Απόκριες......(NTR)

♣ Απόκριες...... ♣

 

♣ Ημέρες χαράς.... ♣ Ημέρες κεφιού... ♣ Ημέρες διασκέδασης... ♣ Γλέντι... ♣ Χορός... ♣ Ξεφάντωμα... ♣ Καρναβάλι... ♣ Σερπαντίνες... ♣ Χαρτοπόλεμος...

Η αποκριά, έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα, καθώς μεταμφιέσεις εμφανίζονται γύρω στο 2000 π.Χ. στην Ασία, και συγκεκριμένα στη Μεσοποταμία και τη Βαβυλώνα. «Η δούλα ντύνεται κυρά και ο υπηρέτης αφέντης». Στον Ελλαδικό χώρο εξαπλώνεται η Διονυσιακή λατρεία από την Αρχαϊκή εποχή και μετά, με διάφορες γιορτές όπως τα Βάκχεια, Κώμοι, Λήναια, Ανθεστήρια. Κάποια στοιχεία τους, τα συναντούμε και σήμερα όπως οι μεταμφιέσεις, οι χοροί, η οινοποσία, και η ευθυμία που γενικευόταν και έφτανε σε επίπεδα παροξυσμού. Ο εορτασμός σηματοδοτούσε την αρχή της άνοιξης και συμβόλιζε την «αναγέννηση της ψυχής» αλλά και ολόκληρης της φύσης, μετά από ένα βαρύ χειμώνα. Γι' αυτό το λόγο οι μεταμφιέσεις των καρναβαλιστών είχαν πάντοτε χαρμόσυνο χαρακτήρα και αντανακλούσαν τον οργασμό των χρωμάτων που επικρατεί επάνω στα ανθισμένα φυτά και τα καμαρωτά ζώα (π.χ. παγώνια) όταν ξεχύνονται για να αναζητήσουν το ταίρι τους.

Καρναβάλι.........

Η λέξη, όπως δείχνει η πιθανή ετυμολογία της
(Ιταλικά carne = κρέας + vale = χαίρε),
σημαίνει: αποχή από το κρέας.



Στην Ευρώπη ανιχνεύονται τον 14ο αιώνα
στις γιορτές των μασκοφόρων της Ρώμης,
της Φλωρεντίας και ιδιαίτερα της Βενετίας
ή ακόμη της Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας και Πορτογαλίας

 

 

Αργότερα, κατά τούς Ρωμαϊκούς χρόνους οργανώνονταν γιορτές προς τιμή του Βάκχου, του Κρόνου, τα Λουπερκάλια και τα Σατουρνάλια. Πρόκειται για συνδυασμό της λατρείας Θεών και της ανάγκης για ψυχαγωγία μέχρι ακολασίας.
Στη Βυζαντινή εποχή εμφανίζονται οι καλένδες με γιορτές και μεταμφιέσεις, που φτάνουν μέχρι και τον «γυναικισμό των στρατιωτών».
Κατά τα χρόνια του μεσαίωνα οι καρναβαλικές εκδηλώσεις είχαν απαγορευτεί, αλλά αναβίωσαν και πάλι μετά την περίοδο της ευρωπαϊκής αναγέννησης, και ταξίδεψαν σ' όλο το κόσμο, έως ακόμα την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στις χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Στη Νεώτερη Ελλάδα, κυριαρχούν οι μεταμφιέσεις και η προσωπιδογραφία, κυρίως στη Βόρειο Ελλάδα. «Αι Απόκρεω πανηγυρίζονται πανδήμως και μεγαλοπρεπώς» και συνδέονται άμεσα με τις Βυζαντινές Καλένδες. Οι εορτασμοί αυτοί, πέρασαν από πολιτισμό σε πολιτισμό δεχόμενοι επιρροές από διάφορες κουλτούρες.

 

                                                                   **^**

         

 

Κύρια στοιχεία της Αποκριάς, είναι το κέφι, η ευτυχία, οι αστεϊσμοί και προπαντός οι μεταμφιέσεις. Στοιχεία που της δίνουν έναν εντελώς ιδιαίτερο τόνο και τη διαφοροποιούν ουσιαστικά από τις άλλες μέρες του χρόνου.
Ο παραδοσιακός εορτασμός της Αποκριάς κορυφώνεται την τελευταία Κυριακή, την Κυριακή της Τυρινής, που λέγεται και Τρανή Αποκριά. «Τσι Μεγάλες Αποκρές κουζουλαίνονται (τρελαίνονται, ξεφαντώνουν) και οι γρες», λέγουν επιγραμματικά στην Κρήτη.

Οι συνεστιάσεις που γίνονται και άλλες μέρες μεταξύ συγγενών και φίλων, στο δείπνο της βραδιάς αυτής, παίρνουν εντονότερο χαρακτήρα. Τα τραγούδια που λέγονται είναι χαρακτηριστικά των αισθημάτων που επικρατούν.
Όπως λένε στην Κίμωλο: «Τούτες οι μέρες το 'χουνε, τούτες οι βδομάδες, οπού 'χει φίλους κράζει τους, οπού 'χει εχθρούς καλεί τους, οπού 'χει στην ξενιτιά στέλνει και φέρνει τους του».

 

 

 

 

 

 

Ο χαρταετός, εθιμική χαρά της
Καθαρής Δευτέρας

Καθώς οι μέρες της προάνοιξης αρχίζουν να λούζονται στο όλο και περισσότερο φως της μέρας, ο ουρανός την Καθαρά Δευτέρα γεμίζει από χαρταετούς. Πολύχρωμοι και πολυγωνικοί, με τις φουντωτές ναζιάρικες ουρές τους, υψώνονται στον ουρανό σαν προάγγελοι της Άνοιξης και βέβαια ως ένδειξη του τέλους της Αποκριάς.

Η ελληνική Καθαρή Δευτέρα είναι το αποκορύφωμα της απασχόλησης μικρών και μεγάλων με τους χαρταετούς, μια μέρα που η κοινή έξοδος των ανθρώπων στα "Κούλουμα" έκανε τους μικρούς να παίρνουν όλοι μαζί το χάρτινο (ή και πλαστικό) αυτό σύνεργο του υπαίθριου παιγνιδιού, να το χαίρονται ανταγωνιστικά και να το έχουν κάνει καθαρά έθιμο της Καθαρής Δευτέρας.

Ας δούμε όμως τη διεθνή ιστορία και τη φύση του παιγνιδιού: Είναι ένας πρόγονος των σημερινών πυραύλων, μικρογραφία της μεγάλης προσοχής του ανθρώπου προς τον πέρα από την επιφάνεια της γης χώρο, όπου ζήτησε να στείλει κάτι, έστω έναν χάρτινο εκπρόσωπό του, αφού δεν μπορούσε να πάει ο ίδιος.

