Tι χρώμα έχει η λύπη;(NTR)

– Tι χρώμα έχει η λύπη; Ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη;

– Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στη αγγαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλέ.

– Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;

– Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.

– Τί χρώμα έχει η χαρά;

– Το χρώμα του μεσημεριού αστεράκι μου.

– Και η μοναξιά;

– Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.

– Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.

– Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε στο φράκτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.

– Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη;

– …Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.

– Τι χρώμα έχει ο έρωτας;

– Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.

– Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τo αστέρι… Κοίταξε μακριά στο κενό… Και δάκρυσε …

– Πες μου ένα χαρούμενο τραγούδι για την ζωή, είπε το δέντρο στ’ αστέρι του.

– Το τραγούδι που λέει η καγκελόπορτα, όταν ανοίγει και μπαίνει κάποιος που αγαπάς.

– Δείξε μου ένα ακριβό στολίδι.

– Τα καράβια και τους Ινδιάνους με τα βέλη και τα πολύχρωμα φτερά, που είναι ζωγραφισμένα στους άσπρους τοίχους μιας καμαρούλας.

– Όμορφη βραδιά απόψε. Aκου, πως τραγουδάει το τριζόνι!

Σε λίγο θα βγεί ο Αυγερινός. Σε λίγο θα ξημερώσει. Κοίτα που ξεχάστηκε μια ξελογιασμένη καρδερίνα. Και ξαγρυπνά. Κοιτάζει το φεγγάρι. Και ονειρεύεται…

– Σε λίγο θα ξημερώσει… Κοίτα που ξεχάστηκαν κάποιοι ξελογιασμένοι άνθρωποι. Και ξαγρυπνούν. Κοιτάζουν το φεγγάρι. Κι ονειρεύονται… Ονειρεύονται και ελπίζουν…

Tι χρώμα έχει η λύπη; (NTR)

ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ....(NTR)

Αγιος  Εφραίμ(Ο Θαυματουργος!!!!)

Ένα απο τα παλαιότερα μοναστήρια της Αττικής είναι αυτό στο Όρος των Αμωμών (τοποθεσία γνωστή σήμερα ως Νέα Μάκρη). Πολλοί μοναχοί και ιερείς έμειναν εκεί και προσευχήθηκαν στον Κύριο. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας έγιναν μεγάλες και βάρβαρες σφαγές όπου ξεκληρίστηκε το μοναστήρι, ένα απο τα θύματα ήταν και ο Άγιος μας. Το 1945 η Μοναχή τότε Μακαρία πήγε στα ερείπια της αρχαίας μονής του Ευαγγελισμού άλλοτε ονομαζόμενης ως Σταυροπηγιακής, του Όρους Αμωμών, στις βορειανατολικές υπωρείες του Πεντελικού. Απο θεία παρόρμηση, διαμόρφωσε ένα κελάκι εκεί και άρχιζε να καθαρίζει τα ερείπια του παλαιού Ναού για να τον ανακατασκευάσει. Εκεί πολλές φορές διαλογιζόταν ότι σε εκείνα τα χώματα είχαν ζήσει κατά την πάροδο των αιώνων Άγιοι Μοναχοί και προσευχόταν να " γνωρίσει ή να της φανερωθεί κάποιος απο αυτούς". Μια φωνή στην αρχή σιγανή αλλά με τον καιρό δυνατότερη στην ψυχή της, της έλεγε " Σκάψε και θα βρείς αυτό που επιθυμείς" και θαυμαστώς της είχε φανερωθεί ένα σημείο στο προαύλιο του Μοναστηριού. Έτσι στις 3 Ιανουαρίου 1950 έχοντας έναν εργάτη για άλλες εργασίες στο μοναστήρι τον έβαλε να σκάψει στο σημείο όπου την υποδείκνυε η ψυχή της. Ο εργάτης ήταν αρνητικός ήθελε να σκάψει οπουδήποτε αλλού παρά σε αυτό το σημείο, τελικά μετά απο τις εκκλήσεις και τις προσευχές, ο εργάτης πείστηκε και ξεκίνησε να σκάβει. Το σημείο εκεί είχε ένα μισογκρεμισμένο τζάκι, τοίχο κ.α πράγματα που έδειχναν ότι εκεί κάποτε υπήρχε κελί κάποιου μοναχού. Φτάνοντας το 1,70 ύψος σκάψιμο βρέθηκε το πρώτο εύρημα.. Ένα κεφάλι.. και όλος ο τόπος απόκτησε μια ευωδιά.. ( ήταν 3/1/1950 ώρα 9 το πρωί) σιγά σιγά και με προσοχή ή Ηγουμένη Μακαρία έβγαλε όλο το σκήνωμα και το τοποθέτησε σε μία θυρίδα που ήταν πάνω απο τον τάφο.
Ήταν φανερό ότι πρόκειτο για κληρικό γιατί το ράσο του είχε παραμείνει άθικτο. Το βράδυ, διαβάζοντας τον εσπερινό η Ηγουμένη άκουσε βήματα.. ο ήχος ερχόταν απο τον τάφο.. μετά απο τον περίβολο και έφτασε ως την πόρτα της εκκλησίας.  Εκεί πρωτοαντίκρυσε τον Άγιο, ψηλός με μάτια μικρά στρογγυλά, με μακριά μαύρα γένια που έφταναν στον λαιμό, ντυμένος με την μοναχική αμφίεση. Στο ένα χέρι είχε μία φλόγα και με το άλλο ευλογούσε. Ο Άγιος ζήτησε να τον βγάλουν απο αυτή την θυρίδα που το είχαν. Την επόμενη κι όλας μέρα η Ηγουμένη καθάρισε τα οστά και τα τοποθέτησε σε μια θυρίδα στο Ιερό του Ναού. Το ίδιο βράδυ φανερώθηκε στον ύπνο της ο Άγιος και την ευχαρίστησε και της φανέρωσε και το όνομα
του " ΕΦΡΑΙΜ ".
Ο Άγιος Εφραίμ

Ο Άγιος Εφραίμ γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 14 Σεπτεμβρίου του 1384μ.Χ. Ήταν ένα από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας Μόρφη. Οι γονείς του όταν βάπτισαν τον Άγιο του έδωσαν το όνομα Κωνσταντίνος. Σε μικρή ηλικία ο Άγιος Εφραίμ ορφάνεψε από πατέρα. Από εκείνη την στιγμή η μητέρα του ανέλαβε εξ ολοκλήρου την φροντίδα της οικογένειας. Στην φροντίδα αυτή συμπεριέλαβε και την χριστιανική αγωγή των παιδιών της. Ο Άγιος από μικρός έδειξε ιδιαίτερη αγάπη για τον Θεό και την Χριστιανική πίστη.

Όταν ο Άγιος Εφραίμ ήταν δεκατεσσάρων ετών, στην περιοχή των Τρικάλων γινόταν από τους Τούρκους, υπό τις διαταγές του Σουλτάνου Βαγιαζίτ του 1ου, επιχειρήσεις παιδομαζώματος. Το παιδομάζωμα ήταν το πρώτο στάδιο της δημιουργίας των Γενίτσαρων. Μάζευαν οι Τούρκοι μικρά Ελληνόπουλα, τα έστελναν στην Τουρκία όπου σε ειδικά στρατόπεδα τα μεγάλωναν γεμίζοντας την καρδιά τους αγάπη για τον Αλλάχ και μίσος για τον Χριστό και την Ελλάδα. Αυτά τα Ελληνόπουλα γίνονταν οι φοβεροί Γενίτσαροι, που όπως λένε πολλές μαρτυρίες ήταν σκληρότεροι και από τους ίδιους τους Τούρκους.

