Φράσεις που μας δίνουν ΕΛΠΙΔΑ(NTR)

15 σοφές φράσεις του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες που μας γεμίσουν με ελπιδα

Όταν ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες άρχισε να γράφει το αριστούργημά του “Εκατό χρόνια μοναξιάς”, έπρεπε να παραιτηθεί από την δουλειά του.

Πούλησε το αυτοκίνητό του και κατέληξε να χρωστάει πολλά χρήματα.

Κάποια στιγμή αναγκάστηκε να πουλήσει το αγαπημένο μίξερ της γυναίκας του και το πιστολάκι της, για να βγάλει κάποια χρήματα. Όταν η γυναίκα του έμαθε τι είχε κάνει, του είπε: “Μην αφήσεις αυτό το βιβλίο να έχει άσχημη κατάληξη.”

Δείτε παρακάτω μερικές από τις πιο βαθυστόχαστες και διορατικές φράσεις αυτού του ταλαντούχου και χαρισματικού συγγραφέα, ο οποίος όπως και κάθε άλλος άνθρωπος πέρασε μερικές πολύ δύσκολες στιγμές.

Αν για οποιοδήποτε λόγο αισθάνεστε στεναχωρημένοι, διαβάστε παρακάτω.

1 * Πρέπει πάντα να ακούμε την παιδική φωνή που υπάρχει μέσα μας. Αν αρχίσουμε να ακούμε πάλι το παιδί που υπάρχει μέσα μας, τα μάτια μας θα αρχίσουν πάλι να λάμπουν. Αν χάσουμε την επαφή με το παιδί, που κρύβουμε μέσα μας, τότε η επαφή αυτή θα χαθεί για πάντα.

2* Ο άνθρωπος δεν πεθαίνει, όταν πρέπει, αλλά όταν μπορεί.

3*  Η καρδιά ελαχιστοποιεί τις κακές αναμνήσεις και μεγαλοποιεί τις καλές. Εξαιτίας αυτού του τεχνάσματος μπορούμε να αντέξουμε τα βάρη του παρελθόντος.

4 *  Το πρόβλημα με τον γάμο είναι, ότι τελειώνει κάθε βράδυ, μόλις κάνουμε έρωτα και πρέπει να ξαναχτιστεί κάθε πρωί πριν το πρωινό.

5*  Παραμείνετε ψύχραιμοι. Ο Θεός σας περιμένει έξω από την πόρτα σας.

6* το Δεν φοράω καπέλο, γιατί δεν θέλω να είμαι αναγκασμένος να το βγάζω για τον οποιονδήποτε.

7*  Οι τρελοί παύουν να είναι τρελοί, αν κάποιος αποδεχτεί την αιτία της τρέλας τους.

8*  Αν μια γυναίκα καταπιαστεί με κάτι, ξέρω σίγουρα, ότι θα τα καταφέρει. Είμαι απόλυτα βέβαιος, ότι οι γυναίκες κυβερνούν τον πλανήτη.

9*  Η ανίκητη δύναμη που κινεί τον κόσμο είναι η απεριόριστη και ανιδιοτελής αγάπη, όχι η χαρούμενη.

10*  Πάντα υπάρχει κάτι για να αγαπήσουμε.

11*  Είναι καλύτερο να πηγαίνεις κάπου την λάθος στιγμή, παρά να περιμένεις για την πρόσκληση.

12*  Μια στιγμή συμφιλίωσης έχει περισσότερη αξία από μια φιλία, που κρατάει όλη μας την ζωή..

13*  Αν συναντήσετε την αληθινή αγάπη, τότε αυτός ή αυτή δεν θα μπορεί να σας κρυφτεί πουθενά- ούτε για μια βδομάδα, ένα μήνα ή έναν χρόνο.

14*  Δεν πρέπει να πεθάνετε χωρίς να έχετε γνωρίσει το θαύμα του να κάνετε αληθινό έρωτα.

15*  Μην σταματάτε ποτέ να χαμογελάτε. Ακόμα και όταν είστε στεναχωρημένοι. Ποτέ δεν ξέρετε ποιος μπορεί να ερωτευθεί το χαμόγελό σας.