Διαδεδομένη είναι η θεωρία πως οι χαρταετοί είναι επινόηση των ανατολικών λαών (Κινέζων, Γιαπωνέζων κ.ά.) κι είναι αλήθεια πως εκείνοι τους συστηματοποίησαν σε ποικιλίες και τους έδωσαν ζώσες μορφές (ψάρια, πουλιά, δράκοντες κ.λπ.), τους χρησιμοποίησαν σε μαγικές ώρες, σε εξορκιστικές ενέργειες και σε θρησκευτικές εκδηλώσεις. Άλλοι έδεναν σ' αυτούς (γραμμένες πάνω σε μικρότερο χαρτί) τις αρρώστιες και τις συμφορές, και τις άφηναν να φύγουν μακριά, άλλοι έστελναν προς τα επάνω τις ευχές και τις επιθυμίες τους, κι άλλοι προσάρμοζαν μικρές φλογέρες στο κεφάλι του αετού, για να σφυρίζουν και να διώχνουν τα κακά πνεύματα. Τέλος, άλλοι σήκωναν ομαδικά τους αετούς, σαν προσευχή στον ουρανό, κι έψαλλαν ύμνους.

Αλλά το περίεργο είναι ότι και η ελληνική αρχαιότητα δεν έλειψε από την πρωτοβουλία της αεροτεχνικής αυτής του χαρταετού. Παραδίδεται ότι ο αρχιμηχανικός Αρχύτας του Τάραντος (4ος αι. π.Χ.) χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον αετό, έχουμε δε επίσης σε ελληνικό αγγείο της κλασικής εποχής παράσταση κόρης, η οποία κρατά στα χέρια της μικρή λευκή σαΐτα (είδος αετού) με το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει.

Βέβαια, χρειαζόταν χαρτί, πολύ και λεπτό χαρτί, για να φτάσουμε στη σημερινή τελειότητα κι ευκολία του "αετού". Αλλά το χαρτί δεν το διέθεταν οι χώρες μας (όπως αργότερα η Άπω Ανατολή), αφού με δυσκολία το έβρισκαν (παπύρους κ.λπ.). για να γράψουν. Γι' αυτό και τα πιθανά πειράματα ή παιγνίδια των αρχαίων ως τον Μεσαίωνα θα πρέπει να γίνονταν με πανί, όπως το ήξεραν από τα πλοία.

Σαφείς ειδήσεις για την παρουσία του χαρταετού στα νεότερα χρόνια, έχουμε μια γερμανική του 1450 και μία ισπανική του 1606. Στη δεύτερη, ένας κληρικός που έγραψε το ημερολόγιό του, αναφέρει τούτο το σημαντικό για τον χαρταετό, δηλαδή ότι τον χρησιμοποιούσαν στην εποχή σαν παιγνίδι χαράς, την "ημέρα του Πάσχα". Αξιοπρόσεκτη είδηση, που μας δείχνει επίσης την ανοιξιάτικη θέση του χαρταετού στον ευρωπαϊκό ουρανό, αλλά μ' έναν ταιριαστό συμβολισμό, που του έδωσε ίσως η Εκκλησία, για να σημαίνει την Ανάσταση. Ακολουθούν οι χρόνοι της επιστημονικής χρησιμοποίησης των χαρταετών (ή και υφασμαετών), που δεν εμπόδιζαν τα παιδιά να τους μιμούνται ολοένα και περισσότερο.

Το 1752 ο Βενιαμίν Φραγκλίνος στην Αμερική διαπίστωσε, με τεχνητό αετό, τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και του κεραυνού κι έφτιαξε το αλεξικέραυνο. Το 1880 ο Αυστραλός Hargrave σχεδίασε τεράστιο αετό για μετεωρολογικές παρατηρήσεις. Υπάρχει η προφορική παράδοση, που βέβαια αγγίζει τα όρια του μύθου, ότι τη μεγάλη γέφυρα του Νιαγάρα την άρχισαν, ρίχνοντας απέναντι με "αετό" το πρώτο σχοινί. Άλλοι έσωσαν ναυαγούς από πλοία που εξώκειλαν στις ακτές, ρίχνοντας τους ναυαγοσωστικό καλώδιο, επίσης με "αετό".

Τα πλουσιόπαιδα της Ευρώπης, που διάθεταν χαρτί (είδος μεγάλης πολυτέλειας), άρχισαν πρώτα τη χρήση του παιγνιδιού "αετού", όπως το βλέπουμε κι από παλιότερες χαλκογραφίες. Γαλλική παράσταση μάς δείχνει παιδί με χαρταετό ήδη το 1657 κι άλλη το 1807.

Από εκεί ήρθε το παιγνίδι αυτό και στην Ελλάδα, πιάνοντας πρώτα τα λιμάνια της Ανατολής (Σμύρνη, Χίο, Κωνσταντινούπολη), τα λιμάνια της Επτανήσου, έπειτα της Σύρας και των Πατρών, και σιγά-σιγά όλα τα αστικά κέντρα, όπου μπορούσε να αγοραστεί σπάγκος και χρωματιστό χαρτί. Τα χωριατόπαιδα είδαν τα παιδιά των πόλεων στις εκδρομές τους και τα μιμήθηκαν, με πρόχειρα μέσα: ένα κομμάτι χαρτί του μπακάλη (που όμως ήταν βαρύ), ένα φύλλο από τετράδιο του σχολείου, καθώς και νήμα από κουβάρι. Σήμερα βέβαια η κατασκευή ενός χαρταετού είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, καθώς υπάρχουν όλα τα τεχνικά μέσα. Αρκεί βέβαια ο κατασκευαστής να έχει κοφτερό μυαλό, επιδέξια χέρια, και βεβαίως έμπνευση.

