ΛΕΜΕ ~ΟΧΙ~ ΣΤΟΥΣ ...ΑΛΛΟΥΣ!!!!!!(NTR)

ΛΕΣ <<ΟΧΙ>>?????ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ?????

Όλο και πιο συχνά πλέον συναντώ ανθρώπους που το πρόβλημα τους είναι

ότι δεν μπορούνε να πούνε «όχι».

 Και σίγουρα αυτό είναι δύσκολο κι εξουθενωτικό.

 Γιατί όμως να είναι τόσο δύσκολη η εκφορά μιας τόσο μικρής λεξούλας;

Μπορεί σε μέγεθος να είναι μικρή, σε ουσία όμως είναι μια λέξη τεράστια,

με πολλές συνέπειες κάποιες φορές.

Συνέπειες που γίνονται συνήθως εμφανείς μέσα από τις διαπροσωπικές μας
 σχέσεις.

Ποτέ δεν μάθατε να εκφράζετε τις απόψεις, τις επιθυμίες και τις ανάγκες σας,

ενώ αντιθέτως αφήνετε τους άλλους να σας παρασύρουν, να σας επηρεάζουν

και να καθορίζουν τη ζωή σας.

Δεν αντιπαρατίθεστε με τους άλλους, αποφεύγετε τις συγκρούσεις κάνοντας
 πάντα

αυτό που θέλουν οι άλλοι.

 Τα συναισθήματα που βιώνετε συνήθως εσείς που δεν λέτε «όχι»,

είναι ο θυμός με τον εαυτό σας, αλλά και πολλές φορές με τους άλλους

επειδή δεν σας καταλαβαίνουν και θέλουν πάντα να γίνεται το δικό τους.

Έχετε όμως αναλογιστεί ποτέ ότι εσείς τους έχετε μάθει ότι
 «μπορεί να γίνεται πάντα το δικό τους»;

Και φυσικά τους το έχετε δείξει εσείς, αφού ποτέ δεν αρνείστε,

θέλετε να βοηθάτε, δεν έχετε ποτέ πρόβλημα σε ποιο μαγαζί 
θα καθίσετε για καφέ,

αφήνετε πάντα τους άλλους να αποφασίζουν.

Νιώθετε μάλλον και εγκλωβισμένοι μέσα σε όλο αυτό.

Πολλές φορές βιώνετε και ενοχές, αν δώσετε προτεραιότητα
 στις δικές σας ανάγκες

και σ’ αυτό που θέλετε εσείς και όχι οι άλλοι.

Βέβαια, παίρνετε και ικανοποίηση αφού σας θέλουν για φίλο/ η.

Και φυσικά, αφού είστε βολικοί!!!!!

Φυσικά, δεν συμπεριφέρονται όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο.
 Και αυτό θα το έχετε διαπιστώσει αφού μάλλον οι γύρω σας λένε 
το «όχι» τους πολύ συχνά.

Πως γεννήθηκε όμως σε εσάς αυτό το «πρόβλημα»;

Για ακόμα μια φορά, θα γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, τότε που ήσασταν παιδί.

Μπορεί οι γονείς σας να σας τιμωρούσαν, απειλούσαν ή θύμωναν μαζί σας

όταν δεν συμπεριφερόσασταν όπως ήθελαν εκείνοι.

Δεν υπήρχε δηλαδή η ελευθερία έκφρασης του εαυτού σας,

 παρά μόνο η έκφραση που ήταν αποδεκτή από εκείνους.

Ίσως να μην σας επέτρεπαν να κάνετε και τις δικές σας επιλογές.

Μήπως σας έκαναν και «μούτρα» όταν διαφωνούσατε μαζί τους;

Μπορεί οι γονείς σας να μιλούσαν πάντα για τα προσωπικά τους προβλήματα

και αυτό να σας έβαλε στην θέση του ακροατή,

από τότε μέχρι και σήμερα.

Ίσως να σας έκαναν να νιώθετε ένοχος/η ή εγωιστής/στρια

 όταν δεν κάνατε αυτό που ήθελαν.

Τέλος, ίσως οι γονείς σας να είχαν την τάση να αγχώνονται υπερβολικά

 ή να πέφτουν σε κατάθλιψη, αν δεν κάνατε ή λέγατε κάτι όπως 
το ήθελαν εκείνοι.

 Αυτό σας έχει κάνει να ανησυχείτε και να νοιάζεστε
 για τις συναισθηματικές συνέπειες

των πράξεων σας….

 στους άλλους.

Δηλαδή, να μην λέτε ή να μην κάνετε κάτι για να μην στεναχωρήσετε
 τους άλλους.

Φαίνεται λοιπόν πως τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή σας τον έχουν
 οι άλλοι....

 και εσείς απλά παρατηρείτε τι συμβαίνει.

 Μήπως θα ήταν καλύτερα για εσάς αν πρωταγωνιστούσατε;

Πρόκειται για τη δική σας ζωή την οποία εσείς πρέπει να φροντίσετε.