Φοβούμενη η μητέρα του Αγίου ότι θα τον πάρουν και αυτόν οι Τούρκοι, τον συμβούλεψε να φύγει από το πατρικό του σπίτι και να κατευθυνθεί σε περιοχές της Ελλάδας που δεν ήταν ακόμα κάτω από τον Τουρκικό ζυγό. Όταν έφτανε σε μια τέτοια περιοχή, τον ορμήνεψε, να βρει ένα μοναστήρι και να εισαχθεί εκεί ως δόκιμος μοναχός, μιας και η μοναστική ζωή ήταν κάτι που επιθυμούσε και ο ίδιος. Τις συμβουλές αυτές ακολούθησε ο Άγιος Εφραίμ και μετά από πολλούς κόπους έφτασε στο όρος Αμώμων της Αττικής. Είναι το όρος που, στις μέρες μας, στους πρόποδες του είναι χτισμένη η Νέα Μάκρη. Στο όρος είχαν μαζευτεί χριστιανοί ασκητές, και από αυτούς ονομάστηκε όρος Αμώμων, δηλαδή όρος των Καθαρών. Εκεί υπήρχε και το ανδρικό μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Σε αυτό το μοναστήρι κατάφυγε ο Άγιος Εφραίμ και έμεινε έως την ηλικία των 18 ετών ως δόκιμος μοναχός της μονής.

Στην ηλικία των δεκαοκτώ χρίστηκε μοναχός και έλαβε το όνομα Εφραίμ (όπως έχουμε αναφέρει μέχρι τότε ονομαζόταν Κωνσταντίνος). Μετά δε από λίγα χρόνια χειροτονήθηκε Ιερέας. Στο μοναστήρι περνούσε πολύ λίγο χρόνο. Συνήθως ήταν απομονωμένος σε μια σπηλιά στην περιοχή όπου και ασκήτευε.

Τα χρόνια περνούσαν και η Οθωμανική αυτοκρατορία είχε υποδουλώσει σχεδόν όλη την Ελλάδα. Στην περιοχή της Αττικής δρούσαν Τουρκικά στρατεύματα υπό τις διαταγές του Εβρενόμπεη. Μέρος αυτών των στρατευμάτων, το 1424, αναπτύχθηκε στην περιοχή του όρους Αμώμων και άρχισε να καταστρέφει, να λεηλατεί και να δολοφονεί, κάνοντας πράξη την συνήθη τακτική των Τουρκικών στρατευμάτων τον καιρό εκείνο. Έτσι έφτασαν και στο μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και απαίτησαν να τους παραδοθούν οι θησαυροί του μοναστηριού. Το μοναστήρι όμως ήταν φτωχό και το μόνο που κατάφεραν να πάρουν οι Τούρκοι από εκεί ήταν οι ζωές όλων των μοναχών που σφαγιάστηκαν στην αυλή του μοναστηριού.

Ο Άγιος την ημέρα εκείνη δεν ήταν στο μοναστήρι. Όταν το επισκέφθηκε την επόμενη, βρήκε τα πτώματα των μοναχών στην αυλή και το μοναστήρι κατεστραμμένο. Αφού φρόντισε για την ταφή των μοναχών, αποσύρθηκε μόνιμα πλέον στην σπηλιά που ασκήτευε. Στο μοναστήρι κατέβαινε μόνο στις μεγάλες εορτές για να λειτουργήσει στην εκκλησία του. Σε μια τέτοια εορτή, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1425 (ημέρα μνήμης της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού), ξαναεπισκέφθηκαν οι Τούρκοι την μονή. Συνέλαβαν τον Άγιο και άρχισαν να τον υποβάλουν σε φρικτά βασανιστήρια προσδοκώντας να τους αποκαλύψει τυχών μυστικές κρύπτες με θησαυρούς που δεν είχαν καταφέρει να ανακαλύψουν. Οκτώ ολόκληρους μήνες ο Άγιος υπέμενε τα φρικτά βασανιστήρια των Τούρκων έως τις 5 Μαΐου του 1426 κρεμασμένος ανάποδα καρφωμένος με καρφιά στον κορμό μιας μουριάς, παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, σε ηλικία 42 ετών.

Στις μέρες μας στο μοναστήρι αυτό μένουν και υπηρετούν μοναχές. Το λείψανο του Αγίου Εφραίμ φυλάσσεται εκεί και καθημερινά εκατοντάδες πιστών το επισκέπτονται ζητώντας από τον Άγιο την ευλογία και την βοήθεια του. Ο Άγιος με την χάρη του Θεού έχει κάνει χιλιάδες θαύματα. Στον περίβολο της μονής, και προστατευμένη από κτίσμα που χτίστηκε γύρω της, υπάρχει η μουριά πάνω στην οποία ο Άγιος Εφραίμ άφησε την τελευταία του πνοή. Η ηρεμία που επικρατεί στον χώρο είναι κάτι που δεν περιγράφεται με λέξεις. Θα την νιώσετε κι εσείς όταν με την βοήθεια του Χριστού επισκεφθείτε τον Άγιο Εφραίμ στην μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στην Νέα Μάκρη Αττικής.

Η εκκλησία μας έχει αφιερώσει στην μνήμη του Αγίου Εφραίμ δύο ημέρες του έτους. Την 5η Μαΐου όπου τιμούμε το μαρτυρικό θάνατο του Αγίου και την 3η Ιανουαρίου όπου τιμούμε την ανεύρεση των ιερών λειψάνων του. Τα ιερά λείψανα του Αγίου Εφραίμ βρέθηκαν με Θεία Παρέμβαση το 1950, 524 ολόκληρα χρόνια μετά τον θάνατο του.

Όταν πονάς μη περπατάς σε δρόμους πατημένους

Διάλεγε κάποια ερημικά μονοπάτια.

Κάτω από ξάστερο ουρανό σε κάμπους ανθησμένους
προσευχήσου στου Πλάστη εμπρός τα μάτια.

Κι όταν το γλυκοχάραμα ξυπνούν τα ρόδα, οι κρίνοι,
θα ιδής πόσο σε γιάτρεψε η προσευχή εκείνη"

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ

1. Να λέμε την προσευχή μας αργά και καθαρά. Όχι με βιασύνη, αλλά με αγάπη προς το Θεό.
2. Πριν προσευχηθούμε να έχουμε συγχωρήσει όλους όσους μας έχουν αδικήσει ή μας έχουν στενοχωρήσει στη ζωή μας.
3. Να μάθουμε να αγαπούμε την προσευχή μας με τρόπο ταπεινό.
4. Για να καρποφορήσει μια προσευχή χρειάζεται βαθειά ταπείνωση καρδιάς και μυστηριακή ζωή.
5. Η προσευχή αποδίδει περισσότερο όταν έχουμε εξομολογηθεί καθαρά και έχουμε κοινωνήσει το Πανάγιον Σώμα και Αίμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
6. Να προσευχόμαστε χωρίς εικόνες στο νου μας, αλλά να προσέχουμε τα λόγια της προσευχής με κατάνυξη και ευλάβεια.
7. Όσο περισσότερο προσευχόμεθα, τόσο περισσότερο αισθανόμαστε την παρουσία του Θεού.

Να μην απελπιζόμαστε

Όταν αδελφέ μου ντρέπεσαι να σηκώσεις τα μάτια στον ουρανό, και νιώθεις την ψυχή σου ξεγραμμένη από το βιβλίο της ζωής, διάβασε αυτούς τους λόγους του αγίου Αμφιλοχίου και θα βρεις νέα δύναμη στον κατά Χριστόν αγώνα σου. Συνέχισε τον αγώνα, και έχει ο Θεός για όλους μας!

