίκες συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο;
Ποιοι είναι εκείνοι οι παράγοντες που τις κάνουν επικριτικές ;
Το γυναικείο ένστικτο , το ένστικτο της μητέρας προστάτιδας , συνήθως μπερδεύει τις γυναίκες στο να ξεχωρίζουν την διαφορά μεταξύ του συντρόφου τους και του παιδιού τους.
Εκνευρίζονται και αγχώνονται με πάρα πολλά πράγματα που σχετίζονται με την συμπεριφορά των αντρών γιατί τους φαίνεται αδιανόητο οι άντρες να μην μπορούν να καταλάβουν τι είναι «σωστό» και τι «λάθος» σύμφωνα με τα δικά τους πρότυπα.
 Όπως μια μητέρα διδάσκει στο παιδί της το «σωστό» και το «λάθος» , έτσι μια γυναίκα προσπαθεί να «διδάξει» στον σύντροφο της κάποια πράγματα τα οποία η ίδια θεωρεί απαραίτητα και σημαντικά , ασχέτως εάν αυτός δεν τα θεωρεί!....
Έτσι γίνεται καταπιεστική με τις συνεχείς παρατηρήσεις και προτροπές της έχοντας την πεποίθηση ότι ο σύντροφος της είναι υποχρεωμένος να την ακούσει και να ακολουθήσει τις συμβουλές τις με τον ίδιο τρόπο που το παιδί της θα ήταν υποχρεωμένο να το κάνει.....

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ....ΓΕΛΙΟ..ΚΟΥΡΑΣΗ...ΚΑΚΟΣΜΙΑ ΠΟΔΙΩΝ...ΔΡΟΣΕΡΗ ΑΝΑΠΝΟΗ..

ΓΕΛΙΟ!!!!!

 

 

Το γέλιο ενισχύει το ανοσοποιητικό, το καρδιαγγειακό και το πεπτικό σύστημα.

Απελευθερώνει τις παυσίπονες και ηρεμιστικές ορμόνες ενδορφίνες.

Καταπολεμά το στρες και διώχνει επώδυνα συναισθήματα (φόβο, θυμό, ανία, λύπη).

Γυμνάζει το στομάχι, τους κοιλιακούς και τη λεκάνη.

Αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος και οξυγονώνει τον οργανισμό.

Πέντε λεπτά γέλιου ισοδυναμούν με δέκα λεπτά κωπηλασίας ή τζόγκινγκ.

Με μία ώρα γέλιου καίμε 500 θερμίδες.

 

 

 

ΚΟΥΡΑΣΗ!!!!!

 

 

Η κούραση τείνει να είναι μέρος της καθημερινότητας μας, αφού επωμιζόμαστε με περισσότερα πράγματα από ότι αντέχουμε.
Μην ξεχνάτε, η συσσωρευμένη κούραση και η χρόνια κόπωση αποτελεί την κύρια αιτία σοβαρών ατυχημάτων, μειωμένης απόδοσης, ψυχικής κατάπτωσης, ψυχολογικών διαταραχών και προβλημάτων στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Γι αυτό

- Χαλαρώστε
- Πείτε όχι όταν πραγματικά δεν μπορείτε
- Τρώτε σωστά, περιορίζοντας την ζάχαρη και τα λίπη
- Γυμναστείτε
- Αφιερώστε λίγο χρόνο για εσάς
- Κοιμηθείτε και ξεκουράστε τον οργανισμό σας

***Αγαπήστε τον εαυτό σας, για να σας αγαπήσει και εκείνος.!!!!!!!!!!!***

 

 

ΚΑΚΟΣΜΙΑ ΠΟΔΙΩΝ (ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ)

 

 

Παρόλο που δεν πρόκειται για πάθηση και κατ’ επέκταση δεν υπάρχει κάποια ιατρική µέθοδος αντιµετώπισής της, υπάρχουν τρόποι έτσι ώστε να περιοριστεί το πρόβληµα.

Τι λέει ο δερµατολόγος…
Αν και το πρόβληµα οφείλεται σε γενετικούς κυρίως λόγους, η ελλιπής υγιεινή της περιοχής µπορεί επίσης να αποτελέσει αιτία του. Και στις δύο περιπτώσεις η καλύτερη λύση είναι το τακτικό πλύσιµο και στέγνωµα των ποδιών, καθώς και η χρήση των κατάλληλων παπουτσιών και καλτσών. Προτιµήστε δερµάτινα παπούτσια που επιτρέπουν στο πόδι να αναπνέει και βαµβακερές κάλτσες.