Πως όμως θα μπορούσε να γίνει αυτό;

Το πρώτο σημαντικό βήμα είναι

 να συνειδητοποιήσετε την παθητικότητα και την υποταγή 
στην παιδική σας ηλικία.

Ισχύει κάτι από τα παραπάνω όσον αφορά τη στάση των γονιών σας προς εσάς;

 Έπειτα, δώστε χρόνο στον εαυτό σας να σκεφτείτε ποιες είναι
 οι δικές σας επιθυμίες και ανάγκες.

Είναι πιθανό να μην τις γνωρίζετε, αφού τόσο καιρό παρασύρεστε σε αυτά
 που θέλουν οι άλλοι.

Ίσως να νιώθετε ότι έχετε χάσει την ταυτότητα σας και έχετε χαθεί 
μέσα στους άλλους.

Πιέστε τον εαυτό σας να διεκδικήσει να δικαιώματα του,

 να εκφράσει τις ανάγκες και τις επιθυμίες του.

Ζητήστε βοήθεια από τους άλλους όταν τη χρειάζεστε.

Συζητήστε μαζί τους για να προβλήματα σας.

Μην είστε μόνο ακροατής στα δικά τους προβλήματα.

 Απομακρυνθείτε από τους ανθρώπους που σας εκμεταλλεύονται εγωιστικά.

Εκφράστε τον θυμό σας, αν τον νιώθετε.