Κάποιος αδελφός νικήθηκε από το πάθος της πορνείας και έκανε την αμαρτία καθημερινά, αλλά και καθημερινά ζητούσε έλεος από τον Κύριό του με δάκρυα και προσευχές. Ενεργώντας λοιπόν έτσι, τον ξεγελούσε η κακή συνήθεια, και έκανε την αμαρτία· έπειτα πάλι, μετά την αμαρτία, πήγαινε στην εκκλησία, και βλέποντας την ιερή και σεβάσμια  εικόνα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, έπεφτε μπροστά της με πικρά δάκρυα και έλεγε: «Σπλαχνίσου με, Κύριε, και πάρε από επάνω μου αυτόν τον ύπουλο πειρασμό, γιατί  με ταλαιπωρεί φοβερά και με τραυματίζει με τις πικρές ηδονές. Δεν έχω πρόσωπο, Κύριε, να αντικρύσω και να δω την αγία εικόνα σου και την υπέρλαμπρη μορφή του προσώπου σου, ώστε να γλυκαθεί η καρδιά μου».

Τέτοια έλεγε, και όταν έβγαινε από την εκκλησία έπεφτε πάλι στον βούρκο. Όμως και πάλι δεν απελπιζόταν για τη σωτηρία του, αλλά από την αμαρτία ξαναγύριζε στην εκκλησία και έλεγε τα παρόμοια προς τον φιλάνθρωπο Κύριο και Θεό: «Εσένα, Κύριε, βάζω εγγυητή, ότι από εδώ και πέρα δεν θα ξανακάνω αυτή την αμαρτία· μόνο, αγαθέ, συγχώρησε μου όσες αμαρτίες σου έκανα από την αρχή  μέχρι τώρα».  Και αφού έδινε αυτές τις φοβερές υποσχέσεις, πάλι γύριζε στη βαριά αμαρτία του. Και έβλεπε κανείς τη γλυκύτατη φιλανθρωπία και την άπειρη αγαθότητα του Θεού να ανέχεται καθημερινά και να υπομένει την αδιόρθωτη και βαριά παράβαση  και την αχαριστία του αδελφού και να θέλει από πολλή ευσπλαχνία τη μετάνοιά του και την οριστική επιστροφή του. Γιατί αυτό δεν γινόταν για ένα, δύο ή τρία χρόνια, αλλά για δέκα και περισσότερο.

Βλέπετε αδελφοί, την άμετρη  ανοχή και την άπειρη φιλανθρωπία του Κυρίου; Πως κάθε φορά δείχνει μακροθυμία και καλοσύνη, υπομένοντας τις βαριές ανομίες και αμαρτίες μας; Γιατί αυτό που συγκλονίζει και προκαλεί θαυμασμό σχετικά με την πλούσια ευσπλαχνία του Θεού είναι ότι ο αδελφός, ενώ υποσχόταν και συμφωνούσε να μην ξανακάνει την αμαρτία, αποδεικνυόταν ψεύτης.

Μια μέρα λοιπόν, καθώς γινόταν αυτό, ο αδερφός, αφού έκανε την αμαρτία, πήγε τρέχοντας στην εκκλησία, θρηνώντας και στενάζοντας και κλαίγοντας και βιάζοντας της ευσπλαχνία του αγαθού Θεού να τον λυπηθεί και να τον γλυτώσει από τον βούρκο της ασωτείας. Καθώς λοιπόν ο αδελφός παρακαλούσε τον φιλάνθρωπο Θεό, ο αρχέκακος διάβολος, η καταστροφή των ψυχών μας, είδε ότι  τίποτε δεν κάνει, αλλά όσο αυτός έραβε με την αμαρτία, ο αδελφός τα ξήλωνε με τη μετάνοια. Με θράσος λοιπόν του παρουσιάστηκε φανερά και, στρέφοντας το πρόσωπο του προς τη σεβάσμια εικόνα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, κραύγαζε και έλεγε: «Τι θα γίνει μ' εμάς τους δύο, Ιησού Χριστέ; Η άπειρη συμπάθειά σου με νικά και με ρίχνει κάτω, καθώς δέχεσαι αυτόν τον πόρνο, τον άσωτο, που κάθε μέρα σου λέει ψέματα και δεν λογαριάζει την εξουσία σου. Γιατί λοιπόν δεν τον καις, αλλά μακροθυμείς και τον ανέχεσαι; Εσύ πρόκειται να δικάσεις του μοιχούς και τους πόρνους και να  εξολοθρεύσεις όλους τους αμαρτωλούς. Πράγματι,δεν είσαι δίκαιος κριτής,αλλά όπου νομίσει η εξουσία σου, κρίνεις άδικα και παραβλέπεις. Εμένα, για τη μικρή παράβαση της υπερηφάνειας, με έριξες από τον ουρανό κάτω· και αυτός είναι ψεύτης και πόρνος και άσωτος, και επειδή πέφτει μπροστά σου, του χαρίζεις ατάραχος την ευμένειά σου. Γιατί λοιπόν σε λένε δίκαιο κριτή; Όπως βλέπω, και εσύ χαρίζεσαι σε πρόσωπα από την πολλή σου αγαθότητα και παραβλέπεις το δίκαιο». Και αυτά ο διάβολος τα έλεγε πνιγμένος από την πολλή πίκρα του και βγάζοντας φλόγες και καπνό από τα ρουθούνια του.

Αφού τα είπε αυτά ο διάβολος, σώπασε· και αμέσως ακούστηκε μία φωνή σαν από το άγιο βήμα να λέει: «Παμπόνηρε και ολέθριε δράκοντα, δεν χόρτασε η κακία σου που κατάπιες όλο τον κόσμο, αλλά και αυτόν που κατέφυγε στο άπειρο έλεος της ευσπλαχνίας μου πασχίζεις να τον αρπάξεις και να τον καταπιείς; Έχεις να παρουσιάσεις αμαρτήματα τόσα  που να ζυγίζουν βαρύτερα από το πολύτιμο αίμα που έχυσα γι' αυτόν επάνω στον σταυρό; Μάθε ότι η σταύρωση και ο θάνατος μου συγχώρησαν τις αμαρτίες του. Και εσύ βέβαια, όταν αυτός πηγαίνει στην αμαρτία, δεν τον διώχνεις, αλλά τον δέχεσαι με χαρά και δεν τον αποστρέφεσαι, ούτε τον εμποδίζεις, γιατί ελπίζεις να τον κερδίσεις. Εγώ λοπόν, που είμαι τέτοιος σπλαχνικός και φιλάνθρωπος, που έδωσα εντολή στον κορυφαίο μου απόστολο Πέτρο να συγχωρεί ως εβδομήντα φορές το επτά αυτόν που αμαρτάνει καθημερινά, άραγε δεν θα συγχωρήσω και δεν θα τον σπλαχνιστώ; Ναι, σου λέω· και επειδή  καταφεύγει σ' εμένα, δεν θα τον αποστραφώ, ώσπου να τον πάρω δικό μου· γιατί εγώ για τους αμαρτωλούς σταυρώθηκα και γι' αυτούς άπλωσα τα άχραντα χέρια μου, έτσι ώστε όποιος θέλει να σωθεί, να καταφεύγει σ' εμένα και σώζεται. Κανέναν δεν αποστρέφομαι  ούτε διώχνω· ακόμη και μύριες φορές τη μέρα να αμαρτήσει κάποιος και μύριες φορές να έρθει σ' εμένα, δεν θα φύγει λυπημένος. Γιατί δεν ήρθα να καλέσω σε μετάνοια τους ενάρετους αλλά τους αμαρτωλούς».

Μόλις ακούστηκαν αυτά τα λόγια, ο διάβολος έμεινε στη θέση του τρέμοντας, χωρίς να μπορεί να φύγει. Και ακούστηκε πάλι η φωνή: « Άκουσε, απατεώνα, και σχετικά με αυτό που είπες, ότι δηλαδή είμαι άδικος. Γιατί εγώ είμαι δίκαιος σε όλους, και σε όποια κατάσταση βρω κάποιον, σύμφωνα με αυτή τον κρίνω. Δες, λοιπόν· αυτόν τον βρήκα τώρα σε μετάνοια και επιστροφή, πεσμένο μπροστά στα πόδια μου και νικητή σου. Θα τον πάρω λοιπόν και θα σώσω την ψυχή του, επειδή δεν απελπίστηκε για τη σωτηρία του. Και εσύ, βλέποντας την τιμή που του κάνω, να σουβλιστείς από τον φθόνο σου και να καταντροπιαστείς».

