Animated - Angels Pictures, Images and Photos

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

Πραγματικότητα, άρνηση ή αμηχανία;(NTR)








Κανόνες συναισθηματικής έκφρασης

Κανόνες οι οποίοι διέπουν την συναισθηματική έκφραση των ανδρών:
1.Τα αθλήματα αποτελούν ένα αποδεκτό μέσο έκφρασης των συναισθημάτων. Τα συναισθήματα των αντρών δεν εξωτερικεύονται, προτιμούν την ένταση των αθλημάτων για να μπορέσουν να εκφραστούν ελεύθερα, δεν λεκτικοποιούν ότι αισθάνονται. Παίρνουν μέρος σε αθλήματα και ήδη νιώθουν νικημένοι. Το ότι αναγνωρίζουν ότι ο κόσμος που τους κοιτάζει, τους θαυμάζει και τους θεωρεί πρότυπο μίμησης εκείνοι παίρνουν μεγάλη ικανοποίηση για τον εαυτό τους. Μπορούν μέσα από το άθλημα και συνήθως αυτό είναι είτε ποδόσφαιρό είτε μπάσκετ, να εκφραστούν, να φωνάξουν, να δείξουν έντονα την αντίθεση τους με τον αντίπαλο.
2.Οι άνδρες μπορούν να στηριχθούν στις γυναίκες για την εκπλήρωση των συναισθηματικών αναγκών τους. Αρκετοί άνδρες νιώθουν ότι γνωρίζουν ότι οι γυναίκες τους θα καλύπτουν τις «συναισθηματικές τους ανάγκες». Με εκείνες θα μπορούν να μοιραστούν πράγματα.
3.Το σεξ είναι για τους άνδρες ένας αποδεκτός τρόπος έκφρασης συναισθημάτων. Οι περισσότεροι άνδρες κατά την διάρκεια της σεξουαλικής πράξης νιώθουν ότι μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα πράγμα που δεν το συναντούν στο άθλημα τους. Νιώθουν έντονα την αγάπη, τον πόθο, την ηδονή.
4.Η κατανάλωση αλκοόλ βοηθά στην έκφραση των συναισθημάτων. Από την εφηβική ηλικία θεωρούν ότι πίνοντας σπας ενδοιασμούς νιώθεις ελεύθερα, χαλαρώνεις. Όταν οι άνδρες δεν είναι μεθυσμένοι, υπάρχει μία μεγάλη πιθανότητα να εκδηλωθούν για τα συναισθήματα τους, να συγκινηθούν γ΄αυτά τα συναισθήματα που είναι χρόνια φυλακισμένα.
5.Ο χώρος εργασίας είναι ο λιγότερο επιθυμητός για συναισθηματική έκφραση, χώρος. Το ότι απωθούν τα συναισθήματα τους οι άντρες κατά την διάρκεια της εργασίας τους είναι κάτι που τους αποδιώχνει. Στη ώρα της εργασίας η θύμηση και εκδήλωση συναισθημάτων επιφέρει αρνητικές απολαβές στην ίδια την εταιρεία.
6.Οι άνδρες πρέπει να χειρίζονται όσον το δυνατό πιο γρήγορα καταστάσεις που δημιουργούν ένταση. Ο άνδρας καλείται να κάνει οτιδήποτε για να αποφύγει πόνοι του παρελθόντος και να συνεχίσει την ζωή του. Την λύπη μπορεί να την θεωρούν πολλοί άνθρωποι, ως την παράταση της θλίψης και να ζούνε μαζί για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Περιορισμοί του ανδρικού πρότυπου
Ο άνδρας που δεν μένει προσκολλημένος στις παραδοσιακές κατευθύνσεις μπορεί να αφοσιωθεί περισσότερο στο σπίτι και να είναι περισσότερο διαθέσιμος προς τη σύζυγο του και τα παιδία του. Θα νιώθει όμως ανεπαρκής απέναντι στους άλλους άνδρες .
Κάποιοι έχουν καλλιεργήσει μια γλώσσα λογικής και αιτιότητας που ο ορθός λόγος αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της. Ο περιορισμός που έχει δεχθεί από τα ανδρικά πρότυπα τον αναγκάζουν να αναπτύξει μια μεταγλώσσα προκειμένου να επικοινωνεί .Έτσι εκφράζει τις ανάγκες του με πράξεις περισσότερο και πολλές φορές νιώθει παρεξηγημένος και αδικημένος γιατί δεν μπορεί να εκφραστεί όπως η γυναίκα του.
Όταν ο κάποιος άντρας θελήσει να αλλάξει τη σχέση του κάποιες στιγμές βρίσκει ελάχιστη υποστήριξη και βοήθεια .Συναντά ακόμη και τον χλευασμό από φίλους και γνωστούς όταν προσπαθήσει να αλλάξει τις προτεραιότητες του και να προσαρμοστεί στις ανάγκες της συζύγου του .Αντίθετα η γυναίκα του πάντα βρίσκει υποστήριξη όταν θέλει να εκφράσει ανοιχτά τη δυσαρέσκεια της για τους άνδρες .Έτσι λοιπόν εκφράζει το παράπονο ότι προσπαθώντας να είναι πιο ανοιχτός νιώθει καταδικασμένος όταν το κάνει και καταδικασμένος όταν δεν το κάνει.
Είναι σημαντικό για το άλλο φύλο να μπορεί να αναγνωρίσει σε ποιο σημείο της εξέλιξης της βρίσκεται η άλλη πλευρά και να προσπαθεί να ανταποκρίνεται ανάλογα καθώς επίσης σημαντικό είναι για το κάθε φύλο να συνειδητοποιήσει πως οι αλλαγές που πραγματοποιεί ή δεν πραγματοποιεί επηρεάζουν την άλλη πλευρά.
Η προσπάθεια των ανδρών να προσαρμοστούν στις αλλαγές των γυναικών αποτελεί μια τρομακτική πρόκληση για την ανδρική ταυτότητα.
Άνδρες και γυναίκες μπορούν να αρχίσουν να χτίζουν γέφυρες ανάμεσα τους εάν πιστέψουν ότι μπορούν να μάθουν ο ένας τη γλώσσα του άλλου καθώς και ότι κανείς από τους δύο δεν κατέχει τον «αληθινό» τρόπο της ζωής.
Ακολουθούν 3 στοιχεία που κατέχουν κυρίαρχο ρόλο σε κάθε διαδικασία αλλαγής στη σχέση των φύλων:
1.Το κάθε φύλο θα πρέπει να εξετάσει τις στάσεις και τις προσδοκίες που αναπτύσσει ως προς τους ρόλους και τις ανάγκες του άλλου καθώς και τον τρόπο που ασυνείδητα συμβάλλει στον εγκλωβισμό του άλλου σε εκείνα τα πρότυπα που αντιπαθεί.

