Είναι μια συννεφιασμένη μέρα και η συννεφιά έχει περάσει μέσα μου… Διάφορες σκέψεις αμφισβήτησης βασανίζουν το μυαλό μου. Πού είναι ο ήλιος της αγκαλιάς, του καλού λόγου, της υποστήριξης, της ελπίδας, του νοιάζομαι για σένα; Πού πήγε ο ήλιος του μαζί, της χαράς, του γέλιου, της ΑΓΑΠΗΣ; Γιατί όλοι μας νοιαζόμαστε για τον εαυτούλη μας, κλεινόμαστε στη φωλιά μας, ψάχνουμε τον τρόπο που θα πάρουμε ότι νομίζουμε πως μας λείπει και ξεχνάμε ότι η ζωή δεν είμαι εγώ αλλά εμείς; Αν ζω στην κορυφή ενός βουνού ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΣ/Η θα θέλω τα ίδια πράγματα; Οι ανάγκες μου θα είναι... πράγματα; Οι ανάγκες μου θα είναι ίδιες; ~ Βεβαίως όχι.~ Άρα, τι άλλο κάνει τη διαφορά στη ζωή μου εκτός της ύπαρξης των άλλων; Η ποιότητα λοιπόν της ζωής μου, η ομορφιά, η χαρά και η ευτυχία μου, εξαρτάται από την ποιότητα των σχέσεών μου με τους άλλους. Κι αυτή η ποιότητα των σχέσεών μου από ποιον εξαρτάται; Από τον ήλιο!!! Από τον ήλιο που έχω ΜΕΣΑ μου. Όταν αφήνω τη συννεφιά να τον σκεπάζει τότε, εμφανίζεται η αμφισβήτηση, η έλλειψη πίστης, χάνεται η ελπίδα, έρχεται ο φόβος και η μοναξιά. Και τότε, περιμένω να φωτίσουν τη ζωή μου οι άλλοι ξεχνώντας ποιο είναι το φως. Ξεχνώντας πως ο διακόπτης είναι μέσα μου και λέγεται ΑΓΑΠΗ. Μόνο η αγάπη για μένα, τους άλλους και ολόκληρη τη ζωή, μπορεί να φωτίσει την ύπαρξή μου και σαν ήλιος να με γεμίσει με τα δώρα του. Aς...να διώξουμε τα σύννεφα. Είναι στο χέρι μας. Ας μάθουμε πως να φέρουμε ξανά την αγάπη μέσα μας και έτσι να οδηγήσουμε τη ζωή μας στο ΕΜΕΙΣ που μόνο δώρα και ομορφιές έχει να μας δώσει.

Ο Δράκος + Η Θλίψη!!!(NTR)