Αλλάζετε τις κάλτσες καθηµερινά και µην φοράτε συνεχώς τα ίδια παπούτσια. Τα αποσµητικά προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά (πούδρες, σπρέι, υγρά κ.λπ.) µπορούν να συµβάλουν στην αντιµετώπιση της κατάστασης καλύπτοντας κατά κάποιο τρόπο την κακοσµία. Παρόλο που η υπερίδρωση και οι µύκητες δεν αποτελούν βασική αιτία του προβλήµατος, σε περίπτωση που συνυπάρχουν το επιδεινώνουν, γι’ αυτό και πρέπει να αντιµετωπιστούν µε την κατάλληλη θεραπεία.

Και ο ομοιοπαθητικος…..
Ο οργανισµός επιλέγει διάφορες οδούς για την αποβολή των τοξινών. Μια από αυτές είναι και ο ιδρώτας. Η δυσοσµία του σε κάποιες περιπτώσεις οφείλεται στην ανάγκη του να αποβάλει περισσότερες τοξίνες. Με τη βοήθεια της οµοιοπαθητικής όµως ο οργανισµός µπορεί να ρυθµιστεί έτσι ώστε να λειτουργεί καλύτερα και κατ’ επέκταση να έχει µικρότερη ανάγκη για την αποβολή τοξινών. ∆ύο από τα πιο κλασικά φάρµακα γι’ αυτήν την περίπτωση είναι το Sulphur (από θειάφι) και η Silica (από διοξείδιο του πυριτίου). Ωστόσο, η αγωγή που θα χρησιµοποιηθεί µπορεί να είναι σε κάθε περίπτωση διαφορετική, ανάλογα µε τη γενικότερη κατάσταση του εκάστοτε οργανισµού.

Αιθέρια έλαια
Η χρήση αιθέριων ελαίων µπορεί επίσης να συµβάλει ικανοποιητικά στην αντιµετώπιση της δυσοσµίας των ποδιών. Ιδανικό γι’ αυτό το σκοπό είναι το tea tree, το οποίο έχει όχι µόνο αντισηπτικές αλλά και αντιβακτηριδιακές και αποσµητικές ιδιότητες. Αυτό µπορεί να χρησιµοποιηθεί είτε σε µορφή κρέµας (µπορείτε να την προµηθευτείτε από κάποιο φαρµακείο) είτε σε ποδόλουτρο, απλώς ρίχνοντας µερικές σταγόνες µέσα σε χλιαρό νερό.

 

ΔΡΟΣΕΠΗ ΑΝΑΠΝΟΗ!!!

 

 

Η καθημερινή κατανάλωση γιαουρτιού τουλάχιστον για δυο εβδομάδες δύο φόρες καθημερινά θα μπορέσετε να μειώσετε τον αριθμό των βακτηρίων στο στόμα σας, που προκαλούν κακοσμία. Έτσι με την συχνή κατανάλωση γιαουρτιού θα αποκτήσετε δροσερή αναπνοή.

 

 

ΥΓΙΗΣ ΑΓΑΠΗ~~~ΥΓΙΗΣ ΣΧΕΣΗ!!!!!!!!!!(NTR)

 

 

 

Ο έρωτας στη ζωή μας έρχεται μαγικά, σαν ένα θείο δώρο !!!!
 Και εμείς πέφτουμε με τα μούτρα.
Ταυτόχρονα το κάθε αρχικό ραντεβουδάκι μας συνοδεύεται με κτυποκάρδι ~~~
Κι αν εξαφανιστεί τελικά;
Αν τελικά δεν μας κάνει;
Τα βάφουμε μαύρα μόνο για να έρθουμε εμείς οι ίδιοι, αργότερα, να αντιληφθούμε ότι οι κόκκινες σημαίες ανέμιζαν εξαρχής! 
 Άδικα τον/την {ξεφτιλίσαμε!}καναμε ρεζιλι!!!!!


Τέσσερα είναι τα κύρια σημεία τα οποία μπορούν να μας δείξουν κατά πόσο η σχέση μας είναι πραγματική και υγειής.
Γι΄ αυτό και χρειάζεται να προσεγγίσουμε την ερωτική μας ζωή, λίγο διαφορετικά.
Όταν αρχίσουμε εμείς να αλλάζουμε … θα αλλάξει και το δικό μας σκηνικό «έρωτα».