Και όπως ήταν ο αδελφός πεσμένος μπρούμυτα και θρηνούσε, παρέδωσε την ψυχή του· και αμέσως ήρθε οργή μεγάλη σαν φωτιά και έπεσε επάνω στον σατανά και τον κατέκαιγε. Από αυτό λοιπόν ας μάθουμε, αδελφοί, την άμετρη ευσπλαχνία και φιλανθρωπία του Θεού και πόσο καλό Κύριο έχουμε, και ποτέ να μην απελπιστούμε ή να αμελήσουμε τη σωτηρία μας.

Κάποιος άλλος πάλι που μετανόησε μετά την αμαρτία αποσύρθηκε στην ησυχία· συνέβη όμως τότε να χτυπήσει σε πέτρα και να πληγωθεί στο πόδι, και τόσο αίμα να τρέξει από την πληγή, ώστε να ξεψυχήσει από τον αιμοραγία. Ήρθαν λοιπόν οι δαίμονες θέλοντας να πάρουν την ψυχή του· και τους λένε οι άγγελοι: «Κοιτάξτε στην πέτρα και δείτε το αίμα του που έχυσε για τον Κύριο». Και με αυτό που είπαν οι άγγελοι, αφέθηκε ελεύθερη η ψυχή.

Σε κάποιον αδερφό που έπεσε σε αμαρτία, παρουσιάστηκε ο σατανάς και είπε: «Δεν είσαι χριστιανός». Ο αδελφός του αποκρίθηκε: «όποιος και να είμαι, πάντως είμαι καλύτερός σου». Ο σατανάς είπε πάλι: «Σου λέω, θα πας στηνκόλαση». Και ο αδελφός του απάντησε: «Δεν είσαι εσύ κριτής μου ούτε ο Θεός μου». Έτσι ο σατανάς έφυγε άπρακτος, ενώ ο αδελφός έδειξε ειλικρινή μετάνοια στον Θεό και έγινε άξιος.

Ένας αδελφός που είχε κυριευθεί από λύπη, ρώτησε κάποιον γέροντα:  «Τι να κάνω; Οι λογισμοί μου λένε ότι άδικα απαρνήθηκα τον κόσμο και ότι δεν μπορώ να σωθώ». Και ο γέροντας αποκρίθηκε:  «Ακόμη και αν δεν μπορούμε να μπούμε στη Γη της επαγγελίας, μας συμφέρει να αφήσουμε τα κόκκαλα μας στην έρημο παρά να γυρίσουμε πίσω στη Αίγυπτο».

Άλλος αδελφός ρώτησε τον ίδιο γέροντα: «Πάτερ, τι εννοεί ο προφήτης όταν λέει: '' Δεν υπάρχει γι' αυτό σωτηρία από τον Θεό του'';» και ο γέροντας είπε: «Εννοεί τους λογισμούς της απελπισίας που σπέρνονται από τους δαίμονες σε αυτόν που αμάρτησε και του λένε· ''Δεν υπάρχει πια για σένα σωτηρία από τον Θεό'', και προσπαθούν να τον γκρεμίσουν στην απελπισία. Αυτούς πρέπει κανείς να τους αντιμάχεται λέγοντας· '' Καταφύγιό μου είναι ο Κύριος, και αυτός θα ελευθερώσει από την παγίδα τα πόδια μου''».

Κάποιος από τους πατέρες διηγήθηκε ότι στην Θεσσαλονίκη υπήρχε ένα ασκητήριο παρθένων. Μία από αυτές, από ενέργεια του κοινού εχθρού, έφυγε από το μοναστήρι και έπεσε σε πορνεία, και έμεινε στο πάθος αυτό αρκετό καιρό. Κάποτε όμως, με τη βοήθεια του φιλάνθρωπου Θεού, μετανόησε και γύρισε στο κοινόβιό της. Και φτάνοντας μπροστά στην πύλη, έπεσε νεκρή.

Ο θάνατός της αποκαλύφθηκε σε κάποιον άγιο, ο οποίος είδε τους αγίους αγγέλους που ήρθαν να πάρουν την ψυχή της, και δαίμονες που τους ακολουθούσαν. Στον διάλογο που έγινε μεταξύ τους, οι άγιοι άγγελοι έλεγαν ότι γύρισε με μετάνοια. Οι δαίμονες πάλι αντέλεγαν: «Τόσο καιρό είναι υποδουλωμένη σ' εμάς και είναι δική μας· άλλωστε δεν πρόλαβε ούτε να μπει στο κοινόβιο, και πώς λέτε ότι μετανόησε;» και είπαν οι άγγελοι: «Από τη στιγμή που είδε ο Θεός την πρόθεσή της να έχει κλίση στον σκοπό αυτό, δέχτηκε τη μετάνοιά της· και η μετάνοια βέβαια ήταν στην εξουσία της, λόγω του σκοπού που έβαλε, η ζωή της όμως ήταν στην εξουσία του Κυρίου του σύμπαντος». Με τα λόγια αυτά ντροπιάστηκαν οι δαίμονες και έφυγαν. Και αυτός που είδε την αποκάλυψη, τη διηγήθηκε στους παρόντες.

Ο αββάςΑλώνιος είπε ότι,ανθέλει ο άθνρωπος, μπορεί από το πρωί ως το βράδι να φτάσει σε θεία μέτρα.

 Ένας αδελφός ρώτησε τον αββάΜωυσή: «Έστω ότι κάποιος δέρνει τον δούλο του για κάποιο σφάλμα που έκανε· τι θα πει ο δούλος;». Αποκρίθηκε ο γέροντας: «Αν  είναι δούλος καλός, θα πει· ''Σπλαχνίσου με έσφαλα''».  «Δεν λέει τίποτε άλλο;» ξαναρώτησε ο αδελφός. «Τίποτε», απάντησε ο γέροντας· «γιατί από τη στιγμή που θα αναγνωρίσει το σφάλμα του και θα πει ότι έσφαλε, αμέσως τον σπλαχνίζεται ο κύριος του».

Κάποιος αδελφός είπε στον αββά Ποιμένα: «Αν πέσω σε αξιοδάκρυτο παράπτωμα, με κατατρώει ο λογισμός μου και με κατηγορεί που έπεσα». Ο γέροντας απάντησε: «Αν, την ώρα που  άνθρωπος πέσει σε σφάλμα, πει ''αμάρτησα'', αμέσως παύει ο λογισμός».

Κάποιας νέας, που λεγόταν Ταϊσία, πέθαναν οι γονείς και έμεινε ορφανή. Αυτή τότε μετέτρεψε το σπίτι της σε ξενώνα των πατέρων της Σκήτης και για πολύ καιρό τους δεχόταν και τους φιλοξενούσε. Όταν όμως ξόδεψε όσα είχε, άρχισε να στερείται. Την πλησίασαν τότε άνθρωποι διεστραμμένοι και την έβγαλαν από τον καλό δρόμο. Και ζούσε πλέον αμαρτωλά,. Έτσι που κατάντησε και στην πορνεία.

Όταν το έμαθαν οι πατέρες, λυπήθηκαν πάρα πολύ και κάλεσαν τον αββά Ιωάννη τον Κολοβό και του είπαν: «Ακούσαμε για την τάδε αδελφή ότι ζει στην αμαρτία. Αυτή, όταν μπορούσε, είχε δείξει αγάπη σ' εμάς· ας τη βοηθήσουμε και εμείς τώρα, όπως μπορούμε. Κάνε λοιπόν τον κόπο να πας σε αυτήν και με σοφία που σου έδωσε ο Θεός, φρόντισε για τη διόρθωση της».