2. Αντιμέτωποι με τις πραγματικές συγκρούσεις ,χρειάζεται και από τις δύο πλευρές να εξετάσουν σε βάθος αυτό που διακυβεύεται συναισθηματικά ,να αναζητήσουν τις συναισθηματικές αντιδράσεις όπως ο φόβος για αλλαγή ανταπόκριση στην απαίτηση για παραίτηση από οικείες και βολικές συνήθειες.
3.Το κάθε φύλο χρειάζεται να αναγνωρίσει και να αναλάβει την ευθύνη των συναισθηματικών στοιχείων που φέρει ,των αναγκών και των τρόπων διαπραγμάτευσης. Να μην αναλαμβάνουν την ευθύνη για την αλλαγή του άλλου αλλά και να μην την εμποδίζουν.
Ο ρόλος της θεραπείας
Το φύλο επηρεάζει από την αρχή τη θεραπεία του ζεύγους. Αυτό φαίνεται και στον τρόπο με τον οποίο οι άνδρες ξεκινούν τη θεραπεία.
Α. Πολλοί ξεκινούν με τη σύντροφο τους και αυτό αποτελεί και το πρώτο έναυσμα για συζήτηση σχετικά με συναισθήματα ,προσδοκίες, ανάγκες .
Β. Συχνά ξεκινούν γιατί τους πιέζουν οι γυναίκες τους ή γιατί κινδυνεύει η σχέση τους. Στην περίπτωση αυτή μπορούν να γίνουν πιο ευάλωτοι ,πιο προσιτοί γιατί προκειμένου να σώσουν τη σχέση τους είναι ανοιχτοί σε κάθε παρέμβαση. Με μεγαλύτερη προθυμία προσπαθούν να καταλάβουν τον εαυτό τους και να επανεξετάσουν αξίες .
Από την άλλη πλευρά ισχυρή είναι η τάση των ανδρών να εμφανίζονται άτρωτοι, πράγμα που οδηγεί τον θεραπευτή να πρέπει να δημιουργήσει ένα ασφαλές περιβάλλον για την έκφραση συναισθημάτων.
Γ. Οι άνδρες που με δική τους πρωτοβουλία επανεξετάζουν τη σχέση με τη σύντροφο τους συνήθως είναι πιο δεκτικοί στη θεραπεία.
1.Οι άνδρες έχουν συναισθήματα και θέλουν να μπορούν να τα εκφράζουν. Δεν είναι αναίσθητοι ,δεν αποτραβιούνται εσκεμμένα. Καλό είναι να επικεντρωνόμαστε όχι μόνο στην αντίσταση τους αλλά σε συναισθήματα πικρίας ή δυσαρέσκειας που μπορεί να έχουν.
2.Η επαφή που έχουν οι άνδρες με τα συναισθήματα τους δεν είναι τέτοια που να τους επιτρέπει να τα εκφράσουν .Χρειάζονται βοήθεια για να έρθουν σε επαφή με την εσωτερική τους ζωή και να αποκτήσουν γλωσσικές ικανότητες που θα τους επιτρέψουν να μιλήσουν για τα συναισθήματα τους.
3.Οι ανάγκες κάθε συντρόφου για οικειότητα διαφέρουν και δεν πρέπει να κάνουμε αξιολογήσεις μα βάση αυτές τις διαφορές .Η αναγνώριση αυτή βοηθά τους δύο συντρόφους να καταλάβουν καλύτερα ο ένας τον άλλο και μειώνει τις συγκρούσεις σχετικά με αυτό το θέμα.
4.Ασχολειθήτε με τους τρόπους με τους οποίους οι σχετικές με το φύλο συμπεριφορές επηρεάζουν τον κάθε σύντροφο.
5.Ανανγωρίστε τις αλληλοσυγκρουόμενες προσδοκίες που υπάρχουν στο ζευγάρι και το εγκλωβίζουν σε αδιέξοδους ρόλους. Πχ άνδρας -επιβολή πειθαρχίας ,γυναίκα-νοικοκυριό.
6.Διδάξτε τους συντρόφους πώς να αντικαταστήσουν τις χειριστικές και δυσλειτουργικές χρήσεις της εξουσίας με θετικές προσπάθειες να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους ώστε προσπαθώντας να αλλάξουν να μην καταλήξουν στο άλλο άκρο.
7.Είναι προτιμότερο να προάγουμε την αμοιβαιότητα και την ισότητα στη σχέση από το να ανακατανέμουμε εξουσία. Με την κατάλληλη βοήθεια οι άνδρες μπορούν να εγκαταλείψουν την κυριαρχική συμπεριφορά που έχουν μάθει ,αν ξέρουν ότι στην πορεία θα διατηρήσουν το σεβασμό και την αγάπη της γυναίκας τους.
Η δυσκολία των αντρών στην συμμετοχή των οικοκυρικών διαδικασιών
1.Με το που γεννιέται ένα παιδί ο άνδρας δεν νιώθει αμέσως την ανάγκη να κάνει όλα αυτά που προσφέρει μία γυναίκα. Ή ακόμα δεν ήταν μαθημένος για κάτι τέτοιο. Για τους περισσότερους το μαγείρεμα και η ανατροφή των παιδιών είναι κάτι ξένο. Ιδίως όταν πρόκειται για βρέφη βρίσκονται συνεχώς «αδιάβαστοι» και εκεί χρειάζονται μία εκπαίδευση.
2.Για όλες αυτές τις δραστηριότητες οι άνδρες θεωρούν ότι είναι καθήκοντα των γυναικών, όπως και οι περισσότεροι μεγάλωσαν έτσι. Ο «ανδρισμός» τους, τους έχει διδάξει ότι η προσφορά τους και η θέση τους είναι στο να εργάζονται και να προσφέρουν τα υλικά αγαθά, οτιδήποτε άλλο, είναι αποκλειστικά στην θέση της γυναίκας. Πλέον όμως αυτό έχει αλλάξει και οι άνδρες έχουν γίνει πιο συμμετοχικοί. Αλλά αυτές οι δραστηριότητες σε καθημερινή βάση είναι κάτι που το θεωρούν εντελώς «θηλυπρεπή» και ανάρμοστο γ΄αυτούς.
3.Ένας συχνός τσακωμός, ανάμεσα στα ζευγάρια είναι για το ποιος έχει τον έλεγχο μέσα στο σπίτι. Πολλοί άνδρες παίρνουν την πρωτοβουλία να ασχοληθούν με τις δραστηριότητες του σπιτιού μόνο και μόνο για να δείξουν ότι είναι εκείνοι που καθορίζουν τον έλεγχο στο σπίτι. Έτσι η αξία του δεν καταπατείται.
4.Συχνά και οι 2 σύζυγοι δεν έχουν την ενέργεια που χρειάζεται για να αντεπεξέλθουν και στις δραστηριότητες του σπιτιού και της εργασίας τους. Οι ώρες εργασίας απαιτούν πολλά πράγματα ακόμα και αφιέρωση προσωπικού χρόνου, εκεί λοιπόν το ζεύγος βασίζεται στο πως θα τα αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις του σπιτιού.
5.Συχνά οι εργοδότες δεν δείχνουν να κατανοούν τους άνδρες και τις γυναίκες που προσπαθούν να ισορροπήσουν τα πράγματα και στην εργασία τους και στο σπίτι. Στην πραγματικότητα τους ζητείται να εργάζονται και υπερωρίες και σε συνεχόμενη βάση και χωρίς αμοιβή.