Η ΕΛΞΗ

Είναι όντως εύκολο να μας ελκύουν άτομα τα οποία είναι σχεδόν έτοιμα για δέσμευση. Το χειρότερο απ' όλα είναι ότι μας αρέσει που ελκύσαμε άτομα που διψούν για προσοχή, και μας αρέσει το γούστο μας! Μας συμπεριφέρονται άψογα αλλά μετά μας υποβιβάζουν, μας αγνοούν και ύστερα φεύγουν διακριτικά και επίπονα. Αυτές οι σχέσεις είναι έντονες και εθιστικές. Μας επηρεάζουν και μας κάνουν να θέλουμε να αλλάξουμε. Το παίζουμε δύσκολοι, δίνουμε όλο και περισσότερα ή εξασκούμαστε στο να δίνουμε πιο λίγα. Προσπαθούμε να αποκτήσουμε περισσότερο χιούμορ και να γίνουμε πιο διασκεδαστικοί, πιο γυμνασμένοι, έτσι ώστε ο/η αγαπημένοι μας να μας προσέξουν και να μας θέλουν όσο τους θέλουμε και εμείς.
Σαν αποτέλεσμα και συνήθως μετά από απίστευτο πόνο και απογοήτευση χάνουμε  την όρεξη για σχέσεις που φθείρουν την αξιοπρέπεια αλλά και την αξία μας σαν άτομα. Απλά δεν αντέχουμε να ξαναπεράσουμε τέτοιο πόνο. Και αυτό είναι ΥΠΕΡΟΧΟ! Ξεκολλούμε επιτέλους από αυτό το είδος των σχέσεων και δεν ελκυόμαστε πλέων από τέτοιου είδους ανθρώπων. Προσαρμοσμένοι σε αυτά τα δεδομένα αλλάζουμε πλέον «εποχή»!

Η ΕΛΞΗ ΤΗΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ

Τώρα μπορούμε να ξεκινήσουμε την πραγματική δουλεία με τον εαυτό μας και με τη συναισθηματική οικειότητα. Τώρα μπορούμε να καλλιεργήσουμε την έλξη μας σε σχέσεις οι οποίες μας θρέφουν το είναι μας. Ταυτόχρονα, με αυτή την αλλαγή βιώνουμε ένα προσωρινό συναισθηματικό κενό, μια προσωρινή απάθεια για την ερωτική μας ζωή. Ξέρουμε όμως ότι με το τίποτα δεν θέλουμε να ξαναπεράσουμε αυτό το είδος πόνου … με το χρόνο (αλλά και με την συμβουλευτική βοήθεια αν χρειαστεί) ανακαλύπτουμε αυτό που πραγματικά μας εκφράζει – την έλξη της «έμπνευσης».Αυτή η έλξη βασίζεται σε σταθερή
ποιότητα καλοσύνης, γενναιοδωρίας και συναισθηματικής ευχέρειας.
Συχνά, βλέπουμε αυτή την έλξη να ξεδιπλώνεται σιγά σιγά και ο σύντροφος μας, μάς κάνει να νοιώθουμε αγαπητοί και ποθητοί. Μας κάνει να νοιώθουμε αναγκαίοι , θαυμαστοί και γεμάτοι. Μπορούμε να μετρήσουμε την ποιότητα στη ζωή μας μέσα από μια σχέση αλληλοσεβασμού και «έμπνευσης».Η ευτυχία που νιώθουμε σε μια τέτοια σχέση δεν είναι λόγο κατάκτησης ή στιγμιαίας επικύρωσης, αλλά από την ποιότητα δέσμευσης του/της συντρόφου μας προς εμάς και τη σχέση. Αυτές τις σχέσεις είναι που χρειάζεται να καλλιεργήσουμε και να θρέψουμε, αλλά αυτή τη φορά με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που έχουμε μάθει μέχρι στιγμής. Και αυτές είναι οι σχέσεις οι οποίες για να επιβιώσουν χρειάζονται εμάς, να πάρουμε το ρίσκο να αποκαλύψουμε τον πραγματικό, αυθεντικό μας εαυτό. Αν πάρουμε αυτό το ρίσκο, και ανακαλύψουμε ότι είμαστε αποδεχτοί – άνευ όρων, η ερωτική και συναισθηματική μας ζωή θα εμβαθύνατε και θα εντείνεται. Γι αυτό ακριβώς το λόγο, αξίζει το έτερο ήμισυ μας να βιώσει στην αυθεντική μας ολότητα.