Πήγε λοιπόν ο γέροντας σε αυτήν, και είπε στη γριά που φύλαγε στην πόρτα: «Πες στην κυρία σου ότι ήρθα». Εκείνη τον έδιωξε λέγοντας: «Εσείς παλιά της τα φάγατε όλα και τώρα είναι φτωχή». Ο γέροντας επέμενε: «Πες της, και θα δει πολύ καλό από εμένα». Ανέβηκε λοιπόν η γριά και ανέφερε στη νέα για τον γέροντα. Ακούγοντας την εκείνη είπε: «Αυτοί οι μοναχοί όλο γυρίζουν κατά την Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια». Στολίστηκε λοιπόν, κάθισε στο κρεβάτι και είπε στη θυρωρό: «Φέρε τον εδώ».

Όταν μπήκε ο αββάς Ιωάννης, κάθισε κοντά της και, κοιτώντας την στο πρόσωπο, της είπε: «Τι σε έκανε να απορρίψεις τον Ιησού, ώστε να φτάσεις σε αυτή την κατάσταση;» Αυτή, ακούγοντας τα λόγια του, πάγωσε· και ο γέροντας, σκύβοντας το κεφάλι, άρχισε να κλαίει πικρά. «Αββά, γιατί κλαις;» τον ρώτησε. Αυτός σήκωσε λίγο το κεφάλι του, και σκύβοντας πάλι είπε: «Βλέπω τον σατανά να χορεύει στο πρόσωπο σου, και πως να μην κλάψω;» «Υπάρχει μετάνοια, αββά;» ρώτησε η κόρη. «Ναι», της είπε ο γέροντας. Και εκείνη πρόσθεσε: «Πάρε με, όπου νομίζεις». «Πάμε», είπε ο γέροντας, και αυτή αμέσως σηκώθηκε να τον ακολουθήσει. Ο γέροντας παρατήρησε ότι δεν άφησε καμιά παραγγελία για το σπίτι της και θαύμασε.

Κοντεύοντας στην έρημο, τους πρόλαβε το βράδυ. Και ο γέροντας της ετοίμασε ένα μικρό προσκέφαλο, το σταύρωσε και της είπε να κοιμηθεί εκεί. Έκανε έπειτα και για τον εαυτό του πιο πέρα και αφού τελείωσε τις προσευχές του πλάγιασε και αυτός.

Τα μεσάνυχτα ξύπνησε και βλέπει κάτι σαν δρόμο από φως να ξεκινά από αυτήν και να καταλήγει στον ουρανό, και είδε τους αγγέλους του Θεού να ανεβάζουν την ψυχή της. Σηκώθηκε, πλησίασε και τη σκούντηξε με το πόδι. Όταν κατάλαβε ότι ήταν νεκρή, γονάτισε με το πρόσωπο στη γη και παρακαλούσε τον Θεό. Και άκουσε μια φωνή να του λέει ότι η μία ώρα της μετανοίας της έγινε δεκτή περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων, που διαρκεί πολύν καιρό αλλά δεν έχει θέρμη.

Του Αγίου Εφραίμ (Νέας Μάκρης)

Ηχος α΄. Της ερήμου πολίτης.

Εν όρει των Αμώμων ώσπερ ήλιος έλαμψας, και μαρτυρικώς, θεοφόρε, προς θεόν εξεδήμησας, βαρβάρων υποστας επιδρομάς, Εφραίμ Μεγαλομάρτυς του Χριστού, δια τούτο αναβλύζεις χάριν αεί, τοις ευλαβώς βοώσι σοι, δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάματα.

Μεγαλυνάριον

Βίω διαλάμπων ασκητικώ, εν όρει Αμώμων, ηγωνίσω μαρτυρικώς, και θαυμάτων χάριν, θέοθεν εκομίσω, Εφραίμ Οσιομάρτυς, Αγγέλων σύσκηνε.

Η ΠΙΣΤΗ....ΣΩΖΕΙ!!!!!!!!!.....

ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΟΣ (NTR)

Υγεία- Αγάπη- Χαρά-Ευτυχία-Δύναμη ψυχής-Πληρότητα-Δημιουργία-Ευλογία Θεού-Φώτιση-Καλοσύνη!!!

Η Σιωπηλη Συνομιλια με τον Εαυτο μας(NTR)

 

O εαυτός μας βρίσκεται στην καρδιά αυτού που ονομάζουμε αποδοχή.
Υπάρχουν στιγμές που όλοι νοιώθουμε υποχρεωμένοι να ανεχθούμε μια κακή κατάσταση,αλλά εξαρτάται ολοκληρωτικά απο μας αν θα αφήσουμε αυτή την κατάσταση να λειτουργήσει εναντίον μας , ή θα πάρουμε διανοητικά την απόφαση να την δούμε με ένα άλλο μάτι.
Οι σκέψεις μας τα λόγια που λέμε μέσα μας είναι οι καθοριστικοί παράγοντες για το αν θα κερδίσει ή θα χάσει ο αληθινός εαυτός μας ο εσωτερικός μας εαυτός.

Το self-talk(συνομιλια με τον εαυτο μας) μπορεί να είναι ο συνειδητός ή ο ασυναίσθητος εσωτερικός διάλογος.

Οταν αρχίσετε να αντικαθιστάτε το παλιό self-talk με νέο θετικό θα είναι μια αλλαγή που σύντομα μπορεί να γίνει μια φυσική και αυτόματη συνήθεια συνομιλίας με τον εαυτό μας.

Το self-talk περιλαμβάνει όλα όσα πιστεύετε για τον εαυτό σας και όλα όσα σας περιβάλλουν.

Είναι η λεπτή αλλαγή στη στάση σας,από το να μην ξαναδείτε τα πράγματα με αρνητικό μάτι και να τα βλέπετε πλέον μέσα απο ένα θετικό παραγωγικό πρίσμα.