Aλαζόνας (NTR)






Σύμφωνα με το λεξικό Πάπυρος - Larousse, αλαζόνας είναι ο υπερόπτης, αυτός ο οποίος θεωρει τον εαυτό του ανώτερο απο τους άλλους και συμπεριφέρεται ανάλογα.

Για να δούμε λοιπόν: απο την μια έχουμε ένα άτομο το οποίο πιστεύει πως ολόκληρο το σύμπαν δημιουργήθηκε για τον ίδιο και το είδος του, πως η Αλήθεια μπορεί να του αποκαλυφθεί προσωπικά μέσω της πίστης του, και πως η Αλήθεια αυτή είναι αδιαμφησβήτιτη και ισχύει για όλους τους άλλους, είτε αποδέχονται την συγκεκριμένη πίστη είτε όχι.

Απο την άλλη έχουμε ένα άλλο άτομο το οποίο ξεκινά τον λογισμό του υποθέτοντας πως οι προσωπικές του παρατηρήσεις και συμπεράσματα είναι ενδεχομένως ανακριβή και δέχονται αμφισβήτηση. Το άτομο αυτό επιδιώκει την πιστοποίση των παρατηρήσεων και των συμπερασμάτων του με όσες διαφορετικές αποδείξεις καταφέρει να συγκεντρώσει. Δεν θεωρεί πως υπάρχουν ιδεές ή προτάσεις οι οποίες είναι αδιαμφισβήτητες, και είναι πάντα έτοιμος να εγκαταλείψει μια ιδεά ή μια πρόταση αν υπάρξουν αρκετά στοιχεία τα οποία θα καταδείξουν το σφάλμα της ιδέας ή της πρότασης.

Ποιός απο τους δύο είναι τελικά ο αλαζόνας;




ΓΛΩΣΣΟΔΕΤΕΣ (NTR)

ΓΛΩΣΣΟΔΕΤΕΣ
***ωχ παναγία μου μπέρδεψα τη γλώσσα μου..***


-Μια εκκλησιά μολυβδωτή, μολυβδοκοντυλογλυπτοπελεκητή, ποιος την μολυβδοκοντυλογλυπτοπελέκησε; Ο γιος του μολυβδοκοντυλογλυπτοπελεκητή; Αν είχα εγώ τα σύνεργα, τα μίνεργα του γιου του μολυβδοκοντυλογλυπτοπελεκητή, θα τη μολυβδοκοντυλογλυπτοπελεκούσα καλύτερα από το γιο του μολυβδοκοντυλογλυπτοπελεκητή
     -Η συκιά μας η διπλή,η διπλογυριστή, κάνει τα σύκα τα διπλά,τα διπλογυρι-γυριστά.Πάει ο σκύλος ο διπλός,ο διπλογυρι-γυριστός,να φάει τα σύκα τα διπλά,τα διπλογυρι-γυριστά
     -Πίτα σπανακόπιτα σπανακολαδοφραγκοσυκοπαντζαροκολοκυθοπιτα
-Ανεβαίνω, κατεβαίνω, μπαινοβγαινω κι ανεβομπαινοβγαινοκατεβαίνω
     -Παρεμπιπτόντως, επί του παρόντος όντος, διεπιστώθη πονόδοντος, και διετάχθη κατεπειγόντως, η εξαγωγή του οδόντος.      -Εβγήκα στην πήλινη, τη δήλινη, στην πιρνολινοκούκουδη, να μαζέψω τα πήλινα, τα δήλινα, τα πιρνολινοκούκουδα κι ήρθε ο λύκος ο πήλινος, ο δήλινος, ο πιρνολινοκούκουδος, να μου φάει την όρνιθα την πήλινη, τη δήλινη, την πιρνολινοκούκουδη που κάνει τ' αυγά τα πήλινα, τα δήλινα, τα πιρνολινοκούκουδα.
-Της αλεπούς ο νούρλαρος πως δεν εξεκαυκαλοξεκουμποθηλυκαθρώθη;      Τουτη η στράτα κι΄ άλλη μία, όλο μουλαραχναριά.      Της αλεπούς η ουρά εφτά φορές εξεφηκαροκομπομανικοθηλυκώθηκε
-Οι σπανοί Ισπανοί, εις πανί ισπανικό, εις πανικό ισπανικό εζωγράφουν.
     -Βαρέλι,νεροβάρελο και σιδεροξυλονεροβάρελο ποιος σε σιδεροξυλοβαρελόδεσε;       Ο γιος του σιδεροξυλονεροβαρελοδετή με σιδεροξυλοβαρελόδεσε.      Να 'χα γω τα σύνεργα του γιου του σιδεροξυλονεροβαρελοδετή,καλύτερα θα σε σιδεροξυλοβαρελόδενα...