Η ΦΥΓΗ

Ο φόβος μας για τον κίνδυνο της τρωτότητας, ίσως τρέξει να μας προλάβει, μήπως φάμε ξανά τα μούτρα μας. Από την αγάπη να τρέξουμε γιατί τελικά φοβόμαστε αυτό το οποίο τόσο καιρό γυρεύαμε. «Επόμενος/η» λέμε!
 Χίλιοι και ένας τρόποι να την κάνουμε μακριά από το ρίσκο της πραγματικής συναισθηματικής οικειότητας.
Μένουμε σπίτι και βλέπουμε τηλεόραση, κάθε νύχτα.
Σερφάρουμε το ιντερνέτ.
Μένουμε κολλημένοι σ αυτούς που παίρνουν αλλά δεν δίνουν, επιμένουμε να μην είμαστε αυθεντικοί, μιλάμε και βγάζουμε τα εσώψυχα μας πίσω από ένα PC, και πάντα αποφεύγουμε να βρεθούμε από κοντά. ~~~~
Το παίζουμε και καλά πολύ cool, ψάχντοντας σχέσεις της μιας βραδιάς … και αν τύχει να πάμε ραντεβουδάκι;
Φεύγουμε μεθυσμένοι.~~~

Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

Μπορεί η ζωή του εργένη να μας κολακεύει (και για κάποιους θα είναι ο επιλεγμένος τρόπος ζωής), αλλά κάποιοι από εμάς, που ίσως νοιώσουν και ένα βιολογικό ρολόι να κτυπά, θα αντιληφθούν ότι κουράστηκαν να κοιμούνται μόνοι … Γι  αυτό, όταν θεληματικά αφήσουμε τα τεχνάσματα των της φυγής , θα ξανά-βρούμε τον τρόπο να ξανά-πλησιάσουμε τον κόσμο.
....Τότε είναι που θα γνωρίσουμε ανθρώπους που μοιράζονται με μας, αξίες και νοοτροπίες.
Δίνοντας έμμεσα, με το δικό τους τρόπο ότι είναι οι υποσχόμενοι του να γίνουν η έλξη της «έμπνευσης» μας, βγούμε ραντεβού μαζί τους, ξανά και ξανά.
Εμείς κατευθύνουμε τον αυθεντικό μας εαυτό. Όσο εύκολο κι αν ακούγεται αυτό, δεν είναι!
Γενικά ζούμε με προσωπεία για να βλέπουμε και να εξηγούμε τον κόσμο με τρόπους που δεν μας πληγώνουν.
 Γι αυτό ακριβώς το λόγο, ελκύουμε προσωπεία, αντί αυθεντικούς ανθρώπους.
 Το κλειδί δεν είναι απλά να αποδεχτούμε τον αυθεντικό μας εαυτό.
 Το κλειδί είναι στο να τον τιμούμε με όλες του τις ατέλειες.
Έχουμε δικαίωμα να τιμούμε τα δώρα μας και να επιλέγουμε ανθρώπους οι οποίοι μπορούν και θέλουν να κάνουν το ίδιο.~~~

ΤΣΙΓΚΟΥΝΙΑ~~~~ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ!!!~~~~(NTR)

 

Η τσιγκουνιά είναι ένα χαρακτηριστικό που υποδηλώνει χαρακτήρα ανασφαλή και ως εκ τούτου ελεγκτικό.

Τσιγκούνης δεν είναι κάποιος που είναι απλά επιφυλακτικός ως προς την υπερβολική σπατάλη ή που, επειδή έχει προγραμματίσει να κάνει κάποιες επενδύσεις ή να τοποθετήσει τα χρήματά του σε κάτι που έχει επιλέξει, ως εκ τούτου φροντίζει να είναι προσεκτικός στο πώς διαχειρίζεται τις δαπάνες του. Αυτό, όλοι μας έχουμε κληθεί κάποια στιγμή να το κάνουμε και είναι απολύτως φυσιολογικό αλλά και συνετό.