Αντί να ξυπνάτε το πρωί και να λέτε στον εαυτό σας ότι μακάρι να μην έπρεπε να αφήσετε το κρεββάτι σας,πρέπει να λέτε ότι είναι μια καταπληκτική μέρα να ζήσετε,και ήρθε η ώρα να την αδράξετε.Μια και τα περισσότερα απο αυτά που αποκαλούμε προβλήματα στην πραγματικότητα, απλώς τα αντιλαμβανόμαστε ως τέτοια,ο τρόπος με τον οποίο βλέπετε καθένα απο αυτά καθορίζει και το αν είναι προβλήματα ή όχι στην πραγματικότητα.Αν αυτό σας φαίνεται εύκολο,δοκιμάστε το μια μέρα να δούμε τι θα γίνει.
Πρέπει να αλλάζετε τα λόγια απο τον παλιό στον νέο τρόπο,ο παλιός προγραμματισμός σας θα προσπαθήσει να σας πείσει να το αποφύγετε.Οταν αρχίσετε λοιπόν,ξεκινήστε αρχικά με την απόφαση να μην υπακούετε στο παλιό.Το παλιό self-talk είναι μια συνήθεια.Ξέροντας τι να περιμένετε,θα είστε έτοιμοι να το αγνοήσετε,και να αρχίσετε να αναπτύσετε μια νέα συνήθεια.Οταν έχετε πάρει την απόφαση να πετάξετε τα παλιά έπιπλα έξω απο το πνευματικό σας διαμέρισμα,θα το ξέρετε όταν προσπαθήσετε να τα επαναφέρετε.Δείξτε δύναμη και αποφασιστικότητα.αφήστε τα έξω!
Καθώς ξεκινάτε,κάθε μέρα,ακούστε κάθε τί που λέτε όταν μιλάτε στον εαυτό σας.Κρατήστε νοερά μια σημείωση για κάθε τί που λέτε και που μοιάζει λάθος και μετατρέψτε το αμέσως σε θετικό.Το <Δεν μπορώ να οργανωθώ σήμερα>γίνεται αμέσως <Είμαι οργανωμένος και έχω τον έλεγχο ειδικά σήμερα>Οταν ακούτε τον εαυτό σας να  λέει <Εχω μεγάλο πρόβλημα >πείτε <Μπορώ να το χειριστώ συτό> Είμαι ένα ικανό άτομο και ξέρω να χειρίζομαι σωστά τα προβλήματα.
Αντί να λέτε στον εαυτό σας ότι είστε κουρασμένοι -σε μια στιγμή της ημέρας που δεν έχετε την πολυτέλεια να είστε κουρασμένοι-πείτε αμέσως ότι ξεχειλίζετε απο ενεργητικότητα και ενθουσιασμό.Και αν δεν σας κάνει αυτό να πεταχτείτε αμέσως πάνω γεμάτοι ενεργητικότητα ,δεν πειράζει. Δουλεύετε πάνω σε ένα νέο τρόπο συνομιλίας με τον εαυτό σας και αρχίζετε να δίνετε στο υποσυνείδητο ένα σύνολο καινούργιων κατευθύνσεων.Συνεχίστε να το κάνετε με κάθε ευκαιρία και θα αρχίσει να έχει αποτελέσματα για σας.Το πως αισθανόμαστε ,κουρασμένοι ή με ενεργητικότητα,βαριεστημένοι ή ενθουσιώδεις,είναι κάτι διανοητικό και χημικό ,είναι ψυχολογικό.
Σκεφτείτε κάποια στιγμή που δε θέλετε να ξεκολλήσετε απο την καρέκλα,ή απο τον καναπέ.Ηταν μια έντονη μέρα δουλέψατε σκληρά,και είστε πνευματικά και σωματικά κουρασμένοι,δεν θέλετε ,δεν μπορείτε να κάνετε ούτε ένα βήμα,ξαφνικά χτυπά το τηλέφωνο και κάποιος σας λέει τα πιο χαρούμενα νέα και είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στην ζωή σας,ή δεν μπορείτε να σκεφτείτε ότι θα κάνετε κάτι, τόσο που είστε κουρασμένοι ούτε μέχρι το περίπτερο δεν μπορείτε να πάτε και ξαφνικά κάποιος σας λέει
{Αν έρθετε τώρα θα σας δώσω 1.000,000 ευρώ...}
τι κάνετε?συνεχίζετε να είστε κουρασμένοι?Τι συμβαίνει με τον ενθουσιασμό σας?την ενεργητικότητά σας?Μια ένεση αδρεναλίνης χτυπά το σύστημά σας και σας επαναφέρει στην ζωή αμέσως.
Αλλαξε κάτι πραγματικά?Μόνο τα σήματα που στείλατε στον εγκέφαλό σας και άναψαν οι διακόπτες σε κάθε μέρος του συστήματός σας που λένε ξαφνικά ότι αισθάνεστε υπέροχα και δυνατοί ενώ μέχρι πριν λίγες στιγμές δεν μπορούσατε να σηκωθείτε απο την καρέκλα ή τον καναπέ σας.
Πολλά μηνύματα μπορεί να μην είναι φανερά.
Οι σκέψεις που κάνετε είναι ηλεκτρονικοί παλμοί που δίνουν εντολή στον εγκέφαλο να ανάψει ή να σβήσει κάποιους σημαντικούς διακόπτες στο διανοητικό κέντρο ελέγχου σας.Αντικαθιστώντας το παλιό τρόπο σκέψης με νέες εντολές ενεργοποείτε υγιή,παραγωγικά χημικά και ηλεκτρικά κέντρα ελέγχου στο μυαλό σας,που θα λειτουργήσουν αυτόματα υπέρ σας ή κατά σας.
Ολοι είχαμε εμπειρίες όπου μια διαφωνία το πρωί μπορεί να καταστρέψει την υπόλοιπη μέρα μας,αλλάξτε τον προγραμματισμό σας.
Διατυπώστε ξανά τις σιωπηλές σκέψεις που κάνετε.
Αντί να χάνετε μια μέρα μέσα στην κατήφεια θα κερδίσετε άλλη μια πολύτιμη μέρα με αξιομνημόνευτα επιτεύγματα.Θα αισθανθείτε συναισθηματικά καλύτερα,θα είστε πιο υγιείς,και πνευματικά και σωματικά και θα τα πάτε καλύτερα με τους άλλους.
Αντί να καταγράψετε μια μέρα ως χαμένη θα έχετε τύχει άλλη μια προσωπική νίκη.
Προσέξτε όλα όσα λέτε όταν μιλάτε.
Ζωγραφίζουν τα λόγια σας την εικόνα που θέλετε να βλέπει το υποσυνείδητό σας.
Αν όχι,αλλάξτε τα.Αναδιατυπώστέ τα.
Το να μάθετε να αναπτύσετε το καλύτερο μέσα σας-μαθαίνοντας να δίνετε στον εαυτό σας ένα ανανεωτικό πρόγραμμα με θετικά λόγια-είναι ένα απο τα μεγαλύτερα δώρα που μπορείτε να κάνετε σε σας τους ίδιους.!!!!!!!!!!!!!!!!!
Οταν το καταφέρετε αυτό ,θα είναι ένας θησαυρός που δεν θα χάσετε ποτέ…!!!!!!!!!!!

Σκεψεις για τη Ζωη (NTR)

Μην παίρνετε τη ζωή στα σοβαρά. Κανείς δε βγήκε ζωντανός από αυτήν.

Είναι πραγματικά απίστευτη η αντοχή της αληθινής αγάπης στο χρόνο! Ακόμα κι αν αυτή υπήρξε ανομολόγητη!... Οι δύο άνθρωποι, λες κι έχουν κλέψει ο ένας ένα κομμάτι από την καρδιά του άλλου, θα άναζητούν στο πέρασμα του χρόνου ο ένας τον άλλο, για να μπορέσουν να ξαναβρούν αυτά τα δύο χαμένα κομμάτια, που λείπουν απ' το παζλ της εικόνας του ονείρου τους, που κάποτε έμεινε στη μέση!... Αλήθεια πόσο τυχεροι θα πρέπει να αισθάνονται δύο άνθρωποι που θα αξιωθούν να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία, για να μπορέσουν να ζήσουν μια τόσο δυνατη κι αληθινή αγάπη!!!... Πολύ ρομαντική θεώρηση των πραγμάτων, θα πει κάποιος... πράγματι! Και πόσο πιθανό είναι να συμβει κάτι τέτοιο?...αρκετά σπάνιο! κι ακόμα πιο σπάνιο να έχει αίσιο τέλος... 

'Ομως ο κάθε άνθρωπος που αγαπάμε, με οποιαδήποτε μορφή αγάπης, κατέχει στην καρδιά μας μια ξεχωριστή θέση, είτε γεμίζει με την παρουσία του τη ζωή μας, είτε όχι!...

Μερικές φορές ο χρόνος μοιαζει να είναι πολύ μικρός...
ολα χάνονται πολύ γρήγορα...το ρολόι της ζωής τρέχει
κ οι ευκαιρίες να μιλησουμε σε ανθρωπους που αγάπαμε
φευγουν σαν το νερο.. κ αν ακόμη μας δοθει
μια τελευταια ευκαιρία να μιλησουμε....
ακόμη κ αν ξέρουμε οτι ο χρόνος μας τελειώνει...
από φοβο δεν μιλάμε...ακόμη κ αν μας λένε ΜΙΛΑ...
δεν μιλαμε,γιατι ΔΕΝ ξέρουμε τι ειναι σωστό? κ τι λάθος?
Οποτε.... κάποτε.... ο χρόνος τελειωνει..μαζι με την ευκαιρια..
Ετσι μια σελιδα στο βιβλίο της ζωής κλείνει,μεσα στη σιωπή...
Βρεγμενη ισως απο δακρυα? μα παντοτινα ΔΙΚΗ ΣΟΥ!!!
Κατι χασαμε απο αυτο...
Αλλα μαθαμε σιγουρα πως...
Τεσσερα πραγματα στην ζωη,δεν γυριζουν πισω...