 

Γιατί διαλέγουμε λάθος σχέσεις...????(NTR)


Υπάρχει μια μεγάλη κατηγορία ανθρώπων που, σε κάποια φάση της ζωής τους, έχουν αναρωτηθεί, γιατί συνεχίζουν να μένουν σε μια σχέση που φαινομενικά αφήνει ακάλυπτες τις ανάγκες τους. Σαν να πρόκειται για μια εκτός ελέγχου δύναμη που τους αναγκάζει να μένουν εκεί. Άλλοι την βαφτίζουν ανασφάλεια, άλλοι συνήθεια και άλλοι εξάρτηση, ενώ υπάρχουν χιλιάδες ακόμα ονόματα που μπορούμε να της δώσουμε και τα οποία περιγράφουν με σαφήνεια μερικές από τις μεγαλύτερες αλήθειες πάνω στις οποίες μια τέτοια σχέση έχει χτιστεί.

Η πιο πλούσια πηγή για την ανεύρεση απαντήσεων σχετικά με το "γιατί" φτιάχνουμε τέτοιες σχέσεις και το "πώς" μπορούμε να τις αλλάξουμε, βρίσκεται στην μελέτη των προσωπικών μύθων που ο καθένας μας κουβαλά από την στιγμή που γεννιέται και μεγαλώνει στο μοναδικό οικογενειακό του περιβάλλον. Εκεί θα μάθει να αλληλεπιδρά, θα παρακολουθήσει την καθημερινή ιστορία αγάπης των γονιών του - άσχημη ή όμορφη -, θα του ανατεθούν ρόλοι, θα κληθεί να ανταποκριθεί σε πολλών ειδών προσδοκίες και, τέλος, θα κατασκευάσει την δική του ιστορία, το δικό του "σενάριο ζωής". Τόσο ο ρόλος που θα αναλάβει όσο και ο ρόλος των ανθρώπων με τους οποίους θα
επιλέξει να σχετιστεί, υπαγορεύεται από τις απαιτήσεις αυτού του σεναρίου. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος που έχει τον ρόλο του "σωτήρα" στη ζωή, με έναν σχεδόν μαγικό τρόπο, επιλέγει να περιβάλλεται από αδύναμους και με ανάγκη για προστασία ανθρώπους. Από την άλλη, η "αδυναμία" είναι το σενάριο ζωής εκείνων που χρειάζονται αντίστοιχα έναν "σωτήρα" για να υπάρχουν.
Κάποια απ' αυτά τα σενάρια δεν είναι ιδιαίτερα καλογραμμένα, με αποτέλεσμα να μας ταλαιπωρούν. Φανταστείτε, για παράδειγμα, την εκμετάλλευση που θα υποστεί κάποιος, αν σύμφωνα με το σενάριο ζωής του, έχει αναλάβει τον ρόλο του "θύματος". Ευτυχώς, όμως, που όλα σχεδόν τα σενάρια μπορούν να ξαναγραφτούν.
Ας αναλογιστούμε τις προηγούμενες σχέσεις μας και ας δούμε τις ομοιότητές τους. Μήπως καταλήγουμε πάντα με έναν ακατάλληλο σύντροφο, αλλά απόλυτα συμπληρωματικό με τις ανάγκες που υπαγορεύει το σενάριο ζωής μας; Ας πειραματιστούμε με νέες και διαφορετικές πλοκές. Μόλις τροποποιήσουμε τις δικές μας δυσλειτουργικές ιστορίες θα αναζητήσουμε ανθρώπους συμπληρωματικούς στις καινούριες μας ανάγκες. Και το σενάριο ζωής μας μπορεί να οδηγήσει πια σε ένα ευτυχισμένο τέλος...



Με τις ευχες μου….
(NTR)

Η αγάπη χρειάζεται...(NTR)

Η αγάπη χρειάζεται...


Η αγάπη είναι το καλύτερο αντικαταθλιπτικό, είναι αναγκαία για το μυαλό όσο είναι η τροφή για το σώμα. Όσο πιο δεσμευμένος είσαι, τόσο πιο υγιείς φαίνεσαι ψυχή τε και σώματι.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που βιώνουν κατάθλιψη δεν αγαπούν τον εαυτό τους και δεν αισθάνονται ότι αγαπιούνται από τους άλλους. Ταυτόχρονα είναι τόσο επικεντρωμένοι στον εαυτό τους γεγονός που τους αφαιρεί την ελκυστικότητα και μειώνει τις πιθανότητες να εμπλουτίσουν τις ερωτικές τους δεξιότητες. Ως αποτέλεσμα, συχνά κάθονται παθητικά και περιμένουν να έρθει κάποιος που θα τους αγαπήσει.
Όμως η αγάπη μάλλον δεν δουλεύει με αυτό τον τρόπο. Για να λάβεις και να διατηρήσεις τον έρωτα πρέπει να βγεις έξω, να εκτεθείς και να μάθεις μια ποικιλία από διάφορες δεξιότητες.

Υπάρχει μια μυθολογία στον πολιτισμό μας ότι η αγάπη είναι ένα τυχαίο γεγονός, μια συγκυρία. Είναι μέρος της πολιτισμικής μας τρωτότητας -όπως το γρήγορο φαγητό- διαρκώς να ερεθιζόμαστε από εικόνες στιγμιαίας ικανοποίησης. Γι' αυτό συχνά θεωρούμε ότι αυτό είναι αγάπη, ενώ στη πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα 'ξεμυάλισμα' ή μια ερωτική τρέλα.