Η διαφορά μεταξύ

 του τσιγκούνη και του ‘οικονόμου’ είναι,

  Πρωτον,ότι ο δεύτερος θα είναι προσεκτικός με τις δαπάνες του για κάποια χρονικά διαστήματα όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο για να εξυπηρετήσει κάποιο πρακτικό σκοπό και δεύτερον, ο ίδιος, δηλαδή ο ‘οικονόμος’, έναντι του τσιγκούνη, θα συνεχίζει να είναι γενναιόδωρος με άλλους τρόπους, όπως, για παράδειγμα, με τη φιλοξενία του, το να μοιραστεί ό,τι έχει, το να προστρέξει στην ανάγκη του άλλου, το να μοιραστεί ανοιχτόκαρδα τα συναισθήματά του, το σπίτι του, τις χαρές και τις λύπες του.

 Η τσιγκουνιά είναι μια κατάσταση παθολογική, η οποία έχει επέκταση σε όλη τη ζωή του προσώπου που πάσχει από αυτήν. Δεν έχει να κάνει με τις οικονομικές δυνατότητες κάποιου απαραιτήτως, μιας και μπορεί συχνά να παρατηρηθεί σε ανθρώπους που έχουν οικονομική ευμάρεια και δεν έχουν αντικειμενικό λόγο να είναι τόσο συγκρατημένοι με τα έξοδά τους.

Ψυχαναλυτικά, λέμε πως ένας άνθρωπος τσιγκούνης, έχει υποστεί  καθήλωση στο πρωκτικό ψυχοσεξουαλικό στάδιο.

 Όπως δηλαδή ένα μωρό ελέγχει τους σφικτήρες του και μπορεί αυτόν του τον έλεγχο, ασυνειδήτως, να τον εκμεταλλευτεί για να επικοινωνήσει κάτι στο γονεϊκό του περιβάλλον ή για να διαχειριστεί συναισθήματα άγχους που το κατακλύζουν, έτσι και ο τσιγκούνης άνθρωπος ελέγχει αυτά που έχει με έναν τρόπο που επικοινωνεί κάτι στους γύρω του αλλά και διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Αναλόγως με το πώς έχει ‘εκπαιδευτεί’ ένα μωρό στην τουαλέττα του και το πώς οι γονείς του έχουν αντιδράσει, μπορεί να ενδοβάλλει σε αυτήν την ευαίσθητη ηλικία ένα μοντέλο για το τι είναι σωστό να κάνει όσον αφορά το πόσο ελέγχει και συγκρατεί τις φυσικές του ροπές και λειτουργίες ή το πόσο φοβισμένο είναι να αφεθεί φυσιολογικά σε αυτές δίχως υπερβολή στον έλεγχο τους.

Σαφώς και το οικογενειακό περιβάλλον και η διαχείριση όχι μόνο των συναισθημάτων αλλά και των χρημάτων μέσα στην οικογένεια καθώς μεγαλώνει ένα παιδί θα παίξουν σημαντικό ρόλο στο πώς το ίδιο, στην ενηλικίωσή του, θα φέρεται σε σχέση με τα συναισθήματα αλλά και με τα χρήματά του.

Σφιχτός θα είναι λοιπόν ο τσιγκούνης άνθρωπος και στην έκφραση των συναισθημάτων του, μιας και ο υποκείμενος φόβος του είναι να μην διαρρεύσουν τα συναισθήματά του, να μην χάσει τον έλεγχο πάνω σε αυτά, να μην πέσει θύμα εκμετάλλευσης, ίσως φοβούμενος ότι κατόπιν μιας τέτοιας απώλειας θα γίνει βορρά στις επιθυμίες, τα συναισθήματα και τις προθέσεις των άλλων. Ειδικά δε κάποιος που έχει πολλά χρήματα και στηρίζεται σε αυτά για τον αυτοπροσδιορισμό και την αυτοεκτίμησή του αλλά και διακατέχεται από τον φόβο ότι οι άλλοι σχετίζονται μαζί του με απώτερο σκοπό να του τα πάρουν ή να τα σπαταλήσουν μαζί του μπορεί να εντείνει την τσιγκουνιά του είτε απ’το φόβο ότι τα χρήματα είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο είναι επιθυμητή η συντροφία του, είτε γιατί, ελέγχοντας τα χρήματά του, χειραγωγεί το συναίσθημα των κοντινών του ανθρώπων που μπορεί και κάποιες φορές δικαίως να περιμένουν κάτι απ’αυτόν, όπως π.χ. ένας σύντροφος από έναν άλλο μέσα σε ένα ζευγάρι.