Τα στολίδια του χαρταετού είναι ανάλογα με την έμπνευση του κατασκευαστή του, ο οποίος μερικές φορές εξελίσσεται σε πραγματικό καλλιτέχνη, όταν σκέφτεται με αγάπη το έργο του. Αρχίζει από το ανάλαφρα σχισμένο καλάμι, προσέχει την πολυγωνική συμμετρία και τα χαρούμενα χρώματα. Η ουρά του χαρταετού είναι μικρό πανηγύρι γι' αυτόν. Διαλέγει τα χρώματα και τα ταιριάζει, προσέχοντας το πάχος να είναι συμμετρικό. Βλέπει τον "αετό" σαν πουλί με την ωραία ουρά του. Όποιος δεν έπαιξε ποτέ του με χαρταετό, δεν κοίταξε όσο χρειάζεται ψηλά. Όποιος δεν ένιωσε την αντίσταση του μεγάλου σπάγκου, δεν κατάλαβε τη δύναμη του αέρα. Κι όποιος δεν φώναξε με την ευθύνη και την πρωτοβουλία του παιδιού, που βλέπει να κινδυνεύει στον ψηλό μετεωρισμό του ο "αετός", δεν ένιωσε τη χαρά και την υπερένταση του να τα βγάζεις πέρα μόνος σου με τη Φύση. Ωραίο και γραφικό θέαμα οι χαρταετοί, πανηγύρι χρωμάτων στον ουρανό.
....Ας χαρούμε το έθιμο αυτό, με τον συμβολισμό της Καθαρής Ημέρας του, αφού όλοι θα πρέπει να κοιτάμε ψηλά, προς τον ελληνικό ήλιο και τον ελληνικό ουρανό!**********
Και...Καλη σαρακοστη!!!!!!!
 

ΑΠΟΚΡΙΕΣ......(NTR)

 

Απόκριες – Καρναβάλι Διονύσια – Λιμπεράλια-Λουπερκάλια

 

ΑΠΟΚΡΙΕΣ λέγονται οι τρεις βδομάδες πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή,
νηστεία του Πάσχα, Αποκριά ή Απόκρεω σημαίνει τέλος της κρεοφαγίας, (κρεατοφαγίας).
Το χρονικό αυτό διάστημα των «Απόκρεω» γιορτάζεται με μεγάλες διασκεδάσεις,
τραγούδια, χορούς, ξεφαντώματα, φαγοπότι, παρελάσεις και μεταμφιέσεις (μασκαράδες),
σ’ όλο σχεδόν τον κόσμο (καρναβάλι).
Στην Ελλάδα γιορτάζεται η Απόκρια με έθιμα που οι παραλλαγές από τόπο σε τόπο
είναι πολλές (μομόγερους, γρια-μπάμπο, βλάχικος, γάμος, γκαμήλα, γαϊτανάκι, άρματα και παρελάσεις).
Με ξεχωριστή όμως ζωηρότητα και ευθυμία γιορτάζονται στα επτάνησα.
Η πρώτη βδομάδα της Απόκρεω, λέγεται «Απόλυτη» ή «Αμολυτή».
Η δεύτερη η «Κρεατινή» είναι η κυρίαρχη της Αποκριάς,
με την πασίγνωστη Τσικνοπέμπτη που οι γυναίκες παλιά «έλιωναν τα’ αλείμματα»,
ξίγκια, και τσίκνιζε όλη η γειτονιά και τελειώνει με την Κυριακή των Απόκρεω.
Η Τρίτη, η τελευταία είναι η «Τυρινή»
και μετά την Κυριακή της Τυρινής, ακολουθεί η Καθαρά Δευτέρα
και μπαίνουμε στη νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής.
Από την Τσικνοπέμπτη μέχρι την Κυριακή της Τυρινής
κορυφώνονται οι διασκεδάσεις, οι χοροί, οι μεταμφιέσεις σε γνωστά και άγνωστα σπίτια.
Και στη Δύση το Καρναβάλι (CARNABAL ή CARNABALE, από το λατινικό CARNE – VALE – κρέας χαίρε –
σημαίνει ακριβώς το ίδιο δηλαδή τέλος της κρεοφαγίας.
Όμως τα έθιμα αυτά είναι πανάρχαια.
Και πώς να μην είναι αφού είναι γιορτές της άνοιξης.
Γιορτές για την Περσεφόνη που φεύγει
από τα ανήλιαγα παλάτια του Πλούτωνα του Βασιλιά του Άδη,
που πέρασε τους έξη χειμωνιάτικους μήνες και γυρίζει στη μάνα της Δήμητρα,
τη θεά της Γεωργίας, της βλάστησης.
Άνοιξη σημαίνει αναγέννηση, ανανέωση στα φυτά, τα ζώα,
την ανθρώπινη διάθεση.
Γιορτές λοιπόν ....της άνοιξης που εκφράζουν την ανθρώπινη ανάγκη για ξαναζωντάνεμα .....
δηλαδή για διασκέδαση, ψυχαγωγία.
Πανάρχαιες λοιπόν και που οι ρίζες τους
οι γνωστές μόνο φτάνουν στα Κρόνια, τα Διονύσια –
τα ρωμαϊκά LIBERALIA, LUPERCALIA, SATURNALIA ως τα Βυζαντινά Κούλουμα.
Ο χριστιανισμός πολέμησε τα έθιμα των γιορτών της άνοιξης,
ως ειδωλολατρικές εκδηλώσεις και αντίθετα με την χριστιανική ηθική.
Η ορθόδοξη εκκλησία παρέμεινε στην αντίθεσή της.
Η καθολική εκκλησία, συμβιβάστηκε.
Πρώτος ο Πάπας Ιούλιος ο τρίτος τον 16ο αιώνα επέτρεψε τις εκδηλώσεις.
Έβαλε όμως επί κεφαλής των εκδηλώσεων, καρδινάλιους,
ώστε τα πλήθη να μην εκτρέπονται.
Το πρώτο καρναβάλι έγινε στην Βενετία, την πόλη των Δόγηδων,
με φαντασμαγορικό στολισμό σε εκατοντάδες γόνδολες.

LIBERALIA: (λιμπεράλια)
Ανάλογη γιορτή των Διονυσίων που γιόρταζαν οι Ρωμαίοι στις 17 Μαϊου,
προς τιμήν του αρχαίου θεού των Ρωμαίων LIBERER έγινε Διόνυσος
και η LIBERIA, Αριέδνη ή Περσεφόνη.
Και εδώ όμοιες εκδηλώσεις.
Πομπή που ξεκίναγε από το Καπιτώλιο, πήγαινε στη Ρωμαϊκή αγορά,
θυσίες, φαγοπότι, χοροί, ξεφαντώματα.

LUPERCALIA (Λουπερκάλια)
Αρχαιότατη γιορτή που γινόταν στη Ρώμη – 15 Φεβρουαρίου.
Θεσπίστηκε προς τιμήν της λύκαινας
τροφού των ιδρυτών της Ρώμης, - Ρώμου και Ρωμύλου.
Αργότερα συνεχίστηκε προς τιμή του Φαύνου που προστάτευε τα ζώα και τους βοσκούς
από τους λύκους (LUPUS= λύκος) τον έλεγαν και Λουπέρκαλο.
Η λατρεία του Λουπέρκαλου εξασφάλιζε την γονιμότητα της γης,
και την προστασία των ζώων και βοσκών.
Η γιορτή είχε κέντρο τη σπηλιά στο πλευρό του Παλατίνου λόφου,
που πίστευαν ότι ήταν η σπηλιά της λύκαινας.
Και εδώ πάλι έχουμε θυσίες κυρίως όμως τράγων,
αγαπημένων ζώων του Λουπέρκαλου.
Και πάλι πομπές, χορούς, γέλια, ξεφαντώματα.
Με τα λίγα που αναφέραμε και οι ρίζες είναι φανερές,
αλλά και μια μεγάλη αλήθεια.

ΜΕΓΑΛΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ:

 

Γιορτάζονταν ένα μήνα αργότερα και διαρκούσαν 7 ημέρες.
Ήταν η λαμπρότερη, μετά τα Παναθήναια, Αττική γιορτή.
Οι γιορτές αυτές, όσον αφορά τις εκδηλώσεις και τη συμμετοχή του κόσμου,
ήταν σχεδόν όμοιες με αυτές των Ανθεστηρίων,
χαρακτηρίζονταν όμως από τη μεγαλοπρέπεια που φρόντιζαν οι Αθηναίοι να δώσουν,
για να εντυπωσιάσουν τους συμμάχους των.
Τα Μεγάλα Διονύσια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι άρχισαν
μετά τους Μηδικούς – Περσικούς πολέμους-,
όταν δηλαδή η Αθηναϊκή δημοκρατία ήταν ηγέτιδα δύναμη.
Όμως οι γιορτές αυτές ήταν πράγματι μεγάλες μιας και γέννησαν το θέατρο.
Ανεκτίμητο αγαθό, για την ψυχική ανάταση,
την ανάγκη για ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων
όπως απορρέει είτε από τις τραγωδίες (Σοφοκλής, Ευριπίδης, Αισχύλος),
είτε από τις καυστικές κωμωδίες (Αριστοφάνης).

Ας δούμε όμως επί τροχάδην, πως άρχιζαν:
Η πομπή ξεκίναγε από τον ναό του Ληναίου- Διονύσου,
όπου τα πλήθη έπαιρναν το ξόανου του Ελευθερίου Διονύσου.
Αργότερα έπαιρναν το χρυσελαφάντινο άγαλμα του Διονύσου (που έφτιαξε ο Αλκαμένης).
Μπροστά λοιπόν το άγαλμα του Θεού.
Πίσω εκατοντάδες βόδια και ταύροι για τις θυσία.
Ακολουθεί η κυρίως πομπή με επικεφαλής τον ανώτατο άρχοντα.
Αμέσως μετά οι κανηφόροι παρθένες, που κρατούσαν καλάθια (κάνιστρα)
με διάφορους καρπούς και φρούτα.
Πιο πίσω η κουστωδία του φαλλού, που τραγουδούσαν «φαλλικά άσματα».
Μετά οι Βάγχες, οι μαινάδες, με συνοδεία τυμπάνων,
αυλών και κροτάλων, σε έκσταση από τη συνεχή οργιαστικό χορό.
Η πομπή μέσω του Κεραμεικού φθάνει στην Ακαδημία,
άλλος ναός του Διονύσου και εκεί γίνεται θυσία και το φαγοπότι.
Το απόγευμα γυρίζουν πίσω με την ίδια διάταξη μόνο που τώρα
το άγαλμα πηγαίνει όχι στο ναό του, αλλά στο θέατρο του Διονύσου.
(Ν. πλευρά της Ακρόπολης) για να ευχαριστηθεί από τα ακροάματα
και τα θεάματα που πρόσφεραν οι παραστάσεις των τραγωδιών και κωμωδιών.
Και οι γιορτές έκλειναν με τα Πάνδια,
θυσίες προς τιμή του Δια, ή της Πάνδιας, κόρη του Δια και της Σελήνης

{ ***Τα έθιμα που φτιάχνονται από την ανθρώπινη ανάγκη,
στολίζονται με μύθους και μπαίνουν στη τελετουργία,
καμία δύναμη, θρησκευτική ή πολιτική δεν μπορεί να τα νεκρώσει. !!!***}
 

ΕΥΧΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ(NTR)

Χριστούγεννα, οι "Φωνές των Αγγέλων"

η προσευχή των παιδιών στο φως των κεριών,

ας "φωτίσει" τις καρδιές μας και όλη τη γη...

Ακακία

Το δέντρο της ευχής μου

Μέσα σε κλίμα γιορτινό πολλές ευχές ηχούνε,
μα εγώ θα κάνω μόνο μια που μοιάζει με ένα δέντρο,
πού 'χει τα φύλλα στα κλαδιά που σαν καρδιές χτυπούνε,
ρίζες π' απλώνονται βαθιά μέσα στης γης το κέντρο.

Είναι οι ρίζες κι ο κορμός η ποθητή υγεία,
κάθε κλαδί μια ζωντανή ελπίδα, για αγάπη,
ειρήνη σ' όλη μας τη γη, πραγματική φιλία,
δικαιοσύνη στη ζωή μα και επιτυχία.

Για φύλλα έχει της ψυχής τα ακριβά στολίδια
σοφία, κατανόηση στον άνεμο να αντέχει,
βαθιά συντροφικότητα, ομόνοια, αλήθεια,
φιλευσπλαχνία κι αρετή και καλοσύνη έχει.

Μαζί αν το φροντίζουμε το δέντρο θα ανθίζει
κι άνθη σαν τα χαμόγελα και στην ψυχή θ' ανθίζουν,
της ευτυχίας τους καρπούς στον κόσμο να χαρίζει,
σπόροι ευφορίας που τη γη με δάση θα γεμίσουν.

Όνομα έχει ιερό το δέντρο της ευχής μου
που όταν φυσάει άνεμος χάνονται οι κακίες.
Ανάμεσα απ' τις φυλλωσιές ευχή απ' την ψυχή μου:
Σε δάση καταπράσινα να ζούμε με Α-κακίες.

Να έχετε τα ποιο όμορφα Χριστούγεννα, γεμάτα αγάπη, ζεστασιά,........

 οικογενειακή και φιλική, με υγεία σε εσάς και σε όσους αγαπάτε!

Χαρίστε σε μεγάλους και μικρούς αυτές τις γιορτές την αγάπη και το χαμόγελό σας.
Δώστε τους την πιο ζεστή σας αγκαλιά !
Χρόνια σας πολλά !!!((((*****))))

Ας ξεκινήσουμε τον καινούριο χρόνο

με όμορφες εικόνες και ήχους

με μια ζεστή βαθιά ανάσα

ένα πλατύ χαμόγελο

πολλές ελπίδες

και πολύ

αγάπη!

Χρόνια Πολλά!

Πολλές ευχές για όμορφα κι ευλογημένα Χριστούγεννα!

