Δώσε Δύναμη!!!!(NTR)

Μεγάλη Εβδομάδα!!!(NTR)

Τι σημαίνει η κάθε μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας; Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται Ακολουθίες του Νυμφίου. Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαϊων βράδυ): Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα: α) Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του. β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός Συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.Μεγάλη Τρίτη (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ): Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές: α) Των δέκα παρθένω που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία. β) Των Ταλάντων που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα. Μεγάλη Τετάρτη (Μεγάλη Τρίτη βράδυ): Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής. Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ): Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα : α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία. β) Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. γ) Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και δ) την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου. Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Πέμπτη βράδυ): Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή: α) Τα πτυσίματα β) τα μαστιγώματα γ) τις κοροϊδίες δ) τους εξευτιλισμούς ε) τα κτυπήματα στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την ζ) Σταύρωση και η) τον θάνατο του Χριστού μας. Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωϊ και βράδυ): Το Μεγάλο Σάββατο το πρωϊ γιορτάζουμε: α) την Ταφή Του Κυρίου και β) την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου. Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου! Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωϊ και νύχτα από τις 12.00 π.μ): Το Μεγάλο Σάββατο το πρωϊ, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο! Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.

Από τα "ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ"Σ'ΕΜΕΝΑ!!!(NTR)

Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα . . . Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,σε είδα να κρεμάς την πρώτη μου ζωγραφιά επάνω στο ψυγείο, και αυτομάτως ήθελα να ζωγραφίσω και άλλη. Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,σε είδα να ταΐζεις μια αδέσποτη γάτα, και έμαθα ότι ήταν καλό να είσαι καλός με όλα τα δημιουργήματα Του Θεού. Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,σε είδα να φτιάχνεις το αγαπημένο μου κέικ, και έμαθα ότι τα μικρά πράγματα, μπορεί να είναι πολύ σημαντικά πράγματα στην ζωή. Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,σε άκουσα να λες μια προσευχή, και ήξερα ότι θα υπήρχε ένας Θεός που πάντα θα μπορούσα να του μιλήσω και έμαθα να πιστεύω στον Θεό. Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,σε είδα να φτιάχνεις ένα γεύμα και να το πηγαίνεις σε ένα φίλο που ήταν άρρωστος, και έμαθα ότι όλοι πρέπει να φροντίζουμε ο ένας για τον άλλον. Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,σε είδα να δίνεις τον χρόνο σου και τα χρήματα σου για να βοηθήσεις ανθρώπους που δεν είχαν τίποτα, και έμαθα ότι αυτοί που έχουν κάτι πρέπει να δίνουν σε αυτούς που δεν έχουν. Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,είδα πώς χειριζόσουν της υποχρεώσεις σου ακόμα και όταν δεν αισθανόσουν τόσο καλά, και έμαθα ότι πρέπει να γίνω υπεύθυνος όταν μεγαλώσω. Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,είδα δάκρυα να κυλούν από τα μάτια σου, και έμαθα ότι καμιά φορά ορισμένα πράγματα πονάνε, αλλά είναι καλό να κλαις. Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,είδα ότι νοιαζόσουν και ήθελα να είμαι όλα όσα θα μπορούσα να είμαι. Όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,πήρα ζωής μαθήματα που έπρεπε να μάθω για να είμαι ένας καλός και σωστός άνθρωπος σαν μεγαλώσω. Όταν έσυ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα,σε κοίταξα και ήθελα να σου πω «Ευχαριστώ για όλα τα πράγματα που είδα, όταν εσύ νόμιζες ότι εγώ δεν έβλεπα» ***Ο κάθε ένας από μας , μητέρα ή πατέρας , πάππους ή γιαγιά, συγγενής ή φίλος , επηρεάζουμε την ζωή ενός παιδιού. Ας την επηρεάσουμε όσο πιο τρυφερά και όμορφα μπορούμε , για να δούμε μια μέρα το μπουμπούκι μας ν΄ ανθίζει και να ομορφαίνει τη ζωή μας!!!***

ΦΙΛΙΑ(ΝΤR)

***ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΙΑ….*** Και ένας νέος είπε, Μίλησέ μας για τη Φιλία. Κι εκείνος αποκρίθηκε λέγοντας: Ο φίλος σας είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας. Είναι το χωράφι σας που εσείς σπέρνετε με αγάπη και θερίζετε μ' ευγνωμοσύνη. Και είναι το τραπέζι σας. Γιατί πηγαίνετε στο φίλο με την πείνα σας, και τον αναζητάτε για τη γαλήνη σας. Όταν ο φίλος σας εκφράζει τις σκέψεις του, δε φοβάστε το όχι... στη δική σας σκέψη, ούτε αποσιωπάτε το ναι.... Και όταν εκείνος είναι σιωπηλός, η καρδιά σας δεν παύει για ν' ακούσει την καρδιά του.... Γιατί στη φιλία, όλες οι σκέψεις, όλες οι επιθυμίες, όλες οι προσδοκίες γεννιούνται και μοιράζονται χωρίς λέξεις, με χαρά που είναι άφωνη. Όταν χωρίζεσαι από το φίλο σου, δε λυπάσαι. Γιατί αυτό που αγαπάς πιο πολύ σ' αυτόν μπορεί να είναι πιο φανερό στην απουσία του, όπως ο ορειβάτης βλέπει πιο καθαρά το βουνό από την πεδιάδα. Και μη βάζετε κανένα σκοπό στη φιλία ... Γιατί η αγάπη που γυρεύει κάτι άλλο ...εκτός από την αποκάλυψη του δικού της μυστηρίου δεν είναι αγάπη παρά ένα δίχτυ που ρίχνεται στη θάλασσα και μόνο το ανώφελο θα πιάσει. Και δίνετε τον καλύτερο εαυτό σας στο φίλο σας. Αφού θα γνωρίσει την άμπωτη του κυμάτου σας, δώστε του να γνωρίσει και την παλίρροιά του. Είναι ο φίλος σας κάτι που θα 'πρεπε να γυρεύετε όταν έχετε ώρες που θέλετε να σκοτώσετε; Καλύτερα να γυρεύετε το φίλο σας πάντα όταν έχετε ώρες να ζήσετε. Γιατί έργο του φίλου είναι να εκπληρώσει τις ανάγκες σας, αλλά όχι να γεμίσει το κενό σας. Και μέσα στη γλύκα της φιλίας κάνετε να υπάρχει γέλιο, και μοίρασμα χαράς. Γιατί στις δροσοστάλες των μικρών πραγμάτων η καρδιά βρίσκει την καινούργια αυγή της και ξανανιώνει....

Oι Αθόρυβοι Ανθρωποι(ΝΤR)