Το ΤΕΣΤ του ΣΩΚΡΑΤΗ(NTR)

Το σοφό τεστ του Σωκράτη που πρέπει να γίνει κανόνας στη ζωή μας





Μια μέρα εκεί που ο Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.



Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της “τριπλής διύλισης”.

“Τριπλή διύλιση;” ρώτησε με απορία.

Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.

Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας.

Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;

Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και…

Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.

Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης.

Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;

Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…

Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.

Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.

Παρόλα αυτά συνέχισε ο Σωκράτης μπορεί ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.

Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας.

Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για το μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο σε κάτι;

Όχι δεν νομίζω…

Άρα λοιπόν, αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;

Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας διδαχθεί ένα καλό μάθημα…

ΑΠΩΛΕΙΑ!!!!( NTR)

Τα.μεγαλύτερα.μαθήματα στη ζωή αυτή, μπορώ να πω με σιγουριά πως τα έφερε η απώλεια. Αυτή που σου χτύπησε την πόρτα ένα πρωί και σου άλλαξε τη ζωή που έζησες μέχρι εκείνη τη στιγμή. Σου άφησε αγαπημένα σου πρόσωπα πίσω στη μέρα που πέρασε κι έντυσε την ψυχή και το κορμί σου με εκείνο το μαύρο χρώμα που τόσο μίσησες στη συνέχεια.

Κι αλήθεια αναρωτήθηκα πολλές φορές στην πορεία, αν το αναπάντεχο και το ξαφνικό πονά περισσότερο από το αναμενόμενο. Αν ο θάνατος που έρχεται με μια ανίατη ασθένεια κι ο χρόνος μετρά αντίστροφα πονά λιγότερο. Γιατί λες έχω ακόμα ένα περιθώριο χρόνου. Η απάντηση θα είναι πάντα αρνητική. Αναμενόμενο ή αναπάντεχο, το μαχαίρι θα πονά πάντα το ίδιο μέσα μας. Η απουσία που ο χρόνος θα φέρει θα ματώνει το ίδιο την καρδιά μας.

Με κάθε άνθρωπο που αφήνει μια άδεια καρέκλα γύρω μας, αποχαιρετάμε κι ένα κομμάτι του εαυτού μας. Ένα κομμάτι που δεν θα λάμψει ποτέ ξανά χωρίς αυτούς. Και κάθε που θα βλέπουμε εκείνα τα μέρη που πηγαίναμε μαζί και θα βρέχει αναμνήσεις, η καρδιά μας θα πονά ακόμα περισσότερο. Ο χρόνος θα είναι πότε σύμμαχος και πότε εχθρός. Θα μας ταξιδεύει σε ένα ένδοξο παρελθόν και ένα αβέβαιο μέλλον.

Κι άνθρωποι γύρω μας αμήχανα θα ανοίγουν την καρδιά τους και θα μοιράζονται δικές τους απώλειες νομίζοντας πως αυτό θα απαλαίνει τον πόνο. Σαν να σου λένε “Ξέρω• κράτα γερά”. Γνωστοί θα γίνουν φίλοι και φίλοι θα γίνουν ξένοι σε αυτό το δύσκολο δρόμο. Θα φανούν αυτοί που πραγματικά αξίζουν να έχεις δίπλα σου. Γιατί μεγαλύτερη δοκιμασία από αυτή δεν υπάρχει. Αυτή που δυστυχώς δεν σε αφήνει ποτέ ξανά τον ίδιο και σε αναγκάζει να αρχίσεις και πάλι απ’την αρχή.

Πολλές φορές έχουμε τη ψευδαίσθηση πως ετούτη η ζωή είναι αιώνια. Πως όταν ήμαστε ευτυχισμένοι, γινόμαστε άτρωτοι, αιώνιοι. Μα αλήθεια μια χούφτα στιγμές είναι αυτή η ζωή. Είναι μια μέρα λιακάδας με εκείνους που τόσο αγαπήσαμε στη μνήμη του μυαλού μας. Είναι αλήθεια όλες εκείνες οι μικρές στιγμές που πέρασαν και θεωρούσαμε δεδομένες.