1) Οι στιγμες που ζησαμε...
2) Οι πραξεις που καναμε...
3) Οι λεξεις που ειπαμε...
4) Οι ευκαιριες που χασαμε...

Γατι σημερα ολες οι αξιες να αλλοιωνονται για την απληστια και τα θελω του καθε δειλου που εχει μαθει να τα εχει ολα ετοιμα; 

οι αξιες ειναι οπως ηταν παλια.. που ο καθενας ειχε τον ρολο του, ανθρωπινα και ηταν ενα.. ουτε δεξια ουτε αριστερα..αλλα εκει αφοσιωμενοι. σημερα για δικαιολογια οι πιο πολλοι λενε....... οτι τοτε ηταν παλια σημερα ειμαστε πιο μπροστα... μακαρι να ειχαν και σημερα εκεινες τις αξιες οπως παλια.. γιατι εκεινοι τοτε χτισανε οτι εχουμε σημερα... αλλα ξεχναμε την ιστορια μας.. εχουμε μπερδεψει τους ορους../.. 

ολα τα θελω μας ειναι σημερα η ελευθερια... που δεν εχουμε ....

τα κοτσια να τα διαγραφουμε ολα για να χτισουμε κατι με ουσια και αξιες....

 και οτι αξιζει απο αυτο που ειχαμε και διαγραψαμε θα ξανα ερθει στην πορεια και θα μας βρει μαζι με τον ανθρωπο μας...

 και δεν θα περασει τον κυκλο που εισαι εσυ με τον ανθρωπο σου.. απο σεβασμο. και σημερα ολοι λεμε.. δεν γινεται να αφησεις αυτα που ειχες... κι ομως γινεται.. γιατι αν δεν τα αφησεις τα κανεις με λαθος σειρα.. παλια ηταν τα παντα ...οι ανθρωποι και πιο πολιτισμενοι.. επιδη νομιζουν σημερα οτι εξελισσομαστε... χανουν τις αξιες...

<< εξελισσεται ο εγκεφαλος για να σκεφτεται..>> οχι για να καταπατα την ουσια...
 για τα θελω του και επειδη φοβαται να κοιταξει καταματα την ζωη επειδη εχει πονεσει και δεν θελει να ξανα πονεσει.. την< παρτη> και μονο...
 αν δεν εισαι σαν χειμαρρος.. δεν ζεις...
 και ο πονος * ζωη* ειναι και πρεπει να τον εκτιμαμε γιατι μαθαινουμε μεσα απο αυτον...
 μαθαινουμε... οχι κανουμε πισω... και οχι συγκρινουμε ανθρωπους...
 κανεις δεν μπαινει στο ιδιο τσουβαλι.. ολα τα δαχτυλα δεν ειναι ιδια...
 απλα λυπαμαι για το σημερα!!!

Μια κοινή γλώσσα επικοινωνίας(NTR)

Η Deborah Cameron εκθέτει μερικές από τις εσφαλμένες αντιλήψεις όσον αφορά στους διαφορετικούς τρόπους που οι γυναίκες και οι άντρες χρησιμοποιούν τη γλώσσα.

Έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες σε σχέση με τις διαφορές στον τρόπο που επικοινωνούν τα φύλα μεταξύ τους, τους λόγους στους οποίους οφείλεται η διαφορετικότητά τους και τα προβλήματα που προκαλούν οι διαφορές τους. Ωστόσο, ελάχιστες από τις θεωρίες επιβεβαιώνονται από έγκυρα στοιχεία πρόσφατων ερευνών ή σχετικές γλωσσολογικές μελέτες. Η παρακάτω έρευνα δεν ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των δύο φύλων, αλλά προκαλεί την αντίληψη ότι οι διαφορές τους είναι περισσότερες από τις ομοιότητες.

Ακούμε συχνά ότι οι άντρες και οι γυναίκες χρησιμοποιούν τη γλώσσα με διαφορετικούς τρόπους. Ερωτήματα σε σχέση με τις διαφορές στη γλώσσα και την επικοινωνία των δύο φύλων έχουν απασχολήσει πολλούς κλάδους της ψυχολογίας. Επιστήμονες, όπως σύμβουλοι, εκπαιδευτικοί και επαγγελματικοί ψυχολόγοι, έχουν επηρεαστεί από πεποιθήσεις και υποθέσεις ευρείας κυκλοφορίας που όμως δεν υποστηρίζονται από επιστημονικά στοιχεία.

Ακούγεται συνήθως ότι:

• Το γυναικείο φύλο είναι πιο ομιλητικό. Οι γυναίκες μιλούν περισσότερο και γενικότερα χειρίζονται το λόγο με μεγαλύτερη επιδεξιότητα.
• Οι γυναίκες χρησιμοποιούν τη γλώσσα με τρόπο πιο συνεργάσιμο και ενθαρρυντικό: είναι καλές στην ακρόαση και στο να δημιουργούν μια καλή σχέση επικοινωνίας.
• Οι άντρες εκφράζονται με μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα, επιχειρηματολογούν καλύτερα και επιβάλουν τη γνώμη τους ευκολότερα.
• Οι άντρες είναι πιο άμεσοι, εννοούν αυτό που λένε, λένε αυτό που εννοούν, και συχνά μπερδεύονται από τη λιγότερο άμεση προσέγγιση των γυναικών.
• Οι εν λόγω παρατηρήσεις ως προς τις διαφορές στη γλωσσική χρήση των αντρών και των γυναικών προέρχονται από διαπιστώσεις στην καθημερινότητα, λαϊκές ρήσεις, δημοφιλή βιβλία αυτοβελτίωσης, όπως Οι άντρες είναι από τον Άρη και οι γυναίκες από την Αφροδίτη, ή και επιστημονικά συγγράμματα. Κατά πόσο όμως ισχύει ότι το φύλο μαζί με άλλες συνιστώσες ταυτότητας, όπως η ηλικία και η κοινωνική τάξη, επηρεάζει και καθορίζει τη γλωσσική μας συμπεριφορά.

Οι γυναίκες μιλούν περισσότερο

Στο βιβλίο της, «Το Γυναικείο Μυαλό», η νευροψυχίατρος Louann Brizendine (2006) ενισχύει το γνωστό ισχυρισμό με στατιστικά στοιχεία: οι γυναίκες εκφέρουν κατά μέσο όρο 20.000 λέξεις ημερησίως, ενώ οι άντρες μόνο 7.000.

Τα στοιχεία αυτά επικράτησαν και στα ΜΜΕ εφόσον προέκυψαν «βάσει μελετών», μέχρι που ο γλωσσολόγος Mark Liberman αποδεικνύει ότι δεν υπήρξαν ποτέ τέτοιες μελέτες.

Η Brizendine είχε δανειστεί τα στοιχεία από ένα βιβλίο αυτοβελτίωσης (self help book) (Liberman, 2006) ανάμεσα σε πολλά άλλα του είδους, στα στοιχεία μεταξύ των οποίων διαπιστώνονται επίσης μεγάλες αποκλίσεις.

Οι υποψίες του Liberman επιβεβαιώθηκαν όταν ερευνητές στην Αριζόνα διεξήγαγαν πραγματικές μελέτες, ηχογραφώντας 380 συμμετέχοντες σε 12,5λεπτα διαστήματα για κάποιες ημέρες, υπολογίζοντας τελικώς την καθημερινή παραγωγή λέξεων τους κατά μέσο όρο, για να καταλήξουν στην ύπαρξη εκτενών ατομικών διαφορών, αλλά σε καμία διαφορά μεταξύ των δύο φύλων: ο μέσος όρος και για τα δύο φύλα ήταν γύρω στις 16.000 λέξεις.