 Και κυρίως να πιστέψετε πως έχετε το δικαίωμα να κάνετε όλα τα παραπάνω…

<<Όταν τα καταφέρετε, θα αισθανθείτε ...
τέτοια ικανοποίηση στη ζωή σας,

όση δεν νιώσατε ποτέ σαν φοβισμένο παιδί με το κορμί ενός ενήλικα!>>

~~~!!!~~~ΘΕΕ ΜΟΥ~~~!!!~~~(NTR)

Κάποτε ήταν ένα αγοράκι που ήθελε να γνωρίσει τον Θεό…

Ήξερε ότι το ταξίδι ως το μέρος που ζούσε ο Θεός θα ήταν μακρινό κι έτσι έβαλε στην βαλίτσα του μερικά σοκολατάκια και αναψυκτικά και ξεκίνησε το δρόμο του.

 Αφού είχε περπατήσει λίγο , συνάντησε ένα ηλικιωμένο κύριο.

Ο άντρας καθόταν σε ένα παγκάκι στο πάρκο και τάιζε περιστέρια.

Ο μικρός έκατσε δίπλα του και άνοιξε τη βαλίτσα του για να π ιει ένα αναψυκτικό.

Ακριβώς τότε παρατήρησε ότι ο ηλικιωμένος έμοιαζε πεινασμένος κ...ι έτσι του προσέφερε ένα σοκολατάκι.

 Ο ηλικιωμένος δέχτηκε με ευγνωμοσύνη και χαμογέλασε στο μικρό. Το χαμόγελο του ήταν τόσο όμορφο , που το αγόρι , θέλοντας να το ξαναδεί , του προσέφερε και ένα αναψυκτικό.

 Ο γέροντας χαμογέλασε ξανά στον μικρό . Το παιδί ήταν τρισευτυχισμένο!

Πέρασαν μαζί όλο το απόγευμα , τρώγοντας και χαμογελώντας , μα χωρίς να ανταλλάξουν ούτε μία λέξη…

Όταν άρχισε να νυχτώνει , το αγόρι κατάλαβε πως έπρεπε να ξεκινήσει το δρόμο για το σπίτι του .

Σηκώθηκε κι αφού έκανε μόλις λίγα βήματα , γύρισε πίσω , έτρεξε προς το μέρος του ηλικιωμένου και τον αγκάλιασε σφιχτά.

 Κι ο γέροντας του χάρισε το πιο όμορφο χαμόγελό του!

Όταν το παιδί έφτασε σπίτι του, η μητέρα του παρατήρησε το βλέμμα χαράς στο πρόσωπό του.

Το ρώτησε: ” Τι έκανες σήμερα και είσαι τόσο χαρούμενος;”

 Ο μικρός είπε: ” Έφαγα σοκολατάκια στο πάρκο με το Θεό !” Και πριν η μαμά προλάβει να απαντήσει ο μικρός πρόσθεσε: “Και ξέρεις κάτι;

Ο Θεός έχει το πιο όμορφο χαμόγελο που έχω δει !

” Εν τω μεταξύ , ο ηλικιωμένος ακτινοβολώντας και ο ίδιος από χαρά , επέστρεψε στο σπίτι του.

 Ο γιος του , παρατηρώντας το βλέμμα ευτυχίας και αγαλλίασης στο πρόσωπό του τον ρώτησε:

“Πατέρα , τι έκανες σήμερα και είσαι τόσο χαρούμενος;” Κι ο γέροντας είπε:

“Έφαγα σοκολατάκια στο πάρκο με τον Θεό!”

 Και πριν ο γιος του προλάβει να απαντήσει , ο γέροντας πρόσθεσε:

 “Και ξέρεις κάτι ;

Είναι πολύ νεότερος απ΄όσο πίστευα!”

Πολύ συχνά υποτιμάμε τη δύναμη ενός αγγίγματος , ένα χαμόγελο, μια καλή κουβέντα, ένα αυτί έτοιμο να μας ακούσει, ένα ειλικρινές κομπλιμέντο, ή την πιο μικρή πράξη ενδιαφέροντος όλα εκ των οποίων μπορούν να αλλάξουν ριζικά τη ζωή μας .

 Οι άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή μας για κάποιο λόγο , για λίγο ή για μια ζωή.

Ας τους δεχτούμε με τον ίδιο ενθουσιασμό!!!!

Είναι αναπόφευκτο να αξιολογείς τα πράγματα, τις καταστάσεις, τους άλλους μέσα από σένα.

Φορώντας τα ίδια γυαλιά μέσα από τα οποία βλέπεις το είδωλό σου στον καθρέφτη της αυτοαντίληψής σου.

Αυτό που έχεις προσαρμόσει μέσα στον χρόνο στην ιδέα που οι γονείς σου, και οι παππούδες σου είχαν και έχουν για τις ικανότητες, και τις αδυναμίες σου.

Ταυτίστηκες με ξένους καθρέφτες και νομίζεις σήμερα πως "εσύ" είσαι αυτός που επιλέγει στην προσωπική σου ζωή...!

...

Εσύ όμως δεν είσαι τα γυαλιά που φοράς!

Είσαι αυτός που στέκεται πίσω από τα "γυαλιά", από τα πράγματα, και από τους άλλους.

Χρησιμοποίησε όλη την ψυχική σου ενέργεια για να σε ανακαλύψεις, και στον βαθμό που συμβαίνει αυτό, οι άλλοι, οι καθρέφτες και τα πράγματα αποκτούν τις ρεαλιστικές τους διαστάσεις.

Οι ψευδαισθήσεις σου αποκαθηλώνονται και μαζί τους τα "ανυπέρβλητα" κολλήματα της ζωής σου...

Κάνε το Καλό ...(NTR)

Κάνε το Καλό ...

Όλο και πιο πολλοί χτυπάνε την πόρτα σου για βοήθεια.
Με διάφορους τρόπους και διάφοροι άνθρωποι.