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ(NTR)

Οι ελπίδες μας όμως, και πάλι εξανεμίστηκαν. Παραμείναμε το ίδιο ντροπαλοί, το ίδιο φτωχοί , το ίδιο φοβισμένοι... Το ίδιο σιωπηλοί.
Οι υπερβολικές μας προσδοκίες, ματαιώθηκαν ξανά.
Συνηθως  οι προσδοκίες του ασθενούς είναι να χάσει για πάντα τα περιττά του κιλά, χωρίς κανένα κόπο ή προσπάθεια από την πλευρά του.

 Αυτό είναι ένας μύθος. Αν ο ασθενής πιστεύει κάτι τέτοιο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα απογοητευθεί, με τραυματικό πολλές φορές τρόπο.
Η ρεαλιστική ενημέρωση, πριν το χειρουργείο, και η πηγαία υπόσχεση στον εαυτό μας ότι θα αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας, μοιάζει να αποτελεί σημείο- κλειδί.
Αλλιώς, προβλήματα άλυτα, που βάρυναν την ψυχή μας από την παιδική ίσως ηλικία, θα ξαναβγούν στην επιφάνεια, πιθανότατα με μεγιστοποιημένο τρόπο.
Αν… το άτομο, για παράδειγμα πάσχει από χρόνιες διαταραχές διατροφής, -όπως βουλιμία –είναι πολύ πιθανό να ξανα εκδηλώσει σχετικές κρίσεις, και να ανακτήσει σύντομα τα χαμένα του κιλά.
Στο Δυτικό Κόσμο, 1 στα 6 άτομα υπολογίζεται ότι θα διανύσει μια κρίση κατάθλιψης στην πορεία της ζωής του. Το 30% από αυτά είναι υπέρβαροι άνθρωποι. Σίγουρα, μια χειρουργική επέμβαση δεν μπορεί να θεραπεύσει την κατάθλιψη τους. «Είναι απλά ένα «εργαλείο» κατά της παχυσαρκίας, και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται»
Η συνεργασία μας με τον ειδικό, θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση ακόμη και του δυσκολότερου προβλήματος. Και το σώμα μας σίγουρα φαντάζει ομορφότερο, όταν λάμπουμε από χαρά και αυτοπεποίθηση. Ακόμη και αν έχουμε κάποια περιττά κιλά…

Βουλιμία και παροξυσμική υπερφαγία!!!(NTR)

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής με την αφθονία, την υπερκατανάλωση και την προβολή εσφαλμένων προτύπων, έχει αυξήσει τα τελευταία χρόνια τις ψυχογενείς παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με τη διατροφή (νευρογενής ανορεξία και ψυχογενής βουλιμία ή υπερφαγία).  Οι διατροφικές αυτές διαταραχές πλήττουν κυρίως γυναίκες, οι οποίες στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν ένα «τέλειο σώμα» βρίσκονται σε μια διαρκή προσπάθεια για δίαιτα χωρίς να γνωρίζουν τους κινδύνους που εγκυμονεί η κατάσταση αυτή για την σωματική και την ψυχική τους υγεία.  Η ψυχογενής βουλιμία εμφανίζεται συνήθως στην εφηβική ηλικία (μέση και τελική) ή στην αρχή της ενηλίκου ζωής. Η συχνότητα της ψυχογενούς βουλιμίας στο γενικό πληθυσμό είναι 3-6% και είναι διπλάσια στις γυναίκες απ ότι στους άνδρες.  Μεμονωμένα επεισόδια υπερφαγίας χωρίς όμως την πλήρη εικόνα της ψυχογενούς βουλιμίας, έχουν αναφερθεί μέχρι και στο 40% των νεαρών γυναικών.

Τα άτομα που παρουσιάζουν ψυχογενή βουλιμία εμφανίζουν επανειλημμένα επεισόδια κατανάλωσης μεγάλης ποσότητας τροφής. Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου υπερφαγίας τα άτομα αυτά αισθάνονται ότι έχουν χάσει τον έλεγχο και αδυνατούν να σταματήσουν. Το επεισόδιο υπερφαγίας διακόπτεται συνήθως εξ αιτίας διαφόρων συνθηκών, π.χ. επειδή κάποιος άλλος παρεμβαίνει, ή όταν το άτομο αισθανθεί δυσφορία, πόνο ή ναυτία. Τα επεισόδια υπερφαγίας διαρκούν μέχρι και λίγες ώρες αλλά η ποσότητα τροφής που καταναλώνεται είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που οι περισσότεροι άνθρωποι θα έτρωγαν υπό παρόμοιες συνθήκες. Οι συχνοί παροξυσμοί υπερφαγίας, οδηγούν πολλές φορές στην παχυσαρκία. Παρά το γεγονός αυτό, είναι χαρακτηριστικό ότι τα άτομα που πάσχουν από ψυχογενή βουλιμία είναι συχνά τελειομανείς χαρακτήρες και δίνουν εξαιρετική σημασία στην εξωτερική τους εμφάνιση. Πολλές φορές μπορεί να εμφανίζουν καταθλιπτικά συμπτώματα και άγχος και είναι γενικώς επιρρεπή σε καταχρήσεις ή εξάρτηση από τοξικές ουσίες. Το άτομο που πάσχει από ψυχογενή βουλιμία, προκειμένου να παρεμποδίσει την αύξηση του βάρους μετά από κάποιο επεισόδιο υπερφαγιας, προβαίνει συχνά σε ορισμένες επανορθωτικές κινήσεις. Για παράδειγμα προκαλεί έμετο ή παίρνει καθαρτικά, διουρητικά ή κάνει κλύσματα, ή άλλες φορές μπαίνει σε διαδικασίες νηστείας ή και υπερβολικής σωματικής άσκησης.

Αιτιολογία της Βουλιμίας

Βιολογικοί και ψυχοκοινωνικοί παράγοντες έχουν συνδεθεί με την αιτιολογία της ψυχογενούς βουλιμίας. Στους βιολογικούς παράγοντες περιλαμβάνονται η νορεπινεφρίνη (ορμόνη επινεφριδίων) και η σεροτονίνη (μεταβολικά ενεργός ουσία). Στους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες περιλαμβάνονται οικογενειακά προβλήματα, όπως απόμακρη και απορριπτική στάση προς το άτομο που εμφανίζει την ψυχογενή βουλιμία, συγκρούσεις των γονέων, διαζύγια και δυσκολία του ατόμου να λειτουργήσει αυτόνομα και ανεξάρτητα. Για το άτομο με ψυχογενή βουλιμία, η ακατάσχετη κατανάλωση τροφής και στη συνέχεια ο εμετός, συμβαδίζει πολλές φορές με έντονα ανάμικτα συναισθήματα αποδοχής και απόρριψης που αισθάνεται προς τα γονεϊκά πρόσωπα. Οι βουλιμικοί ασθενείς είναι συχνά εξωστρεφείς και παρορμητικοί χαρακτήρες αλλά δυσκολεύονται στο να αναπτύξουν αυτονομία και ανεξαρτησία και να αναλάβουν τις ευθύνες της ενήλικης ζωής.  