Κι αυτό γιατί η άγνοια, μας κάνει να νομίζουμε πως τα αναπάντεχα συμβαίνουν πάντα στους άλλους, μα ποτέ στη δικιά μας πόρτα. Ποτέ στους ανθρώπους που αγαπάμε. Πάντα στους άλλους, ποτέ σε εμάς. Μα αλήθεια όλοι μας ήμαστε οι ίδιες σταγόνες σε ένα απέραντο ωκεανό. Σαν ξανασμίξουμε δεν έχουμε καμία διαφορά. Ούτε διακρίσεις υπάρχουν σε φτώχεια και πλούτη. Γιατί τον θάνατο κανένα άψυχο υλικό δεν τον εξαγόρασε και κανένα χαρτονόμισμα. Όσο μεγαλεπήβολα κι αν είναι τα κάστρα, θα βρίσκει πάντα τον τρόπο να τα διαπερνά. Άλλοτε αθόρυβα κι άλλοτε άτσαλα.

Γι’ αυτό σας λέω. Μια χούφτα στιγμές η ζωή μας. Το τώρα θα είναι πάντα το μέλλον που περιμένουμε. Καμία αναβολή δεν σηκώνει. Τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτή τη ζωή. Γιατί δυστυχώς σε μια μονάχα μέρα μπορεί να χάσουμε όλη τη ζωή που γνωρίζαμε. Αυτήν που νομίζαμε πως θα κρατήσει για πάντα.

Όταν αναβάλλεις τα μικρά πράγματα, προγραμματίζεσαι να αναβάλλεις και τα σπουδαί

Τα χρόνια περνούν, μεγαλώνεις. Κλείσε την πόρτα σε ό,τι σε πλήγωσε και φύγε

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ (NTR)

Δεν είναι απαραίτητο να κάνεις συμβάσεις εμπιστευτικότητας. Η εμπιστοσύνη κερδίζεται, δεν την κουβαλάς μαζί σου από την στιγμή που γεννήθηκες. Η εμπιστοσύνη χτίζεται μέσα από καταστάσεις που ενώνουν δύο ή και περισσότερα άτομα. Και για αυτό πάντα σαν συναίσθημα είναι πολύ δυνατό, γιατί χρειάστηκε πολύς κόπος και θυσίες για να αποκτηθεί. Χρειάστηκε χρόνος να επενδύσεις πάνω στις σχέσεις. Και ήρθε ο καιρός να πάρεις αυτό που σου αξίζει, τώρα που έχεις την ανάγκη ατόμων γύρω σου, που να τα εμπιστεύεσαι. Αν μέχρι τώρα έχεις χειριστεί σωστά τις σχέσεις σου, δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτα.


Έφτασε ο καιρός να αλλάξεις μερικά πράγματα στη ζωή σου. Σταμάτα πλέον να ζεις με ψευδαισθήσεις και μην ξεγελιέσαι από τις διάφορες καταστάσεις που μπορεί να επικρατούν αυτή την στιγμή. Φρόντισε να προστατέψεις τον εαυτό σου από λανθασμένες αποφάσεις, από άτομα δεν θέλουν το καλό σου και από κάποιο παρασκήνιο που μπορεί να υποβόσκει.

ΕΓΩΙΣΜΟΣ...(NTR)

Πόσο άσχημο πράγμα είναι ο εγωισμός;
σαν μια αρρωστεια κυριεύει το σωμα και παραλύει την ψυχή...
διώχνει κάθε καλη σκέψη και υποδουλώνει το μυαλό
για να δρα πάντα με σκοτεινές σκέψεις...
Ποσο μακριά ειμαστε απο τον Κυριο όταν μολυνθούμε με
αυτή την αρρώστεια...
Σαν τα ξερα κλαδιά που χαλούν την όμορφη όψη ενός
καταπράσινου δέντρου ..
Το Κακό εισχωρεί στην ψυχή του εγωιστή ανθρώπου και τον τυφλώνει..
είναι πλέον άρρωστος και αδύναμος να εναντιωθεί
σε κάθε κακή βούληση...
Η αρρώστεια προχωρεί μέσα στο όμορφο δέντρο της ψυχής του και
αποσκοπεί να το ξεράνει εντελώς...
Οποιος βλέπει ένα τέτοιο μαραζωμενο δέντρο οφείλει να κλαδέψει
με την αγάπη του τα αρρωστημένα του κλαδιά..να αφήσει τα υγιή
κλαδιά να δώσουν τους όμορφους καρπόυς τους...
Αλλιώς θα έχει για πάντα το βάρος στην ψυχή του πως άφησε μια ψυχη
να χαθεί...
Κάποια μέρα θα δώσουμε λόγο στο Θεό γι αυτό...
γιατι μπορούσαμε να κάνουμε κάτι και δεν το κάναμε...
γιατί αδιαφορησαμε για τη σωτηρία μιας ψυχής..
γιατί εμείς ΄γίναμε πιο εγωιστές και πιο ανάξιοι......

ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ...(NTR)

Η "Ανωτερότητα" είναι ένα σύμπλεγμα που έχουν κάποιοι άνθρωποι ανεξάρτητα από το επίπεδο της εκπαίδευσης ή της κοινωνικής καταξίωσής τους.

Από τον Σωκράτη μέχρι τον Δαρβίνο έχουν γίνει πολλές μελέτες για να προσδιοριστεί, η προέλευση της "ανώτερης" συμπεριφοράς και όλες, σχεδόν, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι προέρχεται από μία εσωτερική έλλειψη.

Μια από τις πιο αποδεκτές θεωρίες που εξηγούν τέτοιες συμπεριφορές, είναι το "Φαινόμενο Dunning Kruger". Γνωστό σήμερα ως  σύνδρομο "Γνωστικής Προκατάληψης Ψευδαισθητικής Ανωτερότητας" (Cognitive Bias of Illusionary Superiority).

Σύμφωνα με το "Φαινόμενο Dunning Kruger", τα άτομα με σύνδρομο  "Γνωστικής Προκατάληψης Ψευδαισθητικής Ανωτερότητας"  αφ'ενός δεν αναγνωρίζουν τη δική τους έλλειψη δεξιοτήτων και την έκταση της ανεπάρκειάς τους, αφ' ετέρου υποτιμούν τις δυνατότητες των άλλων.

Αντίθετα, πστεύουν ότι οι ικανότητές τους είναι πολύ υψηλότερες από το μέσο όρο, ακόμη και όταν δεν καταλαβαίνουν για ποιο πράγμα μιλάνε.     Δηλαδή αν και είναι εμφανώς ανεπαρκή για ορισμένες δραστηριότητες, εκτιμούν ότι γνωρίζουν τα πάντα και μάλιστα σε βαθμό τέτοιο που ο περίγυρος τους να αναρωτιέται: «Είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεται ότι είναι ανίκανος/η;»

ΧΡΥΣΑ ΚΟΛΛΥΒΑ(NTR)

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ -ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΚΟΛΛΥΒΑ

Εννέα μέρες μετά την Ανάληψη του Χριστού, δηλαδή το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής, η Εκκλησία μνημονεύει όλους τούς κεκοιμημένους από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Το Ψυχοσάββατο αυτό, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, φτιάχνουν τα χρυσά κόλλυβα.

Η λαϊκή παράδοση, αλλά και οι θρύλοι, αναφέρουν σε σχέση με τα χρυσά κόλυββα ότι  ο Χριστός το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να «σεργιανίσουν» στη γη.

Ωστόσο, το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής η ελευθερία τους τελειώνει και οι ψυχές πρέπει να επιστρέψουν στις θέσεις τους στον ουρανό και μάλιστα χορτάτες!

Οι συγγενείς την παραμονή του Σαββάτου, δηλαδή το πρωί της  Παρασκευής, φτιάχνουν τα κόλλυβα τα οποία πηγαίνουν στην εκκλησία το απόγευμα να τα διαβάσει ο ιερέας, ώστε οι ψυχές των νεκρών τους να «φάνε» και να επιστρέψουν στον ουρανό χορτασμένες από το συχώριο που θα τους δίνει ο κόσμος («Θεός σχωρές τον») στο μοίρασμα.

Εκείνη τη στιγμή, οι ψυχές έχουν συγκεντρωθεί και η μια ρωτάει την άλλη: «εσύ έχεις κόλλυβο να φας;». Όποια ψυχή δεν έχει κόλλυβο, είτε γιατί την ξέχασαν οι συγγενείς, είτε γιατί δεν έχει κανέναν να την θυμηθεί, οι άλλες ψυχές της δίνουν να «φάει» από το δικό τους για να μην επιστρέψει «ξερή» όπως λένε σε κάποια μέρη της Ελλάδας, δηλαδή πεινασμένη.