Ο Δράκος και η Θλίψη Κάποτε υπήρχε ένα χωριό ψηλά σ’ ένα βουνό, με λιγοστούς κατοίκους, γύρω στις εκατό οικογένειες. Αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν πολύ αρμονικά και ευτυχισμένα μεταξύ τους. Ποτέ δεν αντιμετώπιζαν προβλήματα, ήταν πάντα γελαστοί και αισιόδοξοι. Μια μέρα, εμφανίστηκε στο χωριό ένας δράκος. Κατέβηκε από τα βουνά και εγκαταστάθηκε σε μια σπηλιά πάνω από τα σπίτια τους. Κάθε τόσο κατέβαινε στο χωριό και έτρωγε από έναν χωρικό — άντρα, γυναίκα, παιδί, δεν έκανε διακρίσεις. Οι χωρικοί είχαν πανικοβληθεί, δεν ήξεραν πώς να τον αντιμετωπίσουν. Ο ένας μετά τον άλλον οι πιο γενναίοι άντρες του χωριού οπλίζονταν και πήγαιναν να παλέψουν μαζί του. Όμως ο δράκος πάντα νικούσε και τους σκότωνε. Οργάνωσαν μια ομάδα επίθεσης από δέκα άντρες, οπλισμένους με μαχαίρια και κάθε λογής όπλα και του επιτέθηκαν στη φωλιά του. Ο δράκος, με μια ανάσα-φωτιά, τους έκαψε όλους μονομιάς. Όταν πια είχαν απελπιστεί, μάζεψαν τα υπάρχοντα τους και μετακόμισαν σε ένα γειτονικό χωριό εκεί κοντά. Ο δράκος όμως τους ακολούθησε και εξακολουθούσε να τους επιτίθεται και να τους σκοτώνει έναν έναν. Τότε, εμφανίστηκε στο χωριό ένας άντρας νέος, κοντούλης και αδύνατος και τους είπε: “Εγώ θα σκοτώσω το δράκο”. Όλοι γέλασαν μαζί του και τον κορόιδεψαν έμοιαζε στη δύναμη με μικρό παιδί! “Θα σε κάνει μια χαψιά”, του έλεγαν. Εκείνος όμως —Μέμος ήταν τ’ όνομα του— πήρε ένα μικρό μαχαίρι, ένα μπουκάλι νερό και ένα κομμάτι ψωμί και ξεκίνησε για τη φωλιά του δράκου. Πλησίασε αργά και αθόρυβα, για να μην τον πάρει χαμπάρι, και του έστησε καραούλι. Περίμενε μέχρι να νυχτώσει για τα καλά και, όταν ο δράκος αποκοιμήθηκε και άρχισε να ροχαλίζει, πήδηξε γρήγορα γρήγορα μέσα στο στόμα του και κατέβηκε στην κοιλιά του. Εκεί κάθισε ήσυχα σε μια γωνιά, έβγαλε το μαχαίρι από τη ζώνη του και άρχισε να κόβει την κοιλιά του δράκου από μέσα. Κάθε μέρα που περνούσε έκοβε κι από ένα μικρό κομματάκι. Ο δράκος, που ήταν τεράστιος, στην αρχή δεν καταλάβαίνε τίποτε. Ύστερα από λίγες μέρες, άρχισε να έχει αφόρητους πόνους και να μην μπορεί πια να φάει. Ο Μέμος, με υπομονή και επιμονή, έκοβε κάθε μέρα και λίγο περισσότερο από την κοιλιά του. Ακόμα κι όταν σώθηκε το νερό και το ψωμί που είχε πάρει μαζί του, εκείνος, εξαντλημένος και πεινασμένος, συνέχιζε να κόβει. Οι χωρικοί πίστεψαν ότι ο Μέμος είχε πεθάνει, ότι τον είχε φάει ο δράκος, όπως τους υπόλοιπους. Έλεγαν μάλιστα ότι ήταν τόσο ανόητος αυτός, που πήγε και μπήκε μόνος του στο στόμα του δράκου! Καθώς περνούσαν οι μέρες και ο δράκος δεν έκανε πια επιθέσεις, παραξενεύτηκαν. Μετά από ένα μήνα, μαζεύτηκαν όλοι έξω από τη σπηλιά του δράκου και τον παρακολουθούσαν να σφαδάζει από τους πόνους, να χτυπιέται, να βγάζει φωτιές, αλλά χωρίς να μπορεί να σηκωθεί. Και ξαφνικά, ο δράκος ξεψύχησε μ’ ένα εκκωφαντικό αγκομαχητό. Άνοιξε τότε η κοιλιά του και βγήκε από μέσα ο Μέμος! Οι χωρικοί έμειναν άφωνοι για λίγο και ύστερα άρχισαν να ζητωκραυγάζουν και να χειροκροτούν τον ήρωα τους. Τον σήκωσαν στα χέρια και τον οδήγησαν στην πλατεία του χωριού για να του αποδώσουν τις τιμές που του έπρεπαν. Αφού του έδωσαν να πιει νερό και να φάει καλά, τον ρώτησαν πώς τα κατάφερε, ένας τόσος δα ανθρωπάκος, να σκοτώσει το δράκο, κάτι που δεν είχαν καταφέρει δέκα δυνατοί άντρες μαζί. Και ο Μέμος τους είπε: “Το μυστικό είναι να μπεις μέσα στο θεριό, πριν προλάβει εκείνο να σε φάει. Να μπεις με τη θέληση σου, καλά προετοιμασμένος και να έχεις υπομονή κι επιμονή. Θα σου πάρει καιρό, αλλά τελικά θα καταφέρεις να το σκοτώσεις. Όταν είσαι μέσα του ζωντανός, δεν μπορεί να σε πολεμήσει. Ο χρόνος είναι ο σύμμαχος σου. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα μικρό μαχαίρι”».