Αποτέλεσμα αυτών είναι ότι όταν στεκόμαστε μπροστά σε μια πραγματική αγάπη αισθανόμαστε ταραγμένοι και απογοητευμένοι επειδή είναι τόσα πολλά που δεν ταιριάζουν με τα πολιτισμικά 'ιδανικά'. Μερικοί από εμάς γινόμαστε απαιτητικοί και


ελεγκτικοί, και ζητάμε από τον άλλον να κάνει αυτά που εμείς θεωρούμε ιδανικά στον ρομαντισμό χωρίς να συνειδητοποιούμε το ότι το ιδανικό μας είναι μάλλον ουτοπικό.

Επομένως δεν είναι μόνο εφικτό αλλά αναγκαίο να αλλάξει κανείς τη σκοπιά που βλέπει την αγάπη στη ζωή του. Μερικές απλές προτάσεις εμπεριέχουν:
* Αναγνώρισε τη διαφορά μεταξύ του έρωτα και αγάπης. Ο έρωτας συχνά επικρατεί στη κατάσταση μιας έντονης ερωτικής τρέλας. Είναι πανέμορφος αλλά σπάνια έχει διάρκεια. Ο έρωτας είναι συχνά στο πρώτο στάδιο της τρελής έλξης όπου όλες οι ορμόνες είναι ανεβασμένες και αισθανόμαστε τη ζωή τόσο όμορφη. Συνήθως διαρκεί -κατά μέσο όρο- 6 μήνες. Μπορεί να προχωρήσει σε αγάπη. Οι περισσότερες ιστορίες αγάπης ξεκινούν από έρωτα, αλλά πολλές ιστορίες τρελού έρωτα δεν εξελίσσονται σε ιστορίες βαθιάς αγάπης.

* Συνειδητοποίησε ότι η αγάπη είναι μια δεξιότητα που μαθαίνεται και δεν είναι κάτι που προέρχεται από τις ορμόνες. Ο Erich Fromm το ονομάζει "μια πράξη θέλησης". Είναι σημαντικό να μάθεις τις δεξιότητες του να αγαπάς γιατί έτσι θα αισθανθείς ότι συνδέεσαι με κάποιον άλλον και ότι αγαπιέσαι. Με αυτό τον τρόπο μειώνεις τις πιθανότητες να βιώνεις αποτυχίες και κατάθλιψη.

* Μάθε σωστές επικοινωνιακές δεξιότητες. Είναι τα μέσα που σου επιτρέπουν να αναπτύξεις εμπιστοσύνη και να ενισχύσουν τη σύνδεσή σου με το ταίρι σου. Όσο περισσότερο επικοινωνείς τόσο περισσότερο κατανοητός θα γίνεσαι.

* Πάντα υπάρχουν μερικές 'πυρηνικές' διαφορές μεταξύ δύο ανθρώπων ανεξάρτητα από το πόσο κοντά νιώθετε. Αν η σχέση πηγαίνει καλά, αυτές οι διαφορές είναι στην επιφάνεια. Επομένως, το θέμα είναι να ενισχύσει κανείς αυτές τις διαφορές και να διαπραγματευτεί έτσι ώστε να μην γίνονται ενοχλητικές για τον άλλον. Αυτό γίνεται με το να καταλάβεις καλά τις ρίζες (καταγωγή, ανάπτυξη) του άλλου. Όταν αυτές οι διαφορές είναι γνωστές τότε θα πρέπει να διαπραγματευτείτε και να συμβιβαστείτε επάνω σε αυτές μέχρι να βρείτε κοινό έδαφος που θα είναι λειτουργικό και για τους δυο.

* Να είστε πρόθυμοι για βοήθεια. Η κατάθλιψη κρατάει τους ανθρώπους τόσο πολύ επικεντρωμένους στον εαυτό τους. Όσο πιο πολύ επικεντρώνεστε στους άλλους, τόσο περισσότερο μαθαίνετε να ανταποκρίνεστε στις ανάγκες τους και τόσο καλύτερα συνεισφέρετε στη σχέση σας.

* Αναπτύξτε την ικανότητα να προσαρμόζεστε εύκολα σε μια κοινή πραγματικότητα. Η πραγματικότητα του αγαπημένου σας χρειάζεται να


είναι ενημερωμένη όσο και η δική σας. Τι λέει στη πραγματικότητα; Τι χρειάζεται; Οι άνθρωποι με κατάθλιψη πιστεύουν ότι η μόνη πραγματικότητα είναι η δική τους απαισιόδοξη σκοπιά.

* Αμφισβητείστε με τον εαυτό σας τα εσωτερικά μηνύματα προσωπικής ανεπάρκειας. Η ευαισθησία στην απόρριψη είναι ένα πρωτεύον σύμπτωμα της κατάθλιψης. Ως αποτέλεσμα χαμηλής αυτοεκτίμησης, κάθε μικροεμπόδιο ή μικροπάτημα της σχέσης ερμηνεύεται ως προσωπική ανεπάρκεια. Στη βιασύνη να νιώσεις την απόρριψη, πιστεύεις ότι αυτή τη συμπεριφορά αξίζεις. ¨Όμως η απόρριψη προέρχεται από εσένα και τα συναισθήματα ανεπάρκειας είναι η κατάθλιψη που μιλάει.

* Αναγνώρισε ότι η εσωτερική φωνή είναι δυνατή αλλά όχι πραγματική. Απάντησέ της. "Δεν με απορρίπτει κανείς στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι ένα πραγματικό στοιχείο ανεπάρκειας. Έκανα λάθος εκτίμηση". Ή "αυτό δεν έχει να




κάνει με εμένα, απλά είναι κάτι που δεν ξέρω πώς να το χειριστώ και τώρα το μαθαίνω".

Όταν ανασυντάσσεις, αναδιαμορφώνεις τη κατάσταση σε κάτι πιο επαρκές, μπορείς να δράσεις πιο αποτελεσματικά βρίσκοντας και διατηρώντας την αγάπη που χρειάζεσαι.