Δύσκολοι καιροί. Ο καθένας μας βοηθάει, όπως μπορεί.
.

Ο καθένας μας βοηθάει, όπως μπορεί.

Κι αυτοί που ζητάνε, είναι Πακιστανοί, Αιγύπτιοι, Έλληνες....
Και ζητάνε απ' όλα. Ρούχα, φαγητό, λεφτα, δουλειά.
Κι έχουν ένα ύφος, όλο πόνο.
Κι' ούτε ξέρω αν ο πόνος είναι αληθινός ή ψεύτικος.
Πολλές φορές θέλω να αποφύγω να δώσω, αλλά ντρέπομαι. Τις περισσότερες φορές κάτι δίνω.
Πάντα όμως με πιάνει μια αμφιβολία.
Μήπως με εκμεταλλεύονται; Μήπως συνεννοούνται μεταξύ τους και έρχονται για "βοήθεια".
Δίνω το κάτι τις μου και ζορίζομαι.
Μισερή βοήθεια μου φαίνεται.
Λειψή.
Ούτε ξέρω τι να κάνω.
Βασανίζομαι, ανάμεσα στο Καλό και το σωστό.
Δίνω και έχω ενοχές.
Ούτε με την καρδιά μου δίνω, ούτε αρνιέμαι να δώσω.

Πήγαμε μια κοντινή εκδρομούλα, σ' ένα μοναστήρι.
Σ' ένα παγκάκι έξω από το μοναστήρι ήταν ένας καλόγερος.
Λιγνός, κάτισχνος δηλαδή, μου φάνηκε μεγάλος στην ηλικία. Ένα ράσο φορούσε, μ' ένα σχοινί στη μέση.
Κάπου ήταν προσηλωμένος, σαν προσεύχονταν.
Πήγα κοντά του, γύρισε και με κοίταξε, μ' ένα βλέμμα διαπεραστικό, φωτιές έβγαζαν τα μάτια του.
Είδα ότι δεν ήταν πολύ μεγάλος. Κοιταχτήκαμε. Το πρόσωπο του έλαμπε στο Φως. Ίσως να ήταν ο ήλιος που χτύπαγε πάνω του.
-- Κάθισε, μου είπε.
Σαν να γνωριζόμασταν από χρόνια, άρχισα να του μιλάω, του είπα το ζόρι μου, αυτό με τις "βοήθειες", αυτό που είπα παραπάνω.
-- Εσύ να δίνεις, μου είπε, άμα μπορείς, να δίνεις.
Μη σε νοιάζει. Δεν πειράζει, αν σε εκμεταλλεύεται.
Τ' ακούς; ΔΕΝ ΠΕΙΡΆΖΕΙ.
....
Έφυγα και πήγα να βρω τους άλλους. Είχα χαρά.
Μεγάλη ΧΑΡΑ. Σαν να ελευθερώθηκα.
Όχι «σαν», ΕΛΕΥΘΕΡΏΘΗΚΑ. Άμα μπορώ, δίνω. Τόσο απλό.
Πριν μπω στο μοναστήρι, γύρισα να τον δω.
Δεν ήταν κανείς στο παγκάκι.....

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ.......(NTR)

Επιθετική  Συμπεριφορά  των παιδιών.

Το πιο συνηθισμένο είναι όταν ενοχλούν τα άλλα παιδιά. Στα πρώτα τους βήματα για να αποκτήσουν φίλους σχεδόν όλα τα παιδιά χτυπούν άλλους. Στην πραγματικότητα, βέβαια, το να χτυπούν άλλους είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους τα παιδιά μαθαίνουν να προσαρμόζονται στην συντροφιά άλλων παιδιών.
Αν παρακολουθήσουμε μια ομάδα παιδιών της προσχολικής ηλικίας, θα δούμε ότι 2 ή 3 παιδιά παίζουν ήρεμα μαζί, μετά τσακώνονται, κτυπούν το ένα, το άλλο, μετά σκορπούν για να παίξουν μόνοι τους και τέλος ξανασμίγουν για να παίξουν μαζί. Στη σχολική, βέβαια, ηλικία θα υπάρξουν και μερικοί τσακωμοί με σκοπό κυρίως να δοκιμάσει τη δύναμη του και να τη δοκιμάσει εναντίον των άλλων.

Επιθετική συμπεριφορά

Κάπου- κάπου συναντάμε κάποιο παιδί που φαίνεται να έχει σκοπό του να βασανίζει τα άλλα παιδιά. Ένα τέτοιο παιδί μπορεί να εκφράζει, με το μόνο τρόπο που ξέρει, την αντιπάθεια και τη δυστυχία του στις σχέσεις με τα άλλα παιδιά ή τους γονείς του. Έστω κι αν η επιθετική συμπεριφορά μπορεί να προσφέρει στο παιδί μια στιγμιαία ανακούφιση από το θυμό που έχει κλεισμένο μέσα του, στο βάθος της ψυχής του, όμως, αισθάνεται ότι είναι κακό, όταν συνεχώς κτυπά άλλους. Αυτό το συναίσθημα γίνεται πολύ πιο οξύ, όταν κτυπά ένα από τους γονείς του για την αγάπη του οποίου νοιώθει μεγάλη ανάγκη. Θέλει να βοηθηθεί να μάθει να συμπεριφέρεται μ’ ένα κοινωνικά αποδεκτό τρόπο και να έχει την επιδοκιμασία των άλλων. Για να πετύχει αυτό το πράγμα ένα παιδί πρέπει να έχει δίπλα τους γονείς και άλλους ενήλικες, οι οποίοι χωρίς να είναι αυστηροί, θα βρίσκονται πάντοτε στο πλευρό της δικής του συνείδησης.