Ζήσε το Σήμερα!!!(NTR)

<

(1) Τίποτα δεν είναι για πάντα σε αυτόν τον κόσμο, ούτε καν τα προβλήματά μας. (2) Λατρεύω να περπατάω στη βροχή γιατί κανείς δεν μπορεί να δει τα δάκρυά μου. (3) Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάμε. (4) Έξι καλύτεροι γιατροί στον κόσμο...: 1. Ο ήλιος, 2. Ξεκούραση, 3. Άσκηση, 4. Διατροφή, 5. Αυτοσεβασμός 6. Φίλοι. Μείνε σε αυτούς σε όλα τα στάδια της ζωής σου και απόλαυσε μια υγιή ζωή... Αν δεις το φεγγάρι, θα δεις την ομορφιά του Θεού... Αν δεις τον ήλιο, θα δεις τη δύναμη του Θεού... Αν δεις έναν καθρέφτη, θα δεις την καλύτερη δημιουργία του Θεού. Οπότε πίστεψέ το. Είμαστε όλοι τουρίστες, ο Θεός είναι ο ταξιδιωτικός μας πράκτορας που έχει ήδη εντοπίσει τις διαδρομές, τις κρατήσεις και τους προορισμούς μας... εμπιστευτείτε τον και απολαύστε τη ζωή Η ζωή είναι απλά ένα ταξίδι! Ως εκ τούτου, ζήσε το σήμερα! Αύριο μπορεί να μην είναι.

Ευτυχία!!!!(NTR)

""" η Ευτυχία δεν είναι σε αυτό που Βλέπουμε αλλά σε αυτό που Ζούμε, ας Ψάξουμε """ Αλήθεια πόσο εύκολο είναι να την ψάξεις (την Ευτυχία) δίπλα σου; Και αν δεν σε αφήνουν να ψάξεις ; Και αν ψάχνεις και δεν βρίσκεις κάτι ; Και αν όλα γύρω σου είναι κενά ; Τότε ; Τότε φταις για να υπάρχει ευτυχία στην ζωή σου πρέπει να δώσεις Να δώσεις αγάπη Να δώσεις μια αγκαλιά Να δώσεις στοργή Να δώσεις χαρά Να έχεις ανοικτά αυτιά Να φύγει το εγώ και να έρθει το εμείς Να συγχωρείς τα λάθη Να κλαις όταν φταις Να μην τα παρατάς Να μην απελπίζεσαι Να μην............... Και αν παρ' όλα αυτά θα μου πείτε και πάλι τίποτε δεν βλέπω Αν αγαπάς προσπάθησε η αγάπη δεν έχει χρόνο και όρια μπορείς μόνο να Ελπίζεις είναι σίγουρο ότι ακόμη και αν δεν σ' αγαπούν ... εσύ τους κάνεις να νιώθουν Ευτυχία Αυτό δεν είναι που θέλεις????