Oι θετικές εξισώσεις του γάμου(NTR)

Στο κόσμο των σχέσεων, τα πιο σημαντικά νούμερα που αξίζει να μάθουμε είναι το 1 προς 5. Αυτή είναι η αναλογία των θετικών επαφών έναντι των αρνητικών που προβλέπουν τη διάρκεια ενός γάμου.
Tα "επιτυχημένα"=ευτυχισμένα σε μακροχρόνια σχέση ζευγάρια μπορεί να τσακώνονται ή να διαφωνούν για κάτι σημαντικό αλλά συγχρόνως γελούν και πειράζουν ο ένας τον άλλον εκφράζοντας έτσι σημάδια αγάπης μέσα από τις συναισθηματικές τους συνδέσεις.
Βλέποντας μόνο από βιντεοκασέτα την επαφή ενός ζευγαριού, στα πρώτα λεπτά της συζήτησής τους σχετικά με ένα θέμα έγγαμης διένεξης, μπορεί να προβλέψει με 94% ακρίβεια ποια ζευγάρια θα χωρίσουν.

Η πολύχρονη έρευνά της , έδειξε ότι οι γάμοι μπαίνουν στις επικίνδυνες ζώνες του διαζυγίου όταν η αναλογία των θετικών επαφών πέφτει κάτω από τον αριθμό 5. Στη ποσοτική περιγραφή των θετικών και των αρνητικών δυνάμεων μέσα  στις σχέσεις,  βρήκε ότι βασικό στοιχείο είναι το κατά πόσο ο ένας θα δεχτεί την επίδραση του άλλου. Δηλαδή, ένας σημαντικός δείκτης πρόβλεψης διαζυγίου είναι η άρνηση του άντρα ή της γυναίκας να επηρεαστεί από τις προτάσεις της/του συζύγου του/της μαζί με την αδυναμία να αντιληφθεί τις συναισθηματικές εκδηλώσεις.


Μαζί με μια ομάδα μαθηματικών, ο Gottman  ενας από τους καλυτερους ψυχολογους, ανέπτυξε και αυτος, αυτό που αποκαλεί "δίγραμμη επίδραση ενεργειών" (bilinear influence functions). Αυτό περιγράφει την ικανότητα ενός ατόμου να επηρεάσει τη διάθεση του συντρόφου του, σαν ένα είδος συναισθηματικής "μόλυνσης". Στα "επιτυχημένα" ζευγάρια, η διάθεση του ενός επηρεάζεται από τη διάθεση του άλλου με θετική κατεύθυνση.

Δεν είναι λίγα τα ζευγάρια που είναι ασταθή και ευάλωτα: που συστηματικά εξαπολύουν θυμό μεταξύ τους και ισοφαρίζουν (αντισταθμίζουν) τον θυμό τους με μεγαλύτερες δόσεις θετικών και ζεστών συναισθημάτων. Παρά την αστάθειά τους, αυτά τα ζευγάρια φαίνεται να έχουν μια σταθερή πορεία και είναι ευτυχισμένα γιατί δεν επηρεάζουν ο ένας τον άλλον μόνο με θυμό αλλά και με ισόποση αγάπη.

Όπως και να έχει... το σίγουρο είναι ότι κάθε ζευγάρι μπορεί να μάθει να γράφει τις δικές του θετικές εξισώσεις.
 

πρέπει να εμπιστευθούμε και να αγαπήσουμε ξανά;;;

όταν μας απορρίπτουν;;;;
Αυτό έχει συμβεί σε όλους. Ακόμα και οι μεγαλύτεροι εραστές ή ακόμα και πιο όμορφες γυναίκες (και ψυχικά αλλά και εξωτερικά, ακόμα και διάσημες) έχουν εγκαταλειφθεί και μία και δύο και τρεις φορές στη ζωή τους

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΜΕ:

- Υπάρχει περίπτωση να ελκόμαστε από λάθος πρόσωπα. Δύσκολα πρόσωπα, αυτά που συνήθως μας φτύνουν, κι αυτό γιατί έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση.
- Υπάρχει ακόμα περίπτωση να γινόμαστε αυταρχικοί ή ακόμα και κουραστικοί. Σε μια σχέση, συνήθως χρειάζεται διάστημα για να αναπνέουν οι άνθρωποι.
- Χρειάζεται αυτοκριτική αλλά και ένα ίδιο (περίπου) επίπεδο μεταξύ των δύο. Δηλαδή να μπορούν οι δύο να επικοινωνήσουν για να γεφυρώνουν και τις διαφορές τους αλλά και τα ζητούμενα τους.
ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ

- Μαθαίνουμε από τα λάθη μας.
- Κάνουμε πράγματα που δεν κάναμε πριν για να φορτίσουμε τις μπαταρίες μας.
- Δεν παρακαλούμε, αλλά εξηγούμαστε.
- Είμαστε σαφείς στο τι λέμε, αλλά σεβόμαστε και τον εαυτό μας για να μας σεβαστεί και ο άλλος. Εξ' άλλου εμείς πρέπει πρώτα να προστατεύουμε και να αγαπούμε το είναι μας, για να μας αγαπούν και οι άλλοι.
- Φεύγουμε και ζούμε με τον πόνο, προσπαθώντας όσα μάθαμε να μην τα επαναλάβουμε σαν λάθη την επόμενη φορά.
- Δεχόμαστε τον πόνο και την απόρριψη.
- Δεν προσπαθούμε να σώσουμε κανένα που δεν το θέλει ο ίδιος γιατί είναι ο μόνος τρόπος να φύγει μια και καλή για πάντα.
ΑΓΑΠΟΥΜΕ ΞΑΝΑ;

- Ξανά και ξανά Ευτυχώς, η ζωή είναι ένα ταξίδι με προορισμό την αυτογνωσία. Εάν το μάθουμε αυτό, θα γίνουμε πιο "ζωντανοί" και θα εμπιστευτούμε το στοιχείο της έκπληξης που εμπεριέχει η ζωή μας.
- Αυτοί που ξέρουν λένε ότι αγαπούμε πιο δυνατά και πιο δυνατά κάθε φορά, είμαστε καλύτεροι και πιο γενναιόδωροι αλλά προπαντός για να βρούμε τον άνθρωπο που μας ταιριάζει πρέπει να αγαπούμε τον εαυτό μας (όχι τον εγωισμό μας).