Λύση: Το να βρούμε το καλύτερο τρόπο σ’ ένα τέτοιο πρόβλημα δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα. Βλέποντας ένα παιδί να κτυπά το άλλο, αμέσως ο ενήλικας αντιδρά κτυπώντας εκείνο που κτύπησε πρώτο. Αυτή όμως η αντίδραση μπορεί να ενισχύσει το παιδί να είναι πιο επιθετικό και να επιβεβαιώσει το αίσθημα του ότι είναι αδιόρθωτα κακό. Παράλληλα, όταν βλέπει το γονιό του να χτυπά, το παιδί μπορεί να νοιώσει ότι είναι σωστό να χτυπάει κι αυτό. Τελικά εκείνο που επιτυγχάνεται είναι η σύγχυση.

Εκτόνωση

Συχνά είναι πρακτικά χρήσιμο να προμηθεύσουμε το παιδί με διεξόδους σαν το σφυρί, τα καρφιά, την πλαστελίνη, τον αθλητισμό, το κολύμπι, τον στίβο, το τένις, τον χορό κ.λ.π έτσι ώστε οι δραστηριότητες αυτές να του δίνουν την ευκαιρία να εκτονώνεται και να εκφράζει τα επιθετικά του συναισθήματα μ’ έναν τρόπο που μπορεί να αποσπάσει την ειλικρινή επιδοκιμασία των γονιών του. Μπορεί ακόμα το παιδί να χρειάζεται μια ευκαιρία να εκφράζει με λόγια, παρά με έργα το θυμό του ή την επιθετικότητα, αλλά τότε πρέπει να γνωρίζει πως δεν θα τιμωρηθεί όταν λέει με ειλικρίνεια όλα όσα αισθάνεται.

Άσχημο λεξιλόγιο

Οι περισσότεροι γονείς έχουν πολλές φορές ταραχτεί όταν ακούνε από τα χείλια ενός μικρού παιδιού λέξεις χυδαίες γύρω από το σεξ. Τα παιδιά από την άλλη μεριά ευχαριστιούνται όταν πειραματίζονται με λέξεις αυτού του είδους. Πολύ συχνά τις χρησιμοποιούν μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν εντύπωση. Όταν όμως οι ενήλικες δεν δίνουν σημασία, τότε χάνουν και τα παιδιά το ενδιαφέρον τους γι’ αυτό το παιχνίδι.
Άλλωστε, ένα παιδί βρίσκει πως ένα τέτοιο πράγμα είναι ένας εύκολος και βολικός τρόπος, για να ενοχλήσει τους γονείς του ή άλλους ενήλικες, και να προσελκύσει το ενδιαφέρον τους.
Όταν δείξουν στο παιδί, ότι αυτές οι λέξεις δεν είναι καινούργιες για εμάς και ότι τις έχουμε ξανακούσει τότε σταδιακά τις απομακρύνουν και δεν τις χρησιμοποιούν.

Ήρεμα παιδιά

Ας δούμε τώρα μερικά παιδιά, τα οποία ενώ μεγαλώνουν πολύ ήρεμα στο σπίτι, αντιμετωπίζουν προβλήματα, όταν πάνε στο σχολείο, όποτε θα πρέπει να συναναστραφούν άλλα παιδιά. Στη φάση αυτή θα πρέπει να υποτάξουν τις επιθυμίες τους στο τι ενδιαφέρει και τους άλλους και θα πρέπει να βρίσκουν ικανοποίηση αποτελώντας μέλη μιας ομάδας.

Καταπιεσμένα παιδιά

Το παιδί όμως που τιμωρήθηκε πολύ ή καταπιέστηκε από τους γονείς του ή που δεν έχουν τεθεί τα όρια ή που δεν έχει καλές σχέσεις με τα αδέρφια του τότε θα δυσκολευτεί να προσαρμοστεί στο ομαδικό πνεύμα.
Είναι ενδεχόμενο να μεταφέρει τους ανταγωνισμούς που ζει μέσα στο σπίτι και στην σχολική τάξη. Όταν αυτά τα παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν κάποιους είδους ήττα, ή να παίξουν δευτερεύοντα ρόλο σε σύγκριση μ’ ένα άλλο παιδί, συχνά ανακουφίζονται από τα πληγωμένα τους συναισθήματα με το να κάνουν τον παλικαρά, με σκοπό να πείσουν τον εαυτό τους ότι σε κάτι είναι καλύτεροι από οποιοδήποτε άλλο.

“Δίνω- παίρνω”

Ακριβώς όπως το παιδί που παίζει τον παλικαρά έτσι κι ο μαθητής που ξεγελά τους άλλους στα παιχνίδια, μπορεί να προσπαθεί να αντισταθμίσει τα συναισθήματα της κατωτερότητας με το να ξεπερνά τους συντρόφους του με τίμια ή ανόητα κόλπα. Παρόμοια συμπεράσματα παρουσιάζεται σε παιδιά που στο οικογενειακό τους περιβάλλον δεν έμαθαν τους κανόνες μιας ανταλλαγής “δίνω- παίρνω”.
Αντίποδας όμως, ενός επιθετικού παιδιού, για το οποίο έχουν ειπωθεί και γραφτεί τόσα πολλά, είναι ακριβώς ο αντίθετος του τύπος, που παρουσιάζει κι αυτός τις δικές του δυσκολίες. Ένα παιδί δειλό, παθητικό που κρύβει συχνά τις εσωτερικές του συγκρούσεις πίσω από τη μάσκα της καλοσύνης και της γενναιοψυχίας. Αρνείται να υπερασπιστεί τον εαυτό του, μπορεί να φεύγει κάθε φορά που άλλα παιδιά το κτυπούν, είναι πολλές φορές κλαψιάρικο και φοβάται να εκφράσει την επιθετικότητα του μ’ ένα τρόπο ευθύ.