Σκεφτείτε....~!!!~(NTR)

Σήμερα, προτού σκεφτείτε να πείτε μια κακή κουβέντα - σκεφτείτε κάποιον που δεν μπορεί να μιλήσει.....!!!!.... Πριν να παραπονεισθε για τη γεύση του φαγητού σας σκεφτείτε κάποιον που δεν έχει να φάει. Πριν να παραπονεισθε για τον άντρα ή τη γυναίκα σας- Σκεφτείτε κάποιον που φωνάζει στο Θεό για έναν σύντροφο.... Σήμερα, πριν να παραπονεισθε για τη ζωή σας- σκεφτείτε κάποιον που πήγε πάρα πολύ νωρίς στον ουρανό.*** Πριν να νευριάζετε για το βρώμικο σπίτι σας, γιατί κάποιος δεν το καθαρίσε καλά - Σκεφτείτε τους ανθρώπους που ζουν στους δρόμους. Πριν να κλαψουρίζετε για την απόσταση που οδηγείτε να πάτε στη δουλειά- Σκεφτείτε κάποιον που περπατά την ίδια απόσταση με τα πόδια . Και όταν είστε κουρασμένοι και διαμαρτύρεσθε για τη δουλειά σας- σκεφτείτε τους άνεργους , τα άτομα με αναπηρία και όσους επιθυμούσαν να είχαν τη δουλειά σας. Και όταν νομίζεις πως είσαι δυστυχισμένος/η... Βάλε ένα χαμόγελο στο πρόσωπο σου και να ευχαριστεις τον Θεό που είσαι ζωντανός/η και υπάρχεις... !!! . . .!!! Όμορφη δημιουργική και χαρούμενη Μερα Να εχετε ♥️

Καλημέρα!!!!(NTR)

Αλκυονίδες Ημερες(NTR)