""Υπάρχουν και εκείνοι οι άνθρωποι, που από την θλίψη στα μάτια τους, καταλαβαίνεις, πως έχουν περάσει πολλά στη ζωή τους. Αιχμάλωτοι από τις σκέψεις τους και τα συναισθήματα που τους κατακλύζουν, αψηφώντας οποιονδήποτε και αν βρίσκεται μπροστά τους. Οι αθόρυβοι. Οι άκεφοι. Εκείνοι που δε μιλούν πολύ. Οι μοναχικοί. Αυτοί που έχουν το βλέμμα τους λίγο χαμένο. Εκείνοι, που χαρίζουν την ΄καλημέρα΄ τους, περιμένοντας απλά ένα νεύμα του κεφαλιού για να προχωρήσουν στον επόμενο. Όχι γιατί δεν έχουν ανάγκη κάποιον πλέον δίπλα τους, ούτε γιατί απαξιούν να σου μιλήσουν. Είναι αυτοί, που όταν τους δεις, αποκαλείς ΄κλειστούς΄ χαρακτήρες και αντικοινωνικούς. Είναι οι άνθρωποι που πριν γνωρίσουν εσένα, είχαν κάποιους ανθρώπους στη ζωή τους που αγαπούσαν και τους έχασαν. Ανθρώπους που τους πλήγωσαν πολύ, τους πρόδωσαν, τους απογοήτευσαν. Εκείνοι, που πάλεψαν με αρρώστιες, θανάτους, προδοσίες. Αυτοί που έχασαν ευκαιρίες. Που η ζωή, τους έκανε να δακρύσουν. Έκανε κομμάτια την καρδιά τους. Έκλεψε πολλά από τα όνειρά τους. Είναι εκείνοι οι άνθρωποι, που μπορεί να έχουν χίλιους λόγους να τα παρατήσουν στην επόμενη στροφή, αλλά βρίσκουν πάντα έναν για να συνεχίσουν, μετατρέποντας ξανά τη νύχτα τους σε μέρα. Δεν άδειασε η ψυχή τους. Δεν έχασαν την ελπίδα. Οι ταπεινοί, οι ατόφιοι, οι γεμάτοι αλήθεια, που κάνουν τον πόνο τους χαμόγελο και προχωρούν. Αυτοί που δε φοβούνται τη βροχή, αλλά χορεύουν μαζί της, ακολουθώντας το ρυθμό της. Εκείνοι, που περνώντας ο καιρός και καθώς κάθε δυσκολία τους αντιμετώπιζε μόνους, έμαθαν να μπορούν να στέκονται μόνοι τους στα πόδια τους. Έμαθαν να λύνουν τις δυσκολίες με χαμόγελο και το κεφάλι ψηλά, και προσπαθούν να σταθούν πιο δυνατοί. Αυτοί, που θα γεμίσει με ρυτίδες το πρόσωπό τους, αλλά δεν θα γεράσει ποτέ η καρδιά τους. Είναι οι άνθρωποι που ξέρουν, πως τα σημάδια δεν φεύγουν, αλλά μένουν για πάντα χαραγμένα στην καρδιά, στο μυαλό, στο κορμί, όπως τα τατουάζ. Πως σ’ αυτά τα σημάδια το μελάνι δεν αλλοιώνεται. Μένει για πάντα. Και είναι ακόμα ζωντανοί, δίνοντας ξανά στη ζωή τους την πνοή που της χρειάζεται να συνεχίσουν. Αντλούν δύναμη από τη δύναμή τους, χτίζοντας ξανά μια πόλη από τις στάχτες της. Ξέρουν, πως η καρδιά αντέχει να περιμένει για ό,τι την κάνει να χαμογελάει. Για ό,τι την κάνει να ονειρεύεται και να ελπίζει. Για ό,τι την κάνει να ματώνει από ευτυχία. Είναι οι άνθρωποι με τις σημαδεμένες ψυχές. Οι άνθρωποι, που μπορεί να τα έχασαν όλα, μα όχι την ψυχή τους.

Η Γλώσσα του Σώματος(NTR)