Υπάρχουν δε αυτοί που τσιγκουνεύονται μόνο ως προς τη

σχέση τους με τους άλλους ενόσω μπορεί για τον εαυτό τους να είναι σπάταλοι.

Αυτό δείχνει περισσότερο έναν φόβο εκμετάλλευσης ή αδικίας ή μπορεί να είναι ενδεικτικό και μιας άπληστης θέσης ζωής. Σε κάθε περίπτωση, ένας τσιγκούνης άνθρωπος δεν βρίσκει ανάπαυση στη σχέση του με τους συνανθρώπους του, παρά αντλεί μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας και άρα ανάπαυσης στην σχέση του με το χρήμα ή στην σιγουριά ότι μπορεί να ελέγξει το συναίσθημά του όπως ελέγχει την τσέπη του και το περιβάλλον του.

 Ο τσιγκούνης άνθρωπος δεν πιστεύει στο ότι ‘έχει ο Θεός’, αλλά στο ότι ‘έχει ο άνθρωπος’ και φέρεται με καχυποψία έναντι του περιβάλλοντός του.

Αυτό βέβαια συνεπάγεται και μια σημαντικότατη απώλεια για τον ίδιο, μιας και οι διαπροσωπικές του σχέσεις υποφέρουν, γεγονός που όμως δεν στέκεται πάντα ικανό να τον αποτρέψει από την σφιχτή, ελεγκτική του συμπεριφορά και στάση.

Ο τσιγκούνης άνθρωπος δεν θέλει να μοιράζεται, αδυνατεί να βρεί τη χαρά στην απέκδυση από τον έλεγχο και τη μέριμνα για τα καθημερινά και τετριμμένα όπως και αδυνατεί να κάνει ένα άλμα εμπιστοσύνης προς τον πλησίον του και τη ζωή την ίδια και να αφεθεί στις όποιες εναλλαγές της, τις οποίες, εκ των πραγμάτων, κανείς μας δεν μπορεί να ελέγξει.

Το περιβάλλον που πλαισιώνει έναν τσιγκούνη άνθρωπο συνήθως τον χαρακτηρίζει αρνητικά και συχνά τον σχολιάζει ή τον χλευάζει γι’αυτήν του τη στάση.

 Ο ίδιος οχυρώνεται πίσω απ’την φαινομενική ορθότητα της απόφασής του να είναι σφικτός με τα χρήματά του, συνήθως εκφέροντας μια λίστα υποστηρικτικών επιχειρημάτων γι’αυτήν.

 Σπανιότερα δείχνει το κοινωνικό και διαπροσωπικό περιβάλλον ενός τσιγκούνη ανθρώπου ανοχή σε αυτόν, με αποτέλεσμα να απομονώνεται κοινωνικά και να μην χαίρει μιας πιο εγκάρδιας συσχέτισης με τους γύρω του.

Η τσιγκουνιά είναι συχνά αναφερόμενη ως ένα από τα εξαιρετικά αποτρεπτικά χαρακτηριστικά για να συνάψει κανείς ερωτική σχέση και βιώνεται στενόχωρα και απειλητικά, εφόσον βέβαια, όπως προανέφερα, μολύνει όλες τις διαστάσεις της ζωής του προσώπου που την έχει.

 

Για να καταπολεμηθεί, η τσιγκουνιά πρέπει να βιωθεί ως πρόβλημα απ’τον ίδιο τον άνθρωπο που την έχει ως χαρακτηριστικό.
 Αν ο ίδιος φτάσει στο σημείο, είτε από μόνος του είτε με παρακίνηση του περιβάλλοντός του, να συνειδητοποιήσει το πόσο τον περιορίζει αυτό του το χαρακτηριστικό και πόσο τον απομονώνει συναισθηματικά, τότε θα μπορούσε να ζητήσει κάποια βοήθεια – γιατί όχι και ψυχοθεραπευτική – ώστε να διαχειριστεί αυτό του το πρόβλημα.
Όσον αφορά στη στάση των γύρω, καλό είναι με ειλικρίνεια αλλά και με αγάπη να επισημαίνουν στον τσιγκούνη φίλο, συγγενή ή σύντροφό τους, την καταστρεπτική συνέπεια της εσωτερικής του στάσης και άρα της συμπεριφοράς του και να τον φέρνουν αντιμέτωπο με τις επιπτώσεις αυτής, αν θέλουν πραγματικά να τον βοηθήσουν!!!!