****Αλκυονίδες ημέρες !!!**** Κατά το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου συνήθως καλοσυνεύει ο καιρός και απολαμβάνουμε για μερικές μέρες μια σχετική καλοκαιρία, μια ανάπαυλα από τα χειμωνιάτικα μπουρίνια. Οι γλυκές αυτές χειμωνιάτικες ημέρες, είναι οι γνωστές «Αλκυονίδες ημέρες», που σύμφωνα με τον πανάρχαιό μας μύθο, πήραν το όνομά τους από την Αλκυόνα, το ψαροπούλι της ακτής που κλωσά τα αυγά του αυτές τις μέρες... Μάλιστα επειδή οι αλκυόνες γεννούν τα αυγά τους τον Ιανουάριο σε φωλιές μέσα στους βράχους, ο Δίας επέτρεψε στον ήλιο να λάμπει δυνατά και να ζεσταίνει τις αλκυόνες μέχρι να επωαστούν τα αυγά τους .Οι ζεστές αυτές μέρες του Γενάρη ονομάστηκαν γι' αυτό το λόγο αλκυονίδες μέρες ...Η Αλκυόνη, το σημερινό κακόσχημο ψαροπούλι με τα όμορφα φτερά σύμφωνα με τον πανάρχαιο μύθο μας, ήταν κάποτε μια χαρούμενη και ευτυχισμένη γυναίκα, κόρη του Θεού των ανέμων, του Αιόλου - που ζούσε στ' ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της Κήυκα και αλληλοαποκαλούνταν Ζευς και Ήρα. Για την ασέβειά τους όμως αυτή προς τον Δία οργίστηκε τόσο πολύ ο πρώτος των Θεών και μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο. Ξετρελαμένη τότε η δύστυχη γυναίκα, έτρεχαν από δω και από κει στις ερημιές στις βαλτώδεις εκβολές των ποταμιών και μέσα στις πυκνές τους καλαμιές, για να βρει τον αγαπημένο της Κήυκα. Οπότε, οι θεοί του Ολύμπου την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν και αυτήν σε πουλί, τη γνωστή μας Αλκυόνη, για να ψάχνει και στις θάλασσες μήπως εκεί βρει το χαμένο της άντρα. Ωστόσο όμως η δυστυχία εξακολουθούσε να την συντροφεύει, γιατί αντίθετα από τ' άλλα πουλιά που γεννούν και κλωσούν τ' αυγά τους την άνοιξη αυτή γεννάει μέσα στη βαρυχειμωνιά, οπότε μανιασμένα τα κύματα της θάλασσας τέτοιον καιρό, της άρπαξαν αυγά και πουλιά κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά.Για άλλη μία φορά ο Δίας έδειξε συμπόνια για την Αλκυόνη, δεκαπέντε μέρες στην καρδιά του χειμώνα, να κοπάζουν οι άνεμοι, να ζεσταίνει την πλάση ο ήλιος, μέχρι να μπορέσει η Αλκυόνη να κλωσήσει τ' αυγά και να βγουν τα μικρά της από μέσα. Για τη συζυγική πίστη των Αλκυόνων ασχολήθηκε ο Πλούταρχος που αφηγείται ότι αν ο σύζυγος της Αλκυόνης γεράσει και δεν μπορεί να πετάξει, τότε η θηλυκιά Αλκυόνη τον παίρνει στους ώμους και τον φέρνει πάντοτε μαζί της, τον ταΐζει και τον περιποιείται ως το θάνατο...Έτσι οι αρχαίοι Έλληνες εξηγούσαν την ύπαρξη αυτών των ημερών του ΄΄καλού/αίθριου καιρού΄΄ μέσα στον χειμώνα, τις οποίες ο Αριστοτέλης χαρακτήριζε και ως ημέρες ΄΄ευδίας΄΄...Από καθαρά μετεωρολογική άποψη οι αλκυονίδες ημέρες ως ημέρες καλοκαιρίας εξηγούνται από το γεγονός ότι στο γεωγραφικο πλάτος που βρίσκεται η Ελλάδα μέχρι το γεωγραφικό πλάτος κυρίως της βορειοανατολικής Ευρώπης, κατά την περίοδο του Χειμώνα παρατηρείται η αυτή βαρομετρική πίεση (εξίσωση πίεσης) με συνέπεια αφενός να μη δημιουργούνται άνεμοι αφετέρου και ο καιρός να είναι μεν ψυχρός αλλά και ηλιόλουστος λόγω της αντικυκλωνικής κατάστασης.Βέβαια αυτό το φαινόμενο δεν συμβαίνει οπωσδήποτε κάθε χρόνο. Μπορεί να περάσει η εποχή του χειμώνα και να μην έχουμε αλκυονίδες ημέρες.Υπάρχουν και έτη που έλειψαν τελείως όπως το 1947. Οι ημερομηνίες έναρξης και λήξης και διάρκεια αυτών δεν είναι σταθερές. Συνηθέστερα όμως καλύπτουν σχεδόν το δεύτερο ήμισυ του Ιανουαρίου. Παρόλα αυτά άλλοι επιμένουν να αποδίδουν την διάρκεια τους σε διάστημα 14 αίθριων ημερών, από τις 15 Δεκεμβρίου έως 15 Φεβρουαρίου στην Ελλάδα, στην καρδιά τουχειμώνα.Οι μέρες αυτές πραγματικά είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα μέσα στο καταχείμωνο και ιδιαίτερα για τη χώρα μας που λούζεται στον ήλιο. Γαληνεύουν οι θάλασσες, κοπάζουν οι άνεμοι ζεσταίνεται η ατμόσφαιρα, και μαζί κι οι καρδιές μας μ' αυτή την αλλαγή του καιρού και αισιόδοξοι πια προσδοκούμε και τον ερχομό της άνοιξης. Εγώ αυτό που βλέπω μέσα από τις αλκυονίδες ημέρες , είναι η ελπίδα και η αισιοδοξία ότι όλα μπορούν να αλλάξουν και όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα είτε για λίγο <αλκυονίδες μέρες> είτε για περισσότερο άνοιξη - καλοκαιρι...