Έλλειψη ικανοποίησης

Όλοι έχουμε σκεφτεί τι θα θέλαμε να αλλάξουμε στον σύντροφό μας. Όλοι έχουμε "υποπέσει" σ' αυτό το παράπτωμα. Κάποιοι σε μεγαλύτερο βαθμό, κάποιοι άλλοι σε μικρότερο, είτε το παραδεχόμαστε, είτε όχι. Ο κατάλογος είναι, συνήθως, μακροσκελής και οι απαιτήσεις ποικίλλουν. Μπορεί να ευχόμαστε να ήταν λίγο πιο φιλόδοξος, λίγο πιο ρομαντικός, λίγο πιο εξυπηρετικός, λιγότερο αντιδραστικός και... πάει λέγοντας!
Τις περισσότερες φορές, υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα σε αυτό που έχουμε και σε εκείνο που επιθυμούμε. Και το αίσθημα του ανικανοποίητου είναι έντονο. Συνηθίζουμε να πιστεύουμε, ότι η έλλειψη ικανοποίησης προέρχεται αποκλειστικά και μόνο από τον άνθρωπο με τον οποίο συνδεόμαστε. Αν άλλαζε και ανταποκρινόταν στις προσδοκίες μας, θα ήμασταν ευτυχισμένοι. Μπαίνουμε, λοιπόν, σε αυτή τη διαδικασία και απαιτούμε από το σύντροφό μας να αλλάξει. Είμαστε πεπεισμένοι, ότι εκείνος είναι η πηγή του προβλήματος και πως δεν πρόκειται να γίνουμε ευτυχισμένοι, αν δε αλλάξει συμπεριφορά ή κάποια στοιχεία του χαρακτήρα του, συγκεκριμένα τα
στοιχεία που εμείς θέλουμε.

Στην περίπτωση, όμως, που ο σύντροφός μας δεν ανταποκριθεί στις προσδοκίες μας, παραμένουμε ανικανοποίητοι και απογοητευμένοι. Αυτό συμβαίνει, γιατί έχουμε μεταθέσει το δικό μας πρόβλημα σε εκείνον. Θεωρούμε, ότι το λάθος είναι δικό του και πως εμείς είμαστε άμοιροι ευθυνών. Άλλωστε, είναι το πιο εύκολο να πείσουμε τον εαυτό μας, ότι έτσι είναι τα πράγματα.
Και αν ο σύντροφός μας, μετά από γκρίνια, εντάσεις και ομηρικούς καυγάδες, καταβάλλει προσπάθειες και αλλάξει, τότε κάνουμε και ... συμπληρωματική αίτηση. Δεν είναι αρκετές αυτές οι αλλαγές, θέλουμε κι άλλες!
Μήπως, όμως, θα έπρεπε να βγούμε από αυτή τη διαδικασία; Για να γίνει, όμως, κάτι τέτοιο, είναι απαραίτητο να καταλάβουμε τη στενή σχέση που υπάρχει ανάμεσα στις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Τις περισσότερες φορές, άλλα υπαγορεύει η λογική και άλλα η καρδιά. Αν ξεκαθαρίσουμε τα συναισθήματά μας, τότε θα είναι πιο εύκολο να καταλάβουμε τι είναι αυτό που μας λείπει, αν μας λείπει κάτι, και τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουμε. Τότε θα μπορούμε να αποδεχθούμε τον άνθρωπό μας, όπως ακριβώς είναι  Θα έχουμε αλλάξει το επίκεντρο της προσοχής μας. Οι απαιτήσεις μας δεν θα είναι πια τόσο απόλυτες. Κατά συνέπεια, η αίσθηση του ανικανοποίητου θα αρχίσει να υποχωρεί. Θα αποδεχόμαστε και θα συγχωρούμε πιο εύκολα. Η επικριτική διάθεση θα είναι λιγότερο έντονη, ενώ, παράλληλα, η επικοινωνία με το σύντροφό μας θα βελτιωθεί. Έτσι θα βγει στην επιφάνεια ο καλύτερος εαυτός και των δύο. Τα συναισθήματα θα είναι περισσότερο ειλικρινή και πηγαία. Όλα είναι στο χέρι μας. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα μέσα μας.