Σημαντικό ρόλο για την δημογραφική αύξηση της ψυχογενούς βουλιμίας τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν παίξει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που προβάλλουν σταθερά ως πρότυπο επιτυχίας και ευτυχίας το καλοσχηματισμένο αδύνατο σώμα  σε συνδυασμό με το ψηλό οικονομικό και κοινωνικό status.

Το πλέον χαρακτηριστικό της ψυχογενούς βουλιμίας είναι η αδυναμία αποδοχής της φυσικής εικόνας του σώματος (χαμηλή αυτοεκτίμηση) και η δογματική υιοθέτηση υπερβολικών πεποιθήσεων και εξωπραγματικών προτύπων που οδηγεί στον παρακάτω φαύλο κύκλο παθολογικής διατροφικής συμπεριφοράς

Το γνωσιακό μοντέλο της νευρογενούς βουλιμίας.

Χαμηλη αυτοεκτίμηση

Δυσλειτουργικές και δογματικές πεποιθήσεις για την ευτυχία, την επιτυχία στη ζωή και την εικόνα του φυσικού σώματος. Διπολική σκέψη και υπεργενίκευση, με ιδέες όπως:

«Όταν είναι κανείς λεπτός είναι επιτυχημένος, γοητευτικός και ευτυχισμένος. Πρέπει να είμαι λεπτός» «Το πάχος είναι αποτυχία, δυστυχία και κατάσταση που δημιουργεί αποστροφή. Πρέπει να μην είμαι χοντρός» «Ο αυτοέλεγχος είναι ένδειξη δύναμης και πειθαρχίας, δεν πρέπει να ενδίδω σε πειρασμούς» «Οτιδήποτε λιγότερο απο την απόλυτη επιτυχία, είναι απλά αποτυχία»

"

ΑΠΟΦΑΣΗ = Θέτω και ακολουθώ αυστηρούς κανόνες: Τι να μη φάω, ποτε και πόσο να φάω.

"

Αρχικά πολύ αυστηρή δίαιτα.

"

Βουλιμία

"

Ενοχές, αυτομομφή και επανορθωτικές συμπεριφορές (εμετός, καθαρτικά)

"

Βραχυπρόθεσμη ανακούφηση αλλά μακροπρόθεσμα ενίσχυση της δυσλειτουργικής κατάστασης.

Οι φαύλοι κύκλοι της βουλιμίας

1.   Η δίαιτα είναι απότοκος των βουλιμικών επεισοδίων αλλά παράλληλα τα ενεργοποιεί και τα διαιωνίζει: η πείνα, η ψυχολογική στέρηση και οι λανθασμένες διεργασίες στην σκέψη του ασθενούς, οδηγούν το άτομο σε ένα αίσθημα ανεπάρκειας αυτοελέγχου που ακολουθείται από αρνητικά συναισθήματα και τελικά από εγκατάλειψη της προσπάθειας ελέγχου στην κατανάλωση φαγητού.

2.   Ένας άλλος φαύλος κύκλος αφορά τη σχέση της βουλιμίας με τις διάφορες επανορθωτικές ενέργειες για τον έλεγχο του βάρους. Για παράδειγμα, η πίστη στην αποτελεσματικότητα του αυτοπροκαλούμενου εμετού ενισχύει την υπερκατανάλωση τροφής και τα βουλιμικά επεισόδια. Επιπλέον, όταν το στομάχι γεμίζει υπερβολικά, διευκολύνεται η πρόκληση εμετού.

3. Η υπερβολική ενασχόληση με το βάρος και η μειωμένη αυτοεκτίμηση ενισχύει την απόφαση για δίαιτα και άρα διατηρεί την βουλιμία.

Θεραπεία

Ο ασθενής και η οικογένειά του πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η βουλιμία είναι ένα σημαντικό πρόβλημα για το οποίο χρειάζεται συστηματική θεραπευτική παρέμβαση. Άτομα με ψυχογενή βουλιμία συνήθως δεν χρειάζονται νοσηλεία σε νοσοκομείο. Χρειάζεται όμως ψυχοθεραπεία (ατομική ή ομαδική) προκειμένου να επεξεργασθεί το άτομο τις ψυχολογικές δυσκολίες που το εμποδίζουν να λειτουργήσει ικανοποιητικά. Επίσης όλη η οικογένεια χρειάζεται ενδεχομένως ψυχοθεραπευτική παρέμβαση, ώστε οι αντιδράσεις των μελών να είναι τέτοιες που να διευκολύνουν την πορεία του ατόμου προς ανεξαρτητοποίηση και αυτονομία. Ορισμένες φορές χρησιμοποιούνται και τεχνικές που στοχεύουν στο να ενισχύσουν τη σωστή συμπεριφορά γύρω από το φαγητό και να αποθαρρύνουν τα βουλιμικά επεισόδια. Ορισμένα αντικαταθλιπτικά φάρμακα είναι επίσης αποτελεσματικά για την μείωση των βουλιμικών επεισοδίων. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα της αντικαταθλιπτικής αγωγής είναι αμφιλεγόμενη, επειδή φαίνεται ότι οι περισσότεροι ασθενείς υποτροπιάζουν γρήγορα. 

Πρόγνωση 

Άτομα με ψυχογενή βουλιμία οδηγούνται σταδιακά στην παχυσαρκία, στην εγκατάλειψη και την κατάθλιψη.
 Η παθολογική διατροφική συμπεριφορά μπορεί να διαρκεί για πολλά χρόνια και η πορεία χαρακτηρίζεται από εξάρσεις και υφέσεις ή και από χρόνια συνεχή συμπτωματολογία.
 Μερικές όμως φορές είναι δυνατό η κατάσταση να βελτιωθεί σημαντικά με την ενηλικίωση...

AΝΘΡΩΠΟΣ....!!!!!....(NTR)

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. 
Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.

Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή.

Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν...
την πρόσεξε.


Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο.

Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση.

Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθησε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου».

Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται». Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.

Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». «Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν' αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος. «Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.

Αλλ' ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, ν' αγοράσεις παπούτσια»
Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης.

Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. 
«Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ ν' απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι

χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παληκάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσική. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παληκάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του.
 Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα.
 «Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. 
Εγώ έχω κι άλλα».
 Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του.
 Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι.
 Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του.
 «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας.
«Πρέπει να είναι άγιος»,
 είπε κάποιος
. «Πρέπει να είναι άγγελος»,
 είπε ένας άλλος. 
«Κοίτα! ..........
Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» 
φώναξε κάποιος. 
«Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. 
Αλλά .....το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε:
 Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά.....
... Ήταν<< ΑΝΘΡΩΠΟΣ».....

Η σχέση μας και οι...άλλοι! (NTR)

Πόσο επηρεάζουν οι εξωτερικοί παράγοντες - οι τρίτοι - την σχέση σας ; Το έχετε ποτέ σκεφτεί ;
 Τους αφήνετε να σας αλλάζουν τα σχέδια , να σας ανατρέπουν τον πρόγραμμα να σας χαλούν την διάθεση ;
 Οι αποφάσεις στην σχέση σας καθορίζονται αποκλειστικά από εσάς και τον / την σύντροφο σας ή περνούν και από άλλους είτε αυτοί λέγονται γονείς ή φίλοι ή πεθερικά ;
 Καιρός να πάρετε την σχέση σας στα χέρια σας και να μάθετε να λειτουργείτε σε αυτή με γνώμονα το τι εσείς και ο/ η σύντροφος σας επιθυμείτε και μόνο!


Αν ανατρέξετε στο παρελθόν σας , ή σε σχέσεις φίλων και γνωστών που γνωρίζετε , σε πόσες περιπτώσεις οι φίλοι ενός ζευγαριού ήταν η αρχή του τέλους ; 
Τι εννοώ με αυτό ;
 Όχι βέβαια πως οι φίλοι σε ένα ζευγάρι αποτελούν καταστροφή και απειλή. Αλλά οι φίλοι που σκόπιμα ή χωρίς ουσιαστικές ενδείξεις , ήρθαν να σκορπίσουν την αμφιβολία στον ένα ή στον άλλο σύντροφο με ιστορίες από το παρελθόν , με δήθεν ενδείξεις απιστίας του άλλου συντρόφου είτε με σχόλια τα οποία πιθανό να υποβίβασαν τον / την σύντροφο του στα μάτια του , αποτελούν κακή επιρροή για την σχέση. 
Όχι γιατί θέλουν να σας κάνουν κακό , αλλά γιατί τους αφήνετε να σας επηρεάσουν! 


Πολλές φορές αυτά τα σχόλια που προέρχονται από το φιλικό περιβάλλον ενός ζευγαριού αποτελούν την αιτία καυγάδων και διαφωνιών στο ζευγάρι. 

Ηθελημένα ή τυχαία σχόλια ενός τρίτου προσώπου , έχουν απρόβλεπτη αντιμετώπιση από τα ενδιαφερόμενα μέρη μιας σχέσης.
 Ένα παρατραβηγμένο χιούμορ , ένα απερίσκεπτο σχόλιο μπορούν να φέρουν την καταστροφή και να φουντώσουν την αμφιβολία κλονίζοντας έτσι την εμπιστοσύνη.
 Μην επηρεάζεστε λοιπόν από τις γνώμες και τα σχόλια τρίτων που αφορούν τον / την σύντροφο σας περισσότερο από όσο πρέπει. 
Το σωστό είναι να σχηματίζετε την δική σας προσωπική άποψη για τον χαρακτήρα του / της συντρόφου σας όσο και για την συμπεριφορά του / της απέναντι σας και απέναντι στην σχέση σας. 
Οι τρίτοι , αν και πιο αντικειμενικοί κριτές σε μερικές περιπτώσεις, γιατί δεν εμπλέκονται συναισθηματικά στην σχέση όσο εσείς , μπορούν αν εκφέρουν μια γνώμη , αλλά για κανενα λόγο δεν μπορούν να γνωρίζουν τον / την σύντροφο σας όσο εσείς.
 Εμπιστευτείτε λοιπόν περισσότερο την δική σας κρίση και το δικό σας ένστικτο και μην αναθεωρείτε τα πάντα για τον / την σύντροφο σας επειδή κάποιος τρίτος έκανε ένα σχόλιο.
 Εάν το σχόλιο σας προβλημάτισε , διερευνήστε το και βεβαιωθείτε για το κατά πόσο είναι βάσιμο ή όχι πριν να αρχίσετε να επιτίθεστε στον / στην σύντροφο σας ή να αισθάνεστε πικρία και απογοήτευση. 
Σε περιπτώσεις που ανακαλύπτετε ότι το άτομο που σας έκανε κάποιο σχόλιο για τον / την σύντροφο σας το οποίο δεν ευσταθεί , δώστε την ανάλογη προσοχή και προσπαθήστε περιορίσετε την σημασία που δίνετε στα σχόλια που λαμβάνετε από αυτό το άτομο αναφορικά με την σχέση σας.
 Προσπαθήστε επίσης να εκτιμήσετε τις προθέσεις αυτού του ατόμου ;
Έκανε λάθος ή σκόπιμα σας είπε ψέματα ;
 Τα λάθη είναι ανθρώπινα , τα ψέματα όμως πρέπει να σας προβληματίσουν ως προς τα κίνητρα τους!


Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο ως προς τις επιρροές τρίτων προς την σχέση αφορά τις επιρροές του άμεσου οικογενειακού περιβάλλοντος του κάθε συντρόφου.

 Μπορεί ο /η σύντροφος σας να μην εκπληρώνουν τις προσδοκίες της μαμάς ή του μπαμπά σας!
 Αυτό όμως που θα έπρεπε να σας απασχολεί και να σας αγχώνει σε αυτή την περίπτωση είναι το αν ο / η σύντροφος σας εκπληρώνουν τις δικές σας προσδοκίες.
 Είναι σημαντικό να λαμβάνουμε γνώμες από άτομα που εμπιστευόμαστε και αγαπάμε και που ξέρουμε ότι μας αγαπάνε εξίσου και νοιάζονται για την ευτυχία μας αλλά κανένας απολύτως δεν μπορεί να γνωρίζει τι εμείς οι ίδιοι μέσα στην ψυχή μας θεωρούμε ότι αποτελεί την προσωπική μας ευτυχία.