Οι γυναίκες είναι καλύτερες με τις λέξεις

Η πεποίθηση ότι οι γυναίκες διαθέτουν ανώτερες λεκτικές ικανότητες από τους άντρες έχει επικρατήσει τόσο μεταξύ εκπαιδευμένων ψυχολόγων όσο και απλών ανθρώπων. Ωστόσο, δυο εκτενείς μετα-αναλύσεις που ολοκληρώθηκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια, τείνουν να αμφισβητούν το μέγεθος και τη σπουδαιότητα της εν λόγω διαφοράς. Ενώ το φύλο επηρεάζει κάποιες μη γλωσσολογικές μεταβλητές, όπως η επιθετικότητα και η ορθότητα, ο αντίκτυπος του φύλου στις περισσότερες μετρήσεις λεκτικής ικανότητας είναι περιορισμένος ή μηδενικός.

Η διάδραση μεταξύ των γυναικών βασίζεται πρωταρχικά στη συνεργασιμότητα

Η θεωρία ότι η γλωσσική συμπεριφορά των αντρών χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα, ενώ των γυναικών από μεγαλύτερη συνεργασιμότητα, αποτελεί το κεντρικό επιχείρημα στο δημοφιλές bestseller You Just Don' t Understand (1990) της Deborah Tannen, η οποία ισχυρίζεται ότι η διαφοροποίηση αυτή διαμορφώνεται από μικρή ηλικία μέσα σε ομάδες του ίδιου φύλου ιεραρχικά δομημένες ομάδες για τα αγόρια, πιο αλληλέγγυες ομάδες για τα κορίτσια.

Η άποψη αυτή βρήκε υποστήριξη από ερευνητές πάνω στην επικοινωνία το 1989 που επηρεάστηκαν από το έργο της αναπτυξιακής ψυχολόγου Carol Gilligan, για να τεθεί υπό αμφισβήτηση από σχεδόν όλους τους ερευνητές γλωσσολογίας και φύλου, και τελικά να απορριφθεί από μελέτες της Marjorie Goodwin (2006).

Η Goodwin αφιέρωσε τρία χρόνια μελετώντας κορίτσια ηλικίας 9-11 ετών, καταγράφοντας και αναλύοντας περισσότερες από 100 ώρες διάδρασης. Και διαπίστωσε μια ξεκάθαρη εσωτερική ιεραρχία.

Τα κορίτσια επιδείκνυαν έντονο ενδιαφέρον για επικράτηση, επιδίνονταν διαρκώς σε ανταγωνιστικές λεκτικές πρακτικές, όπως εκφοβισμό, φιλονικίες, διαταγές και κομπασμό. Παρόμοιες συμπεριφορές έχουν παρατηρηθεί και μεταξύ εφήβων (Baxter, 2006).

H Goodwin επισημαίνει ότι προγενέστερες έρευνες εξιδανίκευαν τα κορίτσια, εν μέρει εξαιτίας των περιορισμένων δεδομένων, και εν μέρει επειδή το διχασμένο μοντέλο μεταξύ των φύλων, τους οδηγούσε να επικεντρώνονται ως επί τω πλείστον στις διαφορές και πολύ λιγότερο στις ομοιότητες μεταξύ τους.

Τέλος, όσον αφορά τη θεωρία της Tannen περί «κακής επικοινωνίας μεταξύ των δύο φύλων» (male-female miscommunication) για τις διαφορές τους στη χρήση της γλώσσας, οι επιστήμονες δεν έχουν καταφέρει ακόμα να στηριχτούν σε βάσιμα επιστημονικά στοιχεία.

Οι άντρες είναι πιο άμεσοι στην επικοινωνία

Άλλη μια υπόθεση είναι ότι εφόσον επικοινωνούν με πιο άμεσο τρόπο, οι άντρες τείνουν να παρεξηγούν τις γυναίκες όταν εκείνες είναι λιγότερο άμεσες.

Αυτή είναι η εξήγηση πίσω από τη συμβουλή που δίνεται στις γυναίκες να αρνούνται τις ανεπιθύμητες σεξουαλικές προτάσεις όσο πιο άμεσα γίνεται.

Έρευνες όμως σε σχέση με την έκφραση επικοινωνιακής άρνησης έχουν δείξει ότι η έλλειψη αμεσότητας αποτελεί τη νόρμα για Άγγλους ομιλητές και των δύο φύλων.

Συνήθως, για να αρνηθούν ακόμα και τις πιο τετριμμένες προσκλήσεις (Τι θα έλεγες για γεύμα μετά τη δουλειά;), δε λένε απλώς «Όχι», «Όχι, ευχαριστώ» ή «Με συγχωρείς αλλά όχι», εκτός κι αν επιθυμούν έντονα να αποδώσουν προσβολή στο συνομιλητή. Χαρακτηριστικά είναι ο δισταγμός, η υπεκφυγή ή μια κοινωνικά αποδεκτή δικαιολογία («Πολύ θα το ήθελα, αλλά έχω μια δουλειά να τελειώσω»).

Σε ερωτικές καταστάσεις, ωστόσο, όπου η απόρριψη είναι πιο δυνατό να προκαλέσει προσβολή, η αμεσότητα σε βάρος της ευγένειας θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο μιας βίαιης συμπεριφοράς (Kitzinger & Frith, 1999).

Οι διαφορές στη γλωσσική συμπεριφορά των δύο φύλων αποτελεί αιτία διαμάχης στη σχέση τους

Λέγεται πως οι γυναίκες θεωρούν το διάλογο με το άλλο φύλο αναπόσπαστο κομμάτι της σχέσης, ενώ οι άντρες αποδίδουν μεγαλύτερη σπουδαιότητα στην τακτική σεξουαλική επαφή και την από κοινού εμπλοκή σε δραστηριότητες.

 Η εγκυρότητα όμως αυτής της γενίκευσης έχει αμφισβητηθεί από συγκεκριμένες έρευνες.

Σύμφωνα με μία μελέτη πάνω σε μακροχρόνιες σχέσεις, στην οποία συμπεριλαμβάνονταν 72 ετεροφυλόφιλα και 36 ομοφυλόφιλα ζευγάρια αντρών και γυναικών, ο Mackey με συνεργάτες του (2000) βρήκε ότι οι συμπεριφορές δε διέφεραν από πλευράς φύλου ή σεξουαλικών προτιμήσεων.

Σε όλες τις ομάδες συντρόφων, ως καλή σχέση ερμηνεύτηκε το να μπορείς να "μοιράζεσαι λεκτικά τις μύχιες σκέψεις και συναισθήματα" σου και κατατάχθηκε ως ο σημαντικότερος παράγοντας για μια επιτυχημένη σχέση.

Σύμφωνα με μελέτες, οι ατομικές ασυμβατότητες, ειδικά στους τρόπους διαχείρισης των διαφωνιών, ήταν η αιτία των πιο σοβαρών προβλημάτων στις σχέσεις τόσο ετεροφυλόφιλων όσο και ομοφυλόφιλων ζευγαριών.

Ο Mackey και οι συνεργάτες του κατέληξαν ότι άλλοι "παράγοντες μέσα στις ίδιες τις σχέσεις είχαν πιο δυνατή επίδραση από ότι (για παράδειγμα) οι κοινωνικοί και δημογραφικοί παράγοντες" 

Τέτοια ευρήματα αυξάνουν την πιθανότητα ότι "τα προβλήματα των ζευγαριών" συσχετίζονται με τα "προβλήματα μεταξύ αντρών και γυναικών", επειδή απλώς το πρωτότυπο ζευγάρι αποτελείται από άτομα των δύο φύλων.

Γενικότερα παρατηρείται ότι η ενασχόληση με τις διαφορές ανάμεσα στα φύλα έχει στερεοτυπικές προσεγγίσεις, που τροφοδοτεί την απόσταση μεταξύ τους, ενώ τελευταίες επιστημονικές έρευνες τείνουν να εστιάζουν στις ομοιότητες και να προσεγγίζουν τις γλωσσικές τους συμπεριφορές και σχέσεις με μικρότερη προκατάληψη σε βάρος των αντρών και υπέρ των γυναικών, εξετάζοντας τους επί ισοις όροις