Η λαϊκή παράδοση που θέλει η μια ψυχή μοιράζεται το κόλλυβο της με την άλλη, έχει τη βάση της στη γενική σημασία που δίνει η Εκκλησία σχετικά με τα κόλλυβα της Πεντηκοστής όπου μνημονεύονται όλοι οι νεκροί, οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν είχαν την ευκαιρία να τύχουν της ωφελείας των μνημοσύνων.

Σε κάθε παράδοση τα κόλλυβα είναι μέρος της παράδοσης μας, της θρησκείας μας, αλλά και ένα από τα πλέον υγιεινά γλυκά.

Τα υλικά πρέπει να είναι 9 γιατί 9 είναι τα τάγματα των αγγέλων, ενώ το κάθε υλικό έχει το δικό του συμβολισμό.
1. Σιτάρι: οι νεκροί (το γήινο στοιχείο)
2. Ζάχαρη: η γλυκύτητα του Παραδείσου
3. Σταφίδες: η Άμπελος (ο Χριστός)
4. Μαϊντανός: η ανάπαυση «εν τόπω χλοερώ»
5. Φρυγανιά τριμμένη ή σουσάμι: το χώμα («..ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει..»)
6. Ρόδι: τα ελέη του Παραδείσου, η λαμπρότητα
7. Κανέλλα: η ευωδία, τα αρώματα («..αρώμασι εν μνήματι κηδεύσας απέθετο..», «..μύραναν τον τάφο αι μυροφόροι μύρα..»)
8. Αμύγδαλα: η ευγονία, η ζωή που διαιωνίζεται με τους απογόνους (αντί για αμύγδαλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν καρύδια)
9. Κουφέτα (ασημένια και λευκά): τα οστά που μένουν αναλλοίωτα καθώς το σώμα φθείρεται.

Μουλιάζουμε το σιτάρι σε νερό από βραδύς και αφού το σουρώσουμε, το καθαρίζουμε από τις φλούδες που απέβαλε. Κατόπιν το βράζουμε ανάλογα πόσο μαλακό το θέλουμε. Σε κανονική κατσαρόλα ένα καλό βράσιμο διαρκεί 2-3 ώρες, ενώ σε χύτρα περίπου 1 ώρα. Όταν βράσει, το ραντίζουμε με δροσερό νερό λέγοντας «δροσιά και έλεος να έχουν οι ψυχές των….» λέγοντας τα ονόματα των νεκρών που θέλουμε να μνημονεύσουμε και το απλώνουμε πάνω σε πετσέτα βαμβακερή για να στεγνώσει. Το ανακατεύουμε με τις σταφίδες, τον ψιλοκομμένο μαϊντανό, το ρόδι, την κανέλα, τα αμύγδαλα και το στρώνουμε στην πιατέλα. Πάνω από το σιτάρι βάζουμε μια στρώση με τη θρυμματισμένη φρυγανιά ή το σουσάμι και στο τέλος την στρώση από ζάχαρη. Με ένα καθαρό χαρτί πιέζουμε την επιφάνεια να γίνει ίσια. Στο τέλος με τα κουφέτα σχηματίζουμε το σχήμα του σταυρού και διάφορα σχέδια, ανάλογα με την πείρα και την φαντασία που έχει η κάθε νοικοκυρά ώστε να το στολίσει.

Και κάτι ιδιαίτερο, το οποίοι οι γιαγιάδες τονίζουν με μεγάλη ευλάβεια:
1. Όση ώρα ετοιμάζουμε τα κόλλυβα πρέπει να είναι αναμμένο το καντήλι και το θυμιατό.
2. Το νερό με το οποίο βράζουμε και ξεπλένουμε το σιτάρι, ΔΕΝ το χύνουμε στο νεροχύτη ώστε να καταλήξει μαζί με τα βρώμικα νερά στις αποχετεύσεις. Το ρίχνουμε ή στην θάλασσα ή στο χώμα.