Το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνεται αιτία τσακωμών σε μια σχέση και αυτό γιατί το οικογενειακό περιβάλλον αποτελεί ένα σταθερό παράγοντα στην ζωή του καθενός μας.
 Εάν αποτελεί πηγή προβλημάτων τώρα συνεπώς θα συνεχίσει κατά πάσα πιθανότητα να αποτελεί και στο μέλλον. 
Ας θυμηθούμε το γνωστό πρόβλημα νύφης - πεθεράς!
 Τι γίνεται συνήθως ; 
Η ανταλλαγή πικρόχολων σχολίων από την μια προς την άλλη έχουν σαν αντίκτυπο η νύφη να τσακώνεται με τον σύζυγο κατηγορώντας ένα άτομο που ο ίδιος αγαπά : την μητέρα του.
 Έτσι αισθάνεται απογοήτευση που δύο άτομα τα οποία αγαπά αλλά έχουν διαφορετικές ιδιότητες στη ζωή του , έχουν μια κακή σχέση και αυτός βρίσκεται μεταξύ πυρών .
 Τις περισσότερες φορές ο καυγάς θα μείνει στο ζευγάρι , έχοντας σαν αποτέλεσμα την συσσώρευση θυμού και από τους δύο.
 Η εξωτερική επιρροή σε αυτές τις περιπτώσεις είναι τόσο μεγάλη που μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει και αιτία διαζυγίου. 
Τι κάνετε εάν αντιμετωπίζετε τέτοιου είδους πρόβλημα ; 
Συμφωνείτε με τον / την σύντροφο σας να αγνοείτε αυτά τα σχόλια και πραγματικά κάνετε το!
 Θα σας κάνει μεγάλο καλό. 
Ο καθένας δικαιούται να έχει τη γνώμη του! 
Δεν μπορεί ο / η σύντροφος σας να απολογείται για τα σχόλια του πατέρα ή της μητέρας του / της.
 Το μόνο που μπορεί να κάνει και που έχει αποδειχτεί αποτελεσματικό είναι στο επόμενο σχόλιο που θα θίξει ή θα προσβάλλει τον / την σύντροφο του , απλά να τον / την υποστηρίξει αφαιρώντας έτσι έμμεσα το δικαίωμα από τον γονέα να συνεχίσει την κριτική.


Δυστυχώς ένα άλλο πρόβλημα που προκύπτει από το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον είναι η έλλειψη σεβασμού ως προς τις αποφάσεις ή τα σχέδια ενός ζευγαριού! 
Πόσες φορές έχετε κανονίσει κάτι και ξαφνικά με το έτσι θέλω σας το ανατρέπουν γιατί πρέπει να πάτε για φαγητό με την πρώτη ξαδέρφη της γιαγιάς της θείας σας που ήρθε έκτακτα από το χωριό ;
 Όλοι το έχουμε ζήσει αυτό! 
Mάθετε τους γύρω σας να σέβονται την σχέση και το πρόγραμμα σας και μην τους αφήνετε να κάνουν κατάληψη στον προσωπικό σας χώρο όταν αυτοί το θέλουν. Αντιδράστε! 
Έχετε κάθε δικαίωμα και να λείψετε από μια οικογενειακή συγκέντρωση αν έχετε ήδη προγραμματίσει κάτι με τον / την σύντροφο σας και δεν ενημερωθήκατε εγκαίρως! 
Έχετε επίσης δικαίωμα , αφού είστε ενήλικες , να λαμβάνετε αποφάσεις για την προσωπική και οικογενειακή σας ζωή μόνοι σας , χωρίς απαραιτήτως να έχετε ΄γονική συναίνεση΄. 
Εάν συστηματικά παραμελείτε τον / την σύντροφο σας και τον / την βάζετε σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με την άμεση οικογένεια σας τότε το πιο πιθανό είναι να του / της δημιουργήσετε απογοήτευση και θυμό που θα έχει σαν αποτέλεσμα την διαταραχή της ισορροπίας και της ηρεμίας στην σχέση σας.


Εξωτερική επιρροή δεν αποτελούν μόνο φυσικά πρόσωπα , αλλά και τα περιοδικά , τα βιβλία και οι εκπομπές στην τηλεόραση που προσπαθούν να μας μεταφέρουν και να μας εισαγάγουν σε ένα τρόπο ζωής ή σε πρότυπα σχέσεων και συντρόφων που μπορεί να μην είναι τα δικά μας πρότυπα. 
Δεν σημαίνει ότι μια γυναίκα για να είναι η ιδανική σύντροφος πρέπει να έχει ύψος 1,80 και να κάνει πασαρέλα τα απογεύματα!
 Ούτε ο ιδανικός άντρας πρέπει να έχει μπράτσα αλά Σβατσενέγκερ , το χαμόγελο του Μπράντ Πίτ και τον χαρακτήρα του James Bond! 
Πρότυπο σχέσης , αποτελεί η δική σας επιθυμητή σχέση που θα σας κάνει ευτυχισμένους!
Πρότυπο συντρόφου αποτελεί το άτομο που έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα κάνουν εσάς προσωπικά να αισθάνεστε ολοκλήρωση! Μην αποκαλείτε λοιπόν συνεχώς της σύντροφο σας κοντή , και μην αποκαλείτε συνεχώς τον σύντροφο σας ΄κοιλίτσα!΄
 Το μόνο που μπορεί να επιτύχετε , είναι να δίνεται ουσία σε λανθασμένα κριτήρια που νομίζετε ότι ο / η σύντροφος σας δεν καλύπτει! Αλλά εσείς , αυτά ψάχνατε;
 Η κάποιος άλλος σας τα έχει επιβάλλει σαν δικές σας επιθυμίες ;


Εάν λοιπόν καταλήξετε να διαφωνείτε με τον / την σύντροφο σας για κάτι το οποίο απλά σας είπε κάποιος άλλος , το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι πριν να τσακωθείτε να συζητήσετε και να ξεκαθαρίσετε το θέμα
ΟΙ ΔΥΟ σας.

Εξηγήστε τι σας δημιούργησε πικρία , αμφιβολία , θυμό και προσπαθήστε να καταλάβετε και οι δύο μαζί , σαν σύμμαχοι και όχι σαν εχθροί , τους λόγους που ένα τρίτο άτομο έχει για να εμπλακεί στην σχέση σας.
 Όλα είναι θέμα εμπιστοσύνης και επικοινωνίας. Από εκεί αρχίζουμε και εκεί καταλήγουμε!
 Εμπιστευτείτε τον / την σύντροφο σας και εμπιστευτείτε τον εαυτό σας και την κρίση σας παράλληλα!
 Σεβαστείτε τις κοινές σας αποφάσεις και προπάντων σεβαστείτε την μεταξύ σας σχέση και προστατεύστε τη από τις εξωτερικές επιρροές.
 Σε μια πετυχημένη σχέση δεν χρειάζονται μόνο γερά θεμέλια , αλλά και γεροί ανθεκτικοί τοίχοι που λειτουργούν σαν άμυνα κρατώντας έξω οποιονδήποτε αποτελεί απειλή.
Ας μην το ξεχνάμε!!!!