Η Γλώσσα του σώματος Όσα δεν μπορούν να πουν οι λέξεις, τα λέει ένα βλέμμα, μία κίνηση, μια χειρονομία, ένα άγγιγμα. Τα λέει η ‘γλώσσα του σώματος’. Κάποιες φορές, οι λέξεις δεν φτάνουν να περιγράψεις αυτό που νιώθεις. Δεν υπάρχουν λέξεις, που να μπορούν να αποτυπώσουν, εκείνο που σκέφτεσαι. Εκείνο που αισθάνεσαι. Εκείνο που πραγματικά θέλεις να εκφράσεις. Άλλες φορές, και να σε φτάνουν οι λέξεις, είναι ‘μικρές’ μπροστά σ’ εκείνο που υπάρχει μέσα σου και που με τόση ανάγκη χρειάζεσαι να εξωτερικεύσεις. Πολλές φορές πάλι, προτιμάς την σιωπή. Δεν θέλεις τα λόγια. Προτιμάς, τα συναισθήματά σου να τα εκφράζεις με τη γλώσσα του σώματος. Με ένα βλέμμα, με μια κίνηση, με έναν μορφασμό. Και όσες φορές τα λόγια δεν αρκούν και όσες δεν μπορείς ούτε φράση να συνθέσεις, τα συναισθήματά σου θα επαρκούν, αποτυπώνοντας στο πρόσωπό σου όλα εκείνα τα ανείπωτα. Την αγάπη, τον έρωτα, το μίσος, την έκπληξη, το φόβο, το θυμό, τη λύπη, την αηδία, την ευτυχία, το θαυμασμό, την απογοήτευση, την περιφρόνηση. Δεν είναι λίγες οι φορές, που αυτό που λέμε, είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που σκεπτόμαστε ή αισθανόμαστε. Μια ζεστή, πειστική φωνή και ένα ευρύ λεξιλόγιο, δεν είναι τα μόνα που χρειάζεσαι για να γοητεύσεις. Οι εκφράσεις του προσώπου σου όμως, το βλέμμα σου, οι κινήσεις των χεριών σου, το άγγιγμα, η στάση του σώματός σου, δίνουν τις περισσότερες φορές πολύ μεγαλύτερη σημασία στην επικοινωνία, από αυτήν που νομίζεις. Όσα δε λέμε με τα λόγια, είναι και τα πιο σημαντικά. Μία εικόνα αξίζει, όσο χίλιες λέξεις. Η γλώσσα του σώματος, είναι η νούμερο ένα γλώσσα στον κόσμο. Δίχως σύνορα. Μακριά από χρώματα, θρησκευτικές και πολιτικές πεποιθήσεις. Και όπως κάθε άλλη γλώσσα, έχει κι αυτή τις δικές της λέξεις. Τις εκφράσεις, τις χειρονομίες, τη στάση του σώματος. Αυτή η γλώσσα δεν θα σου πει ποτέ ψέματα. Αποκαλύπτει τα αληθινά σου συναισθήματα και τις προθέσεις σου. Σε προδίδει. Και να θέλεις να κρύψεις την αλήθεια, το σώμα σου θα την αποκαλύψει. ‘Είμαστε αυτό που φαινόμαστε και όχι αυτό που λέμε’ (Δαρβίνος). Η γλώσσα του σώματος φωνάζει πιο δυνατά από τα λόγια. Μαρτυρά περισσότερα από τις λέξεις. Ερωτεύεσαι βλέμματα, κινήσεις, πράξεις και όχι λόγια του ‘αέρα’. Όσες όμορφες λέξεις κι αν επιστρατεύσεις να πεις και με όποιον ωραίο τρόπο κι αν τις εκφράσεις, δεν αρκούν στον έρωτα. Τα λόγια είναι θεωρία. Είναι για συζήτηση. Είναι δηλαδή, ‘μ’ άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε’. Ο έρωτας θέλει πράξεις. Θέλει κάτι βαθύ, εσωτερικό, που επιδρά στο σώμα και στην ψυχή σου. Θέλει συναίσθημα. Θέλει άγγιγμα. Θέλει κινήσεις. Θέλει γλώσσα του σώματος. Άκου προσεκτικά τα μυστικά του σώματός σου... Άσε το συναίσθημα να μιλήσει... Μάθε να μιλάς τη γλώσσα του σώματος.

Να Προσφέρεις!!!(NTR)

*ΜΑΘΕ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ…* Ένας φτωχός ρώτησε το σοφό: Γιατί είμαι τόσο φτωχός; Ο σοφός του απάντησε: Γιατί δεν έχεις μάθει να δίνεις. Ο φτωχός είπε: Αφού δεν έχω τίποτα να δώσω. Ο σοφός απάντησε: Και όμως έχεις κάτι να δώσεις. Το πρόσωπο Μπορείς να δώσεις στους άλλους ένα χαμόγελο. Το στόμα. Μπορείς να επαινέσεις ή να παρηγορήσεις τους άλλους. Την καρδιά. Μπορείς να δώσεις, να ανοίξεις την καρδιά σου στους άλλους Τα μάτια. Μπορείς να κοιτάξεις με τα μάτια της καλοσύνης. Το σώμα. Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις, για να βοηθήσεις τους άλλους Επομένως, στην πραγματικότητα δεν είσαι φτωχός. Η φτώχεια του πνεύματος είναι η πραγματική φτώχεια 🌻