Το δειλό παιδί

Όταν ένα δειλό παιδί βρίσκεται ανάμεσα σ’ άλλα παιδιά, νοιώθει ανασφάλεια, που μπορεί να πηγάζει είτε από το γεγονός ότι έχει καταπιεστεί προηγούμενα από γονείς πολύ αυταρχικούς είτε από το γεγονός ότι οι γονείς του ήταν υπερπροστατευτικοί ώστε δεν μπόρεσε να διεκδικήσει τα προσωπικά του δικαιώματα. Ένα τέτοιο παιδί, στην πραγματικότητα δεν στερείται την ικανότητα για να εκφράσει εχθρότητα ή επιθετικότητα, αλλά έχει μάθει να φοβάται τόσο τα δικά του επιθετικά συναισθήματα που δεν τολμά να τα εκδηλώσει.
Για να κερδίσει ένα τέτοια παιδί την αυτοπεποίθηση του χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια. Χρειάζεται βοήθεια για να βρει την ικανότητα μέσα από τις δραστηριότητες του και τις δεξιότητες του. Αφού φοβάται το συναγωνισμό, μπορεί να παίξει μόνο του για λίγο. Οι γονείς πρέπει να ενισχύουν το παιδί να ασχολείται με κάποια δραστηριότητα, να ενισχύουν τις θετικές του προσπάθειες, ώστε σταδιακά να μπορέσει να νοιώσει αρκετή ασφάλεια και να δοκιμάσει να παίξει και με άλλα παιδιά. Η συνεργασία των γονέων με το παιδί στο παιχνίδι είναι ένα θετικό στοιχείο αλλά και χρήσιμο. Μ’ όλα αυτά σιγά σιγά αποκτά την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να γίνει δημιουργικό στην ζωηράδα του και να πάρει τη θέση του στην ομάδα.

ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ.....(NTR)

Είναι πολύ σημαντικό να έχουν τα παιδιά φίλους

Αναμφίβολα το να έχουν τα παιδιά μας έναν ή περισσότερους φίλους είναι πολύ σημαντικό, γιατί μπορεί να παίζουν μαζί, να ψυχαγωγούνται αλλά και να μοιράζονται τυχόν προβλήματα που έχουν.

Οι φίλοι διδάσκουν πράγματα που το παιδί δεν μπορεί να μάθει στο στενό οικογενειακό περιβάλλον. Ας μην ξεχνάμε ότι η οικογένεια αποτελεί για το παιδί ένα είδος προστατευμένης περιοχής· εδώ το φροντίζουν, το σέβονται και το αγαπούν απλώς και μόνο επειδή είναι το παιδί τους. Ακόμη και η σχέση με τα αδέλφια του είναι διαφορετική από αυτή που υπάρχει μεταξύ φίλων. Παρόλο που πάντα υπάρχει ένας βαθμός ανταγωνισμού στη σχέση τους, συνήθως υπερισχύουν τα αισθήματα εγγύτητας και η αίσθηση ότι ο ένας έχει ανάγκη τον άλλον.

Στον έξω κόσμο, όμως, όλα είναι διαφορετικά. Οι σύντροφοι της ίδιας ηλικίας βλέπουν το παιδί έτσι όπως είναι, ως άτομο. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένες φορές μπορεί να του ασκούν σκληρή κριτική. Οι φίλοι δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να αποκαλέσουν κάποιο παιδί «χοντρό» ή «φοβητσιάρη» ή «χαζό», μειονεκτήματα μπροστά στα οποία οι γονείς «κλείνουν τα μάτια τους».

Πού βοηθά το παιδί η δημιουργία φίλων:

• Κάνοντας παρέα με αγόρια και κορίτσια της ηλικίας του, το παιδί μαθαίνει πώς να πλησιάζει τους άλλους, πώς να το υπολογίζουν οι φίλοι αλλά και πώς να επιλύει προβλήματα που αντιμετωπίζει από κοινού.

• Μαθαίνει να σταθμίζει τις δυνάμεις του. Τα παιδιά είναι διαρκώς ανταγωνιστικά: Ποιος τρέχει πιο γρήγορα; Ποιος φτιάχνει πρώτος το παζλ; Ποιος ζωγραφίζει καλύτερα;

• Κάνοντας φίλους, το παιδί νιώθει ασφάλεια.

• Το να ανήκει σε μια ομάδα ομοίων του, του δίνει την απαραίτητη σιγουριά για να γίνεται όλο και πιο αυτόνομο και αποφασιστικό.

• Φυσικά, η φιλία δεν έχει την ίδια σημασία σε όλες τις ηλικίες. Η ανάγκη όμως να ενώνονται με τους ομοίους τους είναι έμφυτη στους ανθρώπους από τη στιγμή που γεννιούνται και σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Τι θα πρέπει να κάνετε:

‑Να ενθαρρύνετε από νωρίς το παιδί να κάνει φί­λους και να δημιουργείτε τις προϋποθέσεις γι’ αυτό.

‑Να του δίνετε ευκαιρίες για να συναντά τους φίλους του. Τα παιδιά της πόλης, μερικές φορές, δεν είναι εύκολο να κάνουν φίλους. Καλό είναι να τα πηγαίνετε σε χώρους –παιδικές χαρές, παιδότοπους, πισίνες– όπου θα έχουν τη δυνατότητα να σχετίζονται με άλλα παιδιά.

‑Να σέβεστε τον χαρακτήρα του παιδιού σας και τις ιδιαιτερότητές του, να μην το συγκρίνετε με άλλα παιδιά που είναι πιο κοινωνικά ούτε να το πιέζετε να δημιουργήσει φιλίες, αν το ίδιο δε θέλει.

‑Να δέχεστε τους φίλους του στο σπίτι σας και να τους επιτρέπετε να παίζουν. Φυσικά, και οι φίλοι του πρέπει να σέβονται τους κανόνες του σπιτιού σας –να μη δέρνουν, να μη χοροπηδούν πάνω στους καναπέδες, να μαζεύουν τα παιχνίδια κ.λπ. Κατά τ’ άλλα όμως θα πρέπει να παρεμβαίνετε όσο το δυνατό λιγότερο, γιατί τα παιδιά έχουν τους δικούς τους κανόνες που πρέπει να σέβεστε.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ(NTR)

ΤΕΧΝΙΚΕΣ  για έναν καλύτερο χαρακτηρα....

1) Δεν θα πω την λέξη αυτή γιατί πληγώνει

2) Δεν υπενθυμίζω εκείνο το γεγονός, γιατί στεναχωρεί...

3) Δεν θα μιλήσω απότομα γιατί θα μεταμεληθώ

4) Δεν θα πω κακό για τον άλλον γιατί αυτό είναι κουτσομπολιό

5) Δεν θα διακόψω τον άλλον, όταν μιλάει, γιατί αυτό είναι αγενές

6) Δεν θα πω το αστείο, γιατί είναι χυδαίο

7) Δεν θα φλυαρώ, γιατί αυτό δείχνει ελαφρότητα

8) Δεν θα μεταφέρω μια ανεξέλεγκτη πληροφορία, γιατί υπάρχει φόβος να μην είναι σωστή και οι άλλοι να την πιστέψουν

9) Δεν θα χρησιμοποιώ υπονοούμενα γιατί αυτό δεν είναι ευθές

10) Δεν θα μιλάω, όταν είμαι θυμωμένος, γιατί θα μετανιώσω για όσα πω

11) Θα φροντίζω να μιλάω όταν πρέπει κι όσο πρέπει

12) Θα είμαι εύκολος να πω κάτι καλό για τον άλλον

13) Θα δικαιολογώ κάπως τους διπλανούς μου στο φταίξιμό τους

14) Θα βρίσκω πάντα έναν λόγο ενισχυτικό για τους μειονεκτικούς, τους αδύνατους, τους πονεμένους

15) Θα προσπαθώ να μιλώ ευγενικά σε όλους

16) Θα κάνω ό,τι μπορώ για να δημιουργώ ευχάριστη ατμόσφαιρα

17) Θα μιλάω με ειλικρίνεια, καθαρά, σταράτα, αθόρυβα

18) Θα αγωνιστώ να ακούσω περισσότερο και λιγότερο να ομιλώ

19) Θα προσπαθώ να ομιλώ με τη σιωπή μου

20) Πάντοτε με: Γλυκύτητα, Μετριοφροσύνη, Σύνεση, Αγάπη
Ποτέ: Εναντίων της αληθείας, Με θυμό, Με Μισος!!!!!!

Ο ΓΡΑΦΙΚΟΣ ΜΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ…ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΑΣ!!!!!!!!(NTR)

Η γραφή δείχνει πολλά για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά μας!

 Ακόμη κι αν έχεις αφήσει χρόνια τα σχολική θρανία ή τα φοιτητικά έδρανα, συχνά χρειάζεται να συμπληρώσεις έγγραφα ή να γράψεις "ραβασάκια" στον ξεχασιάρη σύντροφό σου.

Παρατήρησε το στυλ της γραφής σου, δες τα επιμέρους χαρακτηριστικά της και θα εκπλαγείς με όσα αποκαλύπτει για τον χαρακτήρα!

 Κάνε το τεστ της γραφής και μάθε τι δείχνει για εσένα το δικό σου το γραπτό!....

Το τεστ της γραφής αποκαλύπτει το χαρακτήρα σου

1.      Τα γράμματα τείνουν να…

A Έχουν κλίση προς τα αριστερά

B. Έχουν κλίση προς τα δεξιά

Γ. Σε ευθεία γραμμή δίχως κάποια κλίση

2.      Τα γράμματα μέσα στις λέξεις είναι…

Α. Ενωμένα μεταξύ τους, με κενά ανάμεσα στις λέξεις;
Β. Αλλά ενωμένα, άλλα όχι
Γ. Διαχωρισμένα και ξεκάθαρα με κενά μεταξύ τους, σαν να επρόκειτο για δαχτυλογραφημένο κείμενο

3.      Ανάμεσα στις λέξεις αφήνεις…

Α. Μεγάλα κενά;

Β. Μικρά κενά;

Γ. Δεν αφήνεις συχνά κενά, οι λέξεις φαίνονται σαν να είναι ενωμένες

4.      Σε τι απόσταση βρίσκονται οι γραμμές μέσα στο γραπτό σου;

Α. Με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους

Β. Σε τέτοια απόσταση ώστε τα γράμματα της μιας γραμμής να μην κολλούν σε καμία περίπτωση με τα γράμματα της άλλης

Γ. Αρκετά κοντά,σε σημείο που κάποια γράμματα όπως το ρ ή το γ να κολλούν με τα γράμματα της από κάτω γραμμής

5.      Τι χρώμα στυλό θα διάλεγες από τα 3 παρακάτω;

Α. Σκούρο μπλε

Β. Κόκκινο

Γ. Ανοιχτό μπλε

6.      Σε σχέση με τα υπόλοιπα γράμματα το Ι που γράφεις είναι:

Α. Πιο μακρύ από τα υπόλοιπα κεφαλαία

Β. Πιο κοντό από τα υπόλοιπα κεφαλαία

7.      Αν γράφεις πλάγια η πρότασή σου…

Α. Είναι ανοδική, με κλίση προς τα πάνω, προσπαθώντας να αγγίξει την αρχή της σελίδας

Β. Καθοδική, με κλίση προς τα κάτω, προσπαθώντας να αγγίξει τον πάτο της σελίδας

8.      Πόση πίεση βάζεις στο στυλό ή το μολύβι;

Α. Ελάχιστη, ίσα ίσα που να φαίνονται έστω κι αχνά τα γράμματα στο γραπτό

.Β. Όσο χρειάζεται για να είναι ευανάγνωστα, δίχως όμως να χαράζονται στη σελίδα.

Γ. Αρκετή, τόση ώστε τα γράμματα να φαίνονται παχιά και ευδιάκριτα σαν να είναι χαραγμένα.

Αγωνία τέλος.

Τι δείχνουν οι απαντήσεις σου;

1.      Τα γράμματα σου έχουν κλίση;

Α. Προς τα αριστερά: Είσαι ιδιαίτερα ντροπαλή, διστάζεις και φοβάσαι να δείξεις τα συναισθήματά σου.

Β. Σε ευθεία γραμμή δίχως κλίση: Έχεις ανάγκη την επικοινωνία με άλλους.

Γ. Προς τα δεξιά: Είσαι συγκρατημένη αλλά και αυτόνομη

2.      Τα γράμματα μέσα στις λέξεις είναι...

Α. Πλήρως συνδεδεμένα:

Είσαι κοινωνική και επιζητάς την επικοινωνία

Β. Εν μέρει συνδεδεμένα: Είσαι σχετικά ντροπαλή και δύσκολα κάνεις σχέσεις

Γ. Με κενά μεταξύ τους:

 Είσαι άτομο που σκέφτεται πριν ενεργήσει, έξυπνη και ολοκληρωμένη.

3.      Τα κενά ανάμεσα στις λέξεις που γράφεις είναι..

Α. Μεγάλα: Είσαι αρκετά ντροπαλή, επιφυλακτική και σκεπτική.

Β. Μικρά: Είσαι αρκετά ομιλητική ακόμη και σε άγνωστο περιβάλλον

Γ. Δεν αφήνεις κενά:

Εχεις μεγάλη αυτοπεποίθηση και είσαι ανυπόμονη

4.      Πόσο κοντά είναι οι γραμμές στο γραπτό σου;

Α.Πολύ μακριά η μια με την άλλη:

Είσαι άτομο ανεξάρτητο αλλά κι επιφυλακτικό

Β.Όσο μακριά χρειάζεται για να μην ακουμπούν τα γράμματα: Είσαι κοινωνική και πολύ ομιλητική

Γ. Πολύ κοντά η μια με την άλλη: Μάλλον πρέπει να οργανωθείς

5.      Τι χρώμα μελάνι διάλεξες;

Α. Μπλε σκούρο ή μαύρο: Δείχνει ότι είσαι ορθολογίστρια και αρκετά συντηριτική ακολουθώντας τα πατροπαράδοτα.

Β. Κόκκινο: Δεν δίνεις σημασία στα υλικά αγαθά κι ενδιαφέρεσαι για το πνεύμα.

Γ. Γαλάζιο: Σ΄αρέσει η πρωτοτυπία κι έχεις αρκετά ισχυρή προσωπικότητα.

Παρά τον δυναμικό σου χαρακτήρα όμως είσαι αρκετά στοργική με τους ανθρώπους γύρω σου.

6.      Πόσο μακρύ είναι συνήθως το γράμμα Ι μέσα στο γραπτό σου;

Α. Μεγαλύτερο από ό, τι τα άλλα κεφαλαία γράμματα μέσα στην πρόταση: Δείχνει ότι είσαι ένα άτομο με μεγάλη αυτοπεποίθηση.

Β. Μικρότερο από ό,τι τα άλλα κεφαλαία γράμματα μέσα στην πρόταση: Έχεις βρει την αρμονία στη ζωή σου και προτιμάς να ζεις ήρεμα δίχως εντάσεις.

7.      Η πλάγια γραφή σου «βλέπει» προς τον… ουρανό ή το πάτωμα;

Α. Ανοδική γραφή: Είσαι ενεργητική και αισιόδοξη αλλά και κατηγορηματική σε όσα πιστεύεις.

Β. Καθοδική γραφή: Είσαι σταθερή σαν χαρακτήρας, θέτεις στόχους και προσπαθείς αρκετά μέχρι να τους πετύχεις.

8.      Πόση πίεση βάζεις στο στυλό ή το μολύβι;

Α. Σχεδόν καθόλου: Τα «αραχνούφαντα» γράμματα δείχνουν ένα άτομο ευαίσθητο, σεμνό, πνευματικό, με φινέτσα αλλά και υπερβολικά αυστηρό με διάθεση για κριτική.

Β. Μέτρια: Έχεις αρκετά ισχυρή προσωπικότητα και διαθέτεις θέληση και πείσμα, που σου επιτρέπουν να κάνεις κάθε στόχο σου πραγματοποιήσιμο.

     Γ. Αρκετή: Ευέλικτη και με μεγάλη προσαρμοστικότητα μπορείς να ελίσσεσαι           σαν   ........                       
        αίλουρος/η  ξεπερνώντας κάθε εμπόδιο.............