Το αίσθημα του ανικανοποίητου

Όλοι έχουμε σκεφτεί τι θα θέλαμε να αλλάξουμε στον σύντροφό μας. Όλοι έχουμε "υποπέσει" σ' αυτό το παράπτωμα. Κάποιοι σε μεγαλύτερο βαθμό, κάποιοι άλλοι σε μικρότερο, είτε το παραδεχόμαστε, είτε όχι. Ο κατάλογος είναι, συνήθως, μακροσκελής και οι απαιτήσεις ποικίλλουν. Μπορεί να ευχόμαστε να ήταν λίγο πιο φιλόδοξος, λίγο πιο ρομαντικός, λίγο πιο εξυπηρετικός, λιγότερο αντιδραστικός και... πάει λέγοντας!
Τις περισσότερες φορές, υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα σε αυτό που έχουμε και σε εκείνο που επιθυμούμε. Και το αίσθημα του ανικανοποίητου είναι έντονο. Συνηθίζουμε να πιστεύουμε, ότι η έλλειψη ικανοποίησης προέρχεται αποκλειστικά και μόνο από τον άνθρωπο με τον οποίο συνδεόμαστε. Αν άλλαζε και ανταποκρινόταν στις προσδοκίες μας, θα ήμασταν ευτυχισμένοι. Μπαίνουμε, λοιπόν, σε αυτή τη διαδικασία και απαιτούμε από το σύντροφό μας να αλλάξει. Είμαστε πεπεισμένοι, ότι εκείνος είναι η πηγή του προβλήματος και πως δεν πρόκειται να γίνουμε ευτυχισμένοι, αν δε αλλάξει συμπεριφορά ή κάποια στοιχεία του χαρακτήρα του, συγκεκριμένα τα στοιχεία που εμείς θέλουμε.
Στην περίπτωση, όμως, που ο σύντροφός μας δεν ανταποκριθεί στις προσδοκίες μας, παραμένουμε ανικανοποίητοι και απογοητευμένοι. Αυτό συμβαίνει 
γιατί έχουμε μεταθέσει το δικό μας πρόβλημα σε εκείνον. Θεωρούμε, ότι το λάθος είναι δικό του και πως εμείς είμαστε άμοιροι ευθυνών. Άλλωστε, είναι το πιο εύκολο να πείσουμε τον εαυτό μας, ότι έτσι είναι τα πράγματα.
Και αν ο σύντροφός μας, μετά από γκρίνια, εντάσεις και ομηρικούς καυγάδες, καταβάλλει προσπάθειες και αλλάξει, τότε κάνουμε και ... συμπληρωματική αίτηση. Δεν είναι αρκετές αυτές οι αλλαγές, θέλουμε κι άλλες!
Μήπως, όμως, θα έπρεπε να βγούμε από αυτή τη διαδικασία; Για να γίνει, όμως, κάτι τέτοιο, είναι απαραίτητο να καταλάβουμε τη στενή σχέση που υπάρχει ανάμεσα στις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Τις περισσότερες φορές, άλλα υπαγορεύει η λογική και άλλα η καρδιά. Αν ξεκαθαρίσουμε τα συναισθήματά μας, τότε θα είναι πιο εύκολο να καταλάβουμε τι είναι αυτό που μας λείπει, αν μας λείπει κάτι, και τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουμε. Τότε θα μπορούμε να αποδεχθούμε τον άνθρωπό μας, όπως ακριβώς είναι.
Θα έχουμε αλλάξει το επίκεντρο της προσοχής μας. Οι απαιτήσεις μας δεν θα είναι πια τόσο απόλυτες. Κατά συνέπεια, η αίσθηση του ανικανοποίητου θα αρχίσει να υποχωρεί. Θα αποδεχόμαστε και θα συγχωρούμε πιο εύκολα. Η επικριτική διάθεση θα είναι λιγότερο έντονη, ενώ, παράλληλα, η επικοινωνία με το σύντροφό μας θα βελτιωθεί. Έτσι, θα βγει στην επιφάνεια ο καλύτερος εαυτός και των δύο. Τα συναισθήματα θα είναι περισσότερο ειλικρινή και πηγαία. Όλα είναι στο χέρι μας. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα μέσα μας 


Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

ΕΧΟΥΜΕ ΨΥΧΗ!!!!!! (NTR)





Όταν περνάς την ζωή σου δουλεύοντας,έχοντας άγχος να αποκτήσεις σπίτι,
να εξασφαλίσεις την τροφή σου,να εξασφαλίσεις ποιότητα ζωής,
να αποκτήσεις αντικείμενα που σε εξυπηρετούν
(κι αν είσαι και απαιτητικός-η
ζητάς ακόμη περισσότερα)
ξεχνάς κάποιες φορές η εντελώς κι ίσως περάσει όλη σου η ζωή ξεχνώντας
πως έχεις ψυχή.

Ξανά θυμήσου πως έχεις ψυχή και τάισε την με την τροφή
που θρέφεται η ψυχή
κι εξασφάλισε της στο σώμα σου μια κατοικία καθαρή κι απαλλαγμένη από ζιζάνια κι αγκάθια.
Εξασφάλισε της ποιότητα ζωής και δώσε της αυτό που σου ζητάει για να είσαι ευτυχισμένος-η.
Η ψυχή δεν θέλει τίποτα που να απαιτεί έξοδα.

Οι εσωτερικές παρορμήσεις που μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα πηγάζουν από την ψυχή μας.

Κάποιες φορές σου ζητά μια βόλτα στην φύση,σε μια όχθη ενός ποταμού
η σε μια παραλία.
Μην της το στερείς,θα στο ανταποδώσει κάνοντας σε να νιώσεις ευδιαθεσία και θα σου ξεκουράσει το μυαλό.

Κάποιες φορές μπορεί να σου ζητήσει να χορέψεις κάνοντας σε
να νιώσεις ευτυχία και θα βοηθήσει το σώμα σου πολύ περισσότερο
από το γυμναστήριο.

Κάποιες φορές θα σου ζητήσει να χαλαρώσεις βλέποντας τηλεόραση ή να χαλαρώσεις σερφάροντας στο ιντερνετ
και το κάνει για να ξεκουράσεις το σώμα και το μυαλό σου.

Μπορεί ακόμα και να σε παροτρύνει να μαγειρέψεις ένα φαγητό για αγαπημένα σου άτομα
για να σε κάνει να νιώσεις χαρά που φροντίζεις για αυτά και να δώσεις χαρά σε αυτά με την φροντίδα σου.

Ακόμα θα μπορούσε να σε παροτρύνει να κάνεις μια καλή πράξη κάνοντας χαρούμενο το άτομο που θα βοηθήσεις και τον εαυτό σου.

Κάποιες φορές θα σε παροτρύνει να δείξεις τρυφερότητα στον η την σύντροφο σου και θα νιώσετε πολύ ευτυχισμένοι και οι δύο.

Η ψυχή μας ζητά μόνο και μόνο για να μας επιστρέψει στο πολλαπλάσιο την χαρά,την ευφορία και την ηρεμία.

Όταν θυμηθούμε πως έχουμε ψυχή αγαπούμε τον εαυτό μας και τους άλλους.
Η τροφή της είναι η αγάπη,η πίστη και η ευγνωμοσύνη.
Αυτά τα συναισθήματα την τρέφουν και μας τροφοδοτεί με την σειρά της
κρατώντας μας ευτυχισμένους.


Η ψυχή μας προέρχεται από την Αιώνια Πηγή και συνδέεται με την πηγή της όταν εμείς είμαστε ήρεμοι και γεμάτοι αγάπη
και η ωφέλεια μας από την σύνδεση αυτή είναι μεγάλη.
Εξασφαλίζοντας στην ψυχή μας την ηρεμία που τόσο χρειάζεται, θα καθαρίσει το πνεύμα μας,θα μπορούμε να ακούμε την φωνή της ψυχής μας
που θα μας καθοδηγεί να κάνουμε τα σωστά βήματα
και κάθε πρόβλημα του παρελθόντος θα λυθεί.


Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι έχουμε ψυχή και πως πρέπει να την φροντίσουμε αν θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι.