Είναι «ψυχοσωματική» η καθημερινή μας ζωή και συμπεριφορά; (NTR)

Η αξιοθαύμαστη πολυπλοκότητα του ανθρώπινου μυαλού και το «προϊόν» του, η φαινομενικά απλή, καθημερινή ανθρώπινη συμπεριφορά, εκλαμβάνονται από τους ανθρώπους ως δεδομένα Πρόκειται για κάτι λογικό να συμβαίνει για λόγους «απλοποίησης» και μη υπερφόρτωσης του εγκεφάλου, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι βλέπουμε ορισμένες συχνότητες χρωμάτων, ακούμε ορισμένες συχνότητες ήχων, και όχι όλες όσες υπάρχουν στην φύση. Αυτή την καθημερινή συμπεριφορά μας, την οποία εκλαμβάνουμε ως δεδομένη, θα μπορούσαμε να την αποκαλέσουμε «ψυχοσωματική», με την έννοια ότι σκέψεις, συναισθήματα και άλλες εγκεφαλικές λειτουργίες μετατρέπονται σε ηλεκτροχημικές διαδικασίες. Λαμβάνουν χώρα καθημερινά, για παράδειγμα στον τομέα της σεξουαλικής διέγερσης και απόλαυσης. Μήπως κατ επέκταση, τα λεγόμενα ψυχοσωματικά συμπτώματα έχουν πολλά περισσότερα πράγματα να μας «πουν» για τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας; Στην κατανόηση αυτού αποσκοπεί το ακόλουθο απλοποιημένο παράδειγμα.

Φανταστείτε έναν άνθρωπο ο οποίος βρίσκεται σε μία καφετέρια με την παρέα του, και βλέπει ένα παλιό φιλικό πρόσωπό να περνά, το οποίο συμπαθούσε αρκετά. Το «οπτικό εξωτερικό ερέθισμα» της εικόνας του ατόμου, ενεργοποιεί μεταξύ άλλων και την μνήμη του, οπότε θυμάται πχ ευχάριστες στιγμές με το άτομο αυτό (διαδικασία που γίνεται αστραπιαία και δεν γίνεται συνειδητό ότι λαμβάνει χώρα, από την συνείδηση του ατόμου). Οι ευχάριστες αναμνήσεις φέρνουν την «δημιουργία» του συναισθήματος της χαράς την συγκεκριμένη στιγμή στον εγκέφαλο του, με αποτέλεσμα να χαμογελάσει. Σκέφτεται ταυτόχρονα ότι θα ήθελε να μιλήσει στο συγκεκριμένο άτομο, καθώς αυτό τον προσπερνά. Η σκέψη του, να χαιρετίσει, «οδηγεί», στο να κινήσει το χέρι του χαιρετώντας.

 

Η σκέψη λοιπόν του ατόμου, να χαιρετήσει κάποιον, «έδωσε κίνηση στο χέρι του». Θα μπορούσαμε να ονομάσουμε αυτή την διαδικασία 

«ψυχοσωματικό σύμπτωμα», αν δεν είχε επικρατήσει η αρνητική «χροιά» του όρου.

Στην πραγματικότητα, η σκέψη μας, τα συναισθήματα, η μνήμη δεν είναι άυλες διαδικασίες. Με το που σκεφτούμε, νιώσουμε, θυμηθούμε κάτι, παρατηρείται ταυτόχρονα ηλεκτροχημική δραστηριότητα (των εγκεφαλικών κυττάρων, των νευρώνων. Αυτή η ηλεκτροχημική δραστηριότητα επιδρά στη συνέχεια στο σώμα μας, «θετικά» ή «αρνητικά» , καθώς επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα, το ανοσοποιητικό κ.α., άμεσα ή έμμεσα ελεγχόμενα από τον εγκέφαλο.

Αν επομένως «μάθουμε» να επηρεάζουμε την σκέψη μας και την συναισθηματική διάθεση, ή να μην επιτρέπουμε να επηρεάζεται αρνητικά για μεγάλο χρονικό διάστημα από εξωτερικούς παράγοντες (κάτι το οποίο αναπόφευκτα συμβαίνει),μπορούμε να επηρεάσουμε και αυτή την δραστηριότητα (ακόμη και την διάρκεια δυσάρεστων συναισθημάτων) και κατ επέκταση το τι συμβαίνει στο σώμα μας.

Γενικά για τον ανθρώπινο εγκέφαλο ισχύει το εξής.

 Δεν μπορεί να μην επηρεαστεί από εξωτερικά ερεθίσματα, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν θετικές ή αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα. Χάριν όμως στην λογική σκέψη, μπορούμε να μάθουμε να ρυθμίζουμε την διάρκεια πχ των αρνητικών συναισθημάτων, ακόμα και να τα «σταματάμε» σχεδόν αμέσως μετά την «γέννησή» τους.

Έχουμε καταφέρει μάλιστα με ειδικές διαδικασίες να «έχουμε φωτογραφίες» των εγκεφαλικών περιοχών που λειτουργούν όταν ακούμε μουσική, όταν νιώθουμε ευχάριστα ή δυσάρεστα συναισθήματα, όταν ακούμε μουσική ή λύνουμε ένα μαθηματικό πρόβλημα.

Στο παράδειγμα του ατόμου που αναφέραμε, η ηλεκτροχημική δραστηριότητα κατέληξε σε χιλιοστά του δευτερολέπτου στα νεύρα του χεριού του, με αποτέλεσμα να μπορεί να το κινήσει χαιρετώντας. Πρόκειται για μία ψυχοσωματική διαδικασία από τις άπειρες που εκτελούμε καθημερινά, και όμως νομίζουμε ότι είναι απλή, και την εκλαμβάνουμε ως δεδομένη. Σκέψη και συναίσθημα, «συνδυάζονται συνεχώς, επιδρώντας στον οργανισμό μας, εσωτερικά ή εξωτερικά. Αυτό γίνεται σε συνδυασμό με άλλες λειτουργίες όπως πχ της μνήμης, οι οποίες συχνά δεν είναι καθόλου «προσβάσιμες» από την συνείδησή μας, για την δική μας «προστασία».

Στο προηγούμενο παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι το άτομο που κάθεται στην καφετέρια είναι μία γυναίκα και το άτομο που περνά, ένας παλιός της σύντροφος. Ενώ επιθυμεί να τον χαιρετίσει, μία ασυνείδητη δυσάρεστη σκέψη ότι αυτό δεν είναι «σωστό» (δεν συμβαδίζει ηθικά με τον ρόλο της γυναίκας που μάθατε από μικρή ηλικία) τελικά την αποτρέπει, και ενώ έχει μισοσηκώσει το χέρι της για να το χαιρετήσει, τελικά το κατεβάζει. Σκεπτόμενη μετά γιατί δεν χαιρέτισε, πιθανά να αδυνατεί να κατανοήσει το γιατί. Η ηθική μας αποτελεί ένα σύνολο «κανόνων» του τι είναι σωστό, ασυνείδητων στο μεγαλύτερο μέρος τους από το μυαλό μας. «Αποθηκευμένοι στην μνήμη, τους «χρησιμοποιούμε» καθημερινά, συνήθως εν αγνοία μας. Μπορούν να «γεννήσουν» ψυχοσωματικά συμπτώματα» όταν συγκρούονται ασυνείδητα με επιθυμίες μας (τα «θέλω» μας ή πχ με ένστικτα όπως το σεξουαλικό).

Το παραπάνω παράδειγμα ήταν μία ιδιαίτερα απλουστευμένη προσπάθεια να δοθεί μία μικρή εικόνα των άυλων ψυχικών διαδικασιών (σκέψης, συναισθήματος, μνήμης) που τελικά δεν είναι και τόσο άυλες, και το πόσο εύκολα επηρεάζουν το σώμα μας, στην συγκεκριμένη περίπτωση «εξωτερικά», δηλαδή στο αν θα κινήσουμε το χέρι μας ή όχι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στα ασυνείδητα κίνητρα της συμπεριφοράς μας. Και βεβαίως το ότι δεν χαιρετίσαμε κάποιον δεν το εκλαμβάνουμε ως «αδυναμία» του εαυτού μας.

Πρόσβαση δεν μπορεί να έχει το άτομο από μόνο του και στα αίτια των λεγόμενων ψυχοσωματικών συμπτωμάτων όπως συνήθως αποκαλούμε την ταχυπαλμία, την εφίδρωση και τόσα άλλα στα οποία έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν. Γιατί όμως πολλοί άνθρωποι τα θεωρούν ως ένδειξη αδυναμίας και παλεύουν να τα αντιμετωπίσουν μόνοι τους; Πλήθος γραπτών ερωτήσεων, συχνά ζητά αυτό από έναν ειδικό, ενώ θα ακουγόταν παράξενο να ζητούνταν «οδηγίες» από έναν οδοντίατρο. Σίγουρα είναι καλύτερο από το να μην ρωτήσει ποτέ ένας άνθρωπος. Δείχνει όμως επίσης ότι η επιστήμη της ψυχολογίας ακόμη θεωρείται ότι αφορά την ψυχή, και ότι δεν αποκαθιστά μία «δυσλειτουργία», όπως ένας οδοντίατρος κάνει σφραγίζοντας ένα δόντι.

Εν μέρει οφείλεται στο ότι ο πολιτισμός μας θεωρεί το «ψυχολογικό» ως αδυναμία κατακριτέα, αγνοώντας ότι πρόκειται τελικά για φυσιολογικές εγκεφαλικές λειτουργίες.

Τι είναι τα ψυχοσωματικά συμπτώματα;

Ο εγκέφαλος μας δεν αντιδρά «κινώντας» μόνο τα μέλη του σώματός μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στο προηγούμενο παράδειγμα, η ηλεκτροχημική δραστηριότητα που οδήγησε να χαιρετίσουμε κάποιον, ξεκίνησε από ένα οπτικό ερέθισμα, το άτομο που είδαμε. Το θέμα είναι ότι η σκέψη μας ή τα συναισθήματά μας, ή η κίνηση του σώματός μας δεν ξεκινούν μόνο λόγω εξωτερικών ερεθισμάτων, πχ όσφρησης ενός γνωστού μας αρώματος. Μπορούμε να «δίνουμε και οι ίδιοι την εκκίνηση», παρότι νομίζουμε ότι δεν το κάναμε. Απλά δεν είναι συνειδητό το γεγονός ότι το κάνουμε.

Αποτελούν «τρόπο ειδοποίησης» ότι κάτι «δυσάρεστο» απασχολεί το μυαλό μας.

Το μυαλό μας έχει την ικανότητα να «κρύβει» από το συνειδητό και να «μετατρέπει» σε ψυχοσωματικά συμπτώματα, δυσάρεστα συναισθήματα, σκέψεις, ή «συγκρούσεις» μεταξύ αυτών, περιγράφοντας κάπως απλά την διαδικασία αυτή. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό ενός παιδιού το οποίο δεν λαμβάνει με «σωστό» ή αρκετό τρόπο την αγάπη των γονιών του, και μπορεί να εμφανίσει έντονους πόνους στομάχου, χωρίς συνειδητά να τους προκαλεί. Επιπλέον, οι πόνοι αυτοί είναι μία ασυνείδητη προσπάθεια για να «προσελκύσει» ξανά το ενδιαφέρον των γονιών κοντά του. Αυτός ο «μηχανισμός» δεν σταματά στην ενήλικη ζωή μας. Πρόκειται για έναν αμυντικό μηχανισμό, χρήσιμο εν μέρει, «εμποδίζει» όμως το άτομο στην καθημερινή ζωή του, όταν χρησιμοποιείται για μεγάλο χρονικό διάστημα

Γιατί τα ψυχοσωματικά παρουσιάζουν υφέσεις και εξάρσεις;

Το μυαλό μας μπορεί να συνηθίσει να σωματοποιεί, να μάθει να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, ως πχ αντίδραση στο άγχος, στην θλίψη, όσο χρονικά το άτομο αναβάλλει την αντιμετώπισή τους μέσω ειδικού, κατανοώντας και αντιμετωπίζοντας την πραγματική αιτία του άγχους που τα δημιουργεί. Η γνώση μίας σωστής αυτοανάλυσης «αποκτάται», δεν υπάρχει έμφυτη, καθώς εμποδίζεται από «αμυντικούς μηχανισμούς».

Επιπλέον, μόνο του, το ανθρώπινο μυαλό, μπορεί να «ανακαλύψει» διάφορα υποκατάστατα για να αντιμετωπίζει το άγχος, τα οποία λειτουργούν μόνο προσωρινά, καθώς δεν αντιμετωπίζουν την αιτία του άγχους, αλλά μόνο το ψυχοσωματικό σύμπτωμα. Ένα κλασικό υποκατάστατο είναι το φαγητό, το οποίο αποτελώντας μία «χημική» ικανοποίηση για τον εγκέφαλο, «καταπραΰνει» προσωρινά το άγχος. Ένα άλλο μπορεί να είναι η γυμναστική η οποία επίσης έχει ως αποτέλεσμα την έκκριση φυσικών χημικών ουσιών από τον εγκέφαλο, οι οποίες λειτουργούν ως προσωρινά ανακουφιστικά. Όπως και στην ιατρική όμως, όταν αντιμετωπίζουμε ένα σύμπτωμα, και όχι την αιτία του, το αποτέλεσμα είναι να προκύπτουν διάφορα νέα συμπτώματα, τα οποία προειδοποιούν να αντιμετωπίσουμε την «πηγή» του άγχους.

Εξυπηρετούν την «απόκρυψη» της αιτίας του άγχους και αντίθετα, την ενασχόληση του μυαλού με αυτά.

Είναι πιο εύκολο για το ανθρώπινο μυαλό να ασχολείται με τα τσιμπήματα της καρδιάς και να κάνει συνεχώς ιατρικές εξετάσεις, ως «αντιμετώπιση» πχ του άγχους επιβίωσης, παρά να αντιμετωπίσει έναν κίνδυνο άυλο, τον οποίο δεν ελέγχει, όπως την πιθανότητα απώλειας της εργασίας του. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κατ αυτόν τον τρόπο, το μυαλό χρησιμοποιεί μία «πρόχειρη άμυνα» που διαθέτει, να «μεταφέρει» και να «διοχετεύει» το άγχος από φαινομενικά» μη αντιμετωπίσιμα θέματα, σε φαινομενικά άσχετα, αλλά «χειροπιαστά» ψυχοσωματικά συμπτώματα, όπως πχ σε θέματα υγείας. Παρόμοια «μετατροπή» του άγχους σε θυμό, έχουν ζήσει πολλοί άνθρωποι όταν ο σύντροφός τους επιστρέφει αγχωμένος από την εργασία του και είναι ιδιαίτερα ευερέθιστος και οξύθυμος.

Τα ψυχοσωματικά συμπτώματα λοιπόν, ως «αμυντικός μηχανισμός» του μυαλού, προσφέρουν ένα περίεργο αλλά οδυνηρό «κέρδος» στο άτομο. Ασχολείται η σκέψη του τόσο πολύ με αυτά, μη μπορώντας να προσεγγίσει πλέον την πραγματική τους αιτία, και κατά ειρωνικό τρόπο, «ξεχνώντας την και κρύβοντάς την από την συνείδηση συχνά». Κατ αυτόν τον τρόπο ενασχόληση του ειδικού, είναι να σταματήσουν άμεσα αυτά, ως προτεραιότητα, προκειμένου να καθοδηγήσει την σκέψη του ατόμου στην κατανόηση της αιτίας τους και μετέπειτα στην αντιμετώπιση αυτής.

 

***Σύμφωνα με τα παραπάνω, έγινε μία όσον το δυνατόν προσπάθεια απλοποίησης του πώς οι φαινομενικά άυλες σκέψεις και συναισθήματα, μετατρέπονται σε «ύλη» από το μυαλό μας , καθημερινά. Κάτι το οποίο μεταφράζεται στο ότι τα ψυχοσωματικά συμπτώματα δεν αποτελούν κάποιο ανίατο πρόβλημα ή «γενετική καταδίκη», χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι ο καθημερινός άνθρωπος διαθέτει τις γνώσεις για να τα σταματήσει ή ότι θα πρέπει να λειτουργεί ως «ειδικός» για τον εαυτό του***

ΣΚΕΨΕΙΣ...(NTR)

Δώστε περισσότερο σημασία στο Είναι από το Φαίνεσθαι, τόσο για τους άλλους όσο και για εσάς τους ίδιους!!

Η ειλικρινής επικονωνία με τον εαυτό μου, όπως και με τους άλλους, έχει να μου προσφέρει πολλά περισσότερα από τον ψεύτικο εαυτό που παρουσιάζω από ανασφάλεια μήπως δεν αρέσω.

 

 

Να είσαι ο εαυτός σου χαράζοντας την δική σου πορεία στην ζωή, ακολουθώντας την. Αν....( στιγμές μπορείς να αναθεωρείς τις απόψεις σου αλλάζοντας ίσως μονοπάτια, χωρίς όμως να ξεφεύγεις από τον δρόμο σου!!!

 

 

Ο καθένας έρχεται με τα δικά του βιώματα και τα δικά του πιστεύω. Αν δεν ακούσεις τον άλλον και επιβάλλεις τον εαυτό σου σε αυτόν, πώς περιμένεις να τον γνωρίσεις και πολύ περισσότερο να τον αποδεχτείς έτσι όπως είναι; Και αν δεν σου κάνει η παρέα μαζί του, πολύ απλά σταμάτησε την και ψάξε αλλού αναλαμβάνοντας τις ευθύνες των πράξεων σου!

 

 

Η λογική κατέστρεψε τους μεγαλύτερους έρωτες... και οι έρωτες τα καλύτερα μυαλά...

 

 

ΤΡΑΓΟΥΔΑ σαν κανείς να μην σε ακούει..

ΧΟΡΕΨΕ σαν κανείς να μην σε βλέπει..

 ΑΓΑΠΗΣΕ σαν να μην έχεις πληγωθεί ποτέ..

 ΖΗΣΕ σαν ο παράδεισος να είναι στη γη!!!!!!

 

 

 

Υπάρχουν 3 απλοί κανόνες της ζωής:

1) αν δεν κυνηγήσεις αυτό που θέλεις δεν θα το αποκτήσεις ποτέ..
2) αν δεν ζητήσεις, η απάντηση θα είναι πάντα ΟΧΙ.. και
3) αν δεν προχωρήσεις θα είσαι πάντα στο ίδιο σημείο...

Διαπροσωπικά Προβλήματα....(NTR)

 

Διαπροσωπικά  Προβλήματα

Τα διαπροσωπικά προβλήματα αναφέρονται σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς στη διάρκεια ζωής ενός ανθρώπου που είναι δύσκολο να «σπάσουν» και να αντικατασταθούν.

Συνήθως αφορούν τον τρόπο που σχετιζόμαστε με τους άλλους και μένουμε παγιδευμένοι σε συμπεριφορές που φαίνεται να προκαλούν δυστυχία στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, αλλά και αποτυχία στην επαγγελματική σταδιοδρομία.

Έτσι μπορεί κάποιος να:

Εμπλέκεται συστηματικά σε αδιέξοδες σχέσεις, με ψυχρούς συντρόφους

Να εμπλέκεται διαρκώς σε καυγάδες και συγκρούσεις με τα αγαπημένα του πρόσωπα

Να νιώθει ανάξιος για αγάπη και αποδοχή

Να δυσκολεύεται να εμπιστευτεί τους άλλους

Να φοβάται ότι κάτι καταστροφικό μπορεί να του συμβεί

Να μην νιώθει ικανοποιημένος με τίποτα

Να καλύπτει πάντα τις ανάγκες των άλλων σε βάρος των δικών του

Αυτά τα προβλήματα πηγάζουν από δυσλειτουργικές πεποιθήσεις που έχουμε διαμορφώσει από την παιδική ηλικία και έχουν παγιωθεί στην ενήλικη ζωή. Το βασικό γνώρισμα αυτών των προβλημάτων είναι ότι είναι χρόνια, εμμένουν για μεγάλο μέρος της ζωής του ατόμου, και αποτελούν μέρος της προσωπικότητάς του με αποτέλεσμα να είναι μερικές φορές δύσκολο να τα αναγνωρίσει ακόμα και το ίδιο το άτομο. Ακόμα και αν τα συνειδητοποιεί κάποιος και να προσπαθεί να τα αποφύγει, είναι συχνό τελικά να ξανασυναντά τις ίδιες δυσκολίες στη ζωή του.

 

 

Αυτού του είδους δυσκολίες μπορεί να προκαλέσουν την εκδήλωση ποικίλων συμπτωμάτων όπως

Αγχος και Πανικο

Καταθλιψη

εθισμούς

διαταραχές ύπνου

σεξουαλική δυσλειτουργία

Παρά την ύπαρξη αυτών των συμπτωμάτων, υποβόσκουν βαθύτερα προβλήματα προσωπικότητας που αφορούν πεποιθήσεις για τον εαυτό και τον κόσμο και που οδηγούν σε αυτοηττώμενες συμπεριφορές. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι καλό να αναζητήσει κάποιος βοήθεια ώστε να καταφέρει να εντοπίσει αλλά και να αντιμετωπίσει αυτές τις πεποιθήσεις. Η γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει το άτομο να διερευνήσει τα στοιχεία της προσωπικότητάς του και τον τρόπο που επιδρούν στα συναισθήματά του αλλά και στις σχέσεις τους με τους άλλους. Στόχος της θεραπείας είναι να προκληθούν οι δυσλειτουργικές πεποιθήσεις ώστε να μειωθούν τα δυσφορικά συναισθήματα του ατόμου αλλά και να τροποποιήσει τις συμπεριφορές του ώστε να αποκτήσει καλύτερη ποιότητα ζωής

 

 

 

 

 

 

Διωξτε τις.....Αρνητικες Σκεψεις(NTR)

Αποκρούστε τον αρνητικό διάλογο ....

«Αγνοώντας τις <<Aποτυχίες>> και σταθεροποιώντας τις <<Nίκες>> ένας άνθρωπος ανακαλύπτει τελικά την δύναμή  και τον έλεγχό του... πάνω στην ζωή»

 

 

Κάνοντας Το Αντίθετο Δεν Πετυχαίνουμε Τίποτα

Όλος ο χρόνος που σπατάλησα για να μιλάω ή να σκέφτομαι κάποια αποτυχία δεν παρήγαγε τίποτε το θετικό για μένα και όχι μόνο αλλά και τα άσχημα συναισθήματα που ακολουθούν
τις αποτυχίες έριχναν τόσο πολύ την ενέργεια μου που η μια αποτυχία ακολουθούσε την άλλη και στην δουλειά και στις σχέσεις. Τώρα πια δεν σπαταλάω καθόλου χρόνο στις αποτυχίες και εστιάζω στις νίκες σε κάθε αναποδιά που συμβαίνει. Διαβάζω την Λίστα Επιτυχιών ξανά και ξανά μέχρι που η αποτυχία γίνετε τόσο ασήμαντη που κυριολεκτικά εξαφανίζετε.

 Κάντε το και θα δείτε να αλλάζει η πορεία που παίρνουν τα πράγματα κάθε φορά. Πάρτε μια απόφαση ν' αγνοήσετε τις αποτυχίες . ΑΓΝΟΗΣΤΕ ΤΕΣ. Στο κάτω κάτω αποτυχίες με την στενή έννοια της λέξης .....ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.....

 

Αγνοήστε Τις Αποτυχίες.

Δεν σας λέω να τις ξεχάσετε, απλα... να τις αγνοήσετε.   Αφήστε τις να υπάρχουν όμως μην δίνετε καθόλου σημασία   Και επιπλέον εξωτερικεύστε την αποτυχία , είναι πολύ σημαντικό  να αποδίδετε την αιτία του προβλήματος σε καταστάσεις έξω από τον δικό σας έλεγχο.

Με άλλα λόγια μεταθέστε το φταίξιμο ΜΑΚΡΙΑ από εσάς

 

 

Χωρίς όμως να το πιστεύεται  πραγματικά, απλά να το κάνετε για να νοιώσετε καλύτερα και να μην σας πάρει από κάτω. Να μην αφήσετε να δυναμώσουν οι αποτυχίες και να τις θέσετε υπό έλεγχο.

Θέλω να πω ότι είναι πολύ σημαντικό να κρατάτε τον πνευματικό σας χώρο καθαρό από κάθε πνευματικό σκουπίδι. Μην επιτρέπετε σε μια αναποδιά να έχει αντίκτυπο σε οποιαδήποτε άλλη πλευρά της ζωής σας , της δουλείας σας, της οικογένειας σας

Αντιδράστε... Υπεύθυνα

Η θεώρηση ότι εσείς είστε υπαίτιοι για κάθε αρνητική εμπειρία που σας συμβαίνει μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά επιζήμια. Αν μόνο καταφέρεται αυτή την θεώρηση να την θέσετε υπό έλεγχο θα καταφέρεται να την ανατρέψετε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μαθαίνετε από τα λάθη σας. Σημαίνει όμως ότι δεν θα επιτρέπετε στ λάθη σας να καταστρέφουν την πνευματική σας υγεία. Είστε υπεύθυνοι για τον τρόπο που αντιδράτε, για την επιλογή της επόμενης ενέργειας σας γ ια την ερμηνεία που δίνετε σε κάθε δεδομένη εμπειρία.  Αλλά όχι απαραίτητα υπεύθυνοι αυτής της ίδιας της εμπειρίας. Δεν έχει καμιά σημασία να οι ερμηνείες σας ή τα συμπεράσματα σας είναι αληθινά.

Το Μυαλο σας η το ΣΩΜΑ σας δεν γνωριζει τη διαφορα....
Αν καταλήξετε ότι εσείς φταίτε η ενέργειά σας πέφτει.  Από την άλλη αν εξωτερικεύσετε την υποτιθέμενη αποτυχία η ενέργειά σας ανεβαίνει. Θυμηθείτε ότι οι επιτυχίες είναι καθαρά ενέργεια άρα όσο πιο ψηλά κρατάτε την ενέργεια σας τόσο πιο γρήγορα θα το ξεπεράσετε.

Οι Κανόνες Χειρισμού Της Αποτυχίας

Καταρχήν εμφανίζετε ένα πρόβλημα.  Πρέπει να είναι κάτι που συνέβη πραγματικά. Όπως να κλείσετε την πόρτα του σπιτιού σας και να έχετε ξεχάσει τα κλειδιά μέσα. Ή να απολυθείτε από την δουλειά σας ενώ έχετε πάρει καινούργιο σπίτι με υψηλή δόση δανείου.
Μόλις ανακαλύψετε την αποτυχία θα νοιώσετε κάποιο συναίσθημα είναι το καμπανάκι για όσα θα ακολουθήσουν. Στο μυαλό σας αρχίζει ο διάλογος.
Σταματήστε αυτόν τον εσωτερικό διάλογο Αμέσως. Βρείτε τις λέξεις που σκέφτεστε και πιστοποιήστε τα συναισθήματα που κυριαρχούν:   θυμός, θλίψη, απογοήτευση, ανασφάλεια, διάψευση ελπίδας.
Διακωμωδήστε τα… για παράδειγμα αλλάξτε την φωνή σας και τραγουδήστε τα,.
Εξωτερικεύστε τα και δικαιολογήστε τα ρίξτε αλλού το φταίξιμο ή αποδώστε το σε λογικές ή φανταστικές καταστάσεις.  Γράψτε σε μια κόλλα χρωματιστό χαρτί 42 διαφορετικές λογικές ή φανταστικές δικαιολογίες.

Διασκεδάστε το

Πάρτε Την Λίστα Επιτυχιών και ρίξτε μια ματιά στις νίκες σας. Διαβάστε τα συναισθήματα που ακολουθούν και βιώστε τα στον παρόντα χρόνο.  Όταν τα καταφέρετε κρατήστε αυτό το συναίσθημα όσο περισσότερο μπορείτε.

Έτσι θα μεταδώσετε ενέργεια γύρω σας. Αυτό είναι το μαγικό κομμάτι της ιστορίας. Έχω παρατηρήσει ότι όταν τα συναισθήματα μου αλλάζουν τότε τα πάντα αλλάζουν. Να μην ξεχνάτε πως τα συν-αισθήματα από τις δικές σας σκέψεις δημιουργούνται, αν αλλάξετε τις σκέψεις σας θα αλλάξουν αυτόματα και τα συναισθήματα σας αυτόματα.

Και μετά να πείτε στον εαυτό σας να περιμένει να συμβεί κάτι καλό. Και πράγματι συμβαίνει.!!!!!!!!!! Το τηλέφωνο χτυπάει και σας προσλαμβάνουν σε  καινούρια δουλειά ,με καλύτερες αποδοχές και καλύτερη θέση... Η όλη διαδικασία παίρνει το πολύ 10 λεπτά ! Αποκτώντας εμπειρία και με την εξάσκηση θα κάνετε την όλη διαδικασία αυτόματα .

Τώρα έχετε τα τρία από τα τέσσερα πολύ σημαντικά εργαλεία των επιτυχημένων ανθρώπων . Πιστέψτε με αξίζει κάθε προσπάθεια που θα καταβάλετε....

Έχετε στόχους και πίστη στα ιδανικά σας. Βάλτε μπροστά το όνειρο σας και ακολουθήστε το.!!!!!

 

Δεν σας λέω να τις ξεχάσετε, .....απλα  να τις αγνοήσετε.......
 Αφήστε .... να υπάρχουν όμως μην δίνετε καθόλου σημασία.!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

ΚΡΙΣΗ!!!!!Πεντε βηματα για να Αισθανθουμε καλυτερα!!!!!(NTR)

 

 

Η πίεση που ασκείται στον καθένα από εμάς είναι πολύ μεγάλη.

Όταν ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι το περιβάλλον του είναι ανασφαλές και επικίνδυνο, αυτόματοι μηχανισμοί προκαλούν κατάσταση συναγερμού στον οργανισμό. Ορμονικές εκκρίσεις φέρνουν τον οργανισμό σε εγρήγορση και τον προετοιμάζουν να αντεπεξέλθει σε μια κατάσταση κινδύνου.

Αυτή η ορμονική ανταπόκριση του οργανισμού σε παρόμοιες περιστάσεις ονομάζεται «στρες».

Με αυτό το τρόπο η ψυχική πίεση επηρεάζει και προκαλεί αλλαγές και στο σώμα μας.

Τι μπορούμε όμως να κάνουμε γι’ αυτό;

Τοξικοί άνθρωποι και στρες

Το πρώτο που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι η κατάσταση στρες δεν προκαλείται από τις συνθήκες αλλά από συγκεκριμένα άτομα. Έχει βρεθεί ότι ο άνθρωπος αντιδρά και επιβιώνει καλύτερα σε ένα περιβάλλον με προκλήσεις.

Οι βασιλιάδες στην αρχαιότητα αποκεφάλιζαν τους αγγελιοφόρους που τους έφερναν συνέχεια κακά μαντάτα. Πριν  όμως αρχίσετε να παίρνετε κεφάλια, εντοπίστε τους τοξικούς ανθρώπους στο περιβάλλον σας. Είναι αυτοί που σας φέρνουν συνέχεια κακά νέα και στη παρουσία τους αισθάνεστε άσχημα ή άβολα. Είτε μειώστε την συχνότητα επικοινωνίας μαζί τους είτε σκεφτείτε τι κάνετε ή λέτε και εσείς οι ίδιοι που μπορεί να αναπαράγει ένα κλίμα έντασης.

Η ένταση είναι μεταδοτική σπάστε αυτή την αλυσίδα πριν και μετά από εσάς. Στις επικοινωνίες που δέχεστε και στις επικοινωνίες που δίνετε.

Κάντε μια βόλτα

Κάντε μια βόλτα και παρατηρήστε αντικείμενα που βρίσκονται μακριά στον ορίζοντα. Η εξωστρέφεια ανεβάζει εντυπωσιακά τη διάθεση. Κατά τη διάρκεια της ημέρας οι μικρές αποστάσεις από αντικείμενα και ανθρώπους όπως και η διαβίωση σε κλειστούς περιορισμένους χώρους μας ρίχνουν τη διάθεση.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο αποτελεσματικό είναι αυτό μέχρι να το κάνετε.

Άσκηση το καλύτερο φάρμακο 

Ενώ πρόσφατες έρευνες επικυρώνουν πλέον την αναποτελεσματικότητα των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων .... ερευνητές μπορεί να ανακάλυψαν ένα νέο «φάρμακο» για την κατάθλιψη που σχεδόν όλοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν: την Άσκηση.

Σε μια μελέτη που συμπεριλάμβανε ενήλικες ηλικίας από 20-45 ετών που είχαν διαγνωσθεί με μέτρια ή ήπια κατάθλιψη, οι ερευνητές παρατήρησαν την θεραπευτική επίδραση της άσκησης.

Ανακάλυψαν

Ότι τα συμπτώματα της κατάθλιψης μειώθηκαν κατά το ήμισυ, σε εκείνα τα άτομα που έλαβαν μέρος σε αεροβική άσκηση 30 λεπτών 3-5 φορές την εβδομάδα, μετά από 12 εβδομάδες

Αυτοί που έκαναν ήπια άσκηση 3-5 φορές την εβδομάδα εμφάνισαν μια μείωση των συμπτωμάτων κατά 30%

Οι συμμετέχοντες που έκαναν ασκήσεις stretching 15-20 λεπτά επί 3 ημέρες την εβδομάδα είχαν μια μείωση 29%

Κάντε το πρόγραμμα κυτταρικής αποτοξίνωσης

Είναι πολύ σημαντικό να αφαιρέσουμε από το σώμα μας οτιδήποτε τοξικό το εμποδίζει να λειτουργεί ομαλά και φυσιολογικά. Ο δρόμος προς την άριστη φυσική κατάσταση και την υγεία δεν συμπεριλαμβάνει τις τοξίνες που καιροφυλαχτούν μέσα στο σώμα μας.  

Πάρτε την τύχη στα χέρια σας

Σε διαφορες μελετες που εγιναν έχει βρεθεί ότι οι τυχεροί άνθρωποι παρουσίαζαν τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:

Αρπάζουν τις ευκαιρίες που τους τυχαίνουν

 Πραγματοποιούν προβλέψεις, σχετικά με τον εαυτό τους, που τις εκπληρώνουν από μόνοι τους μέσα από μια θετική προσδοκία

 Υιοθετούν μια στάση ταχείας αντίδρασης και αποκατάστασης, που γυρίζει την κακή τύχη σε καλή (όπως αντιδρά ένα ελατήριο όταν το πιέζουμε, το στρίβουμε.)

Ξεχάστε αποτυχίες και τις στεναχώριες του παρελθόντος.

Σκεφτείτε θετικά και οραματιστείτε το μέλλον που θέλετε να έχετε.
Εμεις και μονο...ΕΜΕΙΣ!!!!!μέσα από τις ενέργειες που κάνουμε σήμερα πραγματοποιούμε τα όνειρα μας και δημιουργούμε το δικό μας μέλλον!!!!!!

Άντρες παντρεμένοι με έξυπνες γυναίκες ζουν περισσότερο!(NTR)

 

 

Σουηδοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η μακροζωία και η καλή υγεία δεν σχετίζονται σε καμία περίπτωση με την εκπαίδευση του άντρα, σχετίζονται όμως άμεσα με την εκπαίδευση της γυναίκας του.

Παρά το γεγονός ότι όλοι οι άντρες νομίζουμε ότι οι εξυπνάδα μας είναι αρκετή για μας, για τη γυναίκα μας και περισσεύει, η επιστημονική έρευνα δηλώνει ότι η υγεία και η μακροζωία μας δεν εξαρτάται από τη δική μας ευφυΐα ή εκπαίδευση αλλά από αυτή της γυναίκας μας!

Όσο μεγάλο κι αν είναι το πλήγμα στον εγωισμό μας, μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Αγγλικό επιστημονικό περιοδικό "Επιδημιολογία και  Δημόσια Υγεία", αναφέρει ότι για τους άντρες, η εκπαίδευση της συζύγου είναι πιο σημαντική, όσον αφορά στη θνησιμότητα, από ότι η δίκη τους εκπαίδευση.

Το εύρημα αυτό, υποθέτουν οι επιστήμονες, πιθανά να οφείλεται στην ικανότητα των γυναικών να διαχειρίζονται και να δίνουν πληροφορίες που αφορούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής και να βοηθούν στη καθημερινή εφαρμογή του. Οι μορφωμένες γυναίκες είναι πιο πιθανό να μοιράζονται και να μεταφέρουν καλές συνήθειες όσον αφορά στο τρόπο ζωής.

Αυτές οι συνήθειες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν υγιεινές επιλογές στη διατροφή, άσκηση και αποφυγή των παραγόντων κινδύνου.

Πιστεύω όμως ότι τα θετικά αυτά αποτελέσματα δεν οφείλονται μόνο στις επιλογές που αφορούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Ζούμε σε μια εποχή που αυτό που βάλλεται περισσότερο πέρα από την υγεία μας, είναι η κοινή λογική.

Ο μέσος άνθρωπος βομβαρδίζεται συνέχεια από αρνητικές ειδήσεις που καλλιεργούν ένα περιβάλλον τρόμου. Η ικανότητα να μπορέσει κανείς να φιλτράρει και να κατανοήσει τι πραγματικά συμβαίνει γύρω μας, είναι ζωτικής σημασίας.

Ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος στο να δημιουργήσει ένα πνευματικά υγιές περιβάλλον γύρω του και όπως και να το κάνουμε οι γυναίκες έχουν πάντα τον τελευταίο λόγο.

Δύο άτομα μαζί έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν, στηρίζοντας ο ένας τον άλλο από ότι θα είχαν ο καθένας μόνος του. Αυτό πέρα από τη κοινή λογική στηρίζεται και από μελέτες όπου δείχνουν ότι οι παντρεμένοι ζουν περισσότερο.

Πολλές φορές τα μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα της καθημερινότητας μας κάνουν να ξεχνάμε να πούμε στο σύντροφο μας μια καλή κουβέντα ή να κάνουμε ένα μικρό δώρο που έχει όμως πολύ μεγάλη συναισθηματική αξία.

Είναι στο χέρι μας να αψηφήσουμε τη συνεχόμενη κινδυνολογία, να δώσουμε περισσότερη προσοχή στα καλά πράγματα που έχουμε και υπάρχουν γύρω μας και να ζήσουμε μια μακρά,
 χαρούμενη και υγιή ζωή.!!!!!!!!!!!!!

ΓΟΝΕΙΣ...και πως να τους βοηθησουμε!!!(NTR)

 

 

Στo κυλικειο της εργασιας , πίνοντας καφέ, μερικοί σαραντάρηδες συνάδελφοι μιλούν για το Σαββατοκύριακό τους: «Tο Σάββατο δεν πήγαμε τελικά την εκδρομή, έφυγα άρον-άρον για τη Θηβα.(λεει ενας συναδελφος).... H μητέρα μου ξαφνικά παρουσίασε κάτι και έπρεπε να μπει στο νοσοκομείο». Aν και δεν συνηθίζουν να πολυμιλούν για τα προσωπικά τους, οι άλλοι δείχνουν ενδιαφέρον και διαπιστώνουν ότι αντιμετωπίζουν την ίδια κατάσταση. Eνώ μέχρι πρότινος οι γονείς ήταν μια χαρά, υγιείς, δραστήριοι και ανεξάρτητοι, ξαφνικά ένα συμβάν, μια αρρώστια, ένα μικροατύχημα κάνει αισθητό το πόσο ευάλωτοι είναι. Oι περισσότεροι συνάδελφοι του παραδείγματός μας είναι γύρω στα 40 με 50 και μέχρι πρόσφατα τούς απασχολούσαν η καριέρα τους, οι εξελίξεις στο χρηματιστήριο, η ανατροφή των παιδιών τους και οι διακοπές τους.

Το συμβόλαιο των γενεών

Tώρα όμως αποκτούν ένα καινούργιο πρόβλημα:
<<οι γονείς τους μεγαλώνουν και χρειάζονται βοήθεια.>> Kαι όχι οποιαδήποτε βοήθεια, αλλά περιμένουν από τα παιδιά τους να αντεπεξέλθουν με τη σειρά τους στο δικό τους μέρος του «συμβολαίου των γενεών». Eκείνοι έκαναν από τη δική τους μεριά ό,τι έπρεπε να κάνουν: «Σας μεγαλώσαμε, σας φροντίσαμε, κάναμε θυσίες, σας σπουδάσαμε, σας κρατήσαμε τα παιδιά... Tώρα είναι η σειρά σας». Bέβαια, σπάνια εκφράζονται αυτές οι προσδοκίες με τόσο ξεκάθαρο τρόπο. Συνήθως λέγονται πλάγια, «από σπόντα». Όμως, τα ενήλικα πλέον παιδιά ξέρουν τι αναμένεται να κάνουν και νιώθουν -όχι σπάνια- παγιδευμένα μέσα σε αυτές τις προσδοκίες, στη δική τους επιθυμία να «σταθούν» στους γονείς τους και στις δυσκολίες που φέρνει αυτή η καινούργια κατάσταση.

Oι πρακτικές και οι ψυχικές δυσκολίες

Aπό τη μια υπάρχουν τα πρακτικά προβλήματα, τα οποία δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα: «Πώς θα είναι τη νύχτα, πού θα βρω τόσο χρόνο, ποιος θα μένει με τα παιδιά μου; Aν έρθει να μείνει μαζί μας, πού θα βρούμε χώρο, τι θα γίνεται όταν λείπουμε;». Eίναι πάρα πολλά τα θέματα στα οποία πρέπει να δοθούν λύσεις ικανοποιητικές για όλους, να γίνουν συμφωνίες, συμβιβασμοί, υποχωρήσεις. Όμως, ακόμη και αν ξεπεραστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι πρακτικές δυσκολίες, οι κόρες και οι γιοι, που βρίσκονται αντιμέτωποι με τα γηρατειά και τη φυσική ή και την πνευματική ανημποριά των ηλικιωμένων γονιών τους, έχουν να αντιμετωπίσουν και μία σειρά από ψυχικές δοκιμασίες, που συχνά είναι ιδιαίτερα επώδυνες.

«Mαμά, φόρεσε τη ζακέτα σου»

Όταν οι γονείς γίνονται «παιδιά», ξυπνούν δικοί μας φόβοι, που θα προτιμούσαμε να ξεχάσουμε

«Mαμά, φόρεσε τη μάλλινη ζακέτα σου, θα πουντιάσεις», η ίδια φράση, που έχουμε ακούσει εκατοντάδες φορές από τον άνθρωπο στον οποίο τώρα την απευθύνουμε, ακούγεται παράδοξη, σαν να βρισκόμαστε σε λάθος χρόνο. Oι τόσο γνωστοί και επί δεκαετίες δοκιμασμένοι ρόλοι ανατρέπονται. Oι γονείς γίνονται «παιδιά», που πρέπει να τα φροντίσουμε και να τα προστατέψουμε. Το γεγονός αυτό μάς ξυπνάει δικούς μας φόβους, που θα προτιμούσαμε να τους ξεχάσουμε. Όταν βλέπουμε την τόσο ζωντανή, γεμάτη ενέργεια γυναίκα που υπήρξε η μητέρα μας να αγκομαχάει για να ανέβει τις σκάλες και τον πνευματώδη συνομιλητή που ήταν ο πατέρας μας να επαναλαμβάνει πέντε φορές μέσα σε μισή ώρα την ίδια κουβέντα, δεν είναι εύκολο να μη σκεφτούμε: «Πώς θα είμαι εγώ όταν φτάσω σε αυτή την ηλικία; Ποιος θα είναι κοντά μου; Πώς θα με βλέπουν, πώς θα μου φέρονται οι άλλοι;».

Οι σκιές του παρελθόντος

Aν και αυτή η δοκιμασία είναι οδυνηρή, οι περισσότεροι είμαστε αποφασισμένοι να αντεπεξέλθουμε και να σταθούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πλάι στους γονείς, που μας χρειάζονται. H επαναπροσέγγισηόμως κάτω από τις καινούργιες συνθήκες και με αντεστραμμένους τους ρόλους γονιών-παιδιών φέρνει συχνά στην επιφάνεια... σκιές του παρελθόντος, πικρίες, παράπονα, οργή, ακόμα και μίση, τα οποία αφού ενηλικιωθήκαμε και όσο οι γονείς ήταν καλά και είχαν τη δική τους ζωή, τα θεωρούσαμε «περασμένα-ξεχασμένα». Όμως, αν οι νέοι ρόλοι δυσκολεύουν ακόμη και ανθρώπους που είχαν αρμονική σχέση με τους γονείς τους, μπορεί να γίνουν μαρτύριο για όσους είχαν πάντα προβλήματα με την οικογένειά τους.

Aντιμέτωποι ξανά με την παιδική ηλικία

Για να φροντίσει κανείς τους γονείς του ικανοποιητικά, πρέπει να μπορέσει να συγχωρήσει

Tη σχιζοφρένεια αυτής της κατάστασης εκφράζει πολύ παραστατικά μία αγγλική λέξη που συνέθεσε μια Aμερικανίδα συγγραφέας από τις λέξεις «child» (παιδί) και «adult» (ενήλιξ): «chadult». Έτσι ονομάζει τις γυναίκες και τους άντρες που απέναντι στους ανήμπορους, ηλικιωμένους γονείς τους ξαναβρίσκονται αντιμέτωποι με την παιδική τους ηλικία, με τις πληγές, το θυμό και την απογοήτευση. Πώς να είναι υπομονετική και τρυφερή με τη μητέρα της μια γυναίκα όταν αυτή ήταν πάντα πολύ σκληρή και αυστηρή μαζί της; Πώς να φροντίσει κάποιος με αγάπη τον ηλικιωμένο πατέρα του που συνέχεια τον μείωνε και δεν του έλεγε ποτέ μια καλή κουβέντα; Πώς να ξεπεραστείη ζήλια για την αδερφή που ήταν πάντα η χαϊδεμένη, παρόλο που δεν κούνησε ποτέ το δαχτυλάκι της για τους γονείς; Kαι πώς να αντέξει κανείς τις υπερβολικές απαιτήσεις, τις παρεξηγήσεις, το «ταλέντο» των γονιών να δημιουργούν ενοχές; Πώς να μετριάσει το συναίσθημα ότι δεν προσφέρει αρκετά; Oι περισσότεροι chadults δίνουν μια μάλλον μοναχική μάχη. Aυτή η κατάσταση όμως επιβαρύνει πολύ και τις δύο πλευρές: Oι γονείς που χρειάζονται φροντίδα αισθάνονται τον εκνευρισμό και την άρνηση και πιθανώς γίνονται ακόμη πιο «δύσκολοι» από όσο ήδη είναι. Kαι για τα ενήλικα παιδιά τα αρνητικά συναισθήματα είναι πηγή συναισθηματικής φόρτισης και άγχους, που -εκτός από τις τύψεις που προκαλούν- μπορεί, αν αυτή η διαδικασία κρατάει χρόνια, να επιφέρουν κόπωση, απόγνωση, ψυχικές διαταραχές, κατάθλιψη....

Πώς να βοηθηθεί κανείς;

Bοηθάει να φαντάζεται κανείς πώς είναι όταν, πράγματα αυτονόητα, γίνονται ξαφνικά πρόβλημα!!!!!

H σημαντικότερη προϋπόθεση για να φροντίσει κανείς τους γονείς του ικανοποιητικά είναι να μπορέσει να «συνάψει ειρήνη», να συγχωρήσει. Aυτό φυσικά δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται, όμως δεν είναι και ακατόρθωτο!

• Aν τα παιδιά δεν εστιάζουν μόνο στα «λάθη» των γονέων, αλλά και στα καλά χαρακτηριστικά τους, τις ωραίες στιγμές της κοινής τους ζωής, τότε είναι πιο εύκολο να συγχωρήσουν.

• Kάνει καλό και στις δύο πλευρές το να προσπαθήσουν τα παιδιά να μάθουν για τη ζωή των γονιών, να τους ενθαρρύνουν να διηγούνται πράγματα που ήταν σημαντικά γι’ αυτούς. Aυτό, εκτός από το ότι επενεργεί χαλαρωτικά στη σχέση τους, είναι και μία τελευταία ευκαιρία να μάθουν πράγματα που δεν γνώριζαν για την οικογένειά τους.

• Bοηθάει να μπαίνει κανείς πότε-πότε στο πετσί των γονιών και να προσπαθεί να φανταστεί πώς είναι όταν πράγματα αυτονόητα γίνονται ξαφνικά πρόβλημα: «Πώς θα είναι όταν δεν θα μπορώ ν’ ανέβω τις σκάλες;» -«Ποιος θα μου ψωνίζει όταν εγώ δεν θα μπορώ;». Έτσι κατανοεί κανείς καλύτερα την αδυναμία και την απόγνωση που μπορεί να κρύβονται πίσω από την ανυπομονησία και την κακή διάθεση των γονιών.


Λύσεις χωρίς πίεση

• Oι μεγάλοι άνθρωποι έχουν διαφορετικούς ρυθμούς, συχνά χρειάζονται πολύ χρόνο για να πάρουν αποφάσεις, όσο ασήμαντες και αν είναι. Aυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το σέβονται τα παιδιά τους και να μην τους επιβάλλουν γρήγορες λύσεις, αφαιρώντας τους το δικαίωμα να έχουν γνώμη για τη ζωή τους.

• Και τέλος, όταν ο ρόλος του chadult είναι δύσκολος, όταν δεν μπορεί κανείς να σταματήσει να <ξυνει> παλιές πληγές, είναι καλό να σκεφτεί ότι το να κλείσει ειρήνη με τους γονείς δεν διευκολύνει μόνο τη συμβίωση μαζί τους. Aργότερα, όταν οι γονείς «φύγουν», θα είναι πιο εύκολο να τους αποχωριστεί και να τους κρατήσει μέσα του χωρίς τύψεις και ανομολόγητες κατηγορίες!!!!!